บทที่ 16-3 : ยิ่งอดยิ่งอยาก (100%)
บทที่ 16-3 : ยิ่งอดยิ่งอยาก (100%)

บทที่ 16
ยิ่ง ‘อด’ ยิ่ง ‘อยาก’
“โห! เห็นเงียบๆ อย่างนั้นแต่ร้ายไม่ใช่เล่นเลยนะ นิดว่าแล้วว่าคุณไวน์ต้องเป็นพวก ‘ฮอตเนิร์ด’ แน่ๆ”
มานิดาสรุปเอาจากอาการของวราลี หล่อนเข้าใจว่าที่อีกฝ่ายตกใจเพราะคำถามมันจี้ใจดำ
“บ้าสิ! พี่กับคุณไวน์ยังไม่ได้มีอะไรกันสักหน่อย”
เจ้าตัวรีบปฏิเสธหลังจากตั้งสติได้
“ถามจริง!”
มานิดาไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง นี่ไรวินทร์กับวราลีแต่งงานกันมาเดือนกว่าๆ แล้วนะ ทำไมทั้งสองยังไม่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน จริงอยู่ว่าเจ้านายหนุ่มไม่ได้อยากแต่งงานกับรุ่นพี่ของหล่อน แต่วราลีทั้งสาว ทั้งสวย รูปร่างหน้าตาเหมือนนางในฝันของผู้ชายออกปานนี้ ไรวินทร์จะไม่หวั่นไหวบ้างเลยหรือ
“จริงสิ! ที่พี่หาวบ่อยๆ เพราะไม่ค่อยได้นอนต่างหาก”
“แล้วทำอะไรกันคะ ถึงไม่ค่อยได้นอน”
“รู้แล้วเหยียบเอาไว้เลยนะ” วราลีไม่อยากให้มานิดาเข้าใจผิดว่าเธอมีอะไรกับไรวินทร์อย่างหักโหมถึงได้ง่วงเหงาหาวนอนแทบทุกวัน เธอเลยกระซิบบอกอีกฝ่ายว่า “นิดก็รู้ใช่มั้ยว่าพี่กับคุณไวน์จับพลัดจับผลูมาแต่งงานกัน เขาอยากหย่ากับพี่แทบตาย เขาก็เลยกดดันพี่ทุกวิถีทางเพื่อให้พี่อยู่กับเขาไม่ได้ กลางคืนก็นอนกอดจนพี่แทบหายใจไม่ออก นอนไม่สบาย พี่ก็เลยหลับๆ ตื่นๆ แทบทุกคืน ตาจะโบ๋หมดแล้วเนี่ย”
“หา!”
มานิดาร้องด้วยความประหลาดใจขณะยกมือเกาศีรษะไปด้วย
“จริงจัง”
วราลีย้ำอย่างหนักแน่นว่าสิ่งที่เธอพูดไม่ได้มีคำไหนโกหกเลย
“นิดว่ามันแปลกๆ” มานิดาทำท่าทางครุ่นคิด หล่อนไม่ได้ว่าวราลีโกหกหรอก คนที่หล่อนคิดว่าแปลกคือไรวินทร์ต่างหาก “คนนอนกอดเมียมันมีแต่คนรักคนหลงเมียทั้งนั้นนะคะ นี่กอดเพราะไม่ชอบ เพราะอยากให้รีบหย่า นิดว่ามันจะได้ผลตรงกันข้ามซะมากกว่า พี่วุ้นทั้งสาวทั้งสวย แถมหุ่นก็น่ากอดขนาดนี้ คุณไวน์จะตกหลุมพรางตัวเองเข้าสักวัน ระวังเถอะ! นอนกอดกันไปนอนกอดกันมาจะได้กัน”
“นิด! พูดอะไรน่ะ”
“นิดพูดเรื่องจริง” มานิดายิ้มขำเมื่อเห็นวราลีหน้าแดงและทำตาโตใส่หล่อน เพื่อนรุ่นพี่คนนี้ยังไม่ประสีประสาเรื่องผู้ชายจริงๆ “พี่วุ้นก็ออกจะสาว ออกจะสวย ผิวเนียนขาว เนื้อนมไข่ซะขนาดนี้ คุณไวน์นอนกอดพี่วุ้นไปแอบน้ำลายไหลไปทุกคืนแล้วมั้ง ถ้าเขาเป็นผู้ชายแท้ๆ เขาไม่มีทางจะไม่อยากทำอะไรพี่วุ้นแน่ๆ”
วราลีเถียงไม่ออกเพราะนึกคำพูดไม่ทัน อีกทั้งในหัวยังย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ในคืนเข้าหอ รวมทั้งเมื่อคืนก่อนที่ไรวินทร์ขอมีอะไรกับเธอ แต่ตอนนั้นเธอยังไม่พร้อมอีกทั้งยังง่วงมากก็เลยหลับใส่เขาเสียอย่างนั้น
นับรวมเวลาตั้งแต่แต่งงานกันจนถึงตอนนี้ก็เกินหนึ่งเดือนแล้วที่ไรวินทร์ยังไม่เคยมีอะไรกับใคร...
คิดมาถึงตรงนี้หญิงสาวก็รู้สึกผิดกับคุณสามีอย่างบอกไม่ถูก เพราะเธอรู้ดีว่าเขาเกิดความต้องการตั้งแต่คืนแรกและบ่อยครั้งเวลาที่ทั้งสองนอนร่วมเตียงกัน แต่เธอยังไม่ได้ทำหน้าที่ภรรยาให้เขาอย่างสมบูรณ์ตามที่เคยตกลงกันไว้ซึ่งเขาเองก็ยังมีความอดทนที่จะรอเธอ ชายหนุ่มไม่ได้ตื๊อหรือเรียกร้องจากเธอบ่อยๆ เพราะเขาคงไม่อยากกดดันเธอมากเกินไป และอาจจะรอให้เธอยินยอมพร้อมใจด้วยตัวเธอเอง
เรื่องนี้เธอยอมรับว่าเขาก็เป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่ง
“นิดมั่นใจว่ายังไงคุณไวน์ก็เป็นผู้ชายทั้งแท่ง” มานิดายืนยัน ปกติเรดาร์หล่อนไม่เคยพลาดซึ่งเรื่องนี้วราลีไม่เถียง เพราะเกือบจะถูกไรวินทร์จับกินมาหลายหนแล้ว “พี่วุ้นระวังเถอะค่ะ ยังไม่ได้มีอะไรกันตั้งแต่แต่งงานมาก็เท่ากับว่าคุณไวน์เป็นเสือที่กำลังอดอยากหิวโซเลยนะคะ วันไหนถูกจับกินขึ้นมาพี่วุ้นโดนหนักแน่”
“พูดอะไรน่ะนิด คุณไวน์เขาไม่ใช่คนอย่างนั้นสักหน่อย” วราลีรีบแย้ง “ถ้าเขาชอบพี่จริงๆ คงไม่ส่งพี่ไปดายหญ้ากับคนงานหรอก นิดก็น่าจะรู้เรื่องนี้แล้วไม่ใช่เหรอ คนงานคงเอาไปเม้าท์กันให้แซ่ด”
“นิดรู้ค่ะ ยังคิดอยู่เลยว่าคุณไวน์นี่ผีเข้าผีออกจริงๆ ชวนพี่วุ้นไปดูไซต์งานด้วยกันเหมือนคนติดเมีย แต่กลับแกล้งเมียด้วยการใช้งานหนักขนาดนั้น แต่...เมื่อวานพี่วุ้นไปทำอะไรให้คุณไวน์โกรธหรือเปล่า”
มานิดารู้ข่าวเรื่องที่วราลีต้องไปดายหญ้าแล้วสงสัยจนคิดไม่ตก แต่หล่อนก็ไม่ถามเรื่องนี้กับเพื่อนรุ่นพี่ด้วยกลัวว่าจะเป็นการตอกย้ำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ ถึงกระนั้นหล่อนก็ไม่เชื่อหรอกว่าไรวินทร์จะไม่มีใจให้วราลีอย่างที่นัชชากับนวดีพยายามกระพือข่าว หล่อนเชื่อว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น
“ก็...”
วราลีทำท่าครุ่นคิดขณะพยายามทบทวนเหตุการณ์เมื่อวานนี้ เรื่องเดียวที่เธอสงสัยว่าไรวินทร์จะไม่พอใจคือเรื่องที่เธอคุยกับนภัทรและชัชวิน แต่ถ้าพูดเรื่องนี้ให้มานิดาฟัง อีกฝ่ายต้องมโนว่าไรวินทร์หวงเธอเป็นแน่
“นั่นแน่ะ! ไปทำอะไรให้คุณไวน์โกรธจนลงโทษให้ไปทำงานในไร่จริงๆ ใช่มั้ย”
ขนาดวราลีไม่บอก ยายเพื่อนรุ่นน้องขี้มโนยังปะติดปะต่อเรื่องราวได้อย่างเป็นเลิศ
“หึงพี่วุ้นหรือเปล่าคะ เมื่อวานคุณภัทรกับคุณช้างมาดูไซต์งานด้วยนี่นา แล้วสองคนนั้นก็หล่อมาดแมนแอนด์แฮนด์ซัมซะขนาดนั้น...เขาต้องหึงแน่ๆ”
“มโนไปกันใหญ่แล้วนะนิด”
“โอ๊ย! อย่ามาทำเป็นเขินไปหน่อยเลย นี่นิดพูดจริงๆ นะคะ นิดว่าคุณไวน์มีใจให้พี่วุ้นล้านเปอร์เซ็นต์ แล้วเขาก็หาจังหวะรอสวบพี่วุ้นอยู่แน่ๆ นิดเคยได้ยินเพื่อนผู้ชายมันเม้าท์กันบ่อยๆ ว่าช่วงไหนยิ่ง ‘อด’ มากๆ ช่วงนั้นจะ ‘อยาก’ มากเหมือนจะลงแดง บางคนมันจัดหลายยกติดๆ กันเลยนะ”
“ยายเด็กบ้า! พูดจาลามก!”
วราลีอยากจะเอามืออุดหูแล้วกรี๊ดใส่มานิดาให้รู้แล้วรู้รอดที่อีกฝ่ายมาพูดให้เธออกสั่นขวัญแขวน เพราะสิ่งที่เพื่อนรุ่นน้องพูดตอกย้ำให้เธอนึกถึงเมื่อยามนอนร่วมเตียงกับคุณสามีซึ่งพักหลังๆ มานี้เจ้ามังกรยักษ์ของเขาขยันแข็งขึงจนดุนดันกับบั้นเอวทางด้านหลังเธอ และบางคืนเจ้าของมันก็ถึงกับต้องลุกไปเข้าห้องน้ำ
วราลีพยายามไม่เดาว่าเขาลุกไปทำอะไร แต่ลึกๆ เธอก็พอจะรู้คำตอบ
ยิ่งอดยิ่งอยากงั้นเหรอ...ถ้าเจอของจริงเราจะไม่สลบคาเตียงเลยหรือไง
“แสดงว่านิดพูดจี้ใจดำน่ะสิ ที่จริงก็มีอะไรกับคุณไวน์ไปแล้วใช่มั้ย ถึงได้หน้าแดงขนาดนี้”
“พูดจาเพ้อเจ้ออะไรกันน่ะ”
มานิดาคุยหยอกล้อกับวราลีอย่างสนุกสนาน แต่รอยยิ้มของสองสาวก็ต้องหุบลงอย่างฉับพลันเมื่อ ‘ผีเจ้าที่ของไรวินทร์’ อย่างนัชชาและนวดีเดินเข้ามาประจำเคาน์เตอร์แล้วปรายตามามองพวกเธออย่างเหยียดหยาม
วราลีไม่ตอบ ส่วนมานิดาทำปากขมุบขมิบแสดงความไม่พอใจแต่ก็ไม่โต้เถียงเช่นกัน
“เมื่อวานไปดูไซต์งานกับคุณไวน์สนุกมั้ยล่ะวุ้น”
เห็นรุ่นน้องไม่กล้าหือนัชชาก็ยกมุมปากเป็นรอยยิ้มเยาะ หล่อนยังจำเรื่องที่มานิดาเย้ยหยันหล่อนว่าไรวินทร์ชวนวราลีไปดูไซต์งานก่อสร้างคาเฟ่เพราะเขารักเขาหลงเมียได้ แต่เท่าที่หล่อนรู้ความจริงมามันไม่ได้เป็นแบบนั้น หล่อนเม้าท์เรื่องนี้กับนวดีอย่างสะใจ เช้านี้ก็ขอเอาคืนคนที่มันเคยทำให้หล่อนเจ็บใจหน่อยเถอะ
“ก็ดีค่ะ”
วราลีตอบด้วยสีหน้านิ่งๆ ต่อให้เธอจะไม่ใช่คนมองโลกในแง่ร้ายแต่ก็เดาได้ว่านัชชาถามถึงเรื่องนี้เพราะต้องการเยาะเย้ยเธอ ใช่สิ! เรื่องที่ไรวินทร์สั่งให้เธอไปดายหญ้าคงลอยไปถึงหูนัชชาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
เมื่อคืนคงพากันเม้าท์เราไฟแล่บไปแล้วสินะ
“ได้ข่าวว่าคุณไวน์สั่งให้ไปดายหญ้ากับคนงานเหรอ” นัชชาหันไปหัวเราะคิกคักกับนวดีแสดงความสะใจอย่างไม่ปิดบัง “เขารักเขาหลงเมียยังไงนะ ถึงใช้ให้ไปทำงานหนักขนาดนั้นน่ะ”
“แบบนี้ที่บ้านฉันไม่เรียกว่ารักนะ เขาเรียกว่าเกลียดต่างหาก” นวดีเสริม
มานิดาหันไปมองหน้าวราลีที่ยังคงนั่งนิ่ง ทั้งๆ ที่หล่อนเป็นคนนอกยังแสบร้อนในอกจนอยากจะตอบโต้นัชชากับนวดีแทน นี่วราลีเป็นแม่พระหรือว่าอะไร ทำไมยังอดทนฟังอย่างใจเย็นอยู่ได้
“ท่าทางเขาคงอยากหย่ากับเธอจะแย่ ถึงได้แกล้งส่งเธอไปทรมานด้วยการทำงานในไร่ แต่เธอก็ ‘อดทน’ ดีนะที่ยังกอดตำแหน่งเมียของเขาไว้ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขารังเกียจเธอ เป็นฉันคงทนไม่ไหว รีบไปหย่าให้เขานานแล้ว”
“คนนอกอย่างพี่น้ำจะไปรู้อะไรล่ะคะ ผัวเมียเขานอนกอดกันทุกคืน!”
มานิดานิ่งฟังไม่ได้เหมือนวราลีหรอก มีอย่างที่ไหนนัชชามาพูดให้วราลีรีบไปหย่ากับไรวินทร์ ทำมาเป็นพูดดีว่าถ้าเป็นตัวเองจะรีบไปหย่า โธ่! อยากได้เขาแทบตาย เขายังไม่เคยชายตาแลเลย มีสิทธิ์อะไรมาพูดเรื่องหย่า
“ไม่เอาน่ะนิด”
วราลีแอบสะกิดมานิดา สำหรับเธอแล้วสิ่งที่นัชชาพูดก็แค่ลมผ่านหู มันไม่ได้ทำให้เธอเจ็บปวดร้อนรนขึ้นมาหรอก เธอรู้ดีว่าความจริงเป็นยังไง และตอนนี้ไรวินทร์ก็ดีกับเธอมากขึ้นแล้ว ถึงแม้จะเพิ่งดีขึ้นก็เถอะ
นัชชาแค่อิจฉา ปล่อยให้อีกฝ่ายพูดเป็นอีบ้าไปคนเดียวดีกว่า น่าสมเพชจะตาย
“ยังไงก็อดทนต่อไปนะ ฉันอยากจะรู้เหมือนกันว่าคุณไวน์จะสรรหาวิธีอะไรมาทรมานเธออีก”
นัชชาเย้ยหยันทิ้งท้ายก่อนจะหันไปคุยกับนวดีเรื่องกระเป๋าแบรนด์เนมใบใหม่ที่หล่อนเล็งไว้ มานิดามองหน้าวราลีอย่างฮึดฮัดขัดใจที่อีกฝ่ายปล่อยให้เพื่อนรุ่นพี่เย้ยหยันอยู่ได้
แต่วราลีก็ได้แต่บอกว่า ‘เถอะน่า’ เพื่อให้สงครามย่อมๆ มันสงบลง ดีกว่าทะเลาะกันให้เสียบรรยากาศ แล้วก็จะกลายเป็น ‘แบดเดย์’ ไปอีกทั้งวัน...
ยัยนิดพูดซะเสวท้องไปด้วยเลย กรี๊ดดด >,.<
วันนี้มาอัพยาวๆ เลย ขอเม้นท์เค้าด้วยน้าา
ปล.ตอนนี้เพิ่งอัพได้ประมาณ 40% เองค่ะ
ยังเหลือให้อ่านในอีบุ๊กแบบจุใจ ใครเล็งไว้ไม่ควรลังเล
E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง เหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย ค่าตัวเพียง 379 บาทเท่านั้น กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

ฝากนิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ เซ็ตเดียวกับคุณไวน์ด้วยนะคะ
อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967
