กักโรค
กักโรค
มิใช่แค่หัวหน้าสาวใช้ที่สามารถตระหนัก บ่าวคนอื่นเองก็เช่นกัน เนื่องจากท่านอ๋องวนเวียนเป็นเช่นนี้มาหลายวันแล้ว
กลางวันเหมือนจะคุยกันรู้เรื่อง เหมือนพยายามจะหักห้ามพระทัย แต่เมื่อพระองค์นอนข้ามคืนไป ตื่นมาอีกวัน เช้าก็จะมีอาการรั้นอยากไปหาพระชายาอย่างเดิม
เพิ่มเติมคือน่าปวดหัวขึ้นเรื่อยๆ...
ตอนแรกยังไม่มีใครเดาได้ว่าสาเหตุที่ท่านอ๋องหงุดหงิดยึดติดกับพระชายาอย่างมากเกินไปจะแค่เพราะลุ่มหลงรักใคร่เกินไปเพียงอย่างเดียวหรือไม่ แต่ฟังรายงานจากบ่าวต้นห้องซึ่งทำหน้าที่เฝ้ายามหน้าห้องบรรทมเดิมของพระองค์ หลายคนก็เริ่มมองเห็นสาเหตุ
ทว่ามันก็ออกจะน่าเหลือเชื่อ ระคนน่าขันเกินไป จนยังไม่แน่ใจว่าจะใช่หรือไม่...
ค่ำวันนี้ก็ยังเป็นเช่นสามคืนที่ผ่านมา หยางเว่ยไหลได้เอนกายลงบนเตียงหลังกว้าง ทั้งเนื้อไม้ส่งกลิ่นหอม ทั้งผ้าปูชุดเครื่องนอนแสนนุ่มลื่นก็ยังคงเป็นดุจเดิมอย่างที่เขาชอบใช้มาทั้งชีวิต แต่มันกลับมิอาจกล่อมให้เขาหลับใหลได้โดยง่ายเลย
ปกติเขาชินที่ของตนเอง ทว่าเพราะการวิวาห์จำเป็น...เพราะการต้องเล่นปาหี่สามีภรรยาให้แนบเนียน นับจากวันเข้าหอเขาจึงไปขอนอนร่วมเตียงกับชายากำมะลอตลอดมา
แรกๆ หลงคิดว่าจะนอนมิได้ กลับกลายเป็นว่าหลับสบายจนติดใจ
และแรกๆ ก็ยังหลงคิดอีกว่า เป็นเพราะชุดเครื่องนอนกับเตียงในห้องนั้นเป็นรูปแบบเดียวกันกับของเขาเสียอีก ทว่าตั้งแต่ได้กลับมานอนยังที่ตนเองก็กระจ่างทันที
มันเพราะที่ข้างกายได้มีนางนอนอยู่คู่เคียงต่างหากเล่า
ขอแค่ได้เอื้อมมือ...วาดแขนไปโอบกอดนาง ไม่ช้าเขาก็จะหลับใหลไปทันที
ผิวเนื้อนุ่มๆ หอมๆ อุ่นๆ เสียงลมหายใจซึ่งไพเราะกว่าเสียงหรีดหริ่งเรไรในหน้าร้อน สดับแล้วสบายหูดียิ่งกว่าเพลงกล่อมนอน ทุกอย่างล่อลวงเขาได้อย่างรวดเร็วง่ายดาย จนเหมือนตัวหยางเว่ยไหลผู้นี้กลายเป็นเพียงคนโง่เง่า
ไม่คิดเลยว่าตัวเขาอุตส่าห์รอดจากมารยาสตรีมาจนอายุปูนนี้ แต่กลับต้องมาติดใจ เพ้ย! ติดกับดักเสน่หาของเด็กน้อยที่เพียงนอนสบายอยู่เฉยๆ ที่ข้างกาย
หนำซ้ำต้องมางุ่นง่านเพราะอาการนอนไม่หลับ แค่เพราะไม่ได้โอบกอดนางอย่างเคย!
“ใครอยู่ข้างนอกบ้าง! เอาหมอนข้างใบใหม่มาเปลี่ยนให้ข้าที!”
วิธีแก้ปัญหาหลายราตรีมานี้ คือหาหมอนมานอนกอดแก้ขัดไปพลางก่อน
ทว่ามันกลับเป็นวิธีที่สร้างปัญหาแก่บ่าวไพร่แทน เพราะทุกคราที่ท่านอ๋องได้หมอนใบใหม่ไป ทดลองได้ไม่ช้า ก็มักจะ...
“ใบนี้ก็ใช้ไม่ได้! ไปเอามาใหม่”
“ทะ...ทูลท่านอ๋องนี่เป็นของใหม่ใบสุดท้ายที่มีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“งั้นก็ไปสั่งทำมาใหม่” นึกขึ้นมาได้ “เปลี่ยนร้านใหม่เสียด้วยเล่า ร้านนี้ทำมาตั้งมาก ไฉนใช้ไม่ได้เลยสักใบ”
ผ้าไหมที่ใช้ยังมิอาจนุ่มลื่นชวนให้รู้สึกดีได้ใกล้เคียงผิวกายนางแม้สักนิด รูปทรงก็ไม่เหมาะกับสรีระของเขา กอดก่ายไม่สบายเอาเสียเลย!
“แต่ท่านอ๋อง...ร้านนี้เป็นร้านที่ดีที่สุดในเมืองหลวงแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ”
หัวหน้าบ่าวชายกะกลางคืนโอดครวญ คิดว่าช่างเป็นวิบากกรรมของตนโดยแท้ซึ่งต้องมาเข้าเวรช่วงนี้
“ดีที่สุดในเมืองหลวงแต่กลับได้แค่เท่านี้เองหรือ ข้าสั่งปิดเสียเลยดีหรือไม่”
และเริ่มจะเป็นวิบากกรรมของร้านตัดเย็บแล้วด้วยเช่นกัน!
“ทว่าพระชายาชมชอบผ้าของร้านนี้มากเลยนะพ่ะย่ะ---” ยังเอ่ยไม่ทันจบ พระองค์ก็โพล่งแทรก
“แต่พอดีข้าเป็นคนไม่นิยมใช้อำนาจโดยมิชอบ ดังนั้นจะละเว้นให้”
หัวหน้าบ่าวชายประจำกะลอบนึกโล่งใจ แต่ไม่ทันไรเจ้าของวรกายองอาจในชุดนอนเรียบลื่นก็ลุกยืน
“ไม่ได้การ! ที่นี่มีแต่เรื่องชวนหงุดหงิดไม่หยุดหย่อน ข้าเห็นควรต้องไปพักผ่อนที่เรือนพระชายาหาความสงบเสียแล้ว”
“ท่านอ๋อง ยังมิได้พ่ะย่ะค่ะ!” บ่าวผู้ยังไม่สิ้นกรรมคำรามร้อง และแทบในทันทีเพื่อนร่วมงานผู้ร่วมหัวจมท้ายในเวรดึกแสนเหนื่อยยากก็กรูกันเข้ามา กอดแข้งขา รั้งบ่าแขน ส่งตัวแทนไปยืนขวางหน้าประตู
ทุกคนสู้ทำทุกอย่างเพื่อมิให้เจ้าเหนือหัวผู้ดื้อรั้นไปยังสถานที่กักกันโรค!
ด้านเยี่ยวั่งซีแม้จะเข้านอนแล้วทว่ายังไม่หลับ ได้ยินเสียงแห่งความวุ่นวายลอยแว่วมาจากทางเรือนของท่านอ๋อง ได้แต่คิดว่าราตรีนี้ที่นั่นก็ยังคงครื้นเครงเหมือนทุกคืน
ต่างจากที่ของนาง ซึ่งเงียบสงบจนสงัด
ทว่านางก็หาได้มิชอบ เพียงแปลกอยู่บ้างเพราะเคยชินกับชีวิตที่ไม่ได้ว่างเว้น ต้องคอยระแวงระวังอยู่เสมอ
ยามอยู่เคหาสกุลเยี่ย หากอยู่ในที่ของตนก็พอมีเวลาได้พักหายใจ แต่ยามต้องรวมตัวกับครอบครัว หรือเจอหน้ากันระหว่างวัน ก็ต้องระวังอยู่เสมอ
ยามแต่งเข้าตระกูลเฉวียนยิ่งเลวร้าย
ตำหนักฉินอ๋องเป็นดุจดั่งสรวงสวรรค์ชั้นสูงสุด เพราะมันทั้งสบาย และดีไปหมดเสียทุกอย่างทุกคนจนไม่มีใครคิดคาดถึงเป็นแน่
ที่แย่อยู่บ้างก็คือ จู่ๆ ก็มารู้สึกว่าเตียงหลังใหญ่หลังนี้ กว้างขวางขึ้น
และกว้างเกินไปจนชวนใจหาย...ทำให้หลับยากกว่าเดิมอยู่บ้าง
ทว่าด้วยฤทธิ์ยา กลิ่นเครื่องหอม ความอ่อนล้าสะสมและอาการป่วย ก็ช่วยทำให้นางหลับสนิทอย่างเต็มที่ได้ในทุกราตรี
ก่อนสติจะถูกพรากนางก็ยังคงอธิษฐานเช่นทุกคืน ว่าขอให้ท่านอ๋องและทุกๆ คน ณ ที่แห่งนี้ ไม่ต้องโชคร้ายติดโรคจากนางไปจนพลอยป่วยไข้
***
อิอ๋องต้องใจเย็นบ้าง
E-Book เล่มเดียวจบ วางแผงแล้วนะคะ พร้อมแล้วทั้งที่ Meb , Dek-D เลือกตามช่องทางที่สะดวกได้เลยค่ะ