บทที่ 109 กินบุญเก่าอย่างผ่าเผย [3]

        เซียวหยวนหมิงจัดการหั่นหมูสามชั้นเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วสับจนละเอียดเป็นเนื้อบด

       หลังจากสับเนื้อเสร็จ เขาก็เริ่มหั่นผักกาดขาว กุยช่าย จากนั้นก็หั่นต้นหอม ขิง และสับกระเทียมใส่ลงไปอีกจำนวนมาก

       ซูเจียวเจียวคลุกไส้หมูผักกาดขาว ส่วนเซียวหยวนซินคลุกไส้กุยช่ายไข่

       เมื่อไส้พร้อม ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน

       หลิวหยวนหยวนเองก็ง่วงนอน เซียวหยวนซินแทบไม่ได้นอนมาทั้งคืนก็เพลียจัด ซูเจียวเจียวจึงเร่งให้เธอกลับไปนอน

       เซียวหยวนซินอุ้มหลิวหยวนหยวนกลับห้องไปงีบพักกลางวัน

       ซูเจียวเจียวเองก็ตัดสินใจกลับห้องไปพักผ่อนสักครู่ เซียวหยวนหมิงยังเหลือวันหยุดอีกสามวัน ไม่จำเป็นต้องรีบไปทำงาน ทั้งคู่จึงพากันกลับขึ้นเตียง

       เมื่ออิ่มหนำสำราญ ไร้สิ่งใดต้องทำ ทั้งสองก็เอนกายบนเตียง มองตากันปริบๆ

       ทันใดนั้น เซียวหยวนหมิงก็พลิกตัวขึ้นคร่อมร่างซูเจียวเจียวอย่างรวดเร็ว

       ซูเจียวเจียวส่งเสียงอุทานเบาๆ "ตอนนี้มันกลางวันนะคะ"

       "ไม่เป็นไรน่า พวกเราบ่ายนี้ไม่ต้องไปทำงานนี่" เซียวหยวนหมิงยิ้มมองสตรีร่างเล็กใต้ร่างตน ดวงตาฉายแววปรารถนาอย่างไม่ปิดบัง

       ซูเจียวเจียวหน้าแดงเรื่อ "แต่... แต่ว่าพี่หยวนซินกับหยวนหยวนอยู่ห้องข้างๆ พวกเธออาจจะได้ยินนะคะ..."

       เซียวหยวนหมิงเหลือบมองประตูที่ปิดสนิท สลักประตูถูกเสียบไว้เรียบร้อย "เมื่อกี้ผมแอบดูแล้ว พี่กับหยวนหยวนหลับกันไปแล้ว อย่างน้อยก็คงไม่ตื่นในชั่วโมงสองชั่วโมงนี้หรอก"

       เมื่อเห็นใบหน้าลังเลของซูเจียวเจียว แววตาของเซียวหยวนหมิงก็ฉายแววขุ่นเคือง "เจียวเจียว พวกเราไม่ได้... กันมาหลายวันแล้ว คุณไม่อยากบ้างหรือไง?"

       ถูกเขาถามอย่างตรงไปตรงมา ซูเจียวเจียวแทบจะอายจนอยากมุดดินหนี

       ช่างเป็นคนหยาบที่ปากกล้าอะไรเช่นนี้!

       ช่างไม่รู้จักเก็บอาการเอาเสียเลย!

       "ฉัน... ฉันไม่ได้อยากขนาดนั้นสักหน่อย"

       "ไม่ได้อยากขนาดนั้น ก็แสดงว่าอยากเหมือนกันนั่นแหละ"

       ซูเจียวเจียวส่งสายตาค้อนให้เขาอย่างงอนๆ

       เขาจูบหน้าผากของเธอ แล้วกระซิบปลอบโยนว่า "งั้นพวกเราเบาๆ นะ รับรองว่าข้างนอกไม่ได้ยินหรอก"

       "ก็ได้ค่ะ งั้น... คุณรีบๆ หน่อยนะคะ" ซูเจียวเจียวจำต้องยอมแพ้ไปในที่สุด

       เซียวหยวนหมิงเผยรอยยิ้มอย่างมีความสุขและพึงพอใจ "ได้เลย"

       ภายหลังซูเจียวเจียวถึงได้รู้ว่าเรื่องแบบนี้เมื่อเริ่มต้นแล้ว จะไปควบคุมได้อย่างไรกัน!

       หนึ่งชั่วโมงต่อมา ซูเจียวเจียวนอนหมดเรี่ยวแรงบนเตียง ยกเท้าถีบเขาเบาๆ "คุณมันคนหลอกลวง!"

       เซียวหยวนหมิงคว้าเท้าที่ถีบมา เท้าของเธอเรียวเล็ก ขาวนวล ผิวเนียนนุ่มน่าสัมผัส "เจียวเจียว คุณไม่รู้หรือไงว่าผู้ชายน่ะ เขาไม่ใจร้อนกับเรื่องแบบนี้หรอกนะ"

       ซูเจียวเจียวเข้าใจความหมายในคำพูดของเขาทันที ใบหน้าพลันแดงก่ำ "หุบปากไปเลย! รีบออกไปตักน้ำมาให้ฉัน ฉันจะเช็ดตัว"

       "เข้าใจแล้วครับ" เซียวหยวนหมิงรีบลุกไปแต่งตัว ออกไปที่ครัว ตักน้ำร้อนสองกระติกใส่ถัง แล้วเติมน้ำร้อนลงไป จากนั้นก็ยกมาที่ห้องให้ซูเจียวเจียวเช็ดตัว

       ซูเจียวเจียวรู้สึกว่าการเช็ดตัวไม่สะดวกนัก "อาหมิง วันหลังพวกเรามาสร้างห้องน้ำกับห้องอาบน้ำในสวนกันเถอะ คุณคิดว่าไง?"

       เซียวหยวนหมิงพยักหน้าโดยไม่ต้องคิด "ได้เลย"

       ครู่หนึ่งเขาก็ถามต่อว่า "คุณอยากสร้างห้องน้ำกับห้องอาบน้ำแบบไหนล่ะ?"

       "เดี๋ยวฉันจะวาดแบบให้คุณดูเอง" ซูเจียวเจียวยิ้มตอบ

       เซียวหยวนหมิงพยักหน้าเห็นด้วย

       หลังจากซูเจียวเจียวเช็ดตัวเสร็จ เซียวหยวนหมิงก็ยกน้ำสกปรกออกไป แต่ในห้องก็ยังคงเปียกชื้นเล็กน้อย

       ซูเจียวเจียวเปลี่ยนเสื้อผ้าที่สะอาด แล้วนั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือ เซียวหยวนหมิงรินน้ำเสร็จก็นั่งลงข้างๆ มองซูเจียวเจียววาดรูป

       เมื่อซูเจียวเจียววาดแบบเสร็จ เธอก็อธิบายให้เซียวหยวนหมิงฟังว่าห้องน้ำควรสร้างอย่างไร ควรสร้างด้วยอิฐแดง ด้านล่างเป็นพื้นซีเมนต์ สร้างแบบนั่งยองๆ ด้านหลังเป็นหลุมอุจจาระขนาดใหญ่

       จะได้ไม่ต้องนั่งถังปัสสาวะไม้ทุกวัน

       ทุกครั้งที่เข้าห้องน้ำ ซูเจียวเจียวรู้สึกไม่ชินเลย

       ในยุคนี้ชนบทไม่มีท่อน้ำประปา ไม่มีชักโครก ดังนั้นการสร้างห้องน้ำแบบนั่งยองๆ จึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

       จากนั้นด้านนอกห้องน้ำก็มีถังน้ำขนาดใหญ่ ใส่น้ำไว้สำหรับชักโครก

       ในห้องอาบน้ำก็ต้องทำด้วยซีเมนต์ด้วยเช่นกัน แล้วเจาะรูไว้ตรงมุมผนังสำหรับระบายน้ำ

       ด้านหลังห้องอาบน้ำก็ต้องทำร่องระบายน้ำเล็กๆ ด้วยซีเมนต์ เพื่อระบายน้ำออกไปด้านนอก

       เมื่อฟังการออกแบบของซูเจียวเจียว เซียวหยวนหมิงก็รู้สึกว่าความคิดนี้ยอดเยี่ยมมาก เขามองเธอด้วยแววตาเป็นประกาย "เจียวเจียว คุณฉลาดจริงๆ ที่สามารถคิดถึงสิ่งเหล่านี้ได้! และยังคิดได้อย่างละเอียดรอบคอบอีกด้วย!"

       ซูเจียวเจียวหน้าแดง "ในตัวเมืองก็มีห้องน้ำแบบนี้กันทั้งนั้นแหละค่ะ"

       เซียวหยวนหมิงกล่าวว่า "เดี๋ยวผมจะไปหาคนมาทำให้เลย พอดีช่วงนี้อากาศดี ผมก็ไม่ต้องไปทำงานด้วย พยายามทำให้ห้องน้ำกับห้องอาบน้ำเสร็จภายในไม่กี่วันนี้ ทำให้เสร็จเร็ว คุณก็จะได้ใช้เร็วๆ"

       "อืม"

       ซูเจียวเจียวพยักหน้า

       เซียวหยวนหมิงจูบที่ริมฝีปากของซูเจียวเจียวหนึ่งครั้ง "งั้นผมไปก่อนนะ"

       ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เซียวหยวนหมิงกลับมา บอกว่าเจอช่างก่ออิฐแล้ว ช่างบอกว่าทำได้ แต่ต้องจ้างคนงานเล็กๆ มาช่วยด้วยสักสองสามคน จะได้ทำได้เร็วขึ้น

       อีกอย่างคือต้องไปซื้อปูนอิฐบล็อกอะไรพวกนี้ที่ตัวเมือง

       การซื้อปูนอิฐบล็อกก็ต้องใช้บัตรอุตสาหกรรม

       ซูเจียวเจียวมีบัตรแลกเนื้อ บัตรแลกน้ำตาล บัตรแลกผ้า บัตรแลกน้ำมัน แต่ไม่มีบัตรอุตสาหกรรม

       เซียวหยวนหมิงกล่าวว่า "เรื่องบัตรอุตสาหกรรม คุณไม่ต้องกังวล ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง"

       ซูเจียวเจียวรู้ว่าเขาคงจะไปหาฉีเย่อีกแล้ว ช่องทางของฉีเย่เชื่อถือได้ ซูเจียวเจียวจึงไม่กังวลสิ่งใด เพียงกำชับให้เขาระมัดระวัง

       เซียวหยวนหมิงครุ่นคิด แล้วกล่าวว่า "ในเมื่อจะปรับปรุงแล้ว พวกเราก็มาปรับปรุงบ้านด้วยเลยดีไหม คุณจะได้อยู่สบายขึ้นหน่อย"

       ซูเจียวเจียวพยักหน้าเห็นด้วย "นั่นก็ดีเหมือนกันค่ะ"

       "ในบ้านจะปูพื้นซีเมนต์ด้วยไหม?"

       "ได้ค่ะ ด้านล่างปูพื้นซีเมนต์ชั้นหนึ่ง ส่วนด้านบนเราจะปูพื้นไม้ อีกทั้งในสวนก็ควรปูพื้นซีเมนต์ด้วยค่ะ ทุกครั้งที่ฝนตก สวนก็จะกลายเป็นโคลนไปหมด เหยียบไปไหนก็สกปรกเลอะเทอะไปหมด"

       "ได้เลย งั้นเดี๋ยวผมจะหาบัตรให้ได้เยอะๆ หน่อย"

       ตอนเย็น ซูเจียวเจียวและคนอื่นๆ พากันห้อมล้อมโต๊ะครัวเพื่อห่อเกี๊ยว

       เซียวหยวนซินเป็นคนนวดแป้ง ซูเจียวเจียวกับเซียวหยวนหมิงรับผิดชอบการห่อ

       เซียวหยวนหมิงไม่เคยห่อเกี๊ยวมาก่อน ดังนั้นเกี๊ยวที่เขาห่อจึงหน้าตาแปลกๆ บิดเบี้ยวไปมาไม่เป็นทรง

       หลิวหยวนหยวนตื่นนอนแล้วก็เข้าร่วมกลุ่มห่อเกี๊ยวด้วยเช่นกัน ไม่นานใบหน้าของหลิวหยวนหยวนก็เปื้อนแป้งเหมือนลูกแมวน้อย

       ซูเจียวเจียวห่อเกี๊ยวได้เป็นจำนวนมาก ไส้ทั้งหมดถูกห่อจนหมด

       ซูเจียวเจียวมอบเกี๊ยวคนละชามให้ป้าหวัง ป้าลู่ จ้าวอวี้เฟิน เว่ยหงปิง รวมถึงฮั่วเจี้ยนจงด้วย

       เพื่อนบ้านหลายครอบครัวสนิทสนมกัน ความสัมพันธ์นี้จึงต้องรักษาไว้ หากมีเรื่องอะไร พวกเขาก็จะมาช่วยกัน

       และในวันที่เกิดดินถล่ม จ้าวอวี้เฟิน เว่ยหงปิง และฮั่วเจี้ยนจง ต่างก็ช่วยกันค้นหาผู้คน ขนย้ายดิน ช่วยเหลือกันอย่างเต็มกำลัง ดังนั้นจึงควรตอบแทนบุญคุณนี้ด้วย

       ตอนนำเกี๊ยวไปส่ง ซูเจียวเจียวไปกับเซียวหยวนหมิงด้วยกัน เพราะเกี๊ยวตั้งสามชาม เธอคนเดียวคงถือไม่ไหว

       เมื่อจ้าวอวี้เฟินเห็นซูเจียวเจียวถือเกี๊ยวนึ่งหอมกรุ่นสี่ชามออกมา ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง

!!! จากการตอบรับที่ล้นหลาม !!!
ยอดเก็บเข้าชั้นถึง 3000 คน!!!
ทางสำนักพิมพ์จึงเพิ่มจำนวนตอนอัปเดตต่อวันเป็น 3 ตอน เป็นเวลา 5 วัน 
ตั้งแต่วันที่ 1-5 กรกฎาคม 2569
.
ทั้งนี้ หากยอดเก็บเข้าชั้นถึง 6000 คน ทางเราจะแจกตอนฟรีเพิ่มอีกเป็นวันละ 3 ตอน นับตั้งแต่วันที่ยอดถึงเป็นเวลาไปอีก 5 วัน
.
หากคุณนักอ่านชอบเรื่องนี้ สามารถกดเก็บเข้าชั้น / Comment เพื่อเป็นกำลังใจให้กับผู้แปลและนักเขียนกันเยอะ ๆ นะคะ ^^