เปิดตัวสินค้า

ในที่สุดโกดังและออฟฟิศก็เสร็จทันก่อนที่สินค้าชุดแรกจะถูกส่งเข้ามา ซูหว่านหนิงโทรศัพท์เรียกตัวสวีว่านชิงและหรันฮวาให้มาที่ออฟฟิศเพราะต้องมาช่วยกันจัดเตรียมอุปกรณ์สำหนักงานและทำความสะอาด ที่หน้าประตูเข้าบริษัทมีป้ายติดอยู่ บริษัทนี้มีชื่อว่า

           “ชินฉ่ง โหย่วเสียนกงซือ” ชินฉ่งมีความหมายว่า สัตว์เลี้ยงสุดที่รัก ส่วน โหย่วเสียนกงซือ ความหมายคือ บริษัทจำกัด

           “มีแค่พวกเราสามคนจริง ๆ หรือเนี่ย” หรันฮวามองซ้ายมองขวาไม่เห็นใครนอกจากพวกเธอ

           “ฉันจะโกหกเธอทำไมกัน ก็บอกแล้วไงว่าเป็นบริษัทเล็ก ๆ รอให้บริษัทเติบโตขึ้นอีกสักหน่อยค่อยจ้างพนักงานมาเพิ่ม” ซูหว่านหนิงตอบ

           “แล้วเรื่องติดต่อเน็ตไอดอลเรียบร้อยดีไหม” สวีว่านชิงถาม

           “เรียบร้อย รอของจากโรงงานได้ของเมื่อไหร่ก็จะส่งให้ทางนั้น” ซูหว่านหนิงตอบ ก่อนจะกวาดขยะบนพื้นส่วนสองสาวกำลังเช็ดทำความสะอาดโต๊ะ เก้าอี้

           ซูหว่านหนิงให้ช่างเข้ามารื้อระบบไฟใหม่ทั้งหมด รวมถึงติดตั้งระบบไวไฟที่โรงงาน ทำความสะอาดเสร็จแล้วก็มาจัดการเรื่องอุปกรณ์สำนักงาน

           ออฟฟิศแห่งนี้มีทั้งหมด 3 ชั้น ชั้นบนสุดเดิมทีเป็นห้องทำงานของประธานบริษัท รองประธานบริษัท และห้องรับรองแขก

           ชั้นที่ 2 เป็นห้องทำงานของผู้จัดการแผนกต่าง ๆ และพื้นที่ส่วนกลางเป็นที่ทำงานของพนักงานทั่วไป ส่วนชั้นล่างสุดเป็นส่วนของพนักงานต้อนรับ แต่ละชั้นจะมีห้องน้ำให้บริการ

           ซูหว่านหนิงเลือกที่จะนั่งทำงานรวมกันที่ชั้น 2 โต๊ะสามตัวถูกวางเป็นระเบียบบนโต๊ะจะมีคอมพิวเตอร์วางเอาไว้ เมื่อเดินออกไปจะมีตู้กดน้ำร้อนน้ำเย็นและจะมีชั้นวางสำหรับใส่บะหมี่สำเร็จรูปและขนมขบเคี้ยวไว้บริการ

           ทำความสะอาดทุกอย่างเสร็จแล้วซูหว่านหนิงชวนสองสาวไปกินข้าวเที่ยง ภายในเขตนิคมอุตสาหกรรมแห่งนี้มีโรงอาหารขนาดใหญ่ไว้บริการ ซูหว่านหนิงเลือกที่จะกินข้าวที่โรงอาหารซึ่งมีร้านมากกว่าสิบร้านให้เลือกซื้อ

           “อร่อยใช้ได้เลย” หรันฮวาคีบเนื้อผัดซอสมากิน

           “อร่อยแถมราคาไม่แพง” สวีว่านชิงตักมะเขือเทศผัดไข่ขึ้นมากิน

           “ดีนะมีร้านให้เลือกเยอะเลย ส่วนราคาก็ไม่แพง ปริมาณอาหารก็ให้เยอะ” ซูหว่านหนิงมองไปรอบ ๆ ศูนย์อาหาร 

           กินข้าวเสร็จสามสาวกลับไปที่ออฟฟิศอีกครั้ง “ไม่มีอะไรให้ทำแล้วล่ะ” ซูหว่านหนิงมองออฟฟิศที่ตอนนี้จัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว 

           “งั้นเรามาดูตรวจสอบรายชื่อที่จะส่งสินค้าทดลองไปให้ดีไหม” สวีว่านชิงถาม พร้อมกับหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาด้านในเป็นรายชื่อของคนที่เสนอทดลองใช้ผลิตภัณฑ์ชุดแรก ลูกค้าทดลองนี้เป็นสวีว่านชิงและหรันฮวาช่วยกันหามา

           วันต่อมาสินค้าชุดแรกก็มาส่ง ซูหว่านหนิงตรวจเช็คสินค้าด้วยตัวเอง นอกจากสินค้าแล้วยังมีใบรับรองคุณภาพสินค้าที่ทางรัฐออกให้ ส่วนทางบริษัทนั้นซูหว่านหนิงได้ไปติดต่อจัดตั้งบริษัทและได้ใบอนุญาตแล้ว

           เมื่อสินค้าชุดแรกมาส่งทั้งสามช่วยกันตรวจนับจำนวนสินค้า ก่อนจะบรรจุสินค้าทดลองใส่กล่องและจัดส่งตามรายชื่อที่จัดเตรียมเอาไว้

           “พวกเธอสองคนเล่นโซเซียลมีเดียกันไหม” ซูหว่านหนิงเอ่ยถาม

           “ก็มีบ้างแต่ไม่บ่อย” หรันฮวาตอบ

           “ฉันมีเล่นบ้างช่วงว่างงาน” สวีว่านชิงตอบ

           “ตอนนี้เราได้สินค้ามาแล้วต้องหาวิธีที่ทำให้สินค้าของเราเป็นที่รู้จักมากขึ้น ใครสนใจจะรีวิวสินค้าบ้างฉันมีเงินพิเศษให้” ซูหว่านหนิงเอ่ยถาม

           สองสาวมองหน้ากันก่อนที่หรันฮวาจะชี้ไปทางสวีว่านชิง

           “ให้พี่ชิงชิงก็แล้วกัน แต่งหน้าแต่งตัวเพิ่มอีกสักหน่อย ฉันรับรองว่าสู้กับเน็ตไอดอลพวกนั้นได้สบาย”

           ซูหว่านหนิงเองก็เห็นด้วยกับหรันฮวา สวีว่านชิงเป็นคนสวยหากจับมาแต่งหน้าทำผมไม่แน่ว่าอาจจะสวยกว่าเน็ตไอดอลบางคนเสียอีก

           “พี่ชิงชิงตกลงไหม ฉันจะซื้ออุปกรณ์สำหรับการไลฟ์สด แล้วเรามาไลฟ์กันที่ออฟฟิศ” ซูหว่านหนิงถาม

           “เอาไงเอากัน ยังไงตอนนี้ก็ไม่มีใครแล้วนี่น่า” สวีว่านชิงตอบ

           ซูหว่านหนิงจัดการสั่งซื้ออุปกรณ์สำหรับทำการไลฟ์สด รวมถึงซื้อของตกแต่งห้องไลฟ์สด 

           “หว่านหนิงอย่าลืมซื้อเสื้อผ้า เครื่องสำอางให้พี่ชิงชิงด้วย” หรันฮวาเอ่ยเตือน

           “ได้ไม่มีปัญหา” ซูหว่านหนิงกดซื้อของทั้งหมด 

           ก่อนแยกย้ายกันกลับบ้านซูหว่านหนิงได้ให้สินค้าทดลองกับหรันฮวาและสวีว่านชิงคนละหนึ่งชุดเพื่อเอาไปให้แมวที่บ้านกิน จากเดิมสวีว่านชิงไม่ได้เลี้ยงแมว แต่เพื่อบริษัทถึงกับลงทุนซื้อแมวมาเลี้ยง

           หนึ่งสัปดาห์ต่อมาคนที่ได้รับของเริ่มทยอยส่งข้อมูลมาให้ทางอีเมล ซูหว่านหนิงทำการบันทึกข้อมูลเก็บเอาไว้เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการไลฟ์สด 

           ในห้องไลฟ์สดสวีว่านชิงอุ้มลูกแมวสีเหลืองขนปุกปุย แมวเหมียวตัวนี้มีชื่อว่า หยวนเป่า เป็นแมวของหรันฮวา สวีว่านชิงกำลังพูดเสนอขายอาหารแมวให้กับผู้ชมที่ตอนนี้มีคนดูอยู่เพียงร้อยกว่าคนเท่านั้น

           [ให้กินอาหารอะไรทำไมเจ้าหยวนเป่าถึงได้ตัวอ้วนกลมแบบนี้]

           หรันฮวาและซูหว่านหนิงทำหน้าที่อ่านคอมเมนต์เพื่อให้สวีว่านชิงเป็นคนตอบ

           “ฉันให้กินอาหารแมวยี่ห้อ วั่งเมียว ค่ะ อาหารแมวนี้เป็นสูตรอาหารครบถ้วนที่เพียงพอต่อความต้องการของสัตว์เลี้ยง ทางเรามีใบตรวจสอบคุณภาพอาหารและมีใบรับรองจากโรงงานที่ผลิตด้วยนะคะ” สวีว่านชิงพูดจบหรันฮวาก็ยื่นเอกสารให้ สวีว่านชิงโชว์เอกสารให้ผู้ชมดู 

           [ฉันไม่เคยได้ยินชื่ออาหารแมวยี่ห้อนี้มาก่อน]

           “บริษัทของเราเพิ่งเปิดตัวค่ะ ตอนนี้สินค้าชุดแรกที่ส่งไปให้กลุ่มทดลองได้ข้อมูลกลับมาแล้ว สัตว์เลี้ยงที่กินอาหารของเราล้วนแต่มีสุขภาพดีขับถ่ายเป็นเวลาและขนก็เริ่มนุ่มลื่นเงางาม” สวีว่านชิงโชว์ข้อมูลให้คนดูอีกครั้ง

           [มีขายที่ไหนบ้าง]

           “กดตรงตะกร้าด้านล่างได้เลยค่ะ ไม่ได้มีอาหารแมวอย่างเดียวนะคะ ทางบริษัทของเรายังมีอาหารสำหรับสุนัขด้วยค่ะ”

           [จะซื้อไปลองก่อนก็แล้วกัน ถ้าดีจะซื้อต่อ]

           “ขอบคุณลูกค้าทุกท่านที่เปิดใจให้กับบริษัทเล็ก ๆ ของเรา ใครสั่งซื้อวันนี้ทางบริษัทมีของแถมให้ด้วยค่ะ”

           ไลฟ์สดผ่านไปหนึ่งชั่วโมงจากคนดูหลักร้อยเริ่มเพิ่มขึ้นเป็นหลักพัน ซูหว่านหนิงกำลังปริ้นใบสั่งซื้อเพื่อเตรียมแพคของส่งลูกค้า

           ลูกค้าที่ได้รับสินค้าทดลองบางส่วนเข้ามาดูไลฟ์สด ต่างพากันยืนยันเรื่องคุณภาพของสินค้าทดลองที่ได้รับ พวกเขาต่างบอกว่าหากสินค้าทดลองหมดจะทำการกดสั่งซื้อ

           เมื่อมีกลุ่มคนเข้ามายืนยันผู้ชมก็เริ่มกดซื้อสินค้าเพิ่มมากขึ้น จากคนดูหนึ่งพันต้น ๆ ตอนนี้เพิ่มเป็นห้าพันกว่าคนและมีคนติดตามบัญชีโซเซียลของบริษัทเพิ่มขึ้น

           ซูหว่านหนิงมองออเดอร์ที่เข้ามาอย่างถล่มทลาย เธอรีบกดโทรศัพท์หาลู่อี้เฉินเพื่อสั่งผลิตสินค้าเพิ่ม

           “พี่ชิงชิง วันนี้พอแค่นี้ สินค้าของเราใกล้จะหมดแล้ว” ซูหว่านหนิงบอกกับสวีว่านชิง

           “ผู้ชมทุกท่านคะ ขอบพระคุณที่อุดหนุนสินค้าจากบริษัทของเรา ตอนนี้ออเดอร์ที่ได้รับถล่มทลายจนสินค้าชุดแรกใกล้จะหมดลง ทางเราขอปิดตะกร้าสินค้าก่อนนะคะ และจะกลับมาไลฟ์ใหม่อีกครั้ง ฝากกดติดตามกันด้วยนะ”

           เมื่อไลฟ์สดปิดลงสามสาวต่างพากันกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ก่อนที่จะมานั่งก้มหน้าก้มตาจัดออเดอร์เพื่อเตรียมจัดส่งให้กับลูกค้าที่สั่งของ

           “ถ้าหากขายดีแบบนี้ต่อไปฉันคงต้องรับพนักงานเพิ่มแล้วล่ะ” ซูหว่านหนิงพูดขึ้น

           “ก็ดีนะ ยกให้พี่ชิงชิงทำหน้าที่ไลฟ์สด ฉันทำหน้าที่คุมสต๊อกสินค้า เธอทำหน้าที่ดูแลบัญชี หาคนมาแพคของกับทำหน้าที่แม่บ้านเพิ่มอีกสักหน่อย งานจะได้ลงตัวกว่านี้” หรันฮวาเห็นด้วย

           สินค้าชุดใหม่ที่ซูหว่านหนิงสั่งผลิตจำนวนหนึ่งแสนชิ้นใช้เวลาผลิตเพียงสองวัน สินค้ามาถึงโกดังสามสาวช่วยกันตรวจเช็คสินค้า เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็ถึงเวลาไลฟ์สดอีกครั้ง      

           “สวัสดีผู้ชมทุกท่านค่ะ ใครอยากสั่งซื้อสินค้ากดที่ตะกร้าด้านล่างได้เลยค่ะ ส่วนใครที่สั่งซื้อไปรอบก่อนได้รับของแล้วช่วยคอมเมนต์บอกมาหน่อยว่าของแถมที่ได้รับคืออะไร”

           [ฉันได้ชุดสำหรับน้องแมว น่ารักมากเลย]

           [ผมได้เชือกจูงสุนัข คุณภาพดีเลยล่ะ]

           [ฉันได้ถาดใส่อาหาร]

           [ฉันได้ของเล่น]

           คอมเมนต์ทยอยส่งเข้ามา ซูหว่านหนิงอ่านคอมเมนต์ให้สวีว่านชิงตอบลูกค้า ส่วนหรันฮวากำลังพิมพ์ใบสั่งซื้อในไลฟ์สดวันนี้

           [ฉันให้น้องแมวกินอาหารที่ได้รับมา จากเดิมแมวของฉันค่อนข้างเลือกกิน แต่พอได้กินอาหารแมวยี่ห้อ วั่งเมียว ลูกของฉันกลับชื่นชอบมากเลย วันนี้ฉันสั่งซื้อเพิ่มอีกนะ]

           “ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนค่ะ สินค้าจากทางบริษัทของเรารับประกันเรื่องคุณภาพและความสะอาด เราสั่งผลิตจากโรงงานชั้นนำที่มีใบรับรองคุณภาพ รวมถึงส่งสินค้าไปให้ตรวจสอบคุณภาพสินค้าเรียบร้อยแล้ว ลูกค้าที่ซื้อสินค้ากับทางบริษัทไม่ต้องกลัวเลยว่าจะได้รับสินค้าไม่มีคุณภาพ หากสินค้าของใครที่เสียหายจากการขนส่งสามารถส่งวีดีโอหรือรูปถ่ายมาที่อีเมลของทางบริษัทเพื่อแจ้งเคลมสินค้าได้ค่ะ”

           วันนี้บัญชีโซเซียลของทางบริษัทมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นจากเดิมหลักพันตอนนี้กลายเป็นหลักหมื่น และไลฟ์สดวันนี้มีผู้ชมมากกว่าสองหมื่นคนและกำลังทยอยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ