บทที่ 48 ตัวร้ายฟ้องก่อน [4]

        เซียวหยวนหมิงถือของนำหน้า ซูเจียวเจียวอุ้มหยวนหยวนเดินตามหลัง “นี่คือลูกอมกระต่ายขาวจ้ะ อร่อยไหม?”

       หลิวหยวนหยวนพยักหน้าหงึกหงัก “อื้อ! อร่อยค่ะ!”

       ไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงบ้านของเซียวหยวนซิน

       ขณะนั้น ที่หน้าประตูบ้านของเซียวหยวนซินมีเสียงร้องห่มร้องไห้ดังระงม พร้อมกับร่างของชายฉกรรจ์สี่คนถือท่อนไม้หรือคานไม้ กำลังจะออกไปข้างนอก

       ในลานบ้านมีเสียงโหยหวนของหลิวเกา เขาร้องไห้ราวกับเพิ่งสูญเสียญาติสนิท “คุณย่าครับ คุณแม่ครับ ถ้าไม่มีใครกลับมา ทุกคนก็อาจจะไม่ได้เจอผมแล้ว! ฮือๆ … คนใจร้ายคนนั้นกดหัวผมจมน้ำ เขาจะฆ่าผม!”

       คุณย่าหลิวได้ยินว่าหลานรักประสบเคราะห์กรรมเช่นนั้น ก็ตกใจร้องโวยวาย “ไอ๊หยา! หลานย่า! ใครกันช่างใจร้ายใจดำถึงเพียงนี้ มาทำร้ายหลานย่าได้ลงคอ!”

       คุณแม่หลิวเองก็ร้องห่มร้องไห้อยู่ข้างๆ เช่นกัน “ถ้าหลิวเกาของพวกเราไม่โชคดี คงถูกคนใจร้ายคนนั้นทำร้ายไปแล้ว ลูกจำคนใจร้ายคนนั้นได้ไหม ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

       หลิวเกาเช็ดน้ำมูกน้ำตา ร้องไห้สะอึกสะอื้น “ผมจำไม่ได้ว่าเป็นใคร รู้แค่ว่าเป็นผู้ชายตัวใหญ่… ดูดุร้ายมากๆ เลย…”

       คุณปู่หลิวหน้าตึง “คนคนนั้นต้องยังไม่ไปไหนแน่ ไป! พวกเราไปดูกันเดี๋ยวนี้”

       หลิวเฉิงเหว่ยกะว่าจะตามไป แต่ถูกเซียวหยวนซินดึงมือไว้ “เฉิงเหว่ย หยวนหยวนลูกของเราหายไป ยังไม่กลับมาเลย จะเป็นอะไรไปหรือเปล่าคะ เราไปหาหยวนหยวนกันก่อนดีไหม?”

       หลิวเฉิงเหว่ยยังไม่ทันได้อ้าปาก คุณแม่หลิวก็ตะโกนด่าขึ้นมา “ก็แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง จะห่วงอะไรนักหนา! หล่อนไม่เห็นหรือไงว่าหลิวเกาของพวกเราเกือบถูกฆ่าตาย! ตอนนี้ต้องไปตามหาคนใจร้ายคนนั้นที่เกือบจะฆ่าหลิวเกาก่อน ไม่ให้เขาหนีไปได้!”

       หลิวเฉิงเหว่ยแสดงสีหน้าลำบากใจในทันที

       เซียวหยวนซินหน้าซีด “แต่ว่าหยวนหยวนเพิ่งจะสามขวบเอง ถ้าเจอคนใจร้ายเข้าจะทำยังไงคะ?”

       คุณแม่หลิวกล่าว “ก็แค่เด็กไร้ค่าเท่านั้นแหละ มีแต่หล่อนคนเดียวที่เห็นเป็นสมบัติล้ำค่า คนอื่นบ้านไหนเขาจะสนใจกัน? หลิวเกาของพวกเราคือหลานชายทองคำของตระกูลหลิว! คนใจร้ายคนนั้นอาจจะอิจฉาหลิวเกาของเรา ถึงได้แอบลงมือทำร้าย! ต้องไปตามหาคนใจร้ายคนนั้นก่อน เพื่อแก้แค้นให้หลิวเกาของพวกเรา!”

       คุณย่าหลิวก็เห็นด้วย “ถูกต้อง! ต้องตามหาคนใจร้ายที่ทำร้ายหลิวเกาให้เจอ ใครจะรู้ว่าคราวหน้าเขาจะทำร้ายหลิวเกาอีกหรือเปล่า? หยวนหยวนก็แค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่มีเนื้อหนังมังสาเลย ต่อให้ยกให้คนอื่น เขายังรังเกียจ ไม่มีใครทำร้ายหยวนหยวนหรอก”

       ฟังคำพูดของคนในครอบครัวนี้ หัวใจของเซียวหยวนซินก็จมดิ่งลงเรื่อยๆ ได้แต่ฝากความหวังไว้กับสามี หลิวเฉิงเหว่ย

       “เฉิงเหว่ย พวกเรามีลูกแค่หยวนหยวนคนเดียวนะคะ…” เสียงของเซียวหยวนซินเริ่มมีเสียงสะอื้นเจือปน

       หลิวเฉิงเหว่ยหันไปมองคุณย่าหลิว “คุณแม่ครับ หรือว่าผมไปหาหยวนหยวนก่อน…”

       คุณย่าหลิวหน้าบึ้งตึงทันที ตะโกนดุว่า “หาอะไรเล่า! ก็แค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ เท่านั้น ออกไปเล่นแล้วก็ไม่รู้จักกลับบ้าน ยังต้องให้คนออกไปตามหาอีก! ห้ามไป! ตอนนี้แกไปกับพ่อ พี่ใหญ่ และพี่รองไปที่ปากทางเข้าหมู่บ้านเพื่อดักรอซะ อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้!”

       หลิวเฉิงเหว่ยทำได้แค่หันไปมองภรรยา “ที่รัก หรือว่าคุณไปตามหาเองก่อน แล้วเดี๋ยวพอผมเสร็จธุระแล้วจะไปช่วยคุณหาหยวนหยวนดีไหม?”

       คุณปู่หลิว พี่ใหญ่หลิว และพี่รองหลิวเร่งหลิวเฉิงเหว่ยให้รีบคว้าอาวุธไปดักคน

       พ่อลูกสี่ตระกูลหลิวถือคานไม้หรือท่อนไม้เดินออกจากลานบ้าน พอเดินไปไม่กี่ก้าวก็เจอซูเจียวเจียวที่อุ้มหลิวหยวนหยวนมาพร้อมกับเซียวหยวนหมิง

       “หยวนหยวน?” หลิวเฉิงเหว่ยเห็นผู้หญิงสวยแปลกหน้าอุ้มลูกสาวของตัวเองก็ดีใจ จากนั้นเขาก็จำเซียวหยวนหมิงที่อยู่ข้างๆ ได้ ซึ่งเป็นน้องชายของภรรยา “อาหมิง นายมาได้ยังไง?”

       “คุณพ่อคะ…”

       เมื่อเห็นคนในครอบครัว หลิวหยวนหยวนตาก็แดงก่ำ รีบกระโดดเข้ากอดหลิวเฉิงเหว่ยทันที

       หลิวเฉิงเหว่ยรับลูกสาวไว้ทันที

       ซูเจียวเจียวปล่อยมือ

       คุณปู่หลิวกับคุณย่าหลิวเห็นเซียวหยวนหมิงมา ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

       “อาหมิง!”

       เซียวหยวนซินเห็นลูกสาวกลับมาแล้ว แถมยังเป็นน้องชายของตัวเองอีก น้ำตาที่กลั้นไว้ก็ไหลกลับไป กลายเป็นความดีใจแทน

       ซูเจียวเจียวมองเซียวหยวนซินอย่างไม่ทันสังเกต แล้วในที่สุดเธอก็รู้ว่าทำไมหลิวหยวนหยวนกับเซียวหยวนหมิงถึงดูคล้ายกันถึงสามส่วน

       เพราะเซียวหยวนหมิงกับเซียวหยวนซินหน้าตาคล้ายกันถึงเจ็ดส่วน ทั้งสองพี่น้องต่างมีใบหน้างดงามราวเทพสร้าง

       เซียวหยวนซินมีตาสองชั้น ใบหน้ารูปไข่ คิ้วสวย ปากแดง รูปร่างหน้าตาสวยงาม

       อาจเป็นเพราะการทำงานหนักตากแดดตากลมมาเป็นเวลานาน เซียวหยวนซินจึงดูแก่กว่าวัย ผิวคล้ำขึ้น มีรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าหลายจุด ร่องน้ำตาชัดเจน และรอยย่นเล็กๆ บนหน้าผาก ดูเป็นคนที่มีชีวิตที่ลำบากและเศร้าหมอง

       ทันใดนั้น หลิวเกาก็กรีดร้องเสียงแหลม ชี้ไปที่เซียวหยวนหมิงด้วยมือที่สั่นเทา “คุณปู่ครับ! คุณย่าครับ! เขาคือคนใจร้ายที่อยากจะฆ่าผม! เขาคือคนที่กดหัวผมจมน้ำอย่างแรงครับ!”

       หลิวเกาชี้ไปที่เซียวหยวนหมิงแล้วตะโกนเสียงดัง ด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด เขาซ่อนตัวอยู่หลังคุณย่าหลิวกับคุณแม่หลิว ตัวสั่นไม่หยุด โดยเฉพาะเมื่อเห็นสายตาที่เซียวหยวนหมิงมองมา เขาก็สะดุ้งตัว แล้วหยุดพูดทันที

       คุณย่าหลิวไม่ชอบเซียวหยวนหมิงอยู่แล้ว ยิ่งได้ยินหลิวเกาบอกว่าเซียวหยวนหมิงเป็นคนกดหัวเขาจมน้ำ ใบหน้าของคุณย่าหลิวก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที “แก... เซียวหยวนหมิง! ไอ้คนใจดำ! กล้าดียังไงมาทำร้ายลูกหลานตระกูลหลิวของฉัน! วันนี้ฉันจะแจ้งตำรวจให้มาจับแกไป!”

       คุณปู่หลิว พี่ใหญ่หลิว และพี่รองหลิวได้ยินดังนั้นก็รีบเข้ามาล้อมเซียวหยวนหมิงไว้ ราวกับกลัวว่าเขาจะหนีไปได้

       เซียวหยวนซินตกใจ “คุณพ่อคะ คุณแม่คะ เรื่องนี้ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ อาหมิงไม่เป็นคนแบบนั้นหรอกค่ะ!”

       หลิวเกาตะโกนใส่เซียวหยวนซิน “เขาอยากจะฆ่าผม! คุณยังจะพูดเข้าข้างเขาอีกเหรอ! คุณเป็นคนบ้านไหนกันแน่! อย่าลืมนะว่าตอนนี้คุณแต่งเข้าบ้านหลิวแล้ว คุณก็เป็นคนของบ้านหลิวแล้ว!”

       เซียวหยวนซินหน้าซีดเล็กน้อย แสดงสีหน้าลำบากใจ

       ซูเจียวเจียวได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วฉับ เด็กอย่างหลิวเกาอายุแค่ 9-10 ขวบเท่านั้น แต่กล้าตะโกนใส่เซียวหยวนซินต่อหน้าคนมากมาย แสดงให้เห็นว่าเขาเย่อหยิ่งแค่ไหน และไม่เห็นเซียวหยวนซินอยู่ในสายตาเลย!

       เซียวหยวนหมิงหน้าซีดลงทันที ดวงตาเรียวยาวลึกซึ้งเต็มไปด้วยความเย็นชา เขามองท่าทางเย่อหยิ่งของหลิวเกาด้วยสายตาเย็นชา มองใบหน้าเจ้าเล่ห์และปากร้ายของคุณย่าหลิว รวมถึงสีหน้าไม่พอใจของคุณแม่หลิว…

       ซูเจียวเจียวรู้ว่าอาหมิงโกรธมากแล้ว!

       เธอตะโกนใส่หลิวเกา “เธอเป็นหลาน ทำไมถึงพูดกับผู้ใหญ่แบบนี้? น้าของเธอยังไม่พูดอะไรเลย เธอเป็นเด็กแท้ๆ กล้าดียังไงมาสั่งสอนผู้ใหญ่ ใครสอนมา!”

       ซูเจียวเจียวไม่ยอมทน เธอพูดด้วยน้ำเสียงดุดันมาก จนหลิวเกาชะงักไปทันที

       คุณแม่หลิวได้ยินดังนั้นก็ไม่พอใจทันที “เธอเป็นใคร? นี่คือเรื่องภายในบ้านหลิว ไม่เกี่ยวกับเธอ เธอมายุ่งอะไรด้วย!”

       ซูเจียวเจียวกล่าว “ฉันเป็นภรรยาของอาหมิง! ในเมื่อหยวนซินเป็นพี่สาวของอาหมิง ก็ถือเป็นพี่สาวของฉันด้วย! ในฐานะญาติสนิท ฉันก็มีสิทธิ์จะพูดบ้างเหมือนกัน!”

ทั้งนี้ หากยอดเก็บเข้าชั้นถึง 3,000 คน ทางเราจะแจกตอนฟรีเพิ่มอีกเป็นวันละ 3 ตอน นับตั้งแต่วันที่ยอดถึงเป็นเวลาไปอีก 5 วัน
.
หากคุณนักอ่านชอบเรื่องนี้ สามารถกดเก็บเข้าชั้น / Comment เพื่อเป็นกำลังใจให้กับผู้แปลและนักเขียนกันเยอะๆ นะคะ ^^