บทที่ 2-1 : จังหวะตกหลุมรัก (100%)

บทที่ 2

จังหวะตกหลุมรัก

“เหมือนเขาจะเดินมาหาพี่วุ้นนะคะ”

มานิดากระซิบเป็นเชิงบอกให้วราลีเตรียมตัวรับหน้าเจ้านาย วราลีกลับยิ่งเลิ่กลั่กไปกันใหญ่ เพราะนัชชากำลังจับตามองเธออยู่ ไรวินทร์เดินมาหาเธอแบบนี้ อีกฝ่ายจะไม่ยิ่งเขม่นเธอจนตาแทบหลุดหรือ

“เมื่อคืนหลับสบายดีมั้ย”

เจ้านายหนุ่มเดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะของสองสาว เขาถามพร้อมรอยยิ้มใจดีแบบที่เจ้านายใช้กับพนักงาน ไม่ได้มีนัยแอบแฝง แต่การมาของเขาก็ทำให้พนักงานในโรงอาหารมองมาอย่างสนใจ

โดยเฉพาะนวดีกับนัชชา...

“สบายดีค่ะ ขอบคุณคุณไวน์ที่เป็นห่วงนะคะ” 

วราลีดึงสติกลับมาแล้วตอบยิ้มตอบไรวินทร์อย่างเป็นธรรมชาติ แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ว่าเขาอาจจะมาถามถึงใบสมัครงานของเธอ หญิงสาวจึงหยิบซองพลาสติกใส่เอกสารที่เตรียมมาส่งให้เขา

“ใบสมัครงานวุ้นกรอกเสร็จพร้อมแนบเอกสารหลักฐานสำคัญต่างๆ เรียบร้อยแล้วค่ะ”

ไรวินทร์พยักหน้าอย่างพอใจขณะรับเอกสารมาถือไว้ เขาหันไปพูดกับมานิดา

“อธิบายหน้าที่และรายละเอียดให้พนักงานใหม่เข้าใจแล้วใช่มั้ย”

“เรียบร้อยค่ะ”

“มิน่า...เมื่อกี้ตั้งใจคุยกันใหญ่”

เจ้านายแค่แซวเล่นตามที่เห็น เขาไม่ได้จับผิดหรือมีนัยแอบแฝง แต่พนักงานที่ตั้งใจคุยกันทั้งสองกลับมีอาการเหมือนสำลักน้ำลายตัวเองเพราะกินปูนร้อนท้อง

พวกเธอรีบดึงสติกลับมาได้ก่อนที่เขาจะสงสัย

ไรวินทร์ส่ายหน้าอย่างขบขัน เขากำลังจะเดินออกไป แต่นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ก่อน

“จริงสิ! คืนมะรืนนี้มีปาร์ตี้ฉลองวันคล้ายวันเกิดคุณแม่ ท่านบอกให้ผมชวนวุ้นมาร่วมงานด้วย จะได้ถือโอกาสแนะนำให้พนักงานรู้จัก เป็นงานวันเกิดแม่ผมก็จริง แต่แม่ตั้งใจจัดให้พนักงานได้มาสนุกกัน”

งานฉลองวันคล้ายวันเกิดของอรวีเหมือนงานประเพณีที่จัดขึ้นทุกปีเพื่อให้พนักงานได้ปลดปล่อยความเหนื่อยล้าและความเครียดจากการทำงาน

พวกเขาเป็นแขกคนสำคัญในงานนี้ ไม่มีใครต้องมาช่วยงาน เพราะไรวินทร์จ้างออแกไนซ์มาดูแลทั้งหมด มีการเลี้ยงอาหารแบบโต๊ะจีน เครื่องดื่มเติมแบบไม่อั้น วงดนตรีบรรเลงเพลงถึงเที่ยงคืน 

ที่สำคัญยังงดรับลูกค้าในคืนนั้นเพื่อให้ทุกคนได้สนุกกันอย่างเต็มที่

มีข้อแม้เพียงอย่างเดียวคือสนุกกันได้แต่อย่าเสียงาน

“ค่ะ วุ้นจะไปร่วมงานด้วย”

วราลียิ้มสดใส เธอดีใจที่อรวีเอ็นดูเธอจนฝากลูกชายมาชวนเธอด้วยตัวเอง

“งั้นก็ทานข้าวเถอะ ถ้ามีปัญหาอะไรหรือไม่เข้าใจเนื้องานตรงไหนก็ถามนิดนะ”

“ค่ะคุณไวน์”

คนตัวสูงเดินออกไปท่ามกลางความสนใจของใครหลายคนโดยเฉพาะนวดีกับนัชชาที่ส่งสายตาอำมหิตมาให้วราลีแถมยังเผื่อแผ่ไปถึงมานิดาด้วย ทว่าสาวรุ่นน้องไม่ได้สนใจ รีบสะกิดวราลีให้หันมาคุยกันต่อ

“คุณไวน์แสนดีที่หนึ่งจริงๆ เนอะ”

“ใช่มั้ยล่ะ เดินมาถามสารทุกข์สุกดิบพี่วุ้นเองเลย คุณไวน์ก็เป็นอย่างนี้แหละ พนักงานทุกคนถึงได้รักและเคารพเขามาก แต่...การเดินมาถามพนักงานคนหนึ่งถึงโต๊ะเองแบบนี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ นะคะ” 

มานิดามองวราลีด้วยสายตามีเลศนัยเหมือนจะแซวว่าไรวินทร์ให้ความสนใจเธอเป็นพิเศษ

“ไม่ต้องเลยนะนิด อย่าหางานให้พี่ พี่น้ำกับพี่วดีเขม่นพี่จนตาจะหลุดแล้ว!” 

คนถูกแซวเอื้อมมือข้ามโต๊ะไปหยิกแขนมานิดา

แค่นี้นัชชาก็เขม่นวราลีจะแย่ ขืนมานิดาแซวเธอแบบนี้บ่อยๆ อีกฝ่ายคงจะยิ่งเขม่นเธอหนักข้อขึ้น แล้วความหวังที่เธอจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างสวยงามในรีสอร์ตแห่งนี้ก็คงจะจบสิ้นลง

ขอเราใช้ชีวิตสงบๆ หน่อยเถอะ เรื่องผู้ชายน่ะพักก่อน!

เรื่องที่วราลีเข้ามาเป็นพนักงานต้อนรับในรีสอร์ตเดอะมูนวัลลีย์กระจายไปทั่วจนคนรับรู้กันทั้งรีสอร์ตแล้ว เจ้าตัวเองก็ปรับตัวเข้ากับงานใหม่ ที่อยู่ใหม่ สถานที่ใหม่ และเพื่อนใหม่ได้เป็นอย่างดี

อาจเป็นเพราะหลังเรียนจบมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ แล้วหญิงสาวก็กลับมาอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยงที่ปากช่องเลย อีกทั้งยังช่วยบริหารกิจการร้านอาหารของครอบครัวทำให้ไม่ต้องปรับตัวมาก

การมาทำงานที่นี่เหมือนได้เปิดโลกใหม่และได้เจอสังคมใหม่ๆ ที่วราลีเคยอยากลอง เธอจึงตื่นเต้นและสนุกกับการได้ทำงานและอยู่ในรีสอร์ตเดอะมูนวัลลีย์

แม้จะถูกเพื่อนร่วมงานบางคนเขม่นตั้งแต่วันแรก ทว่ายังไม่มีการปะทะกันเกิดขึ้น นอกจากคำพูด ‘ช็อตฟีล’ เท่านั้นซึ่งเธอก็ไม่คิดจะเก็บมาเป็นอารมณ์

คืนนี้จะมีงานฉลองครบรอบวันคล้ายวันเกิดของอรวี ออแกไนซ์เซอร์ที่จัดงาน วงดนตรี และทีมงานโต๊ะจีนเข้ามาจัดเตรียมสถานที่กันตั้งแต่บ่าย พนักงานทุกคน ทุกแผนก ต่างตื่นเต้นที่จะได้สนุกกับงานคืนนี้

มานิดาเล่าว่าปกติแล้วพนักงานแต่ละคนจะมีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้อรวีเป็นการตอบแทนที่ท่านจัดงานคืนนี้ขึ้น แต่ถึงจะไม่ให้ก็ไม่เป็นไร คนใจดีอย่างท่านไม่คิดเล็กคิดน้อยอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม วราลีอยากจะมอบของขวัญให้อรวีทั้งเพื่ออวยพรวันเกิดและเพื่อขอบคุณที่ท่านช่วยเหลือเธอ มานิดาจึงอาสาขี่มอเตอร์ไซค์พาวราลีไปซื้อของขวัญในตัวอำเภอวังน้ำเขียว

ทั้งสองสาวนัดกันตอนประมาณสี่โมงเย็นซึ่งแสงแดดเริ่มอ่อนลงแล้วจะได้โดนแดดเผาตอนขี่มอเตอร์ไซค์ออกไป ทั้งสองตั้งใจว่าจะเดินเลือกของกันไม่นานแล้วรีบกลับมาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อร่วมงาน

ทว่า...เหตุการณ์กลับไม่เป็นอย่างที่พวกเธอวางแผนเอาไว้!

คุณไวน์เป็นพระเอกที่ไม่เสียทรงเลยค่ะ -.,-

เป็นหนูวุ้นของเราต่างหากที่เสียอาการไปแล้ววว

นิยายซีรี่ส์ในจักรวาลบ้านไร่ฯ มีดังนี้นะคะ 

อ่านแยกเล่มได้ ไม่งงแน่นอน แต่ถ้าอ่านทุกเรื่องก็จะอินและผูกพันกับเรื่องราวของพวกเขามากขึ้น เหมือนได้ติดตามชีวิตของพวกเขาแบบเรียลไลฟ์ค่ะ กดซื้อได้ที่ลิ้งก์นี้เลย >> https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&publisher_id=1219967 

ฝากผลงานเรื่องล่าสุดด้วยนะคะ ใครชอบพระเอกภายนอกดุดันอันตราย แต่ความจริงคลั่งรัก สายเปย์ เยดุ ห้ามพลาดน้าาา กดเลย! >> https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjM5NTQ2NDt9