บทที่ 2-2 : จังหวะตกหลุมรัก (100%)

บทที่ 2

จังหวะตกหลุมรัก

“เอ๊า! ทำไมสตาร์ตไม่ติดเนี่ย จู่ๆ ก็งอแงซะงั้น”

มานิดาลองสตาร์ตมอเตอร์ไซค์อยู่หลายหน แต่ก็ไม่ได้ผลจนทำให้หล่อนต้องหงุดหงิด ฝ่ายวราลีที่ยืนอยู่ข้างๆ  ก็พลอยใจคอไม่ดีไปด้วย 

“รถนิดไม่ได้เก่าขนาดนั้นนะ เพิ่งซื้อมาห้าหกปีเอง” เจ้าของมอเตอร์ไซค์เหวี่ยงตัวลงมาก่อนจะเปิดดูน้ำมันเป็นอย่างแรก “น้ำมันเหลืออยู่ตั้งครึ่งถัง แล้วทำไมสตาร์ตไม่ติดเนี่ย เกิดมางอแงอะไรวันจะใช้งาน”

สองสาวมัวแต่ก้มๆ เงยๆ ดูมอเตอร์ไซค์ทั้งๆ ที่ไม่มีความรู้เกี่ยวกับเครื่องยนต์กลไกเลยสักนิด พวกเธอจึงไม่ทันสังเกตว่ารถกระบะสี่ประตูของเจ้านายกำลังแล่นผ่านมาพอดี...

จุดที่มานิดาจอดมอเตอร์ไซค์ไว้อยู่ใกล้ๆ กับจุดบริการลูกค้าซึ่งอยู่ติดกับถนนเส้นหลักภายในรีสอร์ตที่ใครๆ ก็จะต้องผ่านเสมอเวลาเข้าออกรีสอร์ต เพราะที่นี่มีทางเข้าออกทางเดียว

คนที่กำลังจะขับรถออกไปทำธุระข้างนอกมองเห็นพนักงานทั้งสองท่าทางจะมีเขาจึงจอดรถเทียบถนนใกล้ๆ จุดที่พวกเธอยืนอยู่ก่อนจะเลื่อนกระจกประตูรถลงเพื่อถามไถ่

“มอเตอร์ไซค์เป็นอะไร”

“เอ่อ...มันสตาร์ตไม่ติดน่ะค่ะ ไม่รู้เป็นอะไรจู่ๆ ก็เกิดแอคซิเดนท์ นิดว่าจะพาไปวุ้นออกไปซื้อของขวัญให้คุณอรและซื้อของใช้จำเป็นพอดี” มานิดาตอบเจ้านายไปด้วยบ่นไปด้วย

ไรวินทร์เห็นสีหน้ายุ่งยากใจของสองสาวก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สายตาคมเหลือบไปเห็นเสกข์ที่กำลังเดินมาพอดี ก่อนหน้านี้ลูกน้องสนิทกำลังยืนคุยอยู่กับ รปภ. เพื่อเตรียมรับมืองานเลี้ยงคืนนี้ซึ่งอาจมีคนเมาอาละวาด พอเห็นว่าเขาหยุดรถคุยกับสองสาว อีกฝ่ายคงสังเกตเห็นความผิดปกติจึงเดินเข้ามาหาอย่างรู้งาน

“มีอะไรหรือเปล่าครับนาย”

“มอเตอร์ไซค์นิดสตาร์ตไม่ติด มึงไปดูซิ”

ถึงเสกข์จะดูเป็นผู้ชายบ้าๆ เฮฮาไปวันๆ แต่เขาเป็นมือขวาที่เก่งรอบด้าน ชกต่อยไม่เลว ไหวพริบในการเอาตัวรอดไม่เป็นสองรองใคร อีกทั้งยังรู้ใจเจ้านาย และซ่อมได้ทั้งเครื่องยนต์เครื่องใช้ไฟฟ้า

“ผมกำลังจะไปธุระในอำเภอพอดี พวกคุณไปกับผมก็ได้”

ไรวินทร์ประเมินแล้วว่าการซ่อมมอเตอร์ไซค์อาจใช้เวลาสักระยะ ถ้ารอซ่อมเสร็จพวกเธอจะไปซื้อของช้าและอาจกลับมาไม่ทันตอนเริ่มงานเลี้ยง รถเขานั่งได้หลายคน ให้พวกเธอติดรถไปด้วยคงไม่เป็นไร

“เออ สาวๆ ไปกับเจ้านายก็ได้ เดี๋ยวพี่ดูรถให้เอง” เสกข์บอก

“เอ่อ...งั้นนิดช่วยพี่เสกข์ดูรถด้วยดีกว่า นิดอยากรู้ด้วยว่ามันเป็นอะไร เผื่อมันไปเป็นอยู่ที่อื่นจะได้ซ่อมเองได้ นิดไม่ได้จะไปซื้ออะไรอยู่แล้ว พี่วุ้นไปกับคุณไวน์สองคนก็แล้วกันนะคะ” 

เดี๋ยวสิ!

วราลีถึงกับมึนงงจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมาก ทำไมจู่ๆ มานิดาผลักไสเธอไปกับไรวินทร์สองคนอย่างนี้ล่ะ ให้นั่งรถไปด้วยกันสองต่อสอง เธอได้เกร็งจนหายใจไม่ออกพอดีน่ะสิ

“ไปสิคะพี่วุ้น” มานิดาดันหลังเพื่อนรุ่นพี่ให้เดินไปที่รถ

ไรวินทร์ยังโสด วราลีเองก็ยังโสด ทั้งคู่เหมาะสมกันมาก อีกทั้งไรวินทร์ก็ดูจะ ‘ใจดี’ กับพนักงานใหม่คนนี้เป็นพิเศษ ที่สำคัญถ้าให้เลือกคนมาเป็น ‘นายหญิง’ ระหว่างวราลีกับนัชชา เธอต้องเลือกวราลีอยู่แล้ว

มานิดาไม่ได้คิดถึงขั้นว่าจะ ‘จับคู่’ ให้เจ้านายกับวราลีหรอก

แต่ครั้งนี้...หล่อนแค่ไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอเท่านั้นเอง

“คุณไวน์ใจดีจะตาย คุณไวน์ไม่ว่าอะไรหรอก ใช่มั้ยคะคุณไวน์”

“ครับ”

ก็ไรวินทร์เป็นคนออกปากชวนวราลีกับมานิดาติดรถไปด้วยกัน เขาจะว่าอะไรพวกเธอ แต่...เขาแค่รู้สึกแปลกๆ นิดหน่อยที่ต้องไปกับวราลีสองคน ถึงกระนั้นชายหนุ่มก็รีบปัดความรู้สึกนั้นออกไป

เมื่อเจ้านายรับคำ อีกทั้งสายตาของมานิดายังเร่งเร้าให้ไปขึ้นรถ วราลีก็ทำได้แค่เลยตามเลย เพราะเธอไม่อยากให้เจ้านายหนุ่มรอนาน ถึงแม้ลึกๆ จะรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูกเมื่อต้องนั่งรถไปกับเขาสองคน

“ขอบคุณนะคะคุณไวน์”

วราลีไหว้ขอบคุณอย่างนอบน้อม เขาเพียงแต่พยักหน้ารับโดยไม่พูดอะไรก่อนที่จะขับรถออกไป

ภาพที่วราลีก้าวขึ้นรถไปกับไรวินทร์นั้น...ตกอยู่ในสายตาของคนที่แอบมองอยู่อย่างนัชชา ทำให้หญิงสาวร้อนรุ่มอยู่ในอกอย่างไม่อาจบรรยาย หล่อนแอบรักไรวินทร์มาตั้งหลายปีทั้งๆ ที่เขามีผู้หญิงอื่นอยู่ในใจ กว่าเขาจะถอดใจจากผู้หญิงคนนั้นก็ใช้เวลาตั้งนาน...นานพอๆ กับที่หล่อนเฝ้ารอเขานั่นแหละ

นัชชาไม่เคยมองผู้ชายคนไหนเลยนอกจากไรวินทร์ หล่อนรับของหล่อนมาตั้งหลายปี คิดหรือว่าหล่อนจะปล่อยให้ ‘เด็กใหม่’ มาปาดหน้าเค้กไปง่ายๆ...ฝันไปเถอะ!

อาทิตย์ที่แล้วอรวีไปสั่งตัดชุดสำหรับงานเลี้ยงคืนนี้ที่ร้านประจำในตัวอำเภอ แต่ด้วยระยะเวลาค่อนข้างกระชั้นชิด ทางร้านสามารถเร่งให้เร็วที่สุดคือสี่โมงเย็นของวันนี้ ไรวินทร์จึงต้องมารับชุดแทน เพราะท่านต้องเตรียมตัวแต่งหน้าทำผมให้สวยงามสมกับเป็นเจ้าของงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้

อำเภอวังน้ำเขียวไม่มีห้างสรรพสินค้า แต่ในตัวอำเภอมีตลาดและร้านค้าปลีกย่อยมากมายทั้งอาหารและของใช้จำเป็น วราลีน่าจะต้องไปซื้อของที่ ‘ตลาด 79’ ซึ่งร้านตัดชุดของอรวีก็อยู่แถวนั้นพอดี

ระยะทางจากเดอะมูนวัลลีย์ไปยังตลาดดังกล่าวใช้เวลาเดินทางราวๆ สิบห้านาที รถกระบะสีขาวมุกแล่นไปบนทางหลวงชนบท นม. 3052 ซึ่งมีทิวทัศน์น่ามองทั้งสองข้างทาง ด้วยว่าเป็นถนนที่ตัดผ่านเนินเขา ในช่วงเย็นๆ ของปลายฤดูฝนต้นฤดูหนาวเช่นนี้แสงจะอ่อนละมุนทำให้ภาพต่างๆ งดงามขึ้นไปอีก

“งานใหม่เป็นยังไงบ้าง วุ้นปรับตัวได้หรือยัง”

ขณะที่วราลีกำลังมองวิวที่อยู่นอกกระจกรถด้านข้างเพื่อเก็บอาการประหม่า เสียงของไรวินทร์ก็ถามขึ้นอย่างนุ่มนวลราวกับหาเรื่องชวนคุยเพื่อไม่ให้บรรยากาศในรถอบอวลไปด้วยความอึดอัด

แต่ชายหนุ่มคงไม่รู้หรอกว่าการชวนคุยอย่างสนิทสนมด้วยการเรียกชื่อเล่นของวราลีเป็นครั้งแรกนั้นทำให้หัวใจของเธอแกว่งผิดจังหวะไปหลายอัตรา!

คุณไวน์เขาดูอ่อยๆ พนักงานใหม่แบบเนียนๆ ยังไงก็ไม่รู้นะคะ -.,-

ปล. น้องนิดทำไมไม่ใช้น้ำมันไดเกียวค้าาา

เขียนฉากนี้แล้วนึกถึงโฆษณาพอดีเลยค่ะ ใครเกิดทันบ้าง 5555

นิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ มีดังนี้นะคะ 

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967 

ฝากผลงานเรื่องล่าสุดด้วยนะคะ ใครชอบพระเอกภายนอกดุดันอันตราย แต่ความจริงคลั่งรัก สายเปย์ เยดุ ห้ามพลาดน้าาา กดเลย! >> https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjM5NTQ2NDt9