บทที่ 14-3 : อย่ามาเล่นกับใจ (100%)

บทที่ 14

อย่ามาเล่นกับใจ

“เป็นตาแพงคั่กนายหญิง มาๆ ผมสิสอนให้ (น่ารักจริงๆ นายหญิง มาๆ ผมจะสอนใหญ่)”

ลุงชัยเห็นว่านายหญิงตั้งใจจริงก็เอ่ยชมด้วยความเอ็นดู ก่อนจะกวักมือเรียกเธอให้มายืนใกล้ๆ แล้วเริ่มต้นสอนเธอดายหญ้าตั้งแต่วิธีการจับจอบ ใช้จอบถากต้นหญ้า และข้อควรระวังเพื่อป้องกันไม่ให้จอบสับเท้าตัวเอง

คนงานใหม่ดูตั้งใจทำงานดี แต่แขนเล็กๆ อย่างนี้ลุงชัยล่ะสงสัยจริงๆ ว่าเธอจะยกจอบได้ถึงสิบนาทีหรือเปล่าหนอ...

ไรวินทร์ขับรถเข้าเมืองด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่จังหวะการเหยียบคันเร่งที่ค่อนข้างดุเดือดบอกให้เข้มรู้ว่าเจ้านายของตนอารมณ์ไม่ดีสักเท่าไหร่ ระหว่างเข้าไปทำธุระในเมืองเขาเลยไม่กล้าชวนอีกฝ่ายคุยนัก

ชายหนุ่มเข้าไปที่ร้านขายปุ๋ยและเคมีภัณฑ์ก่อนจะออเดอร์สินค้าหลายอย่างแล้วให้ทางร้านนำมาส่งที่รีสอร์ตเดอะมูนวัลลีย์ในวันพรุ่งนี้ จากนั้นเขาก็บึ่งรถกลับทันทีทั้งๆ ที่ปกติจะแวะไปที่ตลาดไทยสามัคคีเพื่อซื้อผักและผลไม้กลับไปฝากอรวีด้วยเสมอ ไรวินทร์ทำราวกับว่าจะรีบกลับไปเฝ้าดูพฤติกรรมใครสักคน

แล้ว ‘ใครสักคน’ ที่ว่านั่นจะเป็นใครล่ะถ้าไม่ใช่...วราลี

ห่วงเมียจะทำงานไม่ไหวแล้วไปใช้เมียลุยงานหนักทำไมล่ะนายเอ๊ย!

เข้มรู้ใจเจ้านายยิ่งกว่าใคร ทว่าอีกฝ่ายหงุดหงิดเหมือนพายุใหญ่ใกล้จะถล่ม เขาย่อมรู้ดีว่าไม่ควรพูดอะไรออกไปแม้แต่คำเดียว ไม่อย่างนั้นพายุลูกใหญ่ที่กำลังหาที่ลงไม่ได้จะมาลงใส่หัวเขานี่แหละ

ปกติถ้ากลับรีสอร์ตมาตอนค่ำๆ ไรวินทร์จะแยกกับเข้มแล้วตรงกลับบ้านไปอาบน้ำเพื่อไปทานอาหารที่บ้านของอรวีเลย ทว่าครั้งนี้ขายาวๆ กลับพาชายหนุ่มมุ่งตรงไปยังโรงอาหารซึ่งคนงานมักจะรวมตัวกันอยู่ที่นั่น

วางสิบบาทเลยว่านายจะไปถามเรื่องเมีย!

เข้มเดาในใจขณะทำหน้าที่ผู้ติดตามเดินเร็วๆ ตามไรวินทร์ไปยังโรงอาหาร พอไปถึงที่หมายก็เห็นว่าลุงชัยพร้อมภรรยาและคนงานที่เพิ่งขึ้นมาจากไร่ทานตะวันกำลังทานอาหารเย็นกันอย่างเฮฮา

“นายมาหานายหญิงเหรอครับ คุณวุ้นกลับบ้านไปแล้วล่ะครับ”

ลุงชัยถามไรวินทร์พร้อมรอยยิ้มเอ็นดูกึ่งขบขันเมื่อนึกถึงคนงานใหม่ เขาคิดว่าไรวินทร์คงจะรีบร้อนมาที่โรงอาหารด้วยว่าเป็นห่วงเมียสุดที่รัก พอชายหนุ่มถูกถามเช่นนั้น อีกทั้งคนงานยังมองมาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เขาก็อึกอักเพราะไม่ได้จะมาหาวราลี เขาจะมาถามความคืบหน้าเรื่องงานต่างหาก

เชื่อสิว่าเขาตั้งใจมาถามแค่เรื่องงานจริงๆ!

“เมียนายนี่สู้งานดีนะครับ” ไรวินทร์กำลังจะอ้าปากปฏิเสธว่าไม่ได้มาหาเมีย แต่ลุงชัยก็พูดสวนขึ้นมาก่อน “เห็นตัวเล็กๆ ผิวขาวๆ หุ่นบอบบางอย่างกับนางเอกละครอย่างนั้น แต่จับจอบดายหญ้าไม่บ่นสักคำ”

“ตอนแรกป้านึกว่าจะทำไม่ไหว ยกจอบได้สิบนาทีก็หยุดแล้ว แต่นายหญิงก็ทำงานไปเรื่อยๆ จนเลิกงานพร้อมพวกเรานี่แหละ กลับบ้านนายต้องนวดแขนให้เมียหน่อยนะคะ ท่าทางจะเมื่อยน่าดู” ‘ป้าสายหยุด’ เมียลุงชัยพูดอย่างอารมณ์ดี “แต่ป้าว่าคราวหน้าอย่าให้นายหญิงมาทำงานในไร่เลย น่าสงสารออกค่ะ”

“จริงของยายสายมันนะครับนาย คุณวุ้นแกทำงานไม่บ่น ทำไปคุยไปเหมือนรู้จักคนงานมานาน เขาพูดอะไรก็หัวเราะเหมือนรู้เรื่องไปกับเขาหมด ยิ้มหวานอยู่อย่างนั้น แต่มือจับจอบจนแดงเถือก มือบางๆ ผิวบางๆ อย่างเมียนายน่ะให้เป็นพนักงานต้อนรับเหมือนเดิมดีแล้วครับ” ลุงชัยยังคงพูดอย่างเอ็นดู

ไรวินทร์รับฟังเงียบๆ แต่พอรู้ว่าคนงานใหม่ที่เขาส่งไปทำงานในไร่แจก ‘ยิ้มหวาน’ ไปทั่ว เขาก็รู้สึกคันยิบๆ ในหัวใจ เพราะคนงานในไร่ก็มีหนุ่มๆ วัยไล่เลี่ยกับเธออยู่หลายคน แต่ความรู้สึกนั้นยังไม่รุนแรงเท่าได้ยินว่า ‘มือจับจอบจนแดงเถือก’ ซึ่งมันเป็นประโยคที่ทำให้เขาถึงกับใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก

ทีแรกไรวินทร์คิดว่าคนฉลาดเอาตัวรอดและอยู่เป็นอย่างวราลีคงไม่ยอมไปทำงานในไร่ หรือถ้าทำก็คงจับจอบไม่เกินห้านาทีแล้วกลับบ้านไปฟ้องอรวีให้มาด่าเขา ใครจะไปคิดว่าเธอจะอดทนขนาดนี้

“ให้มาทำงานในไร่บ่อยๆ ไม่ไหวหรอกนาย เปลืองน้ำแดง กินน้ำหวานจนปากแดงไปหมด”

ลุงชัยส่ายหน้าเบาๆ แต่สีหน้ายังเปื้อนรอยยิ้ม ประโยคบอกเล่าทำเอาคนงานหัวเราะออกมาพร้อมกัน เพราะแต่ละคนนึกถึงภาพที่วราลีเบรกงานแล้วเดินไปจิบน้ำหวานซึ่งเป็นน้ำแดงเย็นๆ ที่ใส่ไว้ในกระติกเก็บความเย็นบ่อยๆ กว่าจะเลิกงานเธอก็จิบน้ำหวานจนริมฝีปากเป็นสีแดงเหมือนสีน้ำหวานแล้ว

เข้มได้ฟังก็ยังหลุดยิ้มด้วยความเอ็นดู ตอนนั้นวราลีคงน่ารักมากแน่ๆ

น้องวุ้นน่ารักขนาดนี้ ทำไมนายยังตาบอดมองไม่เห็น ถ้ามีคนปาดหน้าเค้กไปอีก ไอ้เข้มจะหัวเราะเยาะให้!

“แล้วงานวันนี้เป็นยังไงบ้าง”

ไรวินทร์แสร้งทำเป็นไม่สนใจเรื่องราวของวราลีทั้งๆ ที่ในใจลึกๆ แอบรู้สึกผิดที่ส่งภรรยาไปทำงานหนักจนเหมือนเป็นการทรมานเธอทางอ้อม ยิ่งได้ฟังคำบอกเล่าจากหัวหน้าคนงานและท่าทีที่เหล่าคนงานมีต่อเธอแล้วเขาก็ยิ่งสับสนว่าเธอกำลังเล่นละครหรือนี่คือตัวตนของเธอจริงๆ กันแน่

ชายหนุ่มแปลกใจจริงๆ ว่าทำไมเธอไปอยู่ใกล้ใครก็ทำให้คนคนนั้นตกหลุมรักได้หมด

ทำทรงไม่ใส่ใจ ไม่แยแส แต่ใจมันร้อนรุ่มจนนั่งไม่ติดที่เลยนะคะคุณไวน์ รีบกลับบ้านมาเฝ้าเมียเลยดิ!

E-Book พร้อมโหลดแล้วนะคะ ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึง 35% เลย ยังเหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย ค่าตัวเพียง 349 บาทเท่านั้น! กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

เปิดจองเล่มคุณไวน์กับหนูวุ้นรอบสต็อกนะคะ (มาจองกันเถอะ มีจำนวนจำกัด!)

ราคา : ปกอ่อน 499 บ. ปกแข็ง 729 บ.

จองได้ที่เพจ Hideko_Sunshine ลิ้งก์ https://web.facebook.com/O.A.HidekoSunshine/

หนา 500+ หน้า / NC 18+++ / 150,000 คำ

พรีเมี่ยม : โปสการ์ดตัวละคร 4 ภาพ + ปกแจ็กเก็ต (เฉพาะพิมพ์ครั้งแรก)

ของแถม : ที่คั่น + โปสการ์ดลายหน้าปก (ได้ทุกออเดอร์)

จองได้จนกว่าจะหมดหรือจนกว่าวันจัดส่ง (จัดส่งภายในกรกฎาคม 2569)