จำเป็นต้องสร้างบารมี!

ตอนที่ 121 จำเป็นต้องสร้างบารมี!

เสือน้อยที่ยังไม่ทันตามหาไอ้สี่ตัวที่ก่อเรื่องกับเหมือนฝันได้ แถมตอนนี้ยังเจอคนมาหาเรื่องและหยามเขาถึงถิ่น ความคิดหลัก ๆ ของเขาในตอนนี้ 

“หรือว่าเดี๋ยวนี้ใคร ๆ ก็ไล่กระทืบ หรือทำร้ายคนรอบข้างตัวเขาได้หมด?” เป็นประโยคที่ชวนให้ขบคิดเมื่อวาน รวมถึงสีหน้าของทั้งกลุ่มตอนออกจากห้องปกครอง

พอเลิกเรียนเด็กในเครือของเสือน้อย ที่เป็นสายสืบก็วิ่งกระจายไปทั่วทั้งโรงเรียน คอยมารายงานความเคลื่อนไหวของกลุ่มไอ้กั้งอยู่เป็นระยะ ๆ 

โดยที่มีเจ้ายักษ์คอยรับรายงาน และก็ไปบอกต่อกับลูกพี่เสือน้อยอีกที ซึ่งตอนนี้ ‘เจ้าที่’ กำลังนั่ง กินผลไม้จิ้มพริกเกลืออยู่ มองดูไม่รีบร้อนแต่อย่างใด!

ที่เขาเล่นใหญ่ คอยให้คนวิ่งเข้าวิ่งออก ไม่ใช่เพราะว่าตั้งใจจะไปรุมกระทืบมัน เขาแค่เพียงต้องการสร้างบารมีเฉย ๆ ในวันนี้แค่เรียกน้ำย่อยวันต่อ ๆ ไปต่างหากถึงจะเป็นของจริง!

ครูฝ่ายปกครองก็ไม่รู้จะทำยังไงดี เพราะอีกฝ่ายนั่งอยู่นิ่ง ๆ มีรุ่นน้องวิ่งมาพูดโน่นพูดนี่แล้วก็จากไปไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น

ภายในใจของพวกครูรู้ถึงคลื่นใต้น้ำที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ดูเหมือนมันจะโหมซัดแรงกว่าปกติ เพราะมีคนไปกระตุกหนวดเสือเข้าให้เสียแล้ว ถ้าเกิดว่าจะให้เรียกมาห้ามปรามก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี เจ้าตัวมีวิธีปฏิเสธบ่ายเบี่ยงตั้งเยอะแยะ

สมมติว่าถ้ากล่อมวันนี้ได้ แล้ววันถัด ๆ ไปล่ะจะทำยังไง?

แค่เพียงเท่านี้ก็ทำให้พวกบรรดาเด็ก ม.1 และ ม.4 หน้าใหม่ เริ่มรับรู้ถึงบรรยากาศที่แตกต่างออกไป โดยเฉพาะกลุ่มที่ไปรุมกระทืบลูกน้องคนสนิทของขาใหญ่ประจำโรงเรียนนี้

กลุ่มของกั้งที่ไปรุมกระทืบเด็ก ม.3 คนนั้น ก็อาศัยสืบเสาะแหล่งข่าว ค้นหาเบาะแสจากรุ่นพี่ที่สนิทสนม บ้างก็เป็นเพื่อนที่บ้านใกล้เรือนเคียงกัน จนกระทั่งได้ข้อมูลมา จึงทำให้ทั้งกลุ่มไม่กล้ากลับบ้านตอนนี้ เพราะว่าไม่รู้จะมีอะไรรออยู่?

ที่พวกเขาเหิมเกริม อยากจะตั้งตัวเป็นขาใหญ่ประจำโรงเรียน ก็ด้วยเพราะคิดว่าไอ้พวกเด็กผู้ชายโรงเรียนนี้ มันไม่ได้ออกไปทะเลาะวิวาทกับใครเหมือนสมัยก่อนเลย จึงถูกมองเหยียด ๆ จากเพื่อนโรงเรียนโดยรอบว่าเป็นพวกลูกคุณหนู!

ทว่าแท้ที่จริงแล้วมันมีอิทธิพลเบื้องหลังคอยข่มทับอยู่ต่างหาก เพราะในโรงเรียนนี้ตั้งแต่ ม.ต้น จนกระทั่งถึง ม.ปลาย ไม่มีใครที่ไม่รู้จักไอ้เสือน้อย

ฉายาของเจ้าตัวดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งโรงเรียน ทั้งมาสคอต พ่อค้าหมูปิ้ง เสือมือสอง ขาใหญ่ประจำโรงเรียน

กลุ่มคนที่ไปรุมกระทืบเริ่มพยายามหาทางออก จากเส้นสายทั้งรุ่นพี่ที่รู้จักกันและก็รุ่นพี่โรงเรียนเก่า เพื่อช่วยเหลือหน่อย ถ้าทำไม่ได้อย่างมากก็แค่กลายเป็นมวยหมู่เท่านั้น แต่ปรากฏว่าไม่มีใครอยากยุ่งด้วยเลย!

มีเพียงผู้หญิงรุ่นพี่คนหนึ่งที่ใจกล้า ลองออกหน้ามาช่วยพูดให้ แต่ก็ถูกตอกกลับไปแบบเจ็บ ๆ ว่า “อ๋อ…ถ้าอย่างนั้นก็ให้ทุกคน มายืนให้ลูกน้องผมตีมันจนแขนหัก และก็ต่อยจนเบ้าตาให้เขียวปูด ทำได้มั้ยล่ะ?”

เขาเว้นวรรคไปชั่วครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “เอาจริง ๆ ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องของพี่สาวเลยนะ ที่จะมาออกหน้าแทนพวกมัน จะมาเปลืองตัวทำไม ผมไม่อยากหมางใจกับคนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องหรอกนะ”

เขาพยายามพูดเกลี้ยกล่อมให้เธอกลับไปแต่โดยดี

จนแล้วจนรอดทั้งวันก็ไม่มีอะไรคืบหน้า และก็ไม่เกิดเหตุแต่อย่างใดทว่าครูฝ่ายปกครองก็ไม่ได้คลายใจ เพราะวันพระไม่ได้มีหนเดียว…

ดังนั้นเสือน้อยจึงข่มขวัญอยู่หลายวัน

สายสืบก็รายงานเบาะแส ทั้งหมู่บ้าน ที่อยู่ และก็การเดินทางกลับบ้าน 

นับวันพวกเขาก็ยิ่งเครียดมาก ๆ ไม่เป็นอันเรียนเลย เช่นอยู่ดี ๆ ก็มีเด็ก ม.ต้น เดินมาพูดลอย ๆ “วันนี้ไปกินแถวหมู่บ้านเด่นดวงดีมั้ยนา?”

แน่นอนว่าหลาย ๆ คนในกลุ่มวันนั้น ก็เริ่มที่จะประสาทเสียแล้ว!

เพราะเสือน้อยเล่นดึงความสนใจของทั้งโรงเรียนอยู่เป็นอาทิตย์ ๆ จนเจ้าใหญ่ที่ใส่เผือกที่แขนก็กลับมานั่งเรียนได้ตามปกติแล้ว แต่สภาพสะบักสะบอมมาก

……

เข้มงุนงงไอ้เสือทำตัวเป็นหมาหยอกไก่ จึงเดินเข้ามาถาม “นี่มึงจะลงมือเมื่อไหร่วะ?”

เสือน้อยตอบง่าย ๆ “เมื่อพร้อม…ช่วงนี้ก็ปั่นประสาทพวกมันไปพลาง ๆ ก่อน กูจะทำอะไรงานก็ต้องละเอียดโว้ย อย่าให้ใครจับมือเราดมได้!”

ทว่าทุกคนหารู้ไม่ว่าแท้ที่จริงแล้ว นี่เป็นแผนเล่นใหญ่ของเสือน้อยเพื่อให้เหยื่อตายใจ ซึ่งเป้าหมายของเขาไม่ใช่กลุ่มของไอ้กั้ง หากแต่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง! 

เขาทำให้ตัวหล่อนคิดไปว่าตัวของเขาเอง ไม่สนใจหรือลืมเรื่องราวไปแล้ว แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่อย่างงั้นเลย

เธอก็คือสาวสวยดาวเด่นประจำแก๊งนางฟ้า ซึ่งเป็นรองแค่มะปรางกับเหมือนฝันเท่านั้น เป้าหมายไม่ใช่ใครอื่นนอกเสียจากโอบฟ้าหญิงสาวสวย ที่เรียนอยู่ ‘สายวิทย์-คณิต’ ห้องแรก! 

ช่วงนี้เสือน้อยตามสืบพฤติกรรมของหล่อน โดยใช้กลุ่มไอ้กั้งมาเบี่ยงเบนความสนใจ!

‘ในวันนั้น’ ที่เสือน้อยเปิดเผยความจริง ใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม พร้อมกับการหรี่ตาของเขาได้สังเกตเห็นความผิดปกติของทุกคนที่อยู่ภายในห้อง 

จนไปสะดุดตากับเสี้ยววินาทีที่หล่อนทำสายตาแปลก ๆ ออกมาโดยไม่รู้ตัว

พอพบเรื่องล่าแต้มของหล่อน เสือน้อยก็จัดแจงสถานการณ์ที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ในระหว่างนี้ก็หาคนไปแกล้งเดินชนหล่อน หรือแอบขโมยมือถือของเจ้าตัวมา

เขาตามใจคนที่ลงมือว่าจะเลือกวิธีการไหน แต่ทางที่ดีที่สุดอย่าให้ใครจับได้ก็เป็นพอ

จนกระทั่งวันก่อนเขาได้มือถือของโอบฟ้ามา ภายในมือถือเต็มไปด้วยรูปภาพเปลือยล่อนจ้อนของชายหนุ่ม มีทั้งคลิปเสียงและภาพอย่างชัดเจน ของบรรดาชายหนุ่มที่เป็นเหยื่ออารมณ์ของเธอ…

ทำเอาเสือน้อยถึงกับอึ้งงัน ผู้ชายอย่างเขายังไม่มี ‘คลิปโป๊’ ติดมือถือมากขนาดนี้

เขาก็พบว่าแท้ที่จริงแล้วผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่ร่านมาก!

เป็นพวกร่านเงียบ เสือน้อยซึ่งสรุปใจความได้เช่นนี้ โดยผ่านข้อมูลจากคำบอกเล่าของคนที่ได้ไปสืบเสาะข้อมูล และข้อความในมือถือของเธอ

 เพราะว่าเธอเล่นล่าแต้ม ตั้งแต่เด็ก ม.ต้น ไปจนถึงเด็ก ม.ปลาย ข้อความในมือถือของหล่อนเต็มไปด้วยคำแทะโลมของผู้ชาย

ซึ่งมีหลายคนที่เสือน้อยก็รู้จัก เขาจึงได้เรียกตัวอีกฝ่ายให้เข้ามาพูดคุยกัน โดยเอาเบอร์มาจากมือถือเจ้าหล่อนนั่นแหละ

และจากคำบอกเล่าของพวกชายหนุ่มเหล่านั้น รวมไปถึงรายชื่อก็สรุปได้ว่าใครที่เด่นดังด้านใดด้านหนึ่ง มักจะถูกหล่อนอ่อยเหยื่อแล้วลากไปกินทุกราย

จนกระทั่งสุดท้ายเขาก็ยืนยันได้แล้วว่า ‘เป็นเธอไม่ผิดตัวแน่ ๆ’ จึงทำให้เสือน้อยนึกถึงไอ้ทรพีในเวอร์ชันของผู้หญิงขึ้นมาทันที

หลังจากที่ได้บทสรุป ดูท่าแล้วเธอกับไอ้พีก็คงจะได้เสียกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่สำคัญก็คือไม่รู้ว่า…ไอ้พีมันจะเกี่ยวข้องด้วยมากน้อยเพียงใด?

สำหรับตัวเขาแล้วไอ้พวกปลาซิวปลาสร้อย อย่างกลุ่มของไอ้กั้งก็แค่แผนเบี่ยงเบนความสนใจ ดึงความสนใจของผู้คนให้จับตาไปที่พวกคนกลุ่มนั้น โดยเฉพาะผู้ที่สนใจสิ่งเร้ารอบด้านอย่างโอบฟ้า

……

หลายวันหลังจากนั้น เสือน้อยไม่อยากปล่อยให้เรื่องมันค้างคา

ซึ่งเป็นช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์พอดี จึงได้เริ่มลงมือ โดยที่สั่งให้พวกลูกน้องนำโดยกลุ่มเขี้ยวเสือทั้งหมดออกไปตามล่าเป้าหมาย

โดยเน้นไปที่ทำให้พวกมันมีสภาพเหมือนไอ้ใหญ่ หรือว่าหนักกว่านั้น รอบนี้ยักษ์ขอตามคลุมไอ้โม่งออกไปด้วย

พอมาถึงวันจันทร์กลุ่มไอ้กั้งทั้งหมดไม่มีใครมาเรียนเลยสักคน

จนกระทั่งผ่านไปอีกหนึ่งอาทิตย์ ถึงได้เห็นคนใส่เผือกเดินกันมาเป็นแถว ๆ เข้าโรงเรียนมา ทำเอารุ่นพี่รุ่นน้องแซวกันยกใหญ่…

เป้าหมายหลัก ๆ ในการข่มขวัญ และลงมือครั้งนี้ของเสือน้อย เพื่อที่จะเสริมสร้างบารมีขึ้นมา และมันก็เพิ่มเป็นเงาตามตัว แต่ละคนในกลุ่มไม่มีใครกล้าไปแจ้งความเลย เพราะโดนขู่ไว้ กลัวว่าจะโดนรอบสองซึ่งคงหนักกว่าเก่า

อย่างน้อยก็เพื่อให้ใครต่อใครรู้ว่า “นี่คนของไอ้เสือน้อยมัน…อย่าไปยุ่ง!”

จนทางครูฝ่ายปกครอง ก็ได้เรียกเสือน้อยเข้าไปพูดคุย แต่ก็ได้แค่พูดเตือนแบบอ้อม ๆ

เป็นบารมีที่พบเห็นได้ตามกลุ่มนักเลงทั่วไป จนไปถึงกระทั่งระดับผู้นำประเทศ ล้วนแล้วเป็นเช่นนี้ บารมีเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นแต่มีอยู่จริง!

……

ในระหว่างที่สั่งให้ลูกน้องไปลงมือจัดการกับกลุ่มของไอ้กั้ง

เสือน้อยก็เริ่มสืบสาวราวเรื่องเหตุการณ์ในวันนั้นต่อทันที และก็แน่นอนว่าเขาจะสืบจากใครคนอื่นไปไม่ได้นอกเสียจาก…โอบฟ้า!