บทที่ 17 ขอต้นทุนลดลงอีกสักนิด 1
บทที่ 17 ขอต้นทุนลดลงอีกสักนิด 1
ครั้นเห็นว่าคุณปู่หลับไปแล้ว เซี่ยอี้เฉินจึงไปส่งซูเจียซินที่สถานีรถไฟ ในเมื่อเขาเป็นคนพาเธอมาก็ควรเป็นคนไปส่งเธอ จนกว่าจะเห็นว่าเธอขึ้นรถไฟอย่างปลอดภัยแล้ว
“ผมจะไปส่งคุณที่สถานีรถไฟ” ชายหนุ่มบอก
“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวตอบรับ
จากนั้นทั้งสองคนก็เดินออกจากห้องไป ครั้นเดินมาตรงทางเดินก็เจอกับกู้อวิ๋นซวง
“จะกลับกันแล้วเหรอ”
กู้อวิ๋นซวงถามกับเซี่ยอี้เฉิน ก่อนจะมองไปยังซูเจียซิน เธอรู้จากสามีมาแล้วว่าลูกเลี้ยงพาหญิงสาวมาแนะนำกับคุณปู่ เมื่อคืนเธอไม่ได้ไปรบกวนหนุ่มสาวที่บ้าน จึงยังไม่ได้ทักทายกับซูเจียซิน เช้านี้ก็ไม่ทันได้ทักทายกันเพราะทั้งสองคนมาที่โรงพยาบาลก่อน กู้อวิ๋นซวงที่บอกไว้ว่าจะมาโรงพยาบาลในตอนบ่าย ก็รีบมาก่อนเวลาเผื่อจะได้เจอกับซูเจียซิน
“ครับ” ชายหนุ่มตอบรับกู้อวิ๋นซวง
ครั้นเห็นสายตาของกู้อวิ๋นซวงมองไปยังซูเจียซิน เซี่ยอี้เฉินก็จำต้องแนะนำคนด้านข้างให้อีกฝ่ายรู้จัก พ่อของเขาเจอซูเจียซินแล้ว กู้อวิ๋นซวงก็คงรู้แล้วเช่นกันว่าเขาพาซูเจียซินมาพบคุณปู่
“นี่ซูเจียซินครับ” ชายหนุ่มบอก ก่อนจะหันไปบอกกับซูเจียซินบ้าง “ผู้นี้คือคุณนายเซี่ย น้ากู้อวิ๋นซวงครับ”
“สวัสดีค่ะ คุณนายเซี่ย” ซูเจียซินเอ่ยทักทายอีกฝ่าย
“สวัสดีจ้ะ เรียกน้าอวิ๋นซวงเหมือนเสี่ยวเฉินเถอะจ้ะ” กู้อวิ๋นซวงว่า
“ค่ะน้าอวิ๋นซวง” ซูเจียซินตอบรับอย่างว่าง่าย เพราะคิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีก ผู้อื่นว่าอะไรเธอก็ตอบรับไปตามนั้น
“ผมจะไปส่งซินซินที่สถานีรถไฟ เธอต้องไปทำธุระที่อื่นต่อ ขอตัวก่อนนะครับ”
เซี่ยอี้เฉินบอกกับแม่เลี้ยงของเขา ที่จริงความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ไม่ได้แย่ เพียงแต่เซี่ยอี้เฉินถูกเลี้ยงมาโดยคุณปู่คุณย่า เขาไม่ได้อยู่กับพ่อและแม่เลี้ยง จึงไม่ได้สนิทกันเหมือนพ่อแม่บ้านอื่น ๆ
“จ้ะ” กู้อวิ๋นซวงตอบรับก่อนจะหันไปบอกกับซูเจียซิน “เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ”
“ขอบคุณค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ” หญิงสาวบอก
“จ้ะ”
หลังร่ำลากันแล้ว เซี่ยอี้เฉินก็พาซูเจียซินเดินจากไป กู้อวิ๋นซวงยังแอบมองตามทั้งสองคน และแอบพิจารณาซูเจียซินไปด้วย ผู้หญิงคนนี้ใบหน้าสวยหวาน สวยแบบสามารถมองได้นาน ๆ โดยไม่เบื่อ รูปร่างสูงโปร่งดูดี เอวเล็กนิดเดียว ทว่าหน้าอกเป็นหน้าอก สะโพกผาย เป็นลักษณะที่ดีของหญิงสาวที่จะให้กำเนิดลูกหลาย ๆ คน
และเธอเพิ่งเคยเห็นเซี่ยอี้เฉินสนใจคนอื่นก็วันนี้ ปกติเขามักจะสนใจแต่งาน ไม่สนใจใครอื่นเลย ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิง ซึ่งเขาไม่แม้แต่จะชายตามอง ทว่าสิ่งที่เขาปฏิบัติกับซูเจียซินแตกต่างออกไป แค่เดินเคียงคู่พูดคุยกันไปแบบนี้ก็เป็นเรื่องที่แปลกตาแล้ว
เซี่ยอี้เฉินขับรถของที่บ้านพาซูเจียซินมายังสถานีรถไฟ จากนั้นชายหนุ่มก็ไปรับตั๋วรถไฟจากจางหมิงเจี๋ย ก่อนจะเอามาให้กับซูเจียซิน เพราะเขาได้ฝากจางหมิงเจี๋ยซื้อตั๋วรถไฟให้แล้ว
“นี่ตั๋วรถไฟครับ เป็นตั๋วตู้นอนคุณจะได้นั่งสบาย”
ชายหนุ่มบอก ก่อนจะให้ตั๋วรถไฟกับซูเจียซิน ด้วยความที่เป็นทหารเขาจึงสามารถซื้อตั๋วตู้นอนให้กับซูเจียซินได้
“ขอบคุณค่ะ”
หญิงสาวรับเอาตั๋วรถไฟมา และไม่ได้พูดถึงเรื่องเงินเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่รับ และเขาบอกเองว่าจะซื้อตั๋วรถไฟให้กับเธอ
ก่อนจะขึ้นรถไฟซูเจียซินก็ได้ถามกับเซี่ยอี้เฉิน เพราะเห็นว่าเขารู้จักกับพนักงานรถไฟ อาจจะพอให้ความกระจ่างกับเธอได้
“ฉันอยากจะสอบถามอะไรสักหน่อยได้ไหมคะ” ซูเจียซินถาม
“มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“ถ้าฉันอยากจะส่งของไปกับขบวนรถไฟ ต้องทำยังไงบ้างคะ”
ซูเจียซินคิดว่าเธอขนของทั้งหมดเองคงไม่ไหว จึงคิดจะสอบถามแบบจ้างรถบรรทุกไปส่ง กับส่งของไปกับขบวนรถไฟ อย่างไหนจะปลอดภัยและถูกกว่ากัน
“เดี๋ยวผมถามจางหมิงเจี๋ยให้ครับ” ชายหนุ่มบอก เขานึกว่าเธอจะขออะไรมากกว่านี้เสียอีก
“ขอบคุณค่ะ”
จากนั้นทั้งสองคนก็กลับไปหาจางหมิงเจี๋ยอีกครั้ง เซี่ยอี้เฉินจึงได้สอบถามเรื่องการส่งของไปกับขบวนรถไฟกับชายหนุ่ม
“ถ้าเหมาทั้งตู้ก็น่าจะไม่เกินห้าร้อยหยวนครับ” อีกฝ่ายบอก
ซูเจียซินคิดว่าราคานี้อาจจะพอ ๆ กับการเช่ารถบรรทุก แต่การเช่ารถบรรทุกก็ดูจะมีความเสี่ยงมากกว่า เสี่ยงถูกปล้นระหว่างทาง เสี่ยงถูกทำร้าย เสี่ยงถูกขโมยของไป
“ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวบอกกับจางหมิงเจี๋ย
“ขอบใจที่เป็นธุระเรื่องตั๋วรถไฟให้” เซี่ยอี้เฉินก็บอกขอบคุณกับสหายของเขาอีกครั้ง
“ไม่เป็นไรครับ” จางหมิงเจี๋ยตอบรับหนุ่มสาว
จากนั้นเซี่ยอี้เฉินก็มาส่งซูเจียซินขึ้นรถไฟ แต่ก่อนจะขึ้นรถไฟไปซูเจียซินก็ได้บอกขอบคุณเซี่ยอี้เฉินด้วย เพราะมีเขาช่วยทุกอย่างจึงง่ายขึ้น
“ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวบอก
“ผมก็ต้องขอบคุณคุณเช่นกันครับ” ชายหนุ่มตอบกลับไป
แล้วซูเจียซินก็โบกมือลาเขาก่อนจะขึ้นรถไฟไป เธอต้องนั่งรถไฟอีกราวห้าชั่วโมง เวลาเดินทางอาจไม่นานมาก ถ้านั่งที่นั่งธรรมดาก็ไม่ได้ทรมานนัก แต่ได้ตั๋วนอนมาก็ช่วยให้สบายมากขึ้น เมื่อหญิงสาวขึ้นรถไฟไปแล้ว เซี่ยอี้เฉินก็กลับไปที่โรงพยาบาล
ฝากอีบุ๊กด้วยนะคะ มีทั้งหมด 39 บท + บทส่งท้าย (ประมาณ 117,800 คำ)
https://novel.dek-d.com/ebook/48908/