บทที่ 15-3 : กลืนน้ำลายตัวเอง (100%)

บทที่ 15

กลืนน้ำลายตัวเอง

อีกทั้งยังรู้สึกผิดต่อเธอมากที่เลี้ยงลูกชายไม่ดีพอจนปล่อยให้ลูกชายไปทำตัวร้ายกาจกับเธอ

แต่วราลีก็น่ารักจนใจหาย ตอนที่ท่านถามว่าไรวินทร์ใช้ให้เธอไปทำงานในไร่ทานตะวันใช่ไหม

เธอกลับบอกว่าอยากลองไปทำงานด้วยตัวเอง แถมยังเล่าเจื้อยแจ้วว่าไปดายหญ้าสนุกแค่ไหน คนงานเล่าเรื่องตลกอะไรให้ฟังบ้าง และเธอไม่พูดถึงลูกชายท่านในแง่ร้ายเลยสักคำ คงเพราะเธอไม่อยากให้มีปัญหาตามมา

ยิ่งวราลีแสนดีเท่าไหร่ ท่านก็ยิ่งสงสารเธอมากขึ้นเท่านั้น...

อรวีคิดว่าตัวเองอ่านความรู้สึกของไรวินทร์ไม่ผิด ลูกชายของท่านน่ะมีใจให้วราลีมากขึ้นทุกวันและอาจจะตกหลุมรักเธอไปแล้วโดยไม่รู้ตัว แต่พอไม่มีตัวกระตุ้นก็เลยยังเก็บอาการและยังวางฟอร์ม บวกกับเคยลั่นปากอย่างแข็งกร้าวว่าไม่อยากแต่งงานกับวราลี เขาจึงต้องซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้

คนเป็นแม่ตัดสินใจบอกกับไรวินทร์อย่างจริงจังเรื่องจะให้เขาหย่ากับวราลี เพราะรู้ว่าถ้าเตือนว่าอย่าไปรังแกเธออีก เขาก็คงจะต่อต้านหรือไม่ก็คิดว่าเธอมาฟ้องอะไรท่านเหมือนเดิม ท่านถึงได้ยื่นคำขาดเช่นนั้น

ที่ท่านบอกว่าคุยกับวราลีเรื่องการหย่าก็เป็นเพียงแต่คำพูดที่ท่านอุปโลกน์ขึ้นมาลองใจลูกชายเท่านั้น ไม่อย่างนั้นไรวินทร์ก็คงจะทำตัวแย่ๆ ใส่เมียอยู่ร่ำไปเพราะคิดว่ายังไงเธอก็คงไม่หนีไปไหน

แล้วมันก็เป็นไปตามท่านคาดเอาไว้

ไรวินทร์ตกหลุมพรางตัวเองและไม่อยากหย่ากับวราลีจริงๆ!

“ผมรู้น่า”

ชายหนุ่มแสร้งพูดอย่างรำคาญเล็กๆ เหมือนเขาเป็นเด็กน้อยที่ไม่รู้ว่าควรจะทำดีกับเมียยังไง จากนั้นก็เสไปทานอาหารเย็น ถึงแม้เขาจะไม่ได้แสดงอาการดีใจ แต่อรวีมองออกว่าเขาผ่อนคลายขึ้นมาก ท่านก็ได้แต่หวังว่าหลังจากนี้ความสัมพันธ์ระหว่างลูกชายกับลูกสะใภ้จะเดินหน้าไปในทางที่ดีขึ้นสักที...

เห็นสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยของอรวีแล้ววราลีกลัวจริงๆ ว่าจะเกิดปัญหาตามมา ถ้าท่านตำหนิไรวินทร์เรื่องที่เขาส่งเธอไปทำงานในไร่ทานตะวัน เขาต้องคิดว่าเธอไปฟ้องท่านแน่ๆ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นเธอก็คงทำอะไรไม่ได้ เธอทำดีที่สุดเท่าที่ลูกสะใภ้และภรรยาคนหนึ่งจะทำได้แล้ว

ชายหนุ่มสั่งให้เธอไปดายหญ้า เธอก็ยอมทำตามคำสั่งอย่างไม่โต้แย้ง พยายามทำงานอย่างมีความสุขเพื่อไม่ให้คนงานมองเขาในแง่ร้าย และยังบอกกับอรวีด้วยว่าเธออยากไปดายหญ้าเองเพื่อรับจบทุกอย่าง

ถ้าสุดท้ายไรวินทร์ยังจะมาต่อว่าเธออีก เธอก็คงได้แต่ ‘ทำใจ’

หลังจากที่ขอทานอาหารมื้อเย็นก่อนผู้เป็นสามี วราลีก็กลับมาอาบน้ำและเตรียมตัวเข้านอน พอได้อาบน้ำแล้วร่างกายเธอก็ผ่อนคลายขึ้น แม้จะยังมีอาการปวดเมื่อยที่เอว แขน และไหล่ บวกกับยังเจ็บมือที่ต้องจับจอบเป็นเวลานานอยู่บ้าง แต่เธอก็ยังไม่ง่วงนอน ด้วยว่าปกติจะเข้านอนตอนประมาณห้าทุ่ม

หญิงสาวนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียง ดูคลิปตลกๆ เพื่อคลายเครียด และไลน์ถามสารทุกข์สุกดิบกับมิลานันท์อย่างอารมณ์ดี กะว่าง่วงนอนตอนไหนก็จะฟุบหลับไปตอนนั้น

ทว่า...ใบหน้าอ่อนหวานที่กำลังยิ้มสดใสเพราะดูคลิปลูกแมวหยอกกันก็เป็นอันต้องเลือนหายเมื่อประตูห้องถูกเปิดเข้ามาด้วยมือของผู้เป็นสามีและยังเป็นเจ้าของห้องที่แท้จริงอย่างไรวินทร์

ชายหนุ่มสวมกางเกงขายาวผ้าเบาสบายสีดำและเปลือยท่อนบนเหมือนทุกคืนเพราะเขาเป็นคนขี้ร้อน กลิ่นกายหอมเฉพาะตัวที่ผสานกับกลิ่นสบู่สะอาดสะอ้านลอยมากระทบจมูกทำให้วราลีรู้ว่าเขาคงอาบน้ำมาจากห้องรับรองแล้ว วราลีรีบมองไปทางอื่น เพราะต่อให้เธอจะเห็นภาพนี้มาเป็นเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่ชินสักที

นิ่งเข้าไว้วุ้นเอ๊ย

หญิงสาวพยายามไม่แสดงความเขินอายและสั่งตัวเองว่าอย่าเห็นแก่หุ่นแซ่บๆ จนลืมว่าเขาทำอะไรไว้ในวันนี้ เธอมองตัวเลขบอกเวลาบนหน้าจอสมาร์ทโฟนก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะข้างหัวเตียง แล้วเข้านอนโดยไม่ทักทายคุณสามี ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเพิ่งสี่ทุ่มนิดๆ ก็ตาม เพราะเธอไม่อยากมีปากเสียงกับเขา

แค่ถูกเขาตำหนิจนเสียน้ำตาและถูกไล่ไปทำงานในไร่ทานตะวันก็เป็นฝันร้ายมากพอแล้ว

“ไปฟ้องอะไรแม่...”

นอนร่วมเตียงกันมาเป็นเดือน ทำไมไรวินทร์จะไม่รู้นิสัยเมียว่าเธอชอบหนีหน้าเขาด้วยการแกล้งหลับขนาดไหน ชายหนุ่มจึงเดินไปนั่งที่ริมเตียงทางฝั่งที่เธอนอนอยู่

เท่านั้นแหละ! เธอก็ลืมตาขึ้นมองเขาทันที

ยายเด็กดื้อเงียบ

ชายหนุ่มกดริมฝีปากเป็นรอยยิ้มจนแทบมองไม่เห็น ทั้งหมั่นไส้ทั้งเอ็นดูภรรยาที่มองเขาด้วยสายตาขุ่นเคือง ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มแน่น ในใจเธอคงตัดพ้อและต่อว่าเขาจนลุกเป็นไฟ แต่ไม่กล้าพอที่จะพูดมันออกมา

“ฮึ?”

พอเธอไม่พูดเขาก็เลิกคิ้วมองเธอแทนการถามซ้ำ

“วุ้นไม่ได้ฟ้องอะไรคุณแม่สักคำเลยนะคะ” วราลีดันตัวเองลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเพื่อคุยกับเขา เธอรู้สึกว่าการนอนคุยมันทำให้เธอเสียเปรียบเขาอย่างบอกไม่ถูก “วุ้นไม่ได้บอกด้วยว่าคุณเป็นคนสั่งให้วุ้นไปดายหญ้า คุณแม่อาจจะรู้จากคนอื่นก็ได้ ก็คุณเล่นแกล้งวุ้นอย่างออกนอกหน้าซะขนาดนั้น”

“อ้อ...ก็เลยรับบทเหยื่อเรียกคะแนนสงสาร”

ผิดแต่นังวุ้นอีกแล้ว ไม่ดีแต่นังวุ้นนี่แหละ!

สมแล้วที่คุณไวน์มันต้องอดอยากปากแห้ง ไม่ได้กินหนูวุ้นตั้งสองเดือน ดูปากมันสิคะ 55555555

โปร E-Book เหลือ 2 วันสุดท้ายแล้ววว ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย ยังเหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย ค่าตัวเพียง 349 บาทเท่านั้น! กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

เปิดจองเล่มคุณไวน์กับหนูวุ้นรอบสต็อกนะคะ (มาจองกันเถอะ มีจำนวนจำกัด!)

ราคา : ปกอ่อน 499 บ. ปกแข็ง 729 บ.

จองได้ที่เพจ Hideko_Sunshine ลิ้งก์ https://web.facebook.com/O.A.HidekoSunshine/

หนา 500+ หน้า / NC 18+++ / 150,000 คำ

พรีเมี่ยม : โปสการ์ดตัวละคร 4 ภาพ + ปกแจ็กเก็ต (เฉพาะพิมพ์ครั้งแรก)

ของแถม : ที่คั่น + โปสการ์ดลายหน้าปก (ได้ทุกออเดอร์)

จองได้จนกว่าจะหมดหรือจนกว่าวันจัดส่ง (ล็อตนี้ส่งกลางสิงหาคม 2569)