บทที่ 14-1 : อย่ามาเล่นกับใจ (100%)

บทที่ 14

อย่ามาเล่นกับใจ

“หา!”

วราลีชี้ที่ตัวเองด้วยความตกใจ ลางสังหรณ์บอกเธอว่าเหมือนจะ ‘มีงานเข้า’ ยังไงชอบกล แต่เดี๋ยวก่อน! งานเข้าอะไรกัน เธอยังไม่ได้ทำอะไรผิดสักอย่าง แล้วตอนที่คุยเรื่องงานกันน่ะเธอก็แทบจะไม่ได้พูดอะไรเลยนะ

หรือจะเป็นเรื่องที่เราคุยกับคุณภัทรและคุณช้างที่ล็อบบี้

“อะไรของเขานะ”

หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินตามไรวินทร์ไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ คราวนี้เขาไม่ได้พาไปเดินดูไซต์งาน แต่เดินลงไปดูทุ่งทานตะวันซึ่งคนงานกำลังดายหญ้าอยู่

ต้นทานตะวันยังไม่แข็งแรงพอ หากพ่นยากำจัดวัชพืชอาจทำให้ได้รับผลกระทบไปด้วย เขาจึงให้คนงานจัดการศัตรูพืชด้วยการใช้จอบแทน ปกติคนงานจะเลิกงานตอนสี่โมงเย็น แต่วันนี้แดดร่มลมตกและอากาศดี พวกเขาจึงขอทำงานล่วงเวลาจนถึงห้าโมงครึ่งซึ่งไรวินทร์ก็ไม่ได้ว่าอะไรและมีค่าตอบแทนเพิ่มเติมให้ด้วย

“คุณมีอะไรจะคุยกับวุ้นเหรอคะ”

วราลีถามด้วยความสงสัย เธอสังหรณ์ใจไม่ดีว่าคุณสามีต้องมีเรื่องต่อว่าเธออีกแน่ๆ เพราะปกติเขาจะคุยกับเธอที่บ้าน แต่นี่เล่นพามาคุยในไร่เหมือนกลัวว่าอรวีจะมาขัดจังหวะแล้วช่วยพูดแทนเธออย่างไรอย่างนั้น

“อะไรดลใจให้เธอไปดูแลพวกเขา...”

คำว่า ‘พวกเขา’ ฟังดูเยือกเย็นผิดปกติเหมือนไรวินทร์ไม่ค่อยพอใจนภัทรกับชัชวิน คราวนี้วราลียิ่งขมวดคิ้วสงสัยกว่าเดิมว่าเขาจะไม่พอใจอะไรในเมื่อ ‘พวกเขา’ ที่ว่าก็เป็นแขกของเดอะมูนวัลลีย์ การที่เธอต้อนรับทั้งสองหนุ่มก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร แล้วก่อนหน้านี้พวกเขาก็ยังคุยกันดีๆ อยู่เลย

“วุ้นแค่ไปตรงนั้นตามเวลานัด คุณไวน์ต่างหากที่มาช้าเอง วุ้นก็เลยเจอพวกเขาก่อน”

“แล้วต้องเอาน้ำไปเสิร์ฟเองด้วยเหรอ พนักงานไปไหนหมด”

“ก็ตรงนั้นไม่มีพนักงานนี่คะ พนักงานต้อนรับกะเย็นติดลูกค้ากันหมด วุ้นเห็นคุณช้างกับคุณภัทรมานั่งรอก็เลยทำหน้าที่แทนไปก่อน” วราลีอธิบายตามความจริง แต่ยิ่งอธิบายยิ่งทำให้ไรวินทร์หน้าดุขึ้น

“แล้วไปคุยอะไรกับพวกเขานักหนา”

“ไม่ได้คุยอะไรเลยค่ะ”

วราลีพยายามทบทวนบทสนทนาระหว่างตัวเองกับนภัทรและชัชวินซึ่งเธอก็ไม่คิดว่ามันจะผิดปกติอะไร เธอพูดคุยกับพวกเขาแค่ไม่กี่ประโยคและไม่ได้พูดพาดพิงถึงไรวินทร์เลยสักคำ

“วุ้นพูดแค่ว่า ‘สวัสดีค่ะ เชิญนั่งรอสักครู่นะคะ’ แล้วก็ ‘น้ำดื่มค่ะ ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายจองห้องพักไว้แล้วหรือวอล์กอินคะ’ เหมือนเวลาพูดกับลูกค้าคนอื่นๆ เลยค่ะ วุ้นพูดแค่นี้ก็ผิดเหรอคะ”

วราลีทั้งงุนงงทั้งน้อยใจอย่างบอกไม่ถูก ดูเหมือนว่าเธอจะทำอะไรก็ผิดไปหมดในสายตาของไรวินทร์ วันนี้เธอเหนื่อยมากจริงๆ เพราะช่วงเช้าต้องดูแลลูกค้ากรุ๊ปทัวร์หลายสิบชีวิต ตอนเย็นก็ต้องวิ่งไปเปลี่ยนชุดแล้วมาดูไซต์งานกับเขาต่อ แต่ทั้งหมดยังไม่ทำให้เธอรู้สึกหมดแรงเท่ากับการถูกเขามองในแง่ร้ายเสมอ

แค่วราลีไปต้อนรับนภัทรกับชัชวินเพราะเห็นว่าไม่มีคนดูแลพวกเขา มันเป็นความผิดจนไรวินทร์ต้องเรียกมาตำหนิแบบตัวต่อตัวเลยหรือ ตอนนี้เธอไม่รู้แล้วจริงๆ ว่าในสายตาของเขา...เธอทำอะไร ‘ถูก’ บ้าง

ดวงตากลมโตมีน้ำตาเอ่อคลอจ้องไรวินทร์อย่างรอคำอธิบาย แต่ชายหนุ่มกลับเอาแต่ถอนหายใจและเมินหน้าไปอีกทาง เขาขบกรามแน่นเหมือนพยายามข่มความรู้สึกที่กำลังตีกันอยู่ในอก

เห็นอย่างนั้นวราลีก็ยิ่งเสียใจ...

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาต่อว่าเธอจนเกือบร้องไห้

“เธอนี่มันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ!”

ต่างฝ่ายต่างเงียบกันอยู่หลายอึดใจ ไรวินทร์ก็ปรายตากลับมามองคนตัวเล็กที่ยังคงมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มแน่นและคว่ำลงเพราะกำลังข่มกลั้นอารมณ์เอาไว้ไม่ให้ตัวเองร้องไห้

ใช่สิ! วราลีก็ไม่รู้อะไรอย่างที่เขาพูดจริงๆ นั่นแหละ

แล้วเธอจะรู้ได้ยังไงถ้าเขาเอาแต่ตำหนิโดยไม่บอกเหตุผลอะไรเลย

“คุณไวน์ก็บอกวุ้นสิคะว่าวุ้นทำอะไรผิด”

พูดไปน้ำเสียงก็สั่นไป น้ำตาที่คลอหน่วยทำท่าว่าจะหยดแหมะลงมาตลอดเวลาจนวราลีไม่กล้าแม้แต่จะกะพริบตา เพราะเธอไม่อยากร้องไห้ให้เขาเห็น เดี๋ยวเขาจะหาว่าเธอบีบน้ำตาเรียกคะแนนสงสารอีก

“วุ้นผิดที่คุยกับคุณภัทรและคุณช้างเหรอคะ”

วราลีถามเพื่อค้นหาคำตอบ เธอพยายามคิดแล้วคิดอีกก็หาสาเหตุความกรุ่นโกรธของไรวินทร์ไม่ได้นอกจากเรื่องนี้ เพราะเมื่อเช้าก่อนจะไปทานข้าวที่บ้านอรวีด้วยกัน เขาก็ยังนั่งรอเธออยู่เลย

ครั้งนี้ไรวินทร์ก็ยังคงไม่ตอบ เขานิ่งเหมือนต้องการกดดันให้เธอรับรู้ความผิดด้วยตัวเอง

“คุณไวน์...หึงเหรอคะ”

หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาขณะยังคงมองใบหน้าหล่อเหลาเหมือนต้องการอ่านปฏิกิริยาของเขาผ่านม่านน้ำตาที่เอ่อคลอ วราลีไม่ได้อยากถามเพื่อไล่ต้อนเอาคำตอบ เธอเพียงแค่อยากรู้ความจริงว่าตัวเองทำอะไรผิดกันแน่ ต่อไปเธอจะได้วางตัวถูกและไม่ทำอะไรขวางหูขวางตาเขาอีก

ทว่า...คำถามนั้นกลับเหมือนค้อนปอนด์ที่ทุบลงบนศีรษะของไรวินทร์!

ชายหนุ่มนิ่งงัน ดวงตาคมเบิกกว้าง ใบหน้าหล่อเหลาดุดันขึ้น และมือหนาเอื้อมมาบีบแก้มวราลีเอาไว้เพื่อให้เธอหยุดพูด เขาทำราวกับว่าถูกเธอโยนข้อกล่าวหาร้ายแรงที่ไม่เป็นความจริงมาให้!

หนูวุ้นกล้าถามแล้ว คุณไวน์กล้าตอบมั้ยคะ

กล้ายอมรับความจริงหรือเปล่า อย่าโมโหกลบเกลื่อน!

ตอนนี้อัพไฟล์ตอนพิเศษลง E-Book ครบแล้วนะคะ ใครเล็งๆ ไว้ไปตำกันได้เลย ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึง 35% เลยค่ะ ยังเหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย!

E-Book ราคาโปรคุ้มมาก! 349 บาทเท่านั้น! กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

เปิดจองเล่มคุณไวน์กับหนูวุ้นรอบสต็อกนะคะ (มาจองกันเถอะ มีจำนวนจำกัด!)

ราคา : ปกอ่อน 499 บ. ปกแข็ง 729 บ.

จองได้ที่เพจ Hideko_Sunshine ลิ้งก์ https://web.facebook.com/O.A.HidekoSunshine/

หนา 500+ หน้า / NC 18+++ / 150,000 คำ

พรีเมี่ยม : โปสการ์ดตัวละคร 4 ภาพ + ปกแจ็กเก็ต (เฉพาะพิมพ์ครั้งแรก)

ของแถม : ที่คั่น + โปสการ์ดลายหน้าปก (ได้ทุกออเดอร์)

จองได้จนกว่าจะหมดหรือจนกว่าวันจัดส่ง (จัดส่งภายในกรกฎาคม 2569)