บทที่ 18-1 : เธอหวาน (100%)

บทที่ 18

เธอหวาน

“อะไรคะ”

วราลีถามด้วยความแปลกใจ คนตัวสูงยื่นถุงกระดาษใบไม่เล็กไม่ใหญ่มาให้เธอ ที่ถุงพิมพ์ชื่อร้านร้านหนึ่งไว้และวงเล็บด้านล่างด้วยชื่อไร่ทานตะวันที่เขาใหญ่ซึ่งทั้งสองเพิ่งจะไปเยือน

“อยากรู้ก็เปิดดูสิ”

หญิงสาวยังคงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอเอื้อมมือไปรับถุงกระดาษจากไรวินทร์มาเปิดแล้วหยิบสิ่งของในนั้นขึ้นมาดู เพียงแค่เห็นว่ามันคือกรอบรูปที่ข้างในมีรูปเขากับเธอยืนคู่กัน ใบหน้าหวานก็ฉายรอยยิ้มสดใสขึ้นมาโดยที่เธอไม่รู้ตัว...ไรวินทร์ชอบเวลาที่เธอเผลอยิ้มกว้างแบบนี้มากที่สุด

“ตากล้องถ่ายรูปเก่งจังเลยนะคะ เรายืนคุยกันแป๊บเดียวเขาก็จับภาพได้แล้ว จังหวะดีซะด้วยนะ อย่างกับรูปพรีเวดดิ้ง” วราลีคอมเมนต์ผลงานของตากล้อง ถึงแม้เจ้าตัวจะไม่ได้ยืนอยู่ที่นี่ก็ตาม

อันที่จริงช่างภาพคนนั้นไม่ได้แค่หาจังหวะถ่ายภาพได้ดี แต่ยังมีความเร็วราวกับปีศาจ เพราะจังหวะที่เธอกับไรวินทร์ยืนหันหน้ามองกันแล้วเธอยิ้มให้เขานั้นมันเป็นช่วงเวลาไม่ถึงห้าวินาทีด้วยซ้ำ

วราลีคิดว่าภาพคงไม่ได้สวยงามอะไรหรอก เพราะตากล้องเล่นถ่ายทีเผลอขนาดนั้น เธอไม่ได้หันมุมสวยของตัวเองเข้ากล้องเลยด้วยซ้ำ แต่ปรากฏว่าภาพดันออกมาสวยงามและเป็นธรรมชาติจริงๆ

หญิงสาวไม่รู้ตัวเลยว่าประโยค ‘อย่างกับภาพพรีเวดดิ้ง’ ทำให้ไรวินทร์พอใจจนกระตุกยิ้มบางๆ และมองเธอด้วยสายตาแพรวพราวขึ้น จนกระทั่งเธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยเห็นว่าเขาเงียบไปนาน

พอเห็นดวงตาสีนิลกำลังมองอย่างลุ่มลึก วราลีก็รู้ตัวว่าเธอหลุดคำพูดที่ไม่ควรพูดออกไปแล้ว

อีกครั้งที่สายตาคมกริบคู่นี้ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงสั่นไหวจนวราลีต้องเสหลบไปมองพื้นแทน ให้ตายสิ! ระยะหลังๆ มานี้ไรวินทร์ขยันมองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์และสั่นคลอนหัวใจเธอเก่งเหลือเกิน

วราลีไม่แน่ใจเลยว่าไรวินทร์กำลังคิดอะไรอยู่

เขาจะหาว่าเธอสำคัญตัวผิดอีกหรือเปล่า...

“ขอบคุณนะคะ” คนตัวเล็กกลับมาวางฟอร์มแล้วขอบคุณเขาอย่างเก็บอาการพร้อมกับเก็บกรอบรูปลงไปในถุงกระดาษเช่นเดิม “วุ้นไม่คิดว่าคุณไวน์จะเดินไปซื้อรูปกลับมาด้วย”

ตอนนั้นวราลีงอนไรวินทร์ เธอเลยเดินนำกลับไปที่รถและยืนรอเขาอยู่ที่นั่นหลายนาที ด้วยว่ากุญแจรถอยู่กับเขา เธอคิดว่าชายหนุ่มน่าจะไปเข้าห้องน้ำ แต่ที่ไหนได้...เขาเดินไปซื้อภาพที่ระลึกกลับมาด้วยนี่เอง

“ไม่ได้ตั้งใจเดินไปซื้อหรอก พอดีบูทของตากล้องคนนั้นเป็นทางผ่าน แล้วเขาก็เรียกไปเอา”

ไรวินทร์โกหก ความจริงเขาตั้งใจแวะไปดูรูปอยู่แล้ว พอเห็นว่าตากล้องถ่ายภาพออกมาสวยและวราลียิ้มน่ารักจนตาเป็นสระอิขนาดนี้ เขาก็ตัดสินใจซื้อภาพพร้อมกรอบรูปกลับมาอย่างไม่ลังเล

“แต่ยังไงวุ้นก็ขอบคุณอยู่ดีค่ะ”

ไม่ว่าไรวินทร์จะตั้งใจซื้อหรือไม่ตั้งใจ แต่เขาก็ซื้อมันมาแล้ว แค่ขอบคุณเขาไม่ใช่เรื่องเสียหายหรอก

“แล้วไม่มีรางวัลอย่างอื่นให้ฉันบ้างเหรอ...”

ชายหนุ่มก้าวมายืนเผชิญหน้ากับวราลีในระยะประชิด ทำให้เธอต้องก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังบอบบางแนบไปกับประตูรถยนต์ ไม่แค่นั้นชายหนุ่มยังใช้มือข้างหนึ่งยันกับรถไว้ ในขณะที่มืออีกข้างกำลังล้วงกระเป๋ากางเกงสบายๆ ราวกับว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่เป็นเรื่องปกติทั้งๆ ที่เธอประหม่าจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

วราลีหัวใจเต้นโครมครามจนเธอกลัวว่าเขาจะได้ยินเสียงนั้น แม้อากาศในตอนนี้จะกำลังหนาวเย็นแต่ใบหน้าหวานกลับร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ ยิ่งกว่านั้นความกดดันยังทำให้เธอเผลอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน

การขยับริมฝีปากเพียงเล็กน้อยกลับดึงสายตาคมกริบให้หลุบต่ำลงไปมองทันที...

ไรวินทร์จ้องริมฝีปากนุ่มชื้นสีแดงระเรื่อ เขาไม่แน่ใจว่าเพราะลิปสติกหรือน้ำแดงมะนาวโซดาที่วราลีจิบตั้งแต่อยู่ในไร่ทานตะวันและยังเหลือมาจิบต่อบนรถ แต่รสชาติหวานนุ่มที่ยังติดอยู่ในความทรงจำทำให้เขาอยากจะลองชิมมันอีกสักครั้งว่าเวลาที่มันเคลือบด้วยน้ำหวานเช่นนี้จะหวานกว่าเดิมสักกี่เท่า

“ขอชิมหน่อยได้มั้ย...”

“อะ...อะไรกันคะ”

“ปากเธอ”

สมองของวราลีประมวลคำพูดและสายตาของไรวินทร์ได้เชื่องช้าเกินความต้องการของชายหนุ่ม เพราะในที่สุดเขาก็เก็บกดความปรารถนาเอาไว้ไม่ได้จนต้องใช้มือข้างหนึ่งรวบเอวคอดกิ่วไม่ให้ถอยหนี ขณะที่พาร่างกายสูงใหญ่เข้าไปบดเบียดเธอจนร่างทั้งสองแนบสนิทกันไม่เว้นที่ว่าง

ไวกว่าความคิด ริมฝีปากร้อนผ่าวตัดกับอากาศหนาวเย็นก็ฝังลงมาบนริมฝีปากอ่อนนุ่มที่กำลังเผยออุทานด้วยความตกใจ นั่นทำให้เขาสามารถประกบริมฝีปากเข้ากับริมฝีปากเธอได้อย่างพอดิบพอดี

“อื้อ...”

วราลีครวญครางในลำคอด้วยความตกใจ หญิงสาวรู้สึกคล้ายกำลังจะหายใจไม่ทัน เธอจึงเขย่งตัวขึ้นและใช้สองมือน้อยดึงอกเสื้อของไรวินทร์ไว้ราวกับต้องการที่ยึดเหนี่ยว ในขณะที่เขายังจุมพิตเธออย่างเร่าร้อนไม่ต่างอะไรกับการปล้นชิงลมหายใจของเธอไป ครั้งนี้เธอรู้สึกได้ว่าสัมผัสจากเขา ‘เข้มข้น’ ขึ้นยิ่งกว่าทุกครั้ง

“คะ...คุณไวน์”

คนตัวเล็กเรียกชื่อชายหนุ่ม น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาอ่อนหวาน เธอต้องการเรียกสติและให้เขาทบทวนสิ่งที่กำลังทำอยู่

แต่น้ำเสียงเช่นนี้มันไม่ต่างกับการเชิญชวนให้เขายิ่งอยากสัมผัสเธอมากขึ้นไปอีก...

อดอยากมานานขนาดนี้ มันหิวมันโหยเหมือนใจใกล้จะขาดแล้วใช่มั้ยคะคุณไวน์ >,.<

E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง เหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย ค่าตัวเพียง 379 บาทเท่านั้น กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

ฝากนิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ เซ็ตเดียวกับคุณไวน์ด้วยนะคะ

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967