บทที่ 12-4 : ท่าทีที่เปลี่ยน (100%)

บทที่ 12

ท่าทีที่เปลี่ยน

“วุ้น...”

ดีใจก็ดีใจอยู่หรอก แต่วราลีคิดว่าผลตอบแทนที่อรวีให้เธอมันมากเกินไปจนเธอเกรงใจ

“ตาไวน์ว่าไง คิดว่าแม่ให้ผลตอบแทนเมียเรามากเกินไปหรือเปล่า”

“ตามใจแม่สิครับ”

ไรวินทร์ตอบด้วยสีหน้านิ่งๆ ขณะหันไปมองวราลีด้วยสายตาหมั่นไส้เล็กๆ ที่ตอนนี้เธอขึ้นแท่นเป็นลูกรักของแม่เขาไปเรียบร้อยแล้ว

ยิ่งเธอ ‘อยู่เป็น’ อีกทั้งยังว่านอนสอนง่ายและขี้เกรงใจแบบนี้ แม่เขายิ่งถูกใจนักแหละ เพราะที่ผ่านมาท่านเจอแต่คนวิ่งเข้าหาและมาประจบเอาใจเพื่อผลประโยชน์จนเอียนแล้ว

“พี่เขาไฟเขียวแล้ว หนูวุ้นตกลงนะลูก” อรวีถามพร้อมรอยยิ้มกว้าง

ตอนแรกท่านคิดไว้ว่าข้อเสนอเหล่านี้อาจจะทำให้ไรวินทร์ต่อต้านวราลีด้วยว่ามีอคติในใจ แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นอย่างที่ท่านคิด ลูกชายท่านน่าจะเริ่มใจอ่อนให้ภรรยาบ้างแล้ว

อรวีคิดอย่างคนอาบน้ำร้อนมาก่อนว่า...คนเราเห็นหน้ากันทุกวัน ฝ่ายหญิงยอมอ่อนข้อให้แทบทุกอย่าง พยายามหาโอกาสเอาใจ อีกทั้งยังนอนร่วมเตียงกันทุกวัน ที่สำคัญวราลียังน่ารักน่ากอดและมีเสน่ห์เย้ายวนใจอย่างเต็มเปี่ยมขนาดนี้ ผู้ชายคนไหนยังใจแข็งอยู่ได้ก็แกร่งยิ่งกว่าพระอิฐพระปูนแล้ว

“วุ้นมาช่วยคุณแม่ดูแลคาเฟ่ก็ได้ค่ะ” วราลีรับปาก

งานบริหารร้านหรือคาเฟ่เป็นงานที่เธอชอบมากกว่าการเป็นพนักงานต้อนรับด้วยซ้ำ

“จริงสิ วันนี้ไวน์นัดกับบริษัทรับเหมาจะเข้าไปดูความคืบหน้าไซต์งานด้วยกัน หนูวุ้นก็ไปกับพี่เขาด้วยสิ จะได้ไปดูหน้างานเผื่อมีไอเดียมาโปรโมตคาเฟ่ด้วย” อรวีเสนอ

ท่านอยากให้ไรวินทร์กับวราลีมีเวลาใกล้ชิดกันมากขึ้น ถึงแม้ทั้งสองจะแต่งงานกันแล้ว แต่ความสัมพันธ์ที่คนภายนอกเห็นก็ไม่แตกต่างจากเจ้านายกับลูกน้อง ใครต่อใครเลยยิ่งคิดกันไปว่าทั้งสองแต่งงานกันเพราะสถานการณ์บังคับ ไรวินทร์ถูกวราลีมัดมือชก และเขาไม่ได้มีใจให้กับเธอเลยสักนิด

ต่อให้อรวีจะไม่ได้ลงไปคลุกคลีกับพนักงานในรีสอร์ตแต่บุญมีก็รายงานข่าวให้ท่านฟังเสมอ เรื่องคำซุบซิบของเหล่าคนงานมีหรือว่าจะเล็ดลอดสายตาของท่านไปได้

“แต่ช่วงเช้าวุ้นต้องช่วยงานเพื่อนก่อนนะคะ เมื่อวานมีกรุ๊ปทัวร์มาพักและเขาจะเช็กเอาต์เช้านี้น่ะค่ะ”

“ฉันนัดบริษัทรับเหมาไว้ตอนเย็น”

ไรวินทร์เปรยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ อรวีได้ยินก็ยิ้มอย่างพอใจ ชายหนุ่มทำเป็นไม่สนใจและไม่ค่อยพูดค่อยจาขณะที่ท่านคุยกับวราลี แต่แท้ที่จริงก็ให้ความสนใจและฟังบทสนทนาทุกประโยค

“หนูวุ้นทำงานตอนเช้า ตอนเย็นค่อยไปดูไซต์งานกับพี่เขาก็ได้นี่ลูก เปลี่ยนชุดใหม่ให้คล่องแคล่วด้วยนะ จะได้เดินเหินสบายๆ พี่เขาอยากให้ไปด้วย หนูวุ้นก็ไปกับพี่เขาหน่อยนะ”

“แม่ครับ...”

ไรวินทร์เรียกคนเป็นแม่เหมือนจะบอกให้อีกฝ่ายหยุดพูด ‘เกินจริง’ ได้แล้ว เขาพูดตอนไหนว่าอยากให้วราลีไปด้วย แต่คนเป็นแม่มีหรือจะช่วยพูดแก้ให้เขา เพราะท่านเชื่อว่าไรวินทร์อยากให้วราลีไปด้วยจริงๆ

ก็ถ้าเขาไม่อยากให้ภรรยาไปด้วยจะพูดขึ้นมาเองทำไมว่านัดบริษัทรับเหมาเอาไว้ตอนเย็นๆ

“งั้นก็ได้ค่ะคุณแม่”

ในเมื่อมันเป็นงานวราลีก็ไม่ขัดอยู่แล้ว คิดไปคิดมาเธอไปดูไซต์งานก็ดี จะได้ถ่ายรูปแล้วมาลงเพจโปรโมตร้านล่วงหน้า ให้คนที่กดติดตามเพจรีสอร์ตเดอะมูนวัลลีย์ซึ่งมีอยู่หลายหมื่นคนได้เห็นการเติบโตก้าวใหม่ของที่นี่

การได้อัพเดตคาเฟ่ตั้งแต่เริ่มก่อสร้าง ค่อยๆ เห็นมันเป็นรูปเป็นร่าง เห็นการออกแบบตกแต่ง และรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ จนเสร็จสมบูรณ์จะทำให้ผู้ติดตามรู้สึกเหมือนได้มีส่วนร่วมในการเติบโตครั้งนี้ด้วย

พวกเขาจะผูกพันอย่างไม่รู้ตัวจนตกหลุมรักและอยากจะมาเยือนคาเฟ่ในที่สุด

“ที่จริงหนูวุ้นทำงานครบเดือนนี้แล้วเดือนหน้าไม่ต้องไปทำงานเป็นพนักงานต้อนรับแล้วก็ได้นะ เตรียมตัวบริหารคาเฟ่ดีกว่า หนูวุ้นแต่งงานกับตาไวน์แล้ว แม่ไม่อยากให้หนูวุ้นทำงานตำแหน่งเดิม”

อันที่จริงพนักงานต้อนรับก็ไม่ใช่ตำแหน่งที่ต้อยต่ำหรือไม่สมฐานะลูกสะใภ้หรอก

แต่อรวีได้ยินมาว่าเพื่อนร่วมงานชอบพูดกระทบกระเทียบวราลี อีกทั้งคนงานในรีสอร์ตยังพูดกันว่าไรวินทร์ไม่ได้ยกย่องให้เกียรติภรรยา ไม่ได้ใส่ใจเธอ หมางเมินเธอ และยังปล่อยให้เธอถูกนัชชากับนวดีโขกสับเอาอีก ท่านจึงอยากให้เธอขยับขึ้นมาเป็นผู้จัดการคาเฟ่

ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องร่วมงานกับนัชชาและนวดีอีกแล้ว

“วุ้นทำงานตำแหน่งเดิมควบคู่ไปกับการคิดงานคาเฟ่ด้วยก็ได้ค่ะ ไว้ตอนคาเฟ่เปิดค่อยหยุดงานดีกว่านะคะ วุ้นคิดงานตอนว่างๆ จากงานได้ค่ะ เพราะลูกค้าก็ไม่ได้มาติดต่อที่เคาน์เตอร์ทั้งวัน”

วราลีบอกพร้อมรอยยิ้ม เธอไม่ได้ทำตัวขยันเอาหน้า แค่ไม่อยากนั่งๆ นอนๆ จนฟุ้งซ่านต่างหาก ได้ทำงาน ได้ขยับตัว และได้ใช้สมองทุกวันก็ช่วยให้ร่างกายเธอตื่นตัวและกระฉับกระเฉงขึ้น

ที่สำคัญเธอไม่อยากให้ใครเอาไปพูดได้ว่าเธอวางแผนจับไรวินทร์เพราะอยากเป็นคุณนายที่เอาแต่นั่งกินนอนกิน

“ไม่ต้องเป็นคนดีมากก็ได้นะ แค่นี้แม่ฉันก็หลงเธอจะแย่แล้ว”

“เอ๊า”

วราลีหันไปทำหน้ามุ่ยใส่คุณสามีที่เขาแซะเธอขึ้นมาหลังจากนั่งเงียบมานาน ไรวินทร์นี่เป็นคนยังไงถึงได้มองเธอในแง่ร้ายอยู่เรื่อย ลองเธอไม่ทำงานแล้วอยู่เฉยๆ สิ เดี๋ยวเขาก็หาเรื่องค่อนขอดเธออีก

“ตาไวน์นี่ยังไงนะ”

วราลีไม่ต้องออกปาก อรวีก็ดุลูกชายแทนเธอแล้ว

“เมียเป็นคนดีไม่ชอบหรือไง หรือชอบประเภทร้ายๆ ที่เข้ามาเอาเปรียบและทำให้เราเสียใจ แล้วคำพูดคำจานี่ก็อีก แต่ก่อนยังเรียกน้องว่า ‘วุ้น’ เดี๋ยวนี้ทำไมห่างเหินขนาดนี้ น้องเขาก็พูดกับไวน์ดีๆ แต่คำพูดคำจาไวน์นี่ไม่น่ารักเลย”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณแม่ คุณไวน์อยากเรียกยังไงก็เรียกเถอะค่ะ ให้เรียกตามความรู้สึกอย่างนี้ก็ดีแล้ว ดูจริงใจดี”

วราลีรีบเบรกอรวีก่อนที่ท่านจะตำหนิลูกชายไปมากกว่านี้ เดี๋ยวเขาจะพาลมาลงกับเธออีก

จะว่าไป...ไรวินทร์ก็พูดกับวราลีอย่างนี้มาตั้งแต่ความรู้สึกระหว่างทั้งสองคนเปลี่ยนไปจนเธอเริ่มชินแล้ว ถ้าจู่ๆ เขาก็พูดจานุ่มนวลและอ่อนหวานกับเธอแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เธอคงจะขนลุกแย่

สปอยล์แค่ว่า...ตอนหน้าจะมีหนุ่มๆ มาเพิ่ม

ว้ายๆๆๆ มีคนหัวร้อนแน่เลยค่าาา :P

E-Book พร้อมโหลดแล้วนะคะ ราคาโปรคุ้มมาก! 349 บาทเท่านั้น! ฉาก NC 12 + 9 หน้าเวิร์ดร้อนฉ่ารอทุกคนอยู่น้าา กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

เปิดจองเล่มคุณไวน์กับหนูวุ้นรอบสต็อกนะคะ (มาจองกันเถอะ มีจำนวนจำกัด!)

ราคา : ปกอ่อน 499 บ. ปกแข็ง 729 บ.

จองได้ที่เพจ Hideko_Sunshine ลิ้งก์ https://web.facebook.com/O.A.HidekoSunshine/

หนา 500+ หน้า / NC 18+++ / 150,000 คำ

พรีเมี่ยม : โปสการ์ดตัวละคร 4 ภาพ + ปกแจ็กเก็ต (เฉพาะพิมพ์ครั้งแรก)

ของแถม : ที่คั่น + โปสการ์ดลายหน้าปก (ได้ทุกออเดอร์)

จองได้จนกว่าจะหมดหรือจนกว่าวันจัดส่ง (จัดส่งภายในกรกฎาคม 2569)