บทที่ 28 ตกหลุมรักซึ่งกันและกัน 2
บทที่ 28 ตกหลุมรักซึ่งกันและกัน 2
“ถ้าเราย้ายไปอยู่ที่บ้านหลังนั้น คุณปู่กับคุณพ่อจะว่าไหมคะ”
ซูเจียซินนอนไม่หลับ เธอมีเรื่องคาใจ จึงได้เอ่ยถามกับเซี่ยอี้เฉิน เพราะเธอรู้สึกว่าบรรยากาศในบ้านตระกูลเซี่ยดูอึดอัดเกินไป ให้มาเยี่ยมเยือนบ้างได้ แต่ถ้าให้มาอยู่ที่นี่นาน ๆ คงไม่ไหว เธอไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้ บ้านควรเป็นสถานที่ที่จะช่วยเยียวยาจิตใจและชวนให้ผ่อนคลาย
เธอจึงอยากจะไปอยู่ที่บ้านที่เพิ่งได้รับมา และบ้านหลังนั้นก็อยู่ไม่ห่างจากที่นี่ ยังไปมาหาสู่กันได้
“ปกติผมก็พักอยู่ที่ค่ายทหาร ไม่ได้มาอยู่ที่บ้านบ่อยนัก เราย้ายไปอยู่ที่นั่นก็ไม่เป็นไรหรอกครับ” เซี่ยอี้เฉินว่า
ชายหนุ่มรู้ว่าบรรยากาศในบ้านของเขาไม่เหมือนกับครอบครัวอื่น ยิ่งไม่เหมือนกับบ้านของซูเจียซินที่กินข้าวไปพูดคุยกันไป เธอคงรู้สึกอึดอัด และถ้าแม่ของเธออยากจะมาเยี่ยมลูกสาวบ้าง ได้มาเจอกับบรรยากาศที่บ้านของเขาคงถึงขั้นทำตัวไม่ถูก
ซูเจียซินได้ยินแบบนั้นก็พลิกตัวหันมาหาเซี่ยอี้เฉิน ก่อนจะบอกกับเขา
“ถ้าฉันซ่อมแซมบ้านหลังนั้นแล้วเสร็จ ต่อไปหากฉันมาตรวจบัญชีร้านค้าคนเดียวก็จะไปพักที่นั่น แต่ถ้าได้เข้ามาในเมืองกับคุณก็จะมาพักที่นี่ แบบนี้ดีไหมคะ คุณปู่กับคุณพ่อก็จะได้ไม่คิดว่าคุณอยากแยกตัวออกไปอยู่คนเดียว ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม” หญิงสาวบอก
“อยากทำอะไรก็ทำเถอะครับ”
ชายหนุ่มยังคงพูดคำเดิม ไม่มีใครว่าซูเจียซิน เธออยากทำอะไรก็ทำ แล้วก็จ้องมองคนที่ดวงตาเป็นประกายอยู่ข้าง ๆ เขา
ซูเจียซินสบตากับชายหนุ่มที่นอนร่วมเตียงเดียวกัน ตอนแรกเธอหลงในความหล่อเหลาของเขา ตอนนี้เธอก็ยิ่งหลงใหลในความหล่อนั้น และเธอเห็นถึงความหลงใหลที่เขามีต่อเธอด้วยเช่นกัน
ซูเจียซินมองเห็นความโดดเดี่ยวที่เซี่ยอี้เฉินมักจะแสดงออกมาเวลาอยู่คนเดียว เธออาจสงสารเขา และเธอหลงใหลในรูปร่างหน้าตาของเขา แต่การตัดสินใจแต่งงานครั้งนี้ เหตุผลสำคัญไม่ได้อยู่ที่ความหล่อเหลา หากแต่เป็นเพราะว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนที่จิตใจมั่นคงและจริงใจ การที่เขาบอกว่าชอบเธอ หรือดีใจที่ได้แต่งงานกับเธอ ซูเจียซินก็รู้ว่านั่นเป็นความรู้สึกจริงแท้ของเขา
“ฉันก็ดีใจที่ได้แต่งงานกับคุณ” ซูเจียซินบอกกลับไป
คำพูดนี้อาจจะมาช้าไปสักหน่อย ไม่ได้พูดออกมาในทันทีที่เขาบอกแบบนั้นกับเธอ ทว่านี่ก็เป็นความในใจของซูเจียซินที่จู่ ๆ เธอก็อยากบอกกับเขา
ซูเจียซินรู้ว่าผู้ชายคนนี้ดีที่สุดสำหรับเธอแล้ว คนที่พร้อมจะยอมให้เธอได้ทำตามใจ คนที่พร้อมจะสนับสนุนเธออยู่เบื้องหลัง คนที่พร้อมจะยกทุกอย่างของเขาให้กับเธอ จะหาผู้ชายแบบนี้ได้อีกที่ไหน ทำไมเธอจะไม่รักษาเขาไว้ให้ดี
“ผมรู้ สายตาของคุณบอกแบบนั้น” ชายหนุ่มว่าอย่างถือตัว
หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมา เพราะมีคนเข้าข้างตัวเอง ซึ่งเซี่ยอี้เฉินก็รู้ว่าเขากำลังพูดเข้าข้างตัวเอง เขาแค่อยากคิดว่าซูเจียซินกำลังหลงรักเขาอยู่
ชายหนุ่มจ้องมองจนหญิงสาวหยุดหัวเราะ ก่อนที่เขาจะก้มลงไปจูบกับริมฝีปากของเธอ พลางใช้มือสัมผัสไปที่ใบหน้าด้วยความรู้สึกรักและหวงแหน
เขาเพิ่งเข้าใจคนที่ตกหลุมรักก็คราวนี้ เพราะเขากำลังตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ ตกหลุมรักเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของเธอ
ครั้นผละจากจูบหนุ่มสาวก็ยิ้มให้กัน ก่อนจะสัมผัสกันอีกครั้ง ด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนา เสื้อผ้าถูกถอดทิ้งกระจัดกระจายรอบตัวแต่ก็ไม่มีใครสนใจ
“ผมรักคุณ”
เสียงแหบพร่ากระซิบที่ข้างใบหูเล็ก พร้อมทั้งโยกตัวเข้าหาคนที่กำลังคลานเข่ารับแรงกระแทกจากเขา เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลจากปลายจมูกโด่งหยดลงไปยังกลางหลังของหญิงสาว หยดลงที่กระดูกสันหลังของเธอ แล้วชายหนุ่มก็ตามไปใช้ปลายลิ้นปาดเลียกับแผ่นหลังเล็กนั้น
ผิวของซูเจียซินทั้งขาวทั้งนุ่มจนเซี่ยอี้เฉินอยากจะกัดให้จมเขี้ยว ทว่าก็ไม่กล้าทำให้เธอเจ็บตัว จึงได้แต่ใช้ปลายลิ้นสัมผัสไปเบา ๆ
“อื้อ”
ปลายลิ้นที่ค่อย ๆ สัมผัสไปกับผิวกายของหญิงสาว ทำให้ซูเจียซินขนลุกซู่ และยังต้องคอยประคองตัวรับการกระแทกกระทั้นที่ดุดันจากคนด้านหลังไปด้วย
ก่อนที่เขาจะก้มลงมาบีบเคล้นกับทรวงอกกลมโตของเธอ แล้วก็เปลี่ยนไปสัมผัสกับกึ่งกลางกายสาว เพื่อให้หญิงสาวได้มีความสุขมากขึ้น
“ฉันจะไม่ไหวแล้วค่ะ”
ซูเจียซินบอก เธอมีความสุข และความสุขนั้นอัดแน่นจนใกล้จะล้นปรี่ออกมา ชายหนุ่มก็รับรู้ได้ถึงแรงตอดรัด เขาจึงยืดตัวขึ้น สองมือเกี่ยวเอวเล็กบางเอาไว้ เพื่อช่วยเธอพยุงกาย รองรับแรงกระแทกจากเขา ก่อนจะส่งอีกคนให้ไปถึงฝั่งฝัน
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้น เสียงเตียงนอนขยับจนน่ากลัวว่าจะพัง ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องอย่างสุขสมของหญิงสาว และในไม่กี่นาทีต่อมาชายหนุ่มก็ตามคนรักของเขาไปถึงฝั่งฝัน
เมื่อซูเจียซินหมดแรงซบหน้าลงกับหมอน คนด้านหลังก็ตามมาทาบทับ เกยตัวตนใหญ่โตของเขาไปบนตัวเธอครึ่งหนึ่ง เพื่อไม่ให้หญิงสาวรับน้ำหนักมากเกินไป
ซูเจียซินหอบเหนื่อยกับบทรักที่ยาวนาน แต่นายทหารหนุ่มกลับหยุดพักแค่อึดใจ เขาก็รู้สึกมีกำลังขึ้นมาอีกครา จากนั้นชายหนุ่มก็พลิกตัวภรรยาให้นอนหงาย แล้วเขาก็เข้าดูดชิมกับทรวงอกกลมโต
“ฉันเหนื่อยแล้ว”
หญิงสาวที่เพิ่งเรียนรู้ประสบการณ์รักเป็นครั้งแรกบ่น จะในชีวิตก่อนหรือในชีวิตนี้นี่ก็เป็นครั้งแรกของเธอ แม้จะได้เห็นเรื่องราวเหล่านี้มาบ้างจากในชีวิตก่อน แต่ก็ไม่คิดว่าจะเหนื่อยขนาดนี้
“คุณนอนเฉย ๆ ก็พอ”
ชายหนุ่มบอก แล้วก็ยืดตัวขึ้นไปจูบกับคนรักอีกที ทำให้ซูเจียซินไม่มีโอกาสได้ปฏิเสธ และก็ปล่อยให้อีกคนกลืนกินเธอหมดทั้งตัว ไม่มีตรงไหนที่เขาไม่ได้แตะต้อง
ส่วนเธอจะอยู่เฉยได้อย่างไร เพราะอารมณ์รัญจวนพลุ่งพล่านขนาดนั้น นอกจากจะต้องร่วมมือด้วยแล้ว ก็ยังกรีดร้องจนคอแหบแห้ง ใกล้รุ่งอรุณเธอถึงได้นอนพัก
ก่อนจะหลับไปซูเจียซินก็แอบคิดอยู่ในใจ พลังของทหารกล้าช่างเหลือล้นจริง ๆ แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็หลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม
เซี่ยอี้เฉินไม่รู้ว่าภรรยาของเขายิ้มอะไร บางทีเธออาจจะกำลังฝันดี หรือไม่เขาก็คงสร้างความประทับใจให้เธอไม่น้อย ชายหนุ่มลุกไปเอาน้ำมาเช็ดตัวให้กับภรรยา แล้วก็สวมใส่เสื้อผ้าให้เธอใหม่ ส่วนเขาก็ไปอาบน้ำอีกครั้ง แล้วก็กลับมานอนกอดเธอไว้ จากนั้นก็หลับไปพร้อมกัน
ฝากอีบุ๊กด้วยนะคะ มีทั้งหมด 39 บท + บทส่งท้าย (ประมาณ 117,800 คำ)
https://novel.dek-d.com/ebook/48908/
แวะไปดูนิยายลดราคาของจิณณ์ชญาได้นะคะ
