บทที่ 20-2 : รวบรวมความกล้า (100%)

บทที่ 20

รวบรวมความกล้า

ยิ่งนิ่งยิ่งเงียบก็ยิ่งอันตราย...

วราลีเดาไม่ออกเลยว่าในใจชายหนุ่มกำลังคิดอะไร เขาจะหาว่าเธอนัดสรัลมาที่นี่ หรือคิดว่าเธอวางแผนร้ายอะไรในใจหรือเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งกังวล เธอรินไวน์เป็นแก้วที่สามแล้ว จากนั้นก็ยกมันขึ้นจิบอีก

ตอนแรกวราลีไม่ชอบรสชาติของไวน์เท่าไหร่ แต่จิบไปจิบมาเธอรู้สึกว่าไวน์ขวดนี้รสชาติดีขึ้นเรื่อยๆ จมูกรับรู้ได้ถึงกลิ่นไม้โอ๊กที่ใช้บ่ม ลิ้นรับรู้ได้ถึงความหวานหอมที่ปลายลิ้นหลังจากดื่มมันเข้าไปแล้ว

รู้ตัวอีกทีไวน์แก้วที่สามก็หมดลงพร้อมกับที่เธอเริ่มมีอาการมึนศีรษะ

อ่า...สงสัยเราไม่ค่อยได้ดื่ม จิบไปสามแก้วก็เริ่มกรึ่มซะแล้วเหรอ

วราลีวางแก้วไวน์ลงเพราะไม่อยากดื่มจนเมา เธอแค่ดื่มมันเพื่อเพิ่มความกล้าหาญให้ตัวเองมากขึ้นเท่านั้น แต่...ก็ไม่แน่ใจเลยว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับไรวินทร์จริงๆ เธอจะกล้าอย่างที่ตั้งใจไว้หรือเปล่า

“ทำอะไรของเธอ”

ชายหนุ่มเปิดประตูห้องนอนออกมาหลังจากที่คุยธุระกับลูกน้องเรียบร้อยแล้วไม่เห็นภรรยาอยู่ในห้องทั้งๆ ที่ปกติเธอจะรีบหลับก่อนเขา ด้วยกลัวว่าเขาจะ ‘ขอ’ ให้เธอทำหน้าที่ภรรยา และถ้ายิ่งมีเรื่องมีราวกันมาก่อนแบบนี้ยิ่งจะรีบเข้านอนเหมือนกลัวว่าจะถูกเขาดุเอา แต่วันนี้เธอกลับทำตัวผิดปกติไป

เรียวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นว่าขวดไวน์และแก้วไวน์วางอยู่ใกล้ตัววราลี ดวงตาสีนิลมองใบหน้าอ่อนใสของหญิงสาวที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อและดวงตากลมโตหรี่มองเขาเล็กน้อย

ชิงมอมตัวเองงั้นเหรอวะ

ไรวินทร์งุนงงไปหมด ไม่เข้าใจว่าทำไมวราลีต้องออกมาดื่มไวน์คนเดียว หรือว่าเธอจะเครียดจนนอนไม่หลับถึงต้องใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวช่วย แต่...เธอจะเครียดทำไม คนที่มันควรจะเครียดคือเขามากกว่าไม่ใช่หรือ

คิดถึงเหตุการณ์เมื่อตอนเย็นแล้วหัวใจของชายหนุ่มก็ร้อนรุ่มขึ้นอีกครา โดยเฉพาะตอนที่นึกถึงคำพูดของสรัลซึ่งกล่าวหาว่าเขาเป็น ‘ไม้กันหมา’ ที่วราลีแค่คว้ามาขับไล่อีกฝ่ายชั่วครั้งชั่วคราว และสิ่งที่ทำให้ใจเขาไม่สามารถค้านสรัลได้เหมือนคำพูดที่ตอกหน้าอีกฝ่ายกลับไปคือความจริงที่ว่า...วราลีไม่ได้รักเขา

มีแต่เขาเท่านั้นที่พูดว่าเธอรักเขา

แต่ตัวเธอไม่เคยพูดมันออกมาเลย...ไม่แม้แต่คำเดียว

“วุ้นแค่อยากลองชิมไวน์ของไร่สุวรรณรัตน์น่ะค่ะ เห็นคุณไวน์ดื่มยังไม่หมดขวดพอดี”

วราลียิ้มกลบเกลื่อนความกังวลก่อนจะเดินมาที่ห้อง...เดอะมูนวัลลีย์มีร้านขายของฝากเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่ผลิตในอำเภอวังน้ำเขียว หนึ่งในนั้นก็มีไวน์จากไร่สุวรรณรัตน์ซึ่งวราลีเพิ่งจะซัดไปสามแก้วรวด

“ดื่มไปกี่แก้ว”

ไรวินทร์ถามต่อเมื่อคนตัวเล็กเดินผ่านเขาเข้าไปในห้องแล้ว ชายหนุ่มปิดประตูเอาไว้ อันที่จริงเขาตั้งใจจะเคลียร์กับวราลีเรื่องที่สรัลบุกมาหาเธอถึงที่นี่ แต่ดูท่าทางเธอแล้วไม่น่าจะคุยกับเขารู้เรื่อง

ที่ชิงมอมไวน์ตัวเองคงเพราะไม่อยากคุยเรื่องว่าที่เจ้าบ่าวคนเก่าสินะ

“สามแก้วเองค่ะ คุณไวน์ไม่หวงใช่มั้ยคะ”

หญิงสาวชูสามนิ้วขึ้นประกอบ ยิ้มกว้างจนตาเป็นสระอิ ร่าเริงผิดปกติแบบนี้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แน่ๆ ไรวินทร์ทวนความทรงจำของตัวเองทันที เขาจำได้ว่าตั้งแต่รู้จักกันมาภรรยายังไม่เคยเมาเลย

ครั้งนี้เป็นครั้งแรก...

“เมาแล้วก็ไปนอน”

ชายหนุ่มจับมือวราลีเดินไปที่เตียงเหมือนจูงมือเด็ก เขาพยายามข่มความรู้สึกขุ่นมัวเกี่ยวกับการมาของสรัลเอาไว้ตั้งแต่เมื่อตอนเย็นเพื่อจะคุยกับวราลีคืนนี้ แต่พอเห็นเธอเมาก็จำต้องกลืนความรู้สึกเหล่านั้นลงไปเพราะถ้ายังดึงดันจะคุยกัน สถานการณ์ระหว่างเธอกับเขาอาจยิ่งแย่ลงทั้งๆ ที่มันเพิ่งจะดีขึ้นได้ไม่นาน

“วุ้นยังไม่ได้เมาสักหน่อย”

วราลีสลัดมือของไรวินทร์ทิ้ง เธอไม่ยอมเดินไปที่เตียงเพราะอยากเคลียร์กับเขาให้รู้เรื่องก่อน หญิงสาวอุตส่าห์กลั้นใจดื่มไวน์ไปตั้งสามแก้วเพื่อเพิ่มความกล้า เขาจะมาไล่เธอไปนอนง่ายๆ อย่างนี้ได้ยังไง

ไรวินทร์ไม่พูดแต่มองวราลีด้วยสายตาดุๆ เหมือนผู้ใหญ่กำลังมองเด็กดื้อ

เขาพอจะรู้ว่าภายใต้ความเรียบร้อยอ่อนหวานที่คนภายนอกเห็นนั้นภรรยาตัวเองเป็น ‘เด็กดื้อเงียบ’ แต่เขาเพิ่งรู้ว่าเวลาเธอเมาแล้วจะเป็นเด็กดื้ออย่างเปิดเผยแบบนี้ ไม่รู้เหมือนกันว่าคืนนี้เธอจะแผลงฤทธิ์อะไรใส่เขาบ้าง

“วุ้น...”

เจอสายตาดุๆ ของคุณสามีเข้าไปวราลีก็ถึงกับกลั้นลมหายใจ เธอประสานสายตากับเขาเหมือนกำลังประเมินท่าที ในขณะที่รวบรวมความกล้าที่พยายามประกอบสร้างขึ้นมาทั้งหมดเพื่อคุยกับเขา

“อย่าดื้อน่ะวุ้น วันนี้หลายเรื่องแล้วนะ”

คำว่า ‘หลายเรื่อง’ บอกให้วราลีรับรู้ได้ในทันทีว่าบัญชีดำในใจของไรวินทร์ตอนนี้คงเต็มไปด้วยลิสต์ความผิดของเธอที่รอวันสะสาง เพียงแต่เขาคงยังไม่อยากคุยกับเธอในวันนี้

แต่...ยังไงก็ต้องคุยกันในสักวันใดวันหนึ่งอยู่ดี

ยิ่งรอยิ่งอึดอัด ยิ่งยืดเวลาออกไปยิ่งหายใจไม่สะดวกและต้องแบกความกังวลใจออกไปเรื่อยๆ ถ้าจะถูกไรวินทร์ตำหนิ ต่อว่า หรือทำให้เจ็บปวดเสียใจอีก...วราลีก็ขอเป็นวันนี้ให้มันเจ็บแต่จบทีเดียวไปเลยดีกว่า!

“ไป – นอน”

หนูวุ้นเมาแล้วน่ารักมาก คุณไวน์มันจะไม่หวั่นไหวเลยเหรอ อย่าให้รู้ว่าแกล้งดุกลบเกลื่อนนะคะ :P

ฝากเรื่องใหม่ ‘เมื่อหมาหวงก้างตกหลุมรักเธอ’ (พี่กระทิงกับหนูหญ้า) ด้วยนะคะ โอ๋เพิ่งจะเริ่มอัพ ใครชอบแนวพระเอกปากแข็ง ปากบอกไม่รัก แต่หวงหนักมาก ต้องไม่พลาดนะ กดตรงนี้เลย! >> https://writer.dek-d.com/hideko_chan/writer/view.php/?id=2701200 

E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ ตอนนี้อัพลงเว็บยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง เหลือให้อ่านในฉบับเต็มอีกเพียบ รวมทั้งฉากเลิฟซีนร้อนฉ่า 12 + 9 + 7 หน้าเวิร์ดด้วย ค่าตัวเพียง 379 บาทเท่านั้น กดลิ้งก์นี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQ1MjQzMSI7fQ