บทที่ 6-1 : คืนเข้าหอ (100%)

บทที่ 6

คืนเข้าหอ

ที่ว่าการอำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา

และแล้ววันนี้ก็มาถึง...

ตลอดเวลาสามวันก่อนแต่งงานวราลีกับไรวินทร์ไม่ได้ติดต่อกัน มีเพียงผกามาศและอรวีเท่านั้นที่ประสานงานกันเองว่ารายละเอียดของงานแต่งจะเอายังไง เชิญใคร และดำเนินการอย่างไรบ้าง

วราลีไม่กล้าติดต่อกับไรวินทร์ ส่วนเขาก็คงไม่อยากเจรจาอะไรกับเธอ ด้วยรู้ว่ายังไงก็คงต้องแต่งงานกันตามความต้องการของผู้ใหญ่ เขาไม่ได้รักใคร่ชอบพอเธอ และจำใจแต่งตาม ‘หน้าที่’ เท่านั้น

ฤกษ์งามยามดีสำหรับการจรดปากกาเซ็นทะเบียนสมรสที่ผกามาศได้มาคือ 09.19 น. ทั้งสองครอบครัวนัดกันที่ว่าการอำเภอตอนเก้าโมงตรง ต่างฝ่ายต่างมาถึงตรงตามเวลานัดหมาย

คู่รักหลายคู่มักจะไปจดทะเบียนสมรสกันเอง แต่สำหรับคู่ไรวินทร์กับวราลีนั้นต้องมีผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ด้วยกลัวว่าฝ่ายชายจะบิดพลิ้วหรือไม่ก็เปลี่ยนใจอย่างกะทันหัน

ระหว่างไรวินทร์และวราลีไม่มีบทสนทนาใดๆ เกิดขึ้นเลย...

มีเพียงผกามาศกับอรวีเท่านั้นที่พูดคุยกันเพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองครอบครัว

แม้การแต่งงานในครั้งนี้จะเหมือน ‘ตกกระไดพลอยโจน’ แต่ผู้ใหญ่ก็ยังคาดหวังว่าปลายทางจะจบลงด้วยดี อะไรที่ยอมได้ก็ยอมกันไป อย่างน้อยๆ ก็เพื่อให้รอยร้าวระหว่างทั้งสองครอบครัวเกิดขึ้นน้อยที่สุด

09.19 น. วราลีเป็นฝ่ายจรดปลายปากกาเซ็นทะเบียนสมรสก่อนจะเลื่อนไปให้ไรวินทร์เซ็นต่อ ทีแรกเธอคิดว่าเขาจะแสดงอาการรังเกียจหรืออิดออด แต่ความจริงคือเขารีบเซ็นมันทันที

ไม่ใช่เพราะเต็มใจอยากเซ็น แต่อยากเซ็นให้มันจบๆ ไป

“ตาไวน์!”

หลังจากที่เซ็นทะเบียนสมรสแล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้โดยไม่รอรับเอกสาร เขาผลุนผลันออกไปโดยไม่ไว้หน้าใครและไม่ฟังแม้กระทั่งเสียงเรียกของมารดา ราวกับทนร่วมหายในกับวราลีไม่ได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว

หญิงสาวถึงกับหน้าเสีย เธอได้แต่ยิ้มแห้งๆ ให้กับเจ้าหน้าที่ขณะรอรับใบสำคัญการสมรส

เมื่อได้เอกสารแล้ววราลี ผกามาศ วรงค์ และอรวีก็เดินออกมายังลานจอดรถ พวกเขาเห็นไรวินทร์กำลังสูบบุหรี่ยืนรออยู่

ภาพนั้นทำให้อรวีไม่สบายใจนัก ด้วยรู้ว่าลูกชายไม่ใช่คนติดบุหรี่ จะสูบทีก็เมื่อมีเรื่องเครียดและอารมณ์ไม่ดี นั่นแสดงว่าภาพใต้ท่าทีนิ่งเฉยของเขาในวันนี้ไม่ต่างจากทะเลที่ซ่อนคลื่นลูกใหญ่ไว้เลย

พอไรวินทร์ปรายตามาเห็นกลุ่มคนคุ้นเคยกำลังเดินเข้ามา เขาก็ขยี้ก้นบุหรี่กับที่เขี่ยก่อนจะเดินมาที่รถกระบะสี่ประตูสีขาวมุกซึ่งจอดอยู่ใกล้ๆ รถยนต์เอสยูวีเจ็ดที่นั่งสีดำสัญชาติญี่ปุ่นของผกามาศ

“ใบทะเบียนสมรสค่ะ”

วราลีใช้จังหวะที่ชายหนุ่มกำลังจะเปิดประตูรถยื่นเอกสารสำคัญให้เขา ไรวินทร์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะมองเธอด้วยสายตาขุ่นขวางแล้วกระชากเอกสารนั้นไปจากมือเธอเหมือนไม่เต็มใจรับมันไป

ปึง!

ร่างสูงเปิดประตูรถ ขึ้นไปนั่ง และสตาร์ตเครื่องรออรวีเหมือนอยากไปจากที่นี่เต็มแก่แล้ว

งานหนักแน่ยายวุ้น...

วราลีพ่นลมหายใจเบาๆ เดาจากท่าทางแล้วไรวินทร์คงอยากฉีกใบทะเบียนสมรสปาใส่หน้าเธอให้มันรู้แล้วรู้รอด เขารังเกียจเธอขนาดนี้ไม่รู้ว่าชีวิตหลังแต่งงานเธอจะต้องเผชิญหน้ากับเขาในเวอร์ชั่นไหน

อรวีแอบมองทุกการกระทำที่ไรวินทร์ปฏิบัติกับลูกสะใภ้ของท่านแล้วก็อดสงสารฝ่ายหญิงไม่ได้ ท่านไม่ได้ปลอบเป็นคำพูด แต่เอื้อมมือไปกุมมือเธอเบาๆ ขณะพูดกับผกามาศและวรงค์ว่า...

“ไปพักผ่อนและกินข้าวเที่ยงที่บ้านฉันนะคะ ญาติๆ น่าจะมาพร้อมกันในงานเลี้ยงตอนเย็น จะได้ไปดูห้องด้วยว่าถูกใจหนูวุ้นหรือเปล่า แม่จัดห้องเอาไว้ให้แล้ว แต่อยากให้หนูวุ้นไปดูก่อนจะย้ายเข้าไปอยู่”

อรวีเอ็นดูวราลีไม่ต่างจากแม่ย่าที่ได้ลูกสะใภ้มาด้วยความรักและความเต็มใจ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันแล้วว่าหลังแต่งงานให้วราลีย้ายมาอยู่ที่บ้านของไรวินทร์และทำงานในรีสอร์ตเดอะมูนวัลลีย์เหมือนเดิม

“วุ้นไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ วุ้นอยู่ที่ไหนก็ได้”

เพราะถูกไรวินทร์หมายหัวครั้งแล้วครั้งเล่า วราลีเลยไม่อยากเรื่องมาก เธออยากทำตัวให้มีปัญหาน้อยที่สุด จะได้ไม่ไปขวางหูขวางตาเขา อันที่จริงให้เธอไปอยู่หอพักกับมานิดาเหมือนเดิมก็ยังได้

“ขอบคุณคุณอรมากนะคะที่ยังเอ็นดูยายวุ้น”

ท่าทีของผกามาศอ่อนลงไปจากวันแรกที่ได้พบเจอกันราวกับเป็นคนละคน เพราะอรวีจัดการทุกอย่างให้เป็นอย่างดี และท่านยังหวังว่าอีกฝ่ายจะให้ค่าสินสอดตามที่เคยบอกไว้ในวันเจรจา

ที่สำคัญวราลีก็จะย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านเดียวกับไรวินทร์แล้ว ท่านก็ไม่อยากสร้างรอยร้าวจนลูกสาวใช้ชีวิตต่ออย่างไม่มีความสุข

“ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะดูแลหนูวุ้นอย่างดีไม่ต่างจากลูกสาวคนหนึ่ง”

อรวีให้คำมั่นสัญญาและท่านคิดอย่างนั้นจริงๆ เพราะถูกชะตากับวราลีตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้ว ยิ่งเห็นว่าหญิงสาวไม่เรียกร้องใดๆ และไม่มีปัญหาแม้แต่นิด ท่านก็ยิ่งสงสารและเอ็นดูเธอ

“แม่ครับ เราจะกลับกันได้หรือยัง”

ไรวินทร์เลื่อนกระจกรถลงแล้วถามอรวีด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แทนการแสดงความไม่พอใจและเร่งให้ท่านมาขึ้นรถ อรวีจึงหันไปทำสายตาดุใส่ลูกชายก่อนจะนัดแนะผกามาศให้ไปเจอกับที่รีสอร์ตเดอะมูนวัลลีย์

โอ๊ย จะดุอะไรขนาดนั้น!

จังหวะที่ไรวินทร์จะเลื่อนกระจกรถขึ้น ดวงตาสีนิลคมกริบปราดมองวราลีเพียงครู่เดียวแต่ก็ทำให้เธอรู้สึกหนาวเยือกไปถึงกระดูกสันหลังเหมือนลางสังหรณ์เตือนให้เธอระวังตัวเองให้ดีๆ เพราะท่าทีนิ่งๆ ของเขามันไม่ต่างอะไรกับระเบิดที่ถูกตั้งเวลาเอาไว้

และจากนี้เป็นต้นไปเขาจะ ‘เล่นงาน’ เธอเมื่อไหร่ก็ได้!

ยัยน้องก็ยังจะเอาทะเบียนสมรสไปให้พี่เขาเองอีก เขาก็ขึ้นใส่อีกรอบน่ะสิ เหมือนถูกกระตุกต่อม 555555

นิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ มีดังนี้นะคะ

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967

ฝากผลงานเรื่องล่าสุดด้วยนะคะ ใครชอบพระเอกภายนอกดุดันอันตราย แต่ความจริงคลั่งรัก สายเปย์ เยดุ ห้ามพลาดน้าาา กดเลย! >> https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjM5NTQ2NDt9