บทที่ 17-4 : ไปเที่ยวกับแฟน (100%)

บทที่ 17

ไปเที่ยวกับ ‘แฟน’

ไร่แห่งนี้ไม่ได้มีเพียงทุ่งทานตะวัน แต่ยังมีคอกกระต่าย คอกแพะ และคอกหมูแคระให้ชม นอกจากนี้ยังมีต้นไม้ใหญ่ปลูกไว้บางจุด มีชิงช้า และมีซุ้มต่างๆ ไว้ให้นักท่องเที่ยวได้ถ่ายรูปเช็กอิน

วราลีเดินถ่ายรูปเก็บเอาไว้แทบทุกจุดเพื่อนำไปเป็นข้อมูลในการตกแต่งและสร้างจุดเด่นให้กับคาเฟ่และไร่ทานตะวันของเดอะมูนวัลลีย์ แม้จะเหนื่อยที่ตระเวนมาสองไร่แล้ว แต่เธอยังสดใสและวิ่งอยู่ในทุ่งทานตะวันเหมือนใส่ถ่านมาหลายก้อนจนไรวินทร์ต้องแอบถ่ายภาพและคลิปของเธอเอาไว้ดูเล่น

พอหญิงสาวเดินถ่ายรูปจนครบทุกจุดก็ใกล้เวลาที่พระอาทิตย์จะตกดินพอดี

“แรงดีเหมือนกันนะ มิน่า...ถึงได้ดายหญ้าช่วยคนงานไหว”

ไรวินทร์มองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงจัดเพราะหญิงสาวเดินกลางแดดมาเกือบทั้งวัน แต่วราลีไม่พูดอะไรนอกจากหันไปทำหน้ามุ่ยใส่เขาที่ยังอุตส่าห์ตอกย้ำเรื่องนี้ทั้งๆ ที่เธอเกือบจะลืมมันไปแล้ว

นึกถึงเหตุการณ์วันนั้นทีไร หญิงสาวก็อยากงอนเขาทุกที

แต่ก็นั่นแหละ! งอนไปใช่ว่าเขาจะง้อ เธอเลยได้แค่ทำหน้ามุ่ยใส่เขาเท่านั้น

พรึบ...

แดดอ่อนแสงลงมากแล้ว แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี ไรวินทร์จึงถอดหมวกคาวบอยของตัวเองใส่ให้วราลีโดยไม่พูดไม่จา อันที่จริงเขาอยากเรียกเธอมาใส่หมวกตั้งแต่ลงจากรถแล้ว แต่ก็หาจังหวะไม่ได้ เพราะยายตัวดีของเขาซนเหลือเกิน เดี๋ยวก็เดินไปตรงนั้น เดี๋ยวก็เดินไปตรงนี้จนเขาแทบจะเดินตามไม่ทัน

เป็นห่วงคนอื่นก็เป็นด้วยเหรอ

วราลีคิดในใจทั้งๆ ที่ยังทำหน้างอน แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้หัวใจเธอกำลังเต้นแรงและหวั่นไหวเพราะความใจดีของเขา ถึงกระนั้นเธอก็ไม่มีเผยรอยยิ้มให้เขาเห็นหรอกไม่อย่างนั้นคงจะถูกเขาล้อแย่

“เดี๋ยวเธอไม่สบายแล้วแม่จะมาด่าฉัน”

คนบ้านี่ ช็อตฟีลอีกแล้ว!

วราลีอยากจะตะกุยหน้าหล่อๆ ของไรวินทร์ให้เป็นรอยเล็บเสียจริง เธอกำลังจะซาบซึ้งใจที่เขาห่วงใยเธออยู่แท้ๆ แต่เขาก็ดันทำลายบรรยากาศเสียได้ ใช่สิ! คนใจร้ายใจดำอย่างเขาจะมาเป็นห่วงเป็นใยอะไรเธอ

บางครั้งเขาใจดีกับเธอคงแค่เพราะกลัวว่าอรวีจะด่าเท่านั้นแหละ

“วุ้นกระดูกหนา ไม่เป็นไรง่ายๆ หรอกค่ะ”

วราลีทำหน้ามุ่ยใส่ก่อนจะเดินหนีไรวินทร์ออกมา เพราะเธอถ่ายรูปเก็บทุกจุดสำคัญครบแล้ว ที่สำคัญทั้งสองต้องเดินทางกลับไปถึงวังน้ำเขียวก่อนสองทุ่ม เพราะนัดอรวีไว้ว่าจะกลับไปทานอาหารเย็นกับท่าน

หญิงสาวไม่รู้เลยว่าไรวินทร์แอบถ่ายภาพด้านหลังเธอกับทุ่งทานตะวันในบรรยากาศพระอาทิตย์ตกดินเอาไว้อีกครั้ง แล้วตอนนี้โฟลเดอร์รูปภาพในโทรศัพท์มือถือของเขาก็เต็มไปด้วยภาพและคลิปของเธอ...

ขาไปเขาใหญ่วราลีตื่นตาตื่นใจกับทิวทัศน์ของสองข้างทาง แต่พอขากลับมีวิวพระอาทิตย์ตกดินที่สวยงามไม่แพ้ตอนกลางวัน เธอกลับหลับปุ๋ยมาตลอดทาง ไม่ต่างจากเด็กน้อยที่วิ่งเล่นในสวนสนุกแล้วหมดแรงจนไม่เอาอะไรแล้ว ไรวินทร์ละสายตาจากถนนหันไปมองยายตัวแสบหลับทีไรก็อดยิ้มขำไม่ได้ทุกที

ถ่านหมดสนิทเลยสินะ

ดวงตาสีนิลมองใบหน้าหวานซึ่งกำลังหลับพริ้มหลังจากเขาขับรถเข้าไปจอดในโรงจอดรถเรียบร้อยแล้ว ใจหนึ่งไรวินทร์อยากจะปลุกวราลีเพื่อไปทานอาหารที่บ้านของอรวี แต่อีกใจก็ไม่อยากรบกวนเวลานอนของเธอ

เขานั่งมองคนตัวเล็กหลับอยู่อย่างนั้น กระทั่งเวลาผ่านไปหลายนาทีเปลือกตาของวราลีก็เริ่มขยับก่อนที่ร่างอรชรจะขยับตาม แล้วเธอก็ลืมตาตื่นขึ้นเหมือนรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกมองอยู่

“ถึงบ้านแล้วเหรอคะ”

คนที่หลับสบายมาตลอดทางมองออกไปนอกกระจกรถเพื่อสำรวจสิ่งแวดล้อมรอบตัว ตอนนี้ความมืดกล้ำกรายเข้ามาในทุกพื้นที่ แต่แสงไฟที่เปิดไว้ทำให้เธอรู้ว่าทั้งสองกลับมาถึงรีสอร์ตเดอะมูนวัลลีย์แล้ว

“หลับสบายมั้ย”

ไรวินทร์มองคนที่กำลังปิดปากหาวอย่างนึกขัน ชายหนุ่มจำได้ว่าครั้งแรกที่วราลีขึ้นรถเข้าเมืองไปกับเขา เธอนั่งตัวตรงและแทบจะไม่ขยับตัวเพราะเกรงใจเจ้านายอย่างเขา แต่เดี๋ยวนี้เธอทำทุกอย่างตรงกันข้าม...ทั้งถ่ายรูปถ่ายคลิปเก็บบรรยากาศสวยๆ ทั้งหลับในรถ และล่าสุดยังหาวใส่เขาอีกต่างหาก

แต่...ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเวลาที่หญิงสาวกล้าจะเป็นตัวของตัวเองตอนอยู่กับเขาและแสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับว่าเธอสนิทใจและไว้วางใจเขามากขึ้น

น่ารักดี

“เอ่อ...วุ้นขอโทษนะคะที่หลับมาตลอดทาง ไม่ได้นั่งเป็นเพื่อน ทิ้งให้คุณไวน์ขับรถคนเดียว”

หลังจากนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองควรจะนั่งเป็นเพื่อนคุยแก้ง่วงให้กับชายหนุ่ม วราลีก็รีบเอ่ยขอโทษด้วยกลัวว่าเขาจะรู้สึกไม่ดีกับเธออีก แต่ไรวินทร์ก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาเปิดประตู ก้าวลงจากรถ เธอจึงก้าวตามลงไปด้วย

ทันทีที่ร่างกายโผล่ออกมานอกยานพาหนะ หญิงสาวก็รู้สึกได้ถึงลมหนาวที่พัดผ่านมา ยังดีที่วันนี้เธอใส่ชุดแซ็กความยาวครึ่งแข้งกับเสื้อแขนยาวที่กันความหนาวได้ดี ไม่อย่างนั้นเธอคงได้ขอเข้าบ้านไปเปลี่ยนชุดก่อนออกไปทานข้าวที่บ้านอรวี พอลงจากรถแล้วเธอก็จัดกระโปรงและจัดเผ้าจัดผมให้เรียบร้อย

แล้วในตอนนั้น...ไรวินทร์ก็เดินอ้อมจากฝั่งคนขับรถเดินมาหาเธอ

คุณไวน์มีแต่คำว่า ‘หลงเมีย’ เต็มไปหมด

หนูวุ้นจะรอดปากเสือร้ายเงียบไปได้อีกกี่วันนะ!

E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง เหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย ค่าตัวเพียง 379 บาทเท่านั้น กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

ฝากนิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ เซ็ตเดียวกับคุณไวน์ด้วยนะคะ

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967