บทที่ 16-2 : ยิ่งอดยิ่งอยาก (100%)

บทที่ 16

ยิ่ง ‘อด’ ยิ่ง ‘อยาก’

“ไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป”

ชายหนุ่มตอบด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่คำตอบนั้นทำให้วราลีดีใจจนแทบจะร้อง ‘เย้’ ออกมา ใบหน้างดงามเผยรอยยิ้มสดใสจนไรวินทร์แทบจะกลั้นยิ้มไม่อยู่ เธอช่างเหมือนเด็กน้อยที่ดีใจเวลาไม่ต้องไปโรงเรียน

“ขอบคุณนะคะ”

“อืม”

ชายหนุ่มรับคำพร้อมรอยยิ้มบางๆ ขณะจูงมือวราลีเดินไปที่บ้านของอรวี ตอนแรกวราลีคิดว่าพอมาถึงที่หมายแล้วเขาจะปล่อยมือ แต่เขาก็ยังคงเดินจับมือเธอเข้าไปถึงห้องทานอาหาร

ในตอนนั้นอรวีกับบุญมีกำลังตั้งโต๊ะและคุยกันเรื่องสัพเพเหระเหมือนทุกวัน พอเห็นสองหนุ่มสาวเดินเข้ามาทั้งสองก็หยุดคุยกัน แล้วดวงตาสองคู่ก็มองมาที่ไรวินทร์กับวราลี ก่อนจะมองลงไปที่มือซึ่งกุมประสานกันอยู่

ยังจะไม่ปล่อยอีก

วราลีขัดเขินและประหม่าจนอยากจะเป็นฝ่ายดึงมือออกจากมือไรวินทร์เสียเอง แต่เขากลับยังจับมือเธอไว้แน่นและพาเธอเดินไปที่โต๊ะอาหารราวกับว่าทั้งสองเดินจับมือกันบ่อยๆ จนเป็นเรื่องปกติ

ปกติกับผีน่ะสิ...ทั้งอรวีทั้งบุญมีถึงได้มองตาค้างอยู่อย่างนั้น!

“เมื่อคืนอากาศดีมาก หลับสบายกันมั้ยลูก”

อรวีไม่แซวเรื่องที่ไรวินทร์กับวราลีมาทานอาหารเช้าพร้อมกัน แถมยังเดินจูงมือกันมาราวกับคู่รักข้าวใหม่ปลามันเพราะไม่อยากให้ ‘ไก่ตื่น’ ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีเช่นนี้แสดงว่าไรวินทร์ ‘เป็นงาน’ ไม่น้อย เขาคงจะรับฟังและน้อมนำคำแนะนำของท่านไปปฏิบัติเป็นอย่างดี

คิดแล้วคนเป็นแม่ก็ลอบยิ้มกับตัวเอง

แผนยื่นคำขาดว่าจะให้หย่านี่ใช้ได้ผลดีจริงๆ!

“ครับ ลูกสะใภ้ของแม่นอนแทบจะไม่เปลี่ยนท่าเลย”

ไรวินทร์เหล่มอง ‘ลูกสะใภ้ของแม่’ พร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มเหมือนจะตอกย้ำเรื่องเมื่อคืนนี้ จากนั้นก็ดึงเก้าอี้ให้วราลีนั่งเหมือนเวลาที่สุภาพบุรุษดูแลสุภาพสตรี แต่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยทำให้วราลีเพราะใจมีอคติกับเธอ

“ขอบคุณค่ะ”

คนตัวเล็กพึมพำขอบคุณด้วยความขัดเขินเมื่อเห็นสายตาผู้ใหญ่คอยมองความเปลี่ยนแปลงระหว่างทั้งสองคน วราลีประหม่าจนแทบจะไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว ให้ไรวินทร์ทำตัวนิ่งๆ หยิ่งๆ ใส่เธอเหมือนเดิมเสียยังจะดีกว่า

ทั้งสามคนนั่งประจำที่นั่งของตนเองขณะที่บุญมีเริ่มตักข้าว

“หนูวุ้นหายเจ็บมือหรือยัง” อรวีถามลูกสะใภ้

“ดีขึ้นแล้วค่ะ ที่จริงวุ้นก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกนะคะ” เธอตอบอย่างเกรงใจ

“แสดงว่าว่านหางจระเข้ใช้ได้ผลดีสินะ” แม่ย่ายิ้มกว้าง “หนูวุ้นรู้มั้ยว่าตาไวน์ขับรถออกไปซื้อมาให้หนูวุ้นโดยเฉพาะเลยนะ เพราะหลอดที่บ้านแม่หมดพอดี แม่ไม่ได้เป็นคนแนะนำตาไวน์ด้วย”

“แม่ครับ...”

ไรวินทร์กระแอมเบาๆ เพื่อให้มารดาหยุดเผาเขาให้วราลีฟังได้แล้ว

ถึงแม้ว่าท่านจะพูดเรื่องจริง แต่ชายหนุ่มคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่ท่านจะมาอวยให้เขาได้คะแนนเพิ่ม เพราะความดีนี้มันยังน้อยนิดเกินไปเมื่อเทียบกับความใจร้ายที่เขาทำกับภรรยา อีกอย่างเขาก็เขินเป็นเหมือนกัน

“แหม! ตาไวน์เรื่องแค่นี้ทำมาเขิน”

ยังจะพูดอีกนะแม่

ไรวินทร์ทำหน้าเซ็งใส่อรวี แต่ท่านกลับหัวเราะอารมณ์ดีที่ได้หยอกลูกชายบ้าง

“จริงสิ! ดึกๆ เริ่มหนาวมากแล้ว ปีนี้เห็นว่าจะหนาวกว่าทุกปี” อรวีชวนคุยเรื่องดินฟ้าอากาศต่อ “คุณมาศเคยบอกแม่ว่าหนูวุ้นเป็นคนขี้หนาว มีเสื้อกันหนาวหรือยัง ถ้ายังไม่มีเดี๋ยวแม่จะให้พี่เขาพาไปซื้อ”

“ขอบคุณค่ะ แต่วุ้นเตรียมมาสองสามตัวแล้วค่ะ”

“นี่ดีนะคะที่ปีนี้คุณไวน์แต่งงานแล้ว หน้าหนาวก็ไม่กลัวหรอก มีคนให้กอดแก้หนาว”

ป้าบุญมีแซวอีกคน ทำให้อรวีพลอยยิ้มไปด้วย ส่วนไรวินทร์ไม่พูดอะไรนอกจากมองวราลีด้วยสายตานิ่งๆ แต่กลับทำให้หญิงสาวเขินอายจนใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำยิ่งกว่าปัดบลัชออนหนักมือเสียอีก เพราะเธอกำลังนึกถึงอ้อมกอดของเขา การแนบชิดจากเขา และใบหน้าหล่อเหลาที่ซุกอยู่กับซอกคอเธอเมื่อคืนนี้

วราลีสงสัยจริงๆ ว่าไรวินทร์กินยาผิดหรือเปล่า เขาเปลี่ยนไปมากจนเธอตั้งรับไม่ทันแล้ว!

คู่สามีภรรยาแยกย้ายกันไปทำงานตามปกติ ไรวินทร์ไปเดินตรวจความเรียบร้อยในรีสอร์ต ดูคนงานดายหญ้า เช็กไซต์งานก่อสร้างคาเฟ่ และตอนบ่ายต้องไปบรรยายให้ความรู้ที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กนักเรียนในชั่วโมงแนะแนว ส่วนวราลีก็มาประจำที่เคาน์เตอร์พนักงานต้อนรับ

เมื่อคืนหญิงสาวหลับอย่างเต็มอิ่ม แต่พอทานอาหารเช้าแล้วหนังตามันก็หย่อนจนเธอต้องลุกขึ้นไปชงกาแฟหลังเคาน์เตอร์ ในขณะที่เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ยังไม่มาเข้างาน

“หาวแต่เช้าเลยนะคะ”

วราลีชงกาแฟมานั่งที่เก้าอี้ได้ไม่นาน มานิดาก็เดินมานั่งแหมะลงที่เก้าอี้ข้างๆ กันแล้วทักทายเธอซึ่งกำลังเปิดปากหาว ดวงตาของเพื่อนรุ่นน้องมองมาอย่างมีเลศนัยเหมือนในใจกำลัง ‘คิดลึก’

“มองพี่แบบนี้หมายความว่าไง”

“คุณไวน์ทำการบ้านหนักเหรอคะ พี่วุ้นถึงไม่ได้นอน หลังแต่งงานมานี่นิดเห็นพี่วุ้นหาวบ่อยมากกก”

“แค่ก!”

วราลีถึงกับสำลักกาแฟเมื่อเจอคำถามลามกของเพื่อนรุ่นน้อง... ‘ทำการบ้าน’ อะไรกันเล่า

เธอกับไรวินทร์ยังไม่เคยมีอะไรกันแม้แต่ครั้งเดียว และที่หาวบ่อยก็เพราะถูกเขาแกล้งจนนอนไม่ค่อยหลับต่างหาก

ใครจะไปเชื่อว่าแต่งงานกันมานานขนาดนี้คุณไวน์ยังไม่เคยได้ทำการบ้านเลย เป็นพระเอกที่น่าสงสารที่สุด อดอยากหิวโซเว่อร์ 5555555

E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง เหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย ค่าตัวเพียง 379 บาทเท่านั้น กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

ฝากนิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ เซ็ตเดียวกับคุณไวน์ด้วยนะคะ

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967