บทที่ 34 ซื้อรถบรรทุก 2
บทที่ 34 ซื้อรถบรรทุก 2
เช้าวันต่อมาซูเจียซินตื่นแล้วก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ไปที่ตึกใหญ่ หญิงสาวแวะไปทักทายคุณปู่ที่ห้องพักก่อน เมื่อคืนเธอยังไม่ได้เจอท่าน
ห้องพักของผู้อาวุโสอยู่ที่ชั้นล่างของบ้าน เพราะสะดวกกับเซี่ยวั่งซูมากกว่า ซูเจียซินรู้ว่าคุณปู่พักอยู่ที่ไหน เธอก็เดินไปหาท่าน ครั้นเข้ามาในห้องก็เห็นว่าเซี่ยวั่งซูตื่นแล้ว และกำลังนั่งอยู่บนรถเข็น ตอนนี้ร่างกายของท่านไม่แข็งแรงเหมือนเดิม เดินเองแทบไม่ไหวแล้ว ส่วนใหญ่ก็จะนั่งรถเข็นแบบนี้ และมีคนสนิทอย่างฮั่วฝูเสวียนคอยดูแลอยู่
“คุณปู่สวัสดีค่ะ” ซูเจียซินเอ่ยทักทายกับผู้ที่นั่งอยู่บนรถเข็น
“เป็นยังไงบ้าง ไปอยู่ที่ค่ายทหารลำบากมากไหม” ผู้อาวุโสถามกับหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง
“ไม่ลำบากค่ะ ที่นั่นมีเพื่อนบ้านดีมากค่ะ และฉันก็ไปเปิดร้านขายเสื้อผ้าที่นั่นเพิ่มอีกร้านค่ะ จะได้หาอะไรทำช่วงที่พี่อี้เฉินออกไปทำภารกิจ อยู่คนเดียวก็กลัวว่าจะเบื่อเกินไปค่ะ” ซูเจียซินบอก
“มีอะไรทำแก้เบื่อก็ดีแล้ว” ผู้อาวุโสไม่ห้ามที่ซูเจียซินจะเปิดร้าน ขอแค่หนุ่มสาวไม่แยกจากกันก็พอ
“คุณปู่เป็นยังไงบ้างคะ”
“ก็ตามประสาคนแก่นั่นแหละ เท่านี้ก็ดีแล้ว ไม่ได้ทรมานอะไรมาก เพียงแต่ขยับตัวทำอะไรไม่สะดวกเท่านั้น”
ผู้อาวุโสบอก เขาเพียงแค่ขยับตัวทำอะไรลำบากอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรมากมาย อาการก็เป็นไปตามโรคของผู้ชราทั่วไป
“พี่อี้เฉินไปทำภารกิจ จึงไม่ได้ตามมาด้วยค่ะ”
ซูเจียซินบอกกับคุณปู่ เพื่อไม่ให้ผู้อาวุโสคิดว่าหลานชายไม่มาเยี่ยม
“ไม่เป็นไร หน้าที่ต้องสำคัญกว่า”
ผู้ชราเคยเป็นทหารมาก่อน ย่อมรู้ว่าภารกิจนั้นสำคัญ เขาจึงไม่เคยน้อยใจที่หลานชายไม่มาอยู่ด้วย
“ไปกินข้าวกันเถอะ วันนี้ปู่จะไปกินข้าวด้วย”
ปกติจะมีคนยกอาหารมาให้เซี่ยวังซูที่ห้องนี้ ทว่าวันนี้หลานสะใภ้มาเยี่ยม เขาจึงจะไปกินข้าวกับคนอื่น ๆ ที่ห้องอาหารด้วย
เมื่อนายท่านผู้เฒ่าจะออกไปที่ห้องอาหาร คนสนิทที่ยืนเงียบอยู่ก็รีบเข้ามาช่วยเข็นรถเข็นให้
หลังจากนั้นทุกคนก็มากินข้าวพร้อมหน้ากัน เซี่ยอี้หมิงก็มากินข้าวเช้าด้วยกัน เมื่อคืนเขาเลิกเรียกดึกเพราะต้องเรียนพิเศษ จึงไม่ได้เจอกับซูเจียซิน
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารวันนี้ไม่ได้อึดอัดมากนัก อาจเพราะซูเจียซินรู้สึกดีกับความเอ็นดูที่ทุกคนมีให้ เธอจึงเริ่มที่จะกลมกลืนไปกับครอบครัวนี้ได้บ้างแล้ว
“ฤกษ์มงคลเป็นเดือนสิบสอง แล้วก็เดือนสามปีหน้า ยังไงก็เอาไปปรึกษากับอี้เฉินสักหน่อย สะดวกเป็นวันไหนก็มาบอกพวกเรา เรื่องงานพิธีการต่าง ๆ น้าจะช่วยดูแลให้”
กู้อวิ๋นซวงพูดถึงฤกษ์มงคลที่เธอเพิ่งได้มา ตอนแรกว่าจะโทรไปบอกหนุ่มสาว แต่พอรู้ว่าซูเจียซินจะเดินทางกลับมาที่บ้าน เธอจึงตั้งใจจะบอกกับหญิงสาวที่บ้านแทน
“ฉันจะกลับไปปรึกษากับพี่อี้เฉินก่อนค่ะ ตอนนี้เขาออกไปทำภารกิจ ยังโทรไปบอกไม่ได้” ซูเจียซินว่า
“ยังไม่ต้องรีบก็ได้จ้ะ คุยกันแล้วก็โทรมาบอกน้า”
“ค่ะ”
หลังกินข้าวแล้ว เซี่ยวั่งซูก็ออกไปนั่งเล่นในสวนด้านหลัง เซี่ยเหว่ยกั๋วก็กำลังจะไปทำงาน ในตอนนั้นซูเจียซินก็ได้เอ่ยถามกับเซี่ยเหว่ยกั๋ว
“คุณพ่อคะ หนูอยากจะซื้อรถบรรทุกมาใช้สักคัน คุณพ่อพอจะหาคนที่ไว้ใจได้ มาช่วยขับรถบรรทุกให้ได้ไหมคะ ฉันจะให้เขาทำหน้าที่ขนเสื้อผ้ามาส่งที่หน้าร้านทั้งสี่สาขา บางครั้งอาจจะต้องถือเงินจำนวนมากด้วยค่ะ” ซูเจียซินเอ่ยถาม
หญิงสาวจะไม่รบกวนเซี่ยเหว่ยกั๋วก็ได้ แต่ถ้าทำแบบนั้นก็เหมือนไม่เห็นอีกฝ่ายสำคัญ ทั้งที่เขาให้ความเอ็นดูกับเธอ ในตอนที่มีเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับเธอ เขาก็ยังโทรไปสอบถาม
“ได้สิ พ่อจะหาคนมาให้ แล้วเรื่องรถบรรทุกจัดการเองได้ไหม หรือจะให้พ่อช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ด้วย”
“ถ้าได้แบบนั้นก็ดีค่ะ ฉันดูรถไม่เป็น ให้เขาไปช่วยเลือกรถพร้อมกับฉันก็ได้ค่ะ แต่ฉันจะจ่ายค่ารถและค่าจ้างของคนขับเองนะคะ”
ซูเจียซินบอก ในเมื่อเป็นธุรกิจของเธอ ไม่ใช่ของตระกูลเซี่ย ซูเจียซินก็อยากจะจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง
เมื่อลูกสะใภ้กล่าวมาแบบนั้น แม้เซี่ยเหว่ยกั๋วอยากจะซื้อรถให้เธอ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่ง และเคารพว่านี่คือธุรกิจของซูเจียซิน
“ได้” เซี่ยเหว่ยกั๋วว่า ก่อนจะถามกับลูกสะใภ้เพราะเห็นว่าเธอก็เตรียมตัวจะออกไปข้างนอกเช่นกัน “แล้วนี่จะไปไหน จะให้คนขับรถของที่บ้านไปส่งหรือเปล่า”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันจะไปดูการปรับปรุงร้านสักหน่อยค่ะ ไม่รู้ทำไปถึงไหนแล้ว จากนั้นก็ว่าจะไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าด้วยค่ะ” ซูเจียซินบอก
เมื่ออีกฝ่ายบอกแบบนั้น เซี่ยเหว่ยกั๋วก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
“ออกไปข้างนอกคนเดียวก็ระวังตัวด้วย”
“ฉันรู้แล้วค่ะ” ซูเจียซินว่า ก่อนจะบอกขอบคุณที่เซี่ยเหว่ยกั๋วช่วยจัดการเรื่องข่าวลือของเธอ “คุณพ่อคะ เรื่องข่าวลือขอบคุณมากนะคะ”
เซี่ยเหว่ยกั๋วได้ยินแบบนั้นก็นิ่งไปเพราะไม่คิดว่าซูเจียซินจะเอ่ยขอบคุณขึ้นมา ความรู้สึกในตอนนี้เขากลับบอกไม่ถูก ก่อนจะยิ้มออกมา
“ไม่เป็นไรลูก เป็นหน้าที่ของคนเป็นพ่ออยู่แล้ว”
เซี่ยเหว่ยกั๋วพยายามจะชดเชยความผิดให้กับลูกชาย กับเรื่องราวในอดีตที่เขาทำพลาดไป เขาแค่อยากทำหน้าที่พ่อให้กับลูกชายและลูกสะใภ้
“ค่ะ” ซูเจียซินตอบรับ แล้วก็ยิ้มตอบอีกฝ่ายไป
“พ่อไปทำงานก่อน” เซี่ยเหว่ยกั๋วว่า
“ค่ะ”
จากนั้นเซี่ยเหว่ยกั๋วก็เดินไปขึ้นรถประจำตำแหน่งของเขา แล้วก็ออกไปทำงาน ส่วนซูเจียซินก็ไปทำงานของเธอบ้าง
หญิงสาวมาถึงที่ตึกแถวก็เห็นว่าปรับปรุงไปได้มากแล้ว ซูเจียซินเดินดูรายละเอียดต่าง ๆ เห็นว่าช่างทำงานได้เรียบร้อยดี เธอจ่ายเงินไปแล้วครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งหนึ่งจะจ่ายหลังจากที่งานเสร็จแล้ว
“อีกนานไหมคะกว่าทุกอย่างจะแล้วเสร็จ ฉันจะได้เตรียมของที่จะขายในร้านเอาไว้ก่อน” ซูเจียซินถามกับช่าง
“อีกไม่เกินห้าวันก็เสร็จแล้วครับ” อีกฝ่ายตอบกลับมา
“ถ้างานนี้เสร็จ ฉันอยากจะปรับปรุงบ้านอีกหลัง สหายฟางจะรับงานต่อเลยไหมคะ” ซูเจียซินถาม
“ได้เลยครับ”
มีงานเท่ากับมีเงิน และซูเจียซินเบื้องหลังไม่ธรรมดา ไม่มีทางเบี้ยวเงินเขาอย่างแน่นอน ฟางเหอกวงก็รับงานต่อทันที
“ถ้าอย่างนั้นอีกห้าวันฉันจะแวะมาดูอีกทีค่ะ” ซูเจียซินบอก
“ได้ครับ”
ซูเจียซินดูความเรียบร้อยที่ร้านอีกสักพัก จากนั้นก็ไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้า ซื้อของเสร็จก็กลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลเซี่ย
ฝากอีบุ๊กด้วยนะคะ มีทั้งหมด 39 บท + บทส่งท้าย (ประมาณ 117,800 คำ)
https://novel.dek-d.com/ebook/48908/
แวะไปดูนิยายลดราคาของจิณณ์ชญาได้นะคะ
