บทที่ 1-1 : พนักงานใหม่ (100%)

บทที่ 1

พนักงานคนใหม่

เสียงท้องของวราลีดังขึ้นกลางวงสนทนาทำเอาเจ้าตัวถึงกับหน้าเสีย

แต่อรวีกลับหัวเราะพนักงานใหม่ด้วยความเอ็นดูก่อนจะให้บุญมีจัดหาข้าวปลาอาหารมาให้เธอกินจนเต็มอิ่ม ดูผิวเผินก็คงเหมือนผู้ใหญ่ใจดีที่เมตตาเด็กตาดำๆ คนหนึ่ง แต่ไรวินทร์พอจะดูออกว่าแม่คง ‘ถูกชะตา’ กับเธอคนนี้

หลังจากทานอาหารและพูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่งอรวีก็ให้ไรวินทร์พาวราลีไปเดินสำรวจรีสอร์ตเพื่อเริ่มงานในวันพรุ่งนี้และไปดูห้องพักของเธอที่หอพักพนักงาน

เดอะมูนวัลลีย์มีพื้นที่หลายร้อยไร่ บ้านพักแขกตั้งอยู่ตามแนวเชิงเขาเรียงรายไล่ระดับขึ้นมา ส่วนบนจุดสูงสุดและอยู่ลึกที่สุดมีบ้านสีขาวชั้นเดียวที่ดูโดดเด่นและสวยงามซึ่งเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวมักจะถ่ายภาพไปรีวิวลงโซเชียลเสมอนั้นเป็นบ้านพักส่วนตัวที่ห้ามไม่ให้คนนอกเข้าไปเกินแนวรั้วที่กั้นไว้อีกชั้นหนึ่ง

ที่นั่นคือบ้านพักของไรวินทร์นั่นเอง...

ที่นี่มีบ้านพักแยกเป็นหลังๆ ตกแต่งร่วมสมัยในสไตล์บาหลีกับโมเดิร์นซึ่งพนักงานจะเรียกกันว่า ‘เฟสแรก’ และมี ‘เฟสสอง’ ที่เพิ่งเปิดบริหารเมื่อปีที่แล้วเป็นสไตล์หมู่บ้านในฝรั่งเศส 

ถนนลาดยางที่ทอดยาวขึ้นไปถึงบ้านหลังใหญ่จะแบ่งพื้นที่รีสอร์ตออกเป็นสองฝั่ง ทางขวามีลานจอดรถอยู่ติดกับจุดต้อนรับแขกซึ่งมีล็อบบี้สำหรับนั่งรอ เคาน์เตอร์ของพนักงาน และจุดบริการรถจักรยาน ส่วนทางซ้ายจะมีสวนมัลเบอร์รี ป้อมยาม จุดกางเต็นท์และที่พักพนักงาน

บ้านสองชั้นหลังใหญ่สไตล์ตะวันตกของอรวีจะอยู่ถัดไปจากบ้านพักของไรวินทร์ประมาณหนึ่งร้อยเมตร มีทางเดินเชื่อมถึงกัน ปกติชายหนุ่มก็มักจะไปทานอาหารเย็นที่นั่น

เดอะมูนวัลลีย์ได้รับการดูแลอย่างดี มีพนักงานทำความสะอาด มีคนสวนคอยรดน้ำ ตัดหญ้า และบำรุงไม้ดอกไม้ประดับเสมอ นอกจากนี้ด้านล่างซึ่งเป็นพื้นที่ราบของภูเขายังเริ่มปลูกดอกทานตะวันด้วย

เสกข์เล่าว่าเมื่อก่อนมันเคยเป็นสวนมะม่วง แต่ไรวินทร์จะทำคาเฟ่เลยจะปลูกต้นทานตะวันเพื่อสร้าง ‘แลนมาร์ก’ อีกแห่งหนึ่ง เพราะนับตั้งแต่เขามาบริหารงานก็มีนักท่องเที่ยวแวะเวียนมาที่นี่ไม่ขาดสาย

พนักงานและคนงานของเดอะมูนวัลลีย์มีหลายสิบชีวิต ส่วนหนึ่งเป็นคนในท้องที่ที่มาทำงานแบบไปเช้าเย็นกลับ แต่ก็มีอีกส่วนหนึ่งที่พักในรีสอร์ตเพราะเป็นคนต่างถิ่นและบ้านไกล

ที่พักพนักงานเป็นอาคารสองชั้นคล้ายๆ ตึกแถว พักอาศัยห้องละสองคน แต่ละห้องมีห้องน้ำในตัวและภายในมีเฟอร์นิเจอร์จำเป็นในชีวิตประจำวัน

ที่นี่จะเลี้ยงอาหารพนักงานครบทั้งสามมื้อ ดังนั้นจึงมีโรงอาหารส่วนกลางไว้รับรอง ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่อยู่ประจำหรือไปเช้าเย็นกลับ

วราลีคิดในใจว่าไรวินทร์ดูแลพนักงานดีจริงๆ เธอไม่แปลกใจเลยที่พอเขาเดินผ่านไปทางไหน พนักงานและคนงานจะยกมือไหว้ ยิ้มแย้มทักทาย แต่ในขณะเดียวกันก็ยังเคารพและให้เกียรติเขา

“ช่วงนี้ไม่มีห้องว่าง คุณพักกับ ‘นิด’ แล้วกัน...อยู่ได้ใช่มั้ย”

ไรวินทร์เดินนำวราลีไปที่ห้องพักโดยมีเสกข์เป็นผู้ติดตามและช่วยลากกระเป๋าเดินทาง ชายหนุ่มวางตัวเป็นเจ้านายที่ให้เกียรติพนักงานด้วยการเรียกเธอว่า ‘คุณ’ และแทนตัวเองว่า ‘ผม’

“น้องนิดน่าจะอายุน้อยกว่าน้องวุ้นสองปี เป็นพนักงานต้อนรับเหมือนกัน”

มือขวาคนสนิทของไรวินทร์เรียกวราลีว่า ‘น้องวุ้น’ เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาเดินชมรีสอร์ตจนทั่ว ได้พูดคุยกันจนคุ้นเคยในระดับหนึ่ง และเขาอายุมากกว่าเธอสามปี

“วุ้นอยู่ได้ ไม่มีปัญหาค่ะ”

ถึงแม้ชีวิตที่ผ่านมาวราลีจะมีห้องส่วนตัวมาตลอด เมื่อครั้งไปเรียนมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ ก็เช่าคอนโดฯ อยู่คนเดียวเพื่อความเป็นส่วนตัว แต่เธอมาทำงานต่างถิ่น เป็นเพียงพนักงานต้อนรับธรรมดา เธอไม่คาดหวังอยู่แล้วว่าจะได้พักห้องส่วนตัวคนเดียว

ตอนนี้แค่มีงานทำ มีข้าวกิน และมีที่ซุกหัวนอนก็ดีเท่าไหร่แล้ว

ห้องของวราลีอยู่ที่ชั้นหนึ่งทางซ้ายมือสุด เมื่อมาถึงเสกข์ก็เคาะประตูห้อง แล้วไม่นานมานิดาหรือ ‘นิด’ ซึ่งเพิ่งจะออกกะกลับมาที่ห้องพักก็เปิดประตูออกมาก่อนจะยิ้มทักทายอย่างมีไมตรี

“สวัสดีค่ะ คนนี้ใช่มั้ยคะพนักงานใหม่ที่จะมาอยู่กับนิด”

วราลีรับรู้ได้ทันทีว่าไรวินทร์คงจะบอกกับมานิดาไว้ก่อนแล้วว่าจะให้เธอมาพักด้วยกัน

“น้องวุ้น” เสกข์บอกชื่อเสียงเรียงนามของวราลีเป็นการแนะนำตัว “อายุมากกว่าน้องนิดสองปี เป็นพนักงานต้อนรับคนใหม่ รบกวนน้องนิดสอนงานและดูแลด้วยนะ สองสาวอายุไล่ๆ กันน่าจะเข้ากันได้ง่ายแหละ”

“เรื่องแค่นี้สบายมากค่ะ เพื่อนสวยๆ แบบนี้นิดชอบ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะพี่วุ้น”

“ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะ พี่ฝากตัวด้วยนะ”

“ไม่มีปัญหาอะไรก็ดีแล้ว...” ไรวินทร์พูดขึ้นบ้าง จากนั้นก็บอกกับวราลีว่า “คืนนี้พักผ่อนเยอะๆ เดี๋ยวจะไม่สบาย แล้วอย่าลืมกรอกเอกสารใบสมัครงานที่ให้ไปด้วย พรุ่งนี้เช้าเอามาให้ผม”

“ค่ะคุณไวน์”

หลังจากที่หญิงสาวรับปากแล้ว ไรวินทร์ก็เดินนำเสกข์ออกไปเพื่อให้เธอได้ใช้เวลาส่วนตัว เพราะเธอคงต้องทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ แล้วไหนจะต้องจัดข้าวจัดของให้เรียบร้อยตามประสาผู้หญิงอีก

“พี่วุ้นมาจากไหน มายังไงคะเนี่ย ทำไมถึงมาทำงานที่นี่ได้”

ลับหลังเจ้านาย มานิดาก็เปิดประตูให้กว้างขึ้นก่อนจะรีบเข้ามาช่วยวราลียกกระเป๋าและชวนคุยอย่างเป็นมิตร หล่อนเป็นคนสดใส พูดคุยเก่ง สายตาดูไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร วราลีจึงยิ้มตอบอย่างเป็นมิตร

เธอดีใจเหลือเกินที่ได้งานใหม่ที่ดี มีเจ้านายที่ดี และมีเพื่อนร่วมงานที่ดี

หญิงสาวหวังอย่างยิ่งว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีสำหรับเธอด้วย...

คุณไวน์มันเป็นเจ้านายที่ดีจังเลยค่ะ

จะกลายร่างเป็นผัวปากเปรตได้ยังไงน้าาา :P

นิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ มีดังนี้นะคะ 

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967 

ฝากผลงานเรื่องล่าสุดด้วยนะคะ ใครชอบพระเอกภายนอกดุดันอันตราย แต่ความจริงคลั่งรัก สายเปย์ เยดุ ห้ามพลาดน้าาา กดเลย! >> https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjM5NTQ2NDt9