บทที่ 1-3 : พนักงานใหม่ (100%)

บทที่ 1

พนักงานคนใหม่

ทำไมเขม่นเราขนาดนั้น ตะกี้เราเผลอพูดอะไรไม่ดีออกไปเหรอ!

มานิดาเห็นเพื่อนใหม่จู่ๆ ก็หยุดเดิน หล่อนจึงมองตามสายตาวราลีไป พอเห็นสายตาของเพื่อนรุ่นพี่ที่ตนเองพอจะรู้ ‘กิตติศัพท์’ กันดีก็รีบสะกิดให้วราลีเดินไปนั่งที่โต๊ะซึ่งว่าง

“สองคนนั้นเป็นใครอะ เหมือนเขาจะมองมาทางพี่”

พอนั่งลงบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ววราลีก็ถามด้วยความสงสัยขณะที่ทั้งสองกำลังเริ่มทานอาหาร ตอนแรกมานิดาทำท่าเหมือนไม่อยากเล่า แต่มีหรือว่าสาวช่างเม้าท์จะอดรนทนต่อเสียงรบเร้าในหัวใจได้

“คนที่สวยกว่าชื่อพี่ ‘น้ำ’ ส่วนอีกคนชื่อพี่ ‘วดี’ เป็นพนักงานต้อนรับ อยู่กะกลางวันกับพวกเรานี่แหละ พวกพี่เขาอายุมากกว่าพี่วุ้นสองปี” 

ตำแหน่งเดียวกันไม่พอยังอยู่กะเดียวกันไปอี๊กกก จะโดนรับน้องมั้ยเนี่ย!

วราลีร่ำร้องอยู่ในใจ สีหน้าที่เคยสดชื่นแจ่มใสเพราะนอนพักผ่อนจนเต็มอิ่มเริ่มห่อเหี่ยวลง

“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะพี่วุ้น”

“ก็...” 

วราลีไม่รู้จะอธิบายยังไงดี จะบอกว่ารู้สึกไม่ดีที่สองคนนั้นมองเธอด้วยสายตาไม่เป็นมิตรก็จะดูมองโลกในแง่ร้ายและตั้งแง่กับเพื่อนร่วมงานเกินไป แต่เธอก็รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

“กลัวพี่น้ำกับพี่วดีเหรอคะ”

มานิดาถามราวกับล่วงรู้ความคิดของเพื่อนร่วมงานคนใหม่ คราวนี้วราลีถึงกับชะงัก ถามอย่างนี้แสดงว่าเธอไม่ได้คิดไปเองคนเดียวใช่ไหม หรือว่าสองคนนั้นจะไม่ได้เขม่นเธอเป็นคนแรก

“ไม่รู้พี่คิดมากไปเองหรือเปล่า แต่พี่รู้สึกเหมือนสองคนนั้นไม่ชอบหน้าพี่ยังไงก็ไม่รู้ โดยเฉพาะคนที่ชื่อน้ำ” วราลีพูดอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวว่าตนเองจะสร้างศัตรูตั้งแต่วันแรกที่เริ่มงาน

“พี่วุ้นไม่ได้คิดมากหรอกค่ะ นิดก็ว่าพี่น้ำกับพี่วดีเขม่นพี่วุ้น”

เอาล่ะ! วราลียิ่งขมวดคิ้วด้วยความงุนงงเป็นการใหญ่ เพราะมานิดาพูดออกมาหน้าตาเฉยราวกับมันเป็นเรื่องปกติ นี่อย่าบอกเธอเชียวนะว่าสองคนนั้นเขม่นใครต่อใครไปทั่ว

“พี่น้ำกับพี่วดีเขม่นผู้หญิงทุกคนที่สวยค่ะ ขนาดนิดไม่สวยเท่าพี่วุ้น ตอนมาทำงานแรกๆ นิดยังโดนเลย” มานิดายื่นหน้ามาพูดด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบเหมือนกลัวเจ้าตัวจะเดินผ่านมาได้ยิน

“บ้าน่า แค่สวยก็เขม่นแล้วเหรอ คนเรามันจะเขม่นกันง่ายขนาดนั้นเชียว?”

“ไม่บ้า พี่วุ้นพูดอย่างกับไม่รู้จักสังคมผู้หญิงบางกลุ่มไปได้ ชิงดีชิงเด่นแข่งกันสวยจะตายเหอะ”

“แต่สองคนนั้นเขาก็สวยออกนะ พี่น้ำน่ะสวยมากด้วย”

วราลีไม่ได้แกล้งพูด แต่หล่อนคิดว่า ‘นัชชา’ หรือ ‘น้ำ’ สวยจริงๆ หล่อนมีรูปร่างเหมือนนางแบบ แต่งหน้าก็เก่ง บุคลิกเหมือนพวก ‘ตัวแม่ตัวมัม’ ขนาดท่านั่งยังดูสง่าเหมือนถูกฝึกมาเพื่อเป็นคุณหญิงคุณนาย

“เขาไม่อยากให้ใครมาสวยแข่งกับเขาไง”

ว่าแล้วมานิดาก็ยื่นหน้ามาใกล้กว่าเดิมแล้วเบาเสียงลงอีก

“พี่น้ำแอบชอบคุณไวน์ เขาเล็งคนไวน์มาตั้งสองปีแล้ว ก็ตั้งแต่เขาเข้ามาทำงานที่นี่นั่นแหละ พนักงานคนไหนสวยหน่อยเป็นต้องโดนเขม่น สวยมากก็โดนหนัก สวยน้อยก็โดนเบาหน่อย แต่ที่ยังอยู่รอดปลอดภัยไม่โดนไล่ออกเพราะไม่ได้ทำอะไรกระโตกกระตากจนเสียงาน แล้วพวกนางก็ดันทำงานเก่งด้วย”

“แล้วไม่เขม่นกันเองเหรอ พี่วดีก็สวยเหมือนกันนะ”

“พี่วดีเขามีแฟนแล้วน่ะสิ”

“แล้วคุณไวน์ชอบพี่น้ำด้วยมั้ย”

“โอ๊ยยย! คุณไวน์ไม่กินพนักงานตัวเองค่ะ เรื่องนี้พี่เสกข์หลุดปากพูดออกมาเองตอนแซวพี่น้ำ” มานิดาพูดอย่างหนักแน่น “แต่ก็จริงอย่างที่พี่เสกข์พูด คุณไวน์วางตัวกับพนักงานสาวๆ ห่างเหินยิ่งกว่าพระสงฆ์กับสีกา อีกอย่างก่อนหน้านี้คุณไวน์เขาก็แอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ตั้งสามสี่ปี คนที่เล็งเขาเลยหมดสิทธิ์”

“เอ็นดูจัง”

วราลีไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้ชายที่หล่อเหลาและเพียบพร้อมอย่างไรวินทร์จะต้องเจอปัญหานี้ ปกติคนที่อยู่ในระดับ ‘ท็อปแรงค์’ อย่างเขามักจะมีผู้หญิงให้เลือกมากมายจนหัวใจไม่ว่างสำหรับการแอบรัก

“แล้วทำไมคุณไวน์อดทนแอบรักได้ตั้งสามสี่ปี ไม่จีบฝ่ายหญิงเขาล่ะ พูดกันตรงๆ คุณไวน์ก็หล่อออก หน้าตาดีอย่างกับพระเอกซีรี่ส์ หุ่นนี่นะอย่างกับนายแบบ ไหล่ก็กว้าง ขาก็ยาว ไปจีบใครก็ไม่น่าพลาดนะ”

“ตอนแรกนิดก็คิดเหมือนพี่วุ้นนั่นแหละ จนมารู้ว่าคนที่คุณไวน์แอบรักเป็นใคร...ฝ่ายหญิงมีคนที่รักฝังใจอยู่แล้วค่ะ แถมทั้งคู่ก็ผ่านอะไรกันมาเยอะ คุณไวน์สุดหล่อของพวกเราก็เลยกินแห้วไปตามระเบียบ”

“น่าสงสารจัง ชะตาชีวิตพระรองเกิ๊นนน”

วราลีเห็นใจชายหนุ่มจริงๆ ไรวินทร์ไม่ใช่แค่หน้าตาดี แต่เท่าที่ได้สัมผัสมาเขาก็เป็นคนดีคนหนึ่ง อย่างน้อยๆ ก็เคยช่วยเหลือเธอเอาไว้ ผู้ชายอย่างเขาไม่น่าจะต้องผิดหวังเรื่องความรัก

เธออยากรู้จริงๆ ว่าผู้หญิงคนไหนที่หักอกเขาได้ เธอคนนั้นจะสวยและแสนดีแค่ไหนกันนะ

“จริงค่ะพี่วุ้น แต่คู่นั้นเขาก็เหมาะสมกันมาก เพิ่งจะแต่งงานกันไปเมื่อสี่ซ้าห้าเดือนก่อนนี่เอง คุณไวน์ของพวกเราก็แสนดี ไปงานแต่งเขาด้วยนะคะ ประเสริฐอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้”

“คุณไวน์แกน่ารักเนอะ”

“สุดๆ! แสนดีที่หนึ่ง” มานิดาเห็นด้วย “และเพราะคุณไวน์หมดหวังจากเธอคนนั้นแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ แถมตอนนี้ยังเป็นโสดแบบเต็มตัวตั้งแต่หัวจดเท้านี่แหละ พี่น้ำถึงได้หวังในตัวคุณไวน์มากกว่าเดิม”

“แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเขม่นคนอื่นมั้ยอะ”

“พี่น้ำคงกลัวมีคนปาดหน้าเค้กนางมั้งคะ แล้วเรื่องที่คุณไวน์พาพี่วุ้นกลับมาปฐมพยาบาลที่บ้าน แถมยังอุ้มพี่วุ้นก็น่าจะดังไปถึงหูนางแล้วแน่ๆ เพราะขนาดนิดยังรู้ก่อนที่พี่วุ้นจะมาที่ห้อง ไม่มีทางที่พี่น้ำจะไม่รู้ นางเฝ้าระวังคุณไวน์อย่างกับอะไร นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้นางเขม่นพี่วุ้นนั่นแหละ”

“โห...เมื่อคืนพี่น้ำกับพี่วดีคงเม้าท์พี่ไฟแลบไปแล้วแน่ๆ”

“ไม่เหลือหรอกค่ะ แต่พี่วุ้นอย่าคิดมากเลย เราก็ไม่ต้องไปสนใจและไม่ต้องไปสุงสิงกับพวกนาง ต่างคนต่างอยู่ เขม่นยังไงก็ทำอะไรเราไม่ได้อยู่แล้ว ขืนพวกนางเล่นใหญ่จนเสียงาน คุณไวน์ได้ไล่ออกพอดี อุ๊ย! คุณไวน์มา”

ขณะกำลังเม้าท์เจ้านายกับเพื่อนร่วมงานอย่างได้อรรถรส สายตาของมานิดาก็เหลือบไปเห็นไรวินทร์ซึ่งกำลังเดินเข้ามาที่โรงอาหารอยู่ทางด้านหลังของวราลีพอดี ทั้งสองคนจึงหยุดคุยกันโดยอัตโนมัติ

พวกออกตัวว่าไม่กินพนักงานนี่แหละค่ะมันตัวดี ไม่เชื่อถามคุณทัพ ‘เมื่อมีรักกับคุณแสนร้าย’ ดูสิคะ >,.< ปล. คู่ที่หนูนิดพูดถึงคือคุณสิงห์กับน้องเอิง ‘สิงห์หวงก้าง’ นะคะ ตำมาอ่านรอคุณไวน์กับหนูวุ้นน้าา

นิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ มีดังนี้นะคะ 

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967 

ฝากผลงานเรื่องล่าสุดด้วยนะคะ ใครชอบพระเอกภายนอกดุดันอันตราย แต่ความจริงคลั่งรัก สายเปย์ เยดุ ห้ามพลาดน้าาา กดเลย! >> https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjM5NTQ2NDt9