บทที่ 13-4 : คนหวงเมีย (100%)

บทที่ 13

คนหวงเมีย

เรื่องตั้งนานแล้วยังเอามาพูดอีก ไม่รู้ว่าเข้มต้องการสื่ออะไร แต่เธอเดาว่าที่เข้มพูดไปแบบนั้นคงเพื่อกลบเกลื่อนไม่ให้นภัทรกับชัชวินสงสัยว่าเธอกับไรวินทร์แต่งงานกันอย่างมีเบื้องลึกเบื้องหลัง

ทว่า...เรื่องจริงมันก็เป็นอย่างที่เข้มพูดนั่นแหละ

วันนั้นไรวินทร์พกแก้วกาแฟที่หญิงสาวเอามาฝากและดื่มมันจนหมดจริงๆ

“ขอบคุณครับ”

ไรวินทร์ขอบคุณด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนจะเชิญแขกทั้งสองไปดูไซต์งานโดยไม่กล่าวถึงเรื่องส่วนตัวอีก ถึงกระนั้นวราลีก็ยังหวั่นใจลึกๆ ว่าชายหนุ่มต้องจดข้อหาอะไรสักอย่างลงในบัญชีดำของเขา แล้วมาเช็กบิลกับเธอทีหลังแน่ๆ แต่...เธอยังไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยนะ เขาจะยัดเยียดข้อหาอะไรให้เธออีกเนี่ย!

การก่อสร้างคาเฟ่ด้านโครงสร้างดำเนินมาเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์จนสามารถจินตนาการถึงภาพอันสวยงามเมื่อทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์ได้แล้ว และหลังจากงานโครงสร้างแล้วเสร็จก็จะเริ่มงานตกแต่งต่อทันที 

นภัทรยืนยันว่าสามารถส่งงานได้ก่อนวันหยุดสิ้นปีนี้อย่างแน่นอน

การเดินดูไซต์งานไม่ได้พูดคุยแค่เรื่องงานแต่ยังมีเรื่องส่วนตัวเพื่อให้ต่างฝ่ายต่างรู้จักกัน ทำให้วราลีรู้ว่านภัทรอายุยี่สิบแปดปี เขาก้าวขึ้นมาบริหารบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่ปากช่องแทนพ่อมาหลายปีแล้ว เวลาว่างเขาจะไปร้องเพลงในผับแทนเพื่อนในกลุ่มซึ่งเป็นนักร้องนำวง ‘Escape’ (เอสเคพ)

ส่วนหนุ่มหล่อลุคอันตรายอย่างชัชวินอายุสามสิบห้าปี เป็นเจ้าของไร่อ้อยที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอวังน้ำเขียวและเป็นหุ้นส่วนรายใหญ่ของโรงงานน้ำตาลแห่งหนึ่ง นภัทรกับชัชวินเป็นญาติห่างๆ กัน ทำให้พวกเขารู้จักและสนิทสนมกันมาก่อนไรวินทร์ซึ่งรู้จักเพียงในวงสังคมก่อนที่จะมาดีลงานกัน

การพูดคุยเรื่องงานผ่านไปด้วยดี ส่วนใหญ่บทสนทนาจะอยู่ที่นภัทรกับไรวินทร์ ส่วนวราลีกับชัชวินเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์เท่านั้น ถึงกระนั้นหญิงสาวก็พยายามเก็บข้อมูลไว้ให้ได้มากที่สุด เพราะรับปากอรวีแล้วว่าจะเป็นคนดูแลคาเฟ่ เธอต้องรู้ข้อมูลการก่อสร้างเพื่อนำไปต่อยอดด้านการตกแต่ง จัดวาง และโปรโมตร้าน

หลังพูดคุยรายละเอียดเกี่ยวกับงานแล้ว นภัทรกับชัชวินก็ขอตัวกลับ ไรวินทร์เดินไปส่งพวกเขาที่ถนนโดยมีวราลีเดินตามไป หญิงสาวมองภาพสามหนุ่มด้วยความชื่นชมและรู้สึก ‘เจริญหูเจริญตา’

ถึงแม้วันนี้ไรวินทร์จะไม่ได้แต่งตัวเนี้ยบ แต่เขาก็ยังดูหล่อเหลาไม่แพ้ชัชวินกับนภัทร เวลาพวกเขายืนคุยกันหรือเดินไปด้วยกันนั้นไม่ต่างจากแก๊งพระเอกในละครหรือในซีรีส์เลย มีแต่วราลีคนเดียวนี่แหละที่ตัวเล็กกว่าพวกเขามาก แถมยังไม่มีสง่าราศีจนถูกนภัทรทักว่าเป็นคนงานในไร่

“เดินดูไซต์งานวันนี้เป็นยังไงบ้างครับคุณวุ้น”

เดินมาถึงริมถนนนภัทรก็หันมาถามคนตัวเล็กที่ยืนเยื้องไปทางด้านหลังของไรวินทร์เพราะเห็นว่าเธอเอาแต่ยืนเงียบ อีกทั้งยังถูกลืมไปจากบทสนทนาด้วยว่าทั้งสามหนุ่มจะคุยกันเรื่องงานเป็นส่วนใหญ่

“อ้อ โอเคเลยค่ะ”

วราลีตอบพร้อมรอยยิ้มตามมารยาท เข้าใจว่านภัทรคงกลัวว่าเธอจะถูกละเลยถึงได้ชวนเธอคุยบ้าง โดยไม่รู้เลยว่าคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอกำลังคันยิบๆ ในหัวใจที่เธอแจกจ่ายรอยยิ้มหวานๆ ไปทั่ว

ไรวินทร์สังเกตมาตั้งแต่ต้นแล้วว่าเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างคนนี้ดูจะใส่ใจภรรยาของเขาเป็นพิเศษ เวลาเห็นเธอเงียบไปก็มักจะชวนเธอคุยหรือถามถึงเรื่องราวเกี่ยวกับเธอบ่อยๆ แล้วหญิงสาวก็ดันตอบทุกคำถามอย่างยินดีเสียด้วย...นภัทรก็ช่างใส่ใจคนอื่น ส่วนวราลีนี่ก็มารยาทดีเหลือเกิน

“เดือนหน้าไร่ทานตะวันแถวเขาใหญ่ – ปากช่องน่าจะเริ่มบานแล้ว คุณไวน์พาคุณวุ้นไปเซอร์เวย์หาไอเดียมาตกแต่งคาเฟ่และไร่ทานตะวันของเดอะมูนวัลลีย์ดูสิครับ ถ้าไม่มีไกด์พาเที่ยวบอกผมได้นะ ผมยินดี”

แต่กูไม่ยินดี

ไรวินทร์สวนอยู่ในใจ แต่เขายังเก็บ ‘เสียงในหัว’ ไว้แล้วตอบกลับนภัทรอย่างมีมารยาท

“ขอบคุณที่แนะนำนะครับ ถ้ามีเวลาผมจะพาวุ้นไปเซอร์เวย์ แต่คงไม่รบกวนคุณภัทรหรอก เพราะ ‘เมียผม’ ก็เป็นคนปากช่อง เธอน่าจะชำนาญเส้นทางและมีความรู้เกี่ยวกับพื้นที่แถวนั้นอยู่บ้าง”

คำตอบของไรวินทร์ฟังดูผิวเผินอาจจะไม่มีอะไรผิดปกติ แต่คนที่อ่านสถานการณ์เก่งชัชวินย่อมรับรู้ได้ถึงความคุกรุ่นที่ปะปนมา เขาจึงดึงเสื้อด้านหลังของเพื่อนรุ่นน้องเป็นเชิงบอกให้อีกฝ่ายกลับได้แล้ว ขืนอยู่ต่อไปแล้วมันเอาแต่ชวนภรรยาของไรวินทร์คุย มันอาจจะถูกถีบออกไปจากโปรเจ็กต์นี้ก็เป็นได้

“จริงสิครับ ผมก็ลืมไป” นภัทรเพิ่งรู้สึกตัว เขาจึงฝืนยิ้มตอบ “งั้นผมขอตัวกลับนะครับ”

“เข้ม...มึงเดินไปส่งคุณช้างกับคุณภัทรที่รถด้วย”

ไรวินทร์หันไปบอกลูกน้องคนสนิท อันที่จริงไซต์งานกับลานจอดรถก็ไม่ได้อยู่ไกลกันมากและสองหนุ่มสามารถเดินกลับเองได้ แต่การให้ลูกน้องตามไปส่งก็เพื่อไปอำนวยความสะดวกกับพวกเขานั่นเอง

“ครับนาย เชิญครับคุณภัทร คุณช้าง”

เข้มผายมือเชิญแขกก่อนจะชวนคุยตามประสาคนมีมนุษยสัมพันธ์ดี เสียงสามหนุ่มพูดคุยกันห่างออกไป วราลีเองก็ตั้งใจว่าจะกลับไปอาบน้ำที่บ้าน เพราะเธอเดินดูไซต์งานจนเหนียวตัวจะแย่แล้ว

“ส่วนเธอ”

ไรวินทร์หันมามองหญิงสาวก่อนที่เธอจะก้าวเท้าเดินออกไป

“ไปคุยกับฉัน”

คุณไวน์ก็ไม่หึงเท่าไหร่หรอกนะคะ แค่ถึงขั้นเรียกเมียไปคุยเป็นการส่วนตัวแล้ว 55555555 ตอนนี้อัพไฟล์ตอนพิเศษลง E-Book ครบแล้วนะคะ ใครเล็งๆ ไว้ไปตำกันได้เลย ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึง 35% เลยค่ะ ยังเหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย!

E-Book ราคาโปรคุ้มมาก! 349 บาทเท่านั้น! กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

เปิดจองเล่มคุณไวน์กับหนูวุ้นรอบสต็อกนะคะ (มาจองกันเถอะ มีจำนวนจำกัด!)

ราคา : ปกอ่อน 499 บ. ปกแข็ง 729 บ.

จองได้ที่เพจ Hideko_Sunshine ลิ้งก์ https://web.facebook.com/O.A.HidekoSunshine/

หนา 500+ หน้า / NC 18+++ / 150,000 คำ

พรีเมี่ยม : โปสการ์ดตัวละคร 4 ภาพ + ปกแจ็กเก็ต (เฉพาะพิมพ์ครั้งแรก)

ของแถม : ที่คั่น + โปสการ์ดลายหน้าปก (ได้ทุกออเดอร์)

จองได้จนกว่าจะหมดหรือจนกว่าวันจัดส่ง (จัดส่งภายในกรกฎาคม 2569)