บทที่ 56 การเปลี่ยนแปลงของเซียวหยวนซิน [2]

        เซียวหยวนซินคงแต่งงานเข้าตระกูลหลิวมาได้ไม่ถึงสี่ปี ยังไม่ถือว่านานนัก ยังไม่ถูกตระกูลหลิวบีบคั้นจนสิ้นไร้ไม้ตอก ยังพอมีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงได้

       ดีแล้ว! ดีแล้วจริงๆ!

       “พี่หยวนซินคะ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ที่นี่จะเป็นบ้านของพี่ตลอดไป ตราบใดที่พี่ยังอยากกลับมา ที่นี่ก็ยังมีที่ให้พี่เสมอ มีที่ให้หยวนหยวนเสมอ! ยิ่งไปกว่านั้น มีฉันกับอาหมิงอยู่ด้วยกัน เราจะไม่มีทางปล่อยให้พี่เลี้ยงหยวนหยวนอยู่คนเดียวแน่นอนค่ะ เราจะช่วยกันเลี้ยงนะ!”

       เสียงของซูเจียวเจียวไม่ดังนัก แต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น ทำให้เซียวหยวนซินถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา

       น้องสะใภ้ที่เพิ่งพบพานรู้จัก กลับดีต่อเธออย่างหมดหัวใจ! แล้วคนในตระกูลหลิวล่ะ?

       ปฏิบัติกับเธอเยี่ยงทาส ทั้งยังคาดคั้นให้เธอสำนึกบุญคุณ หาเรื่องตอกย้ำปมด้อยเรื่องชาติตระกูล หากไม่ได้อาศัยบารมี เธอคงไม่อาจออกเรือน...

       เธอตรากตรำทำงานหนักเพื่อตระกูลหลิวแทบตาย แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้รับคำชมแม้แต่น้อย มันทำให้เธอรู้สึกเสียใจสุดประมาณ

       ทันทีที่เซียวหยวนหมิงกลับมา เขาก็ได้ยินคำพูดของซูเจียวเจียวพอดี ดวงตาพลันแดงก่ำ เท้าหยุดชะงักไปโดยไม่รู้ตัว เจียวเจียวถึงกับยอมให้พี่สาวอยู่กับเขา และดูแลหยวนหยวนด้วย...

       ชาติที่แล้วเซียวหยวนหมิงได้ทำบุญด้วยอะไร ทำไมถึงได้ภรรยาที่ดีเช่นนี้ ได้รับความรักอันเปี่ยมล้นจากเจียวเจียว?

       เขาจะต้องดูแลครอบครัวนี้ให้ดี!

       จะทำให้เจียวเจียว ทำให้พี่สาวและหยวนหยวนได้มีชีวิตที่ดีขึ้น!

       ...

       หลังจากเซียวหยวนซินจากไป ตระกูลหลิวก็ปั่นป่วนวุ่นวายแทบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ทุกวันมีการทะเลาะเบาะแว้งกันไม่เว้นแต่ละวันเรื่องใครจะทำอาหาร ใครจะซักผ้า

       เพราะก่อนหน้านี้งานพวกนี้ล้วนเป็นหน้าที่ของเซียวหยวนซินทั้งสิ้น เธอเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดจา ปากเงียบสนิทไม่ต่างจากตุ๊กตาไม้ บอกให้ทำอะไรก็ทำทุกอย่าง แม้จะถูกรังแกจนแทบตาย เธอก็แทบจะปริปากพูดอะไรไม่ได้เลย

       แต่ตอนนี้เซียวหยวนซินไม่อยู่แล้ว งานกองเป็นภูเขาเลากาไม่มีใครทำ ส่วนพวกเธอก็เคยชินกับการใช้งานคนอื่นมาตลอด พอไม่มีใครให้ใช้งาน ก็เลยทะเลาะกันเองเป็นประจำ

       คุณย่าหลิวก็ปวดหัวกับการทะเลาะเบาะแว้งเหล่านี้ พี่ใหญ่ของบ้านก็เป็นคนที่ไม่รู้จักความพอดี ชอบเล่นเล่ห์เฉไฉไปเรื่อย ส่วนพี่รองก็แกล้งโง่แกล้งบ้าเก่งเหลือเกิน ส่วนพี่สามกำลังตั้งครรภ์ แถมยังส่งเงินเดือนเดือนละห้าหยวนอีก จะไปบีบคั้นอะไรได้เล่า ไม่เช่นนั้นจะไม่มีเงิน...

       ทำงานมาหลายวันติดกัน ทุกวันกลับบ้านก็ยังต้องซักผ้า ทำอาหารอีก พี่สะใภ้ใหญ่หลิวก็เริ่มทนไม่ไหวแล้ว เธอพูดกับคุณย่าหลิวว่า “คุณแม่คะ หยวนซินกลับบ้านไปได้หกวันแล้ว เราควรไปรับเธอกลับมาได้หรือยังคะ?”

       หลิวเฉิงเหว่ยที่อยู่ในลานบ้านได้ยินเสียงเข้า ก็รีบเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ เขาก็คิดถึงภรรยาและลูกเหมือนกัน...

       เข้าใจว่าภรรยาแค่ขุ่นเคืองใจชั่วครู่ กลับไปอยู่บ้านสักพักคงคืนดี ไม่คิดว่าพอไปแล้วก็ไปเลยเป็นหลายวัน ไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาเลยสักนิด

       เขาอยากจะไปตามภรรยาและลูก แต่แม่ไม่ยอมให้ไป เขาก็เลยไม่กล้าไป

       คุณย่าหลิวพอเอ่ยถึงเซียวหยวนซินก็อารมณ์เสียทันที ตะคอกด่าเสียงดังว่า “ไปรับอะไร! หล่อนคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน! อยากไปก็ไป อยากกลับก็กลับอย่างนั้นหรือ? ยังจะไปรับหล่อนอีก คิดไปเองหรือเปล่า! ขอให้หล่อนอย่ากลับมาตลอดชีวิตเลย!”

       พี่สะใภ้ใหญ่หลิวลูบเอวที่ปวดระบมของตัวเอง “คุณแม่คะ ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ ฉันจะล้มทั้งยืนอยู่แล้ว ถ้าคุณแม่ไม่เรียกน้องสะใภ้สี่กลับมาละก็ ฉันคงทนไม่ไหวแล้วค่ะ”

       “นางคนไร้ประโยชน์ แค่ไม่กี่วันก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ? งานพวกนั้นเมื่อก่อนน้องสะใภ้สี่ก็ทำคนเดียวไม่ใช่หรือไง? แกอย่าคิดอู้งานเชียว!” คุณย่าหลิวพูดจาเช่นนั้น แต่ในใจกลับเริ่มคิดถึงเซียวหยวนซินแล้ว ไม่ใช่คิดถึงตัวเธอ แต่คิดถึงงานที่เธอทำต่างหาก

       สะใภ้สี่กินมากกว่าสะใภ้ทั้งสามคน แต่ก็เป็นคนที่ทำงานหนักที่สุด ไม่เคยบ่น ไม่เคยรู้สึกผิด ไม่เคยโวยวาย ไม่เหมือนพวกนี้ที่บ่นได้ทุกวัน น่ารำคาญจะตายไป

       สะใภ้สี่ก็เก่งเหลือเกินนะ ไปตั้งหลายวันแล้วยังไม่ยอมกลับมาเลย! นางสารเลวนี่!

       ไม่สิ ต้องเป็นเพราะตระกูลเซียวไม่ยอมให้เธอกลับมาต่างหาก!

       เซียวหยวนซินเป็นคนที่ทำงานเก่งมาก หกวันที่ไม่ได้อยู่บ้าน ไม่รู้ว่าช่วยตระกูลเซียวไปกี่คะแนนงานแล้ว! วันละแปดคะแนนงาน หกวันก็เกือบห้าสิบคะแนนงานแล้ว! ยังไม่รวมงานอื่นๆ อีก!

       พวกตระกูลเซียวตัวดี!

       ที่แท้ก็มีแผนการเช่นนี้นี่เอง!

       คุณย่าหลิวคิดจะส่งคนไปตามเซียวหยวนซินกลับมาทันที แต่นึกดูแล้วก็รู้สึกเสียหน้าไม่น้อย

       ไม่ได้เด็ดขาด!

       เธอจะไม่มีทางไปตามเซียวหยวนซินกลับมาเองเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นเซียวหยวนซินจะต้องคิดว่าตระกูลหลิวขาดเธอไม่ได้! ถึงตอนนั้นเซียวหยวนซินอาจจะใช้เรื่องนี้มาข่มเหงจนพวกเราต้องยอมอยู่ใต้การบงการ แล้วจะใช้ชีวิตได้อย่างไรกัน?

       เธอไม่เชื่อหรอกว่าเซียวหยวนซินจะอยู่บ้านตระกูลเซียวไปตลอดชีวิตได้! เก่งจริงก็อย่าคิดกลับมาให้เห็นหน้าอีกเล่า!

       เมื่อคิดเช่นนั้น เธอก็หันไปจ้องพี่สะใภ้ใหญ่หลิวอย่างดุดัน “รีบไปทำงานสิ!”

       หลิวเฉิงเหว่ยเห็นว่าแม่ยังไม่มีท่าทีจะเรียกเซียวหยวนซินกลับมา ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว เดินไปหาคุณย่าหลิว “แม่ครับ นี่ก็ผ่านมาหกวันแล้ว ผมอยากไปรับหยวนซินกลับมาแล้วครับ”

       พี่สะใภ้ใหญ่หลิวโดนดุด่าไปยกใหญ่ พอเห็นหลิวเฉิงเหว่ยพูด เธอก็รู้สึกโล่งใจในที่สุด เธอหวังว่าหลิวเฉิงเหว่ยจะรีบไปเรียกเซียวหยวนซินกลับมาเร็วๆ เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระงานบ้าน หากไม่เป็นเช่นนั้น เธอคงปวดเอวจนหักไปหมดแล้ว

       แต่ไม่คิดว่าหลิวเฉิงเหว่ยจะโดนด่าไปด้วย

       “เรียกอะไร! ห้ามใครไปเรียกหล่อนกลับมาเด็ดขาด!” คุณย่าหลิวจ้องหลิวเฉิงเหว่ยเขม็ง “นางเมียตัวร้ายของแกนั่นน่ะ กล้าดียังไงมาเถียงฉัน แถมยังให้พวกน้องชายไปซ้อมพ่อแก ซ้อมพี่ชายแก แถมยังเกือบจะทำให้หลานชายแกจมน้ำอีก ผู้หญิงเลวทรามอย่างนี้ห้ามเรียกกลับมาเด็ดขาด!”

       ยิ่งพูดคุณย่าหลิวก็ยิ่งโกรธ เธอเอื้อมมือไปจิ้มนิ้วลงบนหน้าผากของหลิวเฉิงเหว่ยแรงๆ “แล้วแกอีกคน เมียตัวเองยังคุมไม่ได้ แกมันจะไปมีประโยชน์อะไร!”

       ปกติหลิวเฉิงเหว่ยเคยชินกับการเชื่อฟังแม่ตัวเอง พอถูกด่าเช่นนี้ก็ไม่กล้าเถียง

       “ถ้าหล่อนยังไม่รู้สำนึก ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับมา!” คุณย่าหลิวพ่นลมหายใจออกอย่างแรง แล้วก็ไปทำงานต่อ

       อีกหลายวันต่อมา พี่สะใภ้ใหญ่หลิวทำงานต่อเนื่องกันสิบวัน ทุกวันกลับบ้านก็ต้องรีบจัดการงานบ้านกองโต เธอแทบจะโยนทิ้งทั้งหมดแล้ว แต่แม่สามีดุมาก เธอก็ไม่กล้าเถียง พอเถียงก็โดนด่าโดนตี แถมสามีก็ไม่ช่วยอะไรเลย

       แล้วโชคร้ายก็มาเยือน พี่สะใภ้รองวันนั้นอยู่ๆ ก็อาเจียนออกมา พอถามก็รู้ว่าเดือนนี้ประจำเดือนยังไม่มา พี่สะใภ้รองท้องแล้ว!

       สำหรับพี่สะใภ้ใหญ่หลิวแล้ว นี่มันราวกับฟ้าผ่าลงมากลางวันแสกๆ!

       พี่สะใภ้รองท้องแล้วก็ทำงานไม่ได้แล้ว! โดยเฉพาะในช่วงสามเดือนแรกที่ต้องดูแลอย่างระมัดระวัง แล้วงานของครอบครัวใหญ่ขนาดนี้จะไม่ตกไปอยู่บนหัวเธอคนเดียวหรือ?

       ทุกวันต้องซักเสื้อผ้าของคนสิบกว่าคน ทำอาหารให้คนสิบกว่าคน แถมยังต้องไปทำงานอีก เธอไม่ใช่หุ่นยนต์นะ!

       หลังจากยุ่งแบบนี้อยู่หลายวัน พี่สะใภ้ใหญ่หลิวก็ล้มป่วย เธอเป็นลมหมดสติขณะทำงานอยู่ในทุ่งนา และถูกรีบนำตัวส่งสถานีอนามัยเล็กๆ ในหมู่บ้าน ผลปรากฏว่าช่วงนี้เธอทำงานหนักเกินไป ต้องพักผ่อนให้เพียงพอ โภชนาการก็ไม่เพียงพอ ต้องดูแลตัวเองให้ดี ไม่เช่นนั้นในอนาคตอาจมีปัญหาสุขภาพได้

       ทุกคนในกองผลิตหลิวที่ได้เห็นต่างส่ายหน้า คุณย่าตระกูลหลิวผู้นี้ทรมานลูกสะใภ้เกินไปแล้ว! ลูกสะใภ้รองและลูกสะใภ้สามกำลังตั้งครรภ์ ส่วนลูกสะใภ้สี่ก็ถูกไล่ไปแล้ว งานทั้งหมดเลยตกไปอยู่บนหัวลูกสะใภ้ใหญ่คนเดียว จะทนได้อย่างไรกัน! นั่นคนไม่ใช่เหล็กสักหน่อย!

ทั้งนี้ หากยอดเก็บเข้าชั้นถึง 3,000 คน ทางเราจะแจกตอนฟรีเพิ่มอีกเป็นวันละ 3 ตอน นับตั้งแต่วันที่ยอดถึงเป็นเวลาไปอีก 5 วัน
.
หากคุณนักอ่านชอบเรื่องนี้ สามารถกดเก็บเข้าชั้น / Comment เพื่อเป็นกำลังใจให้กับผู้แปลและนักเขียนกันเยอะๆ นะคะ ^^