บทที่ 19-2 : สิทธิ์ของสามี (100%)

บทที่ 19

สิทธิ์ของสามี

คุณไวน์!

วราลีถึงกับตะโกนก้องอยู่ในใจเมื่อเห็นร่างสูงปรากฏตัวขึ้น เพราะเขาคือคนที่เธอไม่อยากให้เข้ามาเห็นสถานการณ์นี้มากที่สุด หญิงสาวยังจำได้ดีว่าตอนที่เห็นเธอคุยกับชัชวินและนภัทรนั้นไรวินทร์ไม่พอใจถึงขั้นสั่งให้เธอไปดายหญ้า แล้วนี่เขามาเจอเธอยืนคุยกับอดีตว่าที่เจ้าบ่าวอย่างสรัล เขาจะไม่ไล่ให้เธอไปไถนาเลยหรือ

ไรวินทร์จะหึงหรือจะหวงหรือไม่นั้นเธอไม่แน่ใจ

แต่ที่เธอแน่ใจคือเขากำลังไม่พอใจเป็นที่สุด!

คู่หูมหาประลัยนี่มันทำงานกันเป็นทีมดีจริงๆ

ดวงตากลมโตมองเลยไรวินทร์ไปเห็นนวดีกำลังเร่งฝีเท้าเดินตามมาติดๆ วราลีก็ถึงกับด่าอีกฝ่ายอยู่ในใจว่าช่างเสนอหน้าไม่เข้าเรื่อง แค่สรัลบุกมาที่รีสอร์ตชีวิตเธอก็วุ่นวายเหมือนระเบิดลงจะแย่อยู่แล้ว นวดียังจะไปตามไรวินทร์มาที่นี่เหมือนทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ซ้ำเติมกันอีกทำไม

“เรารักกันก็เลยแต่งงานกัน”

วราลีอาจมีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้ไม่กล้าบอกสรัลไปตรงๆ แต่ไรวินทร์ไม่มี และเขาไม่มีอะไรจะเสียทั้งนั้น ต่อให้สรัลจะต้องเจ็บปวดใจเหมือนคนใกล้ตายหรือทุรนทุรายเพราะความจริงนี้ก็ช่างมันปะไร

คนที่บุกมายุ่งกับเมียชาวบ้านเขาถึงถิ่น มันไม่ควรได้รับความเห็นอกเห็นใจอะไรทั้งนั้น

อยากได้ Empathy ไปหาเอาที่อื่นไม่ใช่ที่นี่!

“ได้ยินชัดมั้ยครับคุณสรัล”

ทุกคำที่ออกจากปากไรวินทร์ไม่มีคำหยาบแม้แต่คำเดียว น้ำเสียงที่พูดก็ไม่ได้ตะคอกหรือกระโชกโฮกฮากแต่อย่างใด ทว่ากลับทำให้คนฟังแสบร้อนไปถึงกลางอกยิ่งกว่าเป็นกรดไหลย้อนชนิดรุนแรงเสียอีก

ไม่ใช่แค่สรัลแต่รวมถึงนัชชาด้วย...

จะเป็นไปได้ยังไงกัน!

นัชชาตะโกนถามตัวเองซ้ำๆ ด้วยความเจ็บแค้นใจ วันนั้นหล่อนยังเห็นไรวินทร์ไล่ให้วราลีไปทำงานในไร่ทานตะวันอยู่เลย แถมแต่ละวันก็ใช่ว่าเขาจะเฉียดกรายมาใกล้ชิดวราลีให้ใครเห็น แล้วทั้งสองเอาเวลาที่ไหนไปรักกัน อย่าบอกนะว่าอยู่ต่อหน้าคนอื่นทำเย็นชาเหมือนคนเกลียดกัน แต่พออยู่ในบ้านกลับนอนกอดกัน

นี่มันเรื่องบ้าชัดๆ หล่อนไม่เคยเห็นคู่รักที่ไหนปฏิบัติต่อกันอย่างนี้มาก่อน

“ได้ยินชัดเต็มสองรูหูเลยค่ะ”

มานิดาตอบแทนในฐานะคนฟัง หล่อนไม่วายหันไปยิ้มเยาะใส่นัชชาและนวดีอย่างสาแก่ใจด้วย เพราะรู้ว่าตอนที่เห็นวราลียืนคุยกับสรัล สองคนนี้ก็วางแผนสร้างรอยร้าวให้ไรวินทร์กับวราลีด้วยการไปตามชายหนุ่มมาดูเหตุการณ์และคงจะยุยงเขาด้วยว่ามีผู้ชายบุกมาหาวราลีถึงที่รีสอร์ตเพื่อให้เขาโกรธ พวกหล่อนคงไม่คิดสินะว่าแทนที่เขาจะโกรธจนไม่มองหน้าวราลี เขากลับยิ่งหึงหวงจนต้องรีบพุ่งมาแสดงความเป็น ‘เจ้าของที่แท้จริง’

ความเงียบเข้ามาครอบงำทุกอณูอากาศอยู่หลายอึดใจ จนกระทั่งพนักงานกะเย็นเดินมาถึงล็อบบี้ ไรวินทร์จึงเหลือบมองนาฬิกาบนผนังด้านหลังเคาน์เตอร์ซึ่งบอกเวลา 16.05 น. แล้ว

“ได้เวลาเลิกงานแล้ว วุ้นเก็บของ กลับบ้าน”

ชายหนุ่มเดินไปที่หลังเคาน์เตอร์แล้วคว้าข้อมือข้างหนึ่งของวราลีเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของให้สรัลเห็น อีกทั้งยังเป็นการเน้นย้ำคำสั่งนั้นด้วย...ซึ่งข้าวของของวราลีไม่ได้มีอะไรมากนอกจากกระเป๋าถือใบเล็กที่วางอยู่ใกล้ๆ

คนตัวเล็กอึดอัดกับสถานการณ์ในตอนนี้ และเธอได้พูดทุกอย่างที่ควรจะพูดกับสรัลไปจนหมดแล้ว เธอจึงไม่ลังเลที่จะคว้ากระเป๋าถือขึ้นมา แล้วทำท่าว่าจะเดินตามไรวินทร์ออกไป

แต่มีหรือว่าคนอย่างสรัลจะยอมแพ้แค่นี้ ชายหนุ่มขยับมายืนขวางทางไรวินทร์กับวราลีเอาไว้...เขาบุกมาหาหญิงสาวถึงรีสอร์ตเดอะมูนวัลลีย์แล้วเขาจะไม่ยอมถอยกลับไปง่ายๆ แน่!

“คุณเป็นเจ้าของที่นี่แต่ไม่ใช่เจ้าของชีวิตน้องวุ้น” สรัลบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังและสายตาเอาเรื่อง “ผมมีธุระจะต้องคุยกับน้องวุ้น คุณไม่มีสิทธิ์มากีดกันเราสองคน น้องวุ้นมีอิสระที่จะคุยกับใครก็ได้”

ได้ยินสรัลอ้างถึงสิทธิ์ของวราลีแล้วไรวินทร์ก็ถึงกับกระตุกยิ้มร้ายที่มุมปาก ดวงตาสีนิลวาวโรจน์ไปด้วยไฟโทสะ และความโกรธทำให้เขาต้องกัดฟันแน่นจนกรามเป็นสันนูนซึ่งน้อยครั้งมากที่จะมีใครได้เห็น เพราะปกติไรวินทร์จะควบคุมอารมณ์ได้ดีเสมอ ถ้าไม่โกรธจัดจริงๆ ไม่มีทางที่เขาจะเก็บสีหน้าไม่อยู่อย่างนี้แน่

“ใช่...วุ้นมีอิสระที่จะคุยกับใครก็ได้ แต่วุ้นไม่ได้อยากคุยกับคุณ” ไรวินทร์ตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความถือดีเหมือนจะบอกให้สรัลรับรู้ว่ามีสถานะเป็นรองเขามากแค่ไหน “และในฐานะที่ผมเป็นสามีของวุ้น...ผมมีสิทธิ์ที่จะห้ามไม่ให้วุ้นคุยกับผู้ชายคนอื่น โดยเฉพาะคนที่มันคิดจะตีท้ายครัวผม”

ประโยค ‘ในฐานะที่ผมเป็นสามีของวุ้น’ ทำให้มานิดาแทบจะกรี๊ดแล้วตะโกนออกมาว่า ‘กร้าวใจมาก’ เหมือนตอนนั่งดูซีรีส์แล้วพระเอกเทกแอ็กชั่นได้ถูกอกถูกใจหล่อน แต่ในขณะเดียวกันประโยคนั้นก็ทำเอาทั้งสรัลและนัชชาถึงกับเจ็บปวดรวดร้าวในอกเหมือนมีหอกแหลมคมพุ่งเข้าใส่ซ้ำๆ

ไม่มีใครคาดคิดว่าผู้ชายมาดนิ่งอย่างไรวินทร์จะกล้าประกาศกร้าวต่อหน้าพนักงานหลายคนว่าเขาเป็นสามีของวราลี ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นสามีของเธอจริงๆ ก็เถอะ

“คุณกีดกันผมไม่ได้หรอก ถ้าคุณไม่ให้ผมคุยกับวุ้นวันนี้ ผมก็จะหาโอกาสคุยกับวุ้นอยู่ดี” สรัลเหยียดยิ้มที่มุมปากขณะตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ จากนั้นเขาก็หันไปตะโกนบอกพนักงานที่ยังยืนประจำเคาน์เตอร์ “ผมขอจองห้องพักคืนนี้ครับ คิดราคาเพิ่มสามเท่าก็ได้”

เดอะมูนวัลลีย์เป็นรีสอร์ตและวราลีทำงานเป็นพนักงานต้อนรับ ก่อนเวลาเช็กเอาต์วันพรุ่งนี้ยังไงสรัลก็สามารถหาโอกาสคุยกับเธอโดยที่ไรวินทร์ขัดขวางและไล่เขาไปไม่ได้ เพราะเขาได้ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘ลูกค้า’

แต่...สรัลคิดผิด!

“ห้องเต็มแล้วครับ”

ขณะที่นัชชากำลังกุลีกุจอเช็กห้องพักให้สรัลเพราะอยากให้ชายหนุ่มเข้าพักที่นี่เหมือนใจจะขาด เขาจะได้มีโอกาสตามง้อวราลี แต่ไรวินทร์กลับตะโกนตอบออกไปโดยไม่รอข้อมูลจากหล่อนเลยสักนิด

ในความเป็นจริงห้องพักจะว่างอยู่กี่ห้องก็ช่าง ถ้าเขาบอกว่าเต็มก็คือเต็ม

ในเมื่อไล่ลูกค้าออกไปไม่ได้ก็ไม่ให้พักแต่แรกเสียก็จบ!

“ถ้างั้นผมจองคืนพรุ่งนี้”

“เต็มครับ”

“คืนมะรืนนี้”

“เต็มครับ”

“งั้นภายในเดือนนี้มีห้องว่างวันไหนผมจองไว้ทุกวัน! ผมยอมจ่ายสามเท่าก็ยังได้!”

“เต็มครับ”

บอกแล้วว่าคุณไวน์มันร้ายเงียบ ใน ‘สิงห์หวงก้าง’ ก็แกล้งวางระเบิดใส่คุณสิงห์ตั้งหลายรอบ มาเรื่องตัวเองจะให้หงอๆ ก็คงไม่ใช่ค่ะ นี่แหละพระเอกน้ำนิ่งไหลลึก ‘เสือร้ายเงียบ’ ตัวจริง! 555555

E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง เหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย ค่าตัวเพียง 379 บาทเท่านั้น กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ

ฝากนิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ เซ็ตเดียวกับคุณไวน์ด้วยนะคะ

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967