บทที่ 30 ย้ายเข้าบ้านใหม่ 3
บทที่ 30 ย้ายเข้าบ้านใหม่ 3
ก่อนหน้านั้นซูเจียซินแอบคิดว่าอาหารที่ทำไว้จะเหลือ เพราะมีปริมาณเยอะมาก ทว่าสุดท้ายก็หมดทุกอย่าง หนุ่ม ๆ กินข้าวไปด้วย พูดคุยกันไปด้วย สุดท้ายอาหารก็หมดทุกจาน
ระหว่างนั้นซูเจียซินกับพี่สะใภ้ทั้งสองก็ช่วยกันทำความสะอาดครัว และเก็บล้างหม้อชามไปด้วย หลังจากที่หนุ่ม ๆ อิ่มแล้ว พวกเขาก็หยิบถ้วยจานไปล้างเอง จากนั้นก็ช่วยกันทำความสะอาดบ้าน แล้วก็ยกโต๊ะเก้าอี้ไปคืน เมื่องานทุกอย่างเสร็จสิ้น ก็แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน
แม้จะมีคนแอบจิบเหล้าไปบ้าง แต่ก็ไม่มีใครดื่มจนขาดสติ จากนั้นก็กลับไปพร้อมกับความสุขที่ได้กินเนื้อ
“เหนื่อยไหมครับ” เซี่ยอี้เฉินถามกับซูเจียซินเพราะเห็นว่าเธอทำงานมาทั้งวัน
“ได้พี่สะใภ้ทั้งสองคนมาช่วย ฉันเลยไม่เหนื่อยมากค่ะ”
หญิงสาวบอกกับคนตรงหน้า ก่อนจะเดินไปกอดเอวของเขา แล้วก็เงยหน้าขึ้นมา
“เมื่อก่อนตอนเปิดร้านขายบะหมี่ใหม่ ๆ เหนื่อยกว่านี้อีกค่ะ”
ชายหนุ่มได้ยินแบบนั้นก็โอบกอดภรรยาของเขาเอาไว้ แล้วก็ก้มลงจูบที่หน้าผากของเธอ
“พอจะอยู่ที่นี่ได้ไหมครับ”
“สบายมากค่ะ คุณไม่ต้องเป็นห่วง” หญิงสาวว่า “แต่ก็คงไม่ได้อยู่ที่บ้านตลอดนะคะ ฉันยังต้องไปดูแลร้านด้วย”
“ไม่เป็นไรครับ บางครั้งผมก็ต้องออกไปทำภารกิจ คุณมีอะไรทำก็ดีจะได้ไม่เบื่อเวลาต้องอยู่บ้านคนเดียว” ชายหนุ่มว่าแล้วก็จูบที่กลางหน้าผากของหญิงสาวอีกครั้ง “ไปอาบน้ำนอนกันเถอะ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”
“ค่ะ”
จากนั้นทั้งสองคนก็ไปอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน ซูเจียซินอาบน้ำก่อน แล้วเซี่ยอี้เฉินก็ไปอาบน้ำบ้าง อาบน้ำเสร็จชายหนุ่มก็ไปหยิบบัญชีธนาคารในตู้ออกมาให้กับซูเจียซิน
“บัญชีนี้เป็นบัญชีเงินเดือนและเงินค่าภารกิจของผม อีกบัญชีเป็นเงินที่แม่เก็บไว้ให้ผม เงินของแม่ทั้งหมดพ่อได้ยกให้ผม คงกันไว้ไม่ให้พี่น้องทะเลาะกัน สินเดิมของแม่ตอนนี้ก็ได้ย้ายมาเป็นของผมหมดแล้ว”
เซี่ยอี้เฉินบอกก่อนจะวางสมุดบัญชีทั้งสองเล่มไว้ในมือของซูเจียซิน แล้วก็นั่งลงข้างเธอ
“เงินทั้งหมดในบ้านให้คุณเก็บไว้ อยากทำอะไรก็จะได้สะดวก”
ซูเจียซินเปิดดูสมุดบัญชีเงินเดือนของเซี่ยอี้เฉินก่อน ในนั้นมียอดเงินอยู่แปดพันกว่าหยวน ส่วนอีกบัญชีมีเงินอยู่สามแสนหยวน เงินนี้ไม่น้อยเลย รวมกับเงินของหมั้นที่แม่ให้เธอมาอีกสองหมื่นหยวน ตอนนี้เธอเป็นเศรษฐีแล้ว
“ให้ฉันเก็บไว้ทั้งหมดเลยเหรอคะ” ซูเจียซินถาม
“ครับ คุณอยากทำอะไรก็ทำ ถือว่าผมร่วมลงทุนด้วย”
ชายหนุ่มบอก ในเมื่อเป็นสามีภรรยากันแล้ว เขาก็ไว้ใจเธอ และเชื่อว่าตัวเองแต่งงานกับคนไม่ผิด
“อยู่ ๆ ฉันก็กลายเป็นเศรษฐีขึ้นมาทันที” ซูเจียซินว่าปนขำ
“เงินที่คุณหาได้มากกว่านี้อีกมั้ง” ชายหนุ่มว่า
เซี่ยอี้เฉินเห็นแล้วว่าซูเจียซินจ่ายค่าสินค้าครั้งหนึ่งก็เป็นหลักแสน เงินเก็บของเธอถ้านับตอนนี้อาจจะยังไม่เท่าเขา แต่อีกไม่นานก็คงมากกว่าเขาแล้ว
“ใช้เวลาอีกสักสองสามปีฉันอาจจะมีเงินเก็บมากกว่าคุณค่ะ”
นอกจากเงินที่ได้จากการเปิดร้านขายเสื้อผ้าแล้ว เธอยังมีหุ้นในโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าอีก
“หรือบางทีภายในไม่กี่เดือนนี้ฉันอาจจะมีเงินมากกว่าคุณ ถ้าคุณยอมให้ฉันถลุงเงินเก็บของคุณจนหมด คุณก็มีเงินเก็บน้อยกว่าฉันแล้ว”
ซูเจียซินว่าติดตลก เธอจะกล้าทำกับเขาแบบนั้นได้อย่างไร
“คุณอยากใช้ก็ใช้” ชายหนุ่มว่าจริงจัง ถ้าซูเจียซินมีความสุข เขาก็ยอมให้เธอนำเงินก้อนนี้ไปถลุง
“คุณนี่ตามใจฉันเก่งจริง ๆ” หญิงสาวว่า
“ก็คุณเป็นภรรยาของผม เงินนี้ผมให้คุณ คุณอยากใช้ทำอะไรก็ใช้”
“รู้แล้วว่าสามีของฉันรวย” ซูเจียซินว่าปนขำ “ความจริงถ้าวัดกันที่เงินวันหน้าฉันอาจจะหาได้มากกว่าคุณ แต่ถ้านับเรื่องทรัพย์สินอย่างอื่นด้วย ฉันคงไม่กล้าเทียบคุณหรอกค่ะ”
เซี่ยอี้เฉินไม่ได้มีเงินสดมากก็จริง แต่ทรัพย์สินของแม่เขาคงมีไม่น้อย และยังได้ทรัพย์สินที่ลุงของเขาให้มาอีก เธอคงสู้ความรวยของเขาไม่ได้
“ยังไงแล้วสุดท้ายก็เป็นของคุณทั้งหมดอยู่ดี”
เซี่ยอี้เฉินว่า เพราะชายหนุ่มวางแผนจะยกทุกอย่างให้กับซูเจียซิน ด้วยรู้ว่างานของเขานั้นเสี่ยง หากเขาเกิดเป็นอะไรไป ก็จะรับประกันได้ว่าซูเจียซินจะอยู่สบายไปทั้งชีวิต
ซูเจียซินได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกว้าง
“คุณดีที่สุดเลยค่ะ”
หญิงสาวหยอกกลับไป ก่อนจะพลิกตัวขึ้นไปนั่งบนตักของสามี แล้วก็ระดมจูบไปทั่วใบหน้าของเขา ทว่าในตอนท้ายกลับถูกจับที่ท้ายทอย แล้วก็ได้รับเป็นจูบกลับมา ก่อนที่เธอจะถูกจับพลิกตัวนอนหงาย แล้วเซี่ยอี้เฉินก็ตามมาคร่อมทับ
ชายหนุ่มมอบความรักให้เธอกลับไปบ้าง ทว่าการแสดงความรักบนเตียงของเขา ไม่ได้อ่อนโยนอย่างกิริยาท่าทางที่เขามีต่อเธอ คนผู้นี้เมื่ออยู่บนเตียงจะกลายเป็นพยัคฆ์ทั้งดุดันและเร้าใจ แต่เขาก็ยังออมแรงที่จะไม่ทำให้ซูเจียซินเจ็บตัว มีแต่เมื่อยตัวเท่านั้น ผิดกับตอนกลางวันที่เขาจะเป็นแค่ลูกแมวเชื่อง ๆ คอยคลอเคลียเธอตลอด
ถึงอย่างนั้นซูเจียซินก็ตอบรับกับบทรักที่ถึงใจนี้อย่างไม่มีอ่อนข้อ ต่อให้วันพรุ่งนี้เธอจะลุกไม่ไหวก็ตาม เห็นแก่เงินในบัญชีของเขา เธอจะกัดฟันสู้อย่างไม่ยอมแพ้
แม้จะตั้งใจไว้แบบนั้น ทว่าสุดท้ายก็มีการร้องขอชีวิต ขอให้เซี่ยอี้เฉินปล่อยให้เธอได้นอน เมื่อไปถึงปลายทางในครั้งที่สาม เซี่ยอี้เฉินก็ยอมให้ซูเจียซินได้นอนพักผ่อน เพราะเธอใกล้จะหลับเต็มที ชายหนุ่มลุกขึ้นมาเช็ดทำความสะอาดให้ภรรยา แล้วก็จัดแจงสวมเสื้อผ้าให้เธอ
จากนั้นเขาก็ไปอาบน้ำ แล้วก็กลับมานอนกอดภรรยาไว้ ไม่นานก็หลับไปพร้อมกัน
ฝากอีบุ๊กด้วยนะคะ มีทั้งหมด 39 บท + บทส่งท้าย (ประมาณ 117,800 คำ)
https://novel.dek-d.com/ebook/48908/
แวะไปดูนิยายลดราคาของจิณณ์ชญาได้นะคะ
