เลือกสาขา!

【 ภาคที่ 4 】
“ชาติเสือหาเนื้อกินเอง”

บทเพลงที่ใช้เปิดนิยายภาคนี้ ก็คือ ‘เพลงยืนหยัดยืนยง’ ของวงอัสนี-วสันต์

♪ 
สร้างทุกอย่างด้วยมือ เป็นเรื่องที่ยากหนักหนา 
แต่ยังมียากยิ่งกว่า ก็คือได้อยู่ยืนนาน
คนจะยืนหยัดอยู่ยืนยง ไม่หลงมัวเมาเป็นอื่น 
เอาใหม่เมื่อล้ม สลบแล้วฟื้น กลับมายืนได้เอง
คุณธรรมปักอยู่ในใจ ไม่ใช่แค่เป็นคนเก่ง
ทำสิ่งที่รู้เพื่อคนทั้งหลาย ไม่ทำลายเสียเองจึงอยู่นาน!
♪

ตอนที่ 186 เลือกสาขา!

วันเวลาพ้นผ่านย่างใกล้เดือนมิถุนายนเข้ามาทุกที! การเปิดเทอมของเด็กมหาวิทยาลัยในประเทศไทยก็เข้ามาใกล้ทุกขณะ!

ตลอดช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ขณะที่คนอื่นกำลังง่วนกับการหาที่เรียนใหม่ แต่สำหรับเสือน้อย เขาได้ตั้งเป้าไว้ตั้งแต่เทอมแรก ในตอน ม. 6 แล้ว…ว่าต้องเรียนที่มหาวิทยาลัยรังสิต

เพราะแม่ชบากำหนดมาแล้วว่าต้องเรียนที่เดียวกับลูกหมีดังนั้นที่อื่น ๆ ก็ไม่ต้องคิดอะไรมากเลย เพราะไม่มีที่ไหนกำหนดได้ตายตัวแบบมหาวิทยาลัยเอกชน!

งาน Open House ของมหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งเสือน้อยไปเดินดูงาน เมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา เขาเดินวนดูจนครบทุกสาขาในคณะบริหาร

ส่วนบรรดาเพื่อน ๆ อีกสามคนก็ไปด้วยกัน โดยเฉพาะไอ้เข้มที่หมายมั่นปั้นมืออยากจะเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จึงไปเดินด้อม ๆ มอง ๆ แถวซุ้มคณะ ก่อนจะตัดสินใจเลือกเรียนสาขาภาพยนตร์และวิดีทัศน์

ส่วนอีกสองคนคือ ไอ้สิงหากับไอ้ต่าย ยังไม่เลือกเรียนที่นี่ แค่แวะมาดูเป็นเพื่อนเฉย ๆ เพราะเป้าหมายของพวกมันทั้งสองคือ ‘ราชมงคลธัญบุรี’ กับ ‘ราชภัฏวไลยอลงกรณ์’ 

คนเก่ง ๆ ภายในระดับชั้น ม.6 บางคน ส่วนใหญ่มุ่งไปมหาวิทยาลัยรัฐบาลที่มีชื่อเสียงเก่าแก่ เช่น จุฬาฯ หรือธรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ ฯลฯ แต่ส่วนใหญ่มักจะเล็ง และเลือกสอบเข้าที่ธรรมศาสตร์รังสิตเสียเป็นส่วนใหญ่

คนเก่ง ๆ ในโรงเรียนบางคน ก็กระจายไปเรียนตามมหาวิทยาลัยรัฐบาลต่าง ๆ เพราะจังหวัดนี้มีมหาวิทยาลัยให้เลือกเยอะแยะ อยู่ที่ว่าจะเลือกเรียนที่ไหนก็เท่านั้นเอง!

ส่วนพวกมหาวิทยาลัยเอกชน อย่างมหาวิทยาลัยกรุงเทพ กับมหาวิทยาลัยรังสิต นั้นก็คือเป้าหมายลำดับต้น ๆ ซึ่งก็ได้รับความนิยม ไม่แพ้มหาวิทยาลัยของรัฐบาลเลย

ด้วยเพราะว่าชื่อเสียงในปัจจุบัน ไม่ได้ทิ้งห่างกันเหมือนในอดีตอีกต่อไปแล้ว!

กระทั่งค่าเทอมในบางสาขาของมหาวิทยาลัยรัฐบาลก็แพงหูฉีกไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าค่าเทอมมหาวิทยาลัยเอกชนเลยแม้แต่น้อย เพราะทุกที่ซึ่งเปิด Open House ให้เด็ก ม.6 เข้าไปดู ตัวของเสือน้อยก็ได้ไปดูมาหมดแล้ว!

ดังนั้นจึงพอจะประเมินข้อดีข้อเสียจากประสบการณ์ของตนได้ ส่วนตัวเขาก็แค่อยากโดดเรียนไปดูสิ่งที่เจริญหูเจริญตา โดยเฉพาะหญิงสาว ในมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ที่มีสาวสวยหุ่นดี หลากหลายแบบให้เลือกมอง!

ชายหนุ่มแก๊งสี่กุมารก็กระดี๊กระด๊ายกใหญ่ โดยเฉพาะนักศึกษาหญิง ที่นุ่งกระโปรงทรงเอ แต่งตัวเซ็กซี่ แถมผัดหน้าทาปากด้วยเครื่องสำอางต่าง ๆ เวลาที่มองดูแล้ว ก็เข้าข่ายไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง

ซึ่งทำเอาพวกเธอดูมีเสน่ห์มาก ๆ พอโตขึ้นก็รู้จักการแต่งตัว ทำให้ทุกคนในกลุ่มพากันน้ำลายสอกันเลยทีเดียว!

……

ส่วนลูกหมีที่เลือกเรียนมหาวิทยาลัยรังสิต ในตอนแรกเธอเองก็ลังเลว่าจะเข้าคณะไหนดี ระหว่างคณะแพทย์ หรือคณะเทคโนโลยีอาหาร ซึ่งตัวเธอเองก็จำต้องไปศึกษาหาข้อมูลตามสาขาต่าง ๆ แทบทุกวัน

ผ่านพวกรุ่นพี่ทั้งหลายที่มีประสบการณ์เรียนมาก่อน จนแล้วจนรอดเธอก็เลือกเทคโนโลยีอาหาร

ไม่ใช่เพราะว่าค่าเทอมของคณะแพทย์แพงแต่อย่าใด หากแต่ว่าเป็นความชื่นชอบของเธอก็เท่านั้น หรือก็คือเป็นความถนัดของตัวเอง

เพราะป้าชบาของเธอเล่นจัดการขุนให้ทุกอย่าง และพร้อมจ่ายให้อย่างเต็มที่!

ส่วนตัวของเสือน้อยเองก็ลังเลว่าจะเลือกเรียนสาขาไหนดี ในคณะบริหารระหว่างสาขาการจัดการ กับระบบสารสนเทศคอมพิวเตอร์ เพราะหนึ่งคือบริหารในภาพรวม 

สองคือไปได้ทั้งสองแบบ และอีกอย่างก็เป็นเพราะตนเปิดบริษัทเกี่ยวกับเว็บไซต์ขายของ ซึ่งหนีไม่พ้นในหมวดหมู่ของเทคโนโลยีและคอมพิวเตอร์จะให้ไม่ทันการณ์ ไม่รู้อะไรเลยก็คงเป็นไปไม่ได้

พอมานอนคิดทั้งคืนจนท้ายที่สุดก็หนีไม่พ้นสาขาการจัดการ ซึ่งมุ่งเน้นไปเฉพาะด้านการบริหารเลย

เพราะตัวเขาใช่ว่าจะทำเว็บไซต์อย่างเดียว ส่วนถ้าไม่ชอบจริง ๆ ก็ค่อยย้ายไปเรียนที่สาขาอื่น หรือคณะอื่นก็ยังได้ และนี่เป็นข้อดีของมหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งนักเรียนปีที่หนึ่ง จะสามารถลองชิมลางดูก่อน ว่ามันเหมาะสมกับตัวเองมั้ย?

……

ตั้งแต่ตัวของเสือน้อยได้เปลี่ยนมาใช้ iPhone ตัวเขาเองก็ลืมพวกโทรศัพท์อย่าง BB ไปเลย แทบจะโยนทิ้งไปเลยด้วยซ้ำ เพราะระบบปฏิบัติการดีกว่ากันมาก อีกทั้งยังมีแอปพลิเคชัน ให้เลือกเยอะแยะมากมาย

หากแต่ติดที่ว่าลูกน้องในกลุ่มเสือขาวและเขี้ยวเสือ ยังคงต้องส่งข้อความรายงานเข้ามาในกลุ่มผ่านทาง BBM อยู่ จึงทำให้เขาจำเป็นต้องพกติดตัวไว้ก่อน

ตอนนี้พนักงานบริษัทส่วนใหญ่ และผู้บริหารระดับสูงทุกคนของบริษัททองสุข ก็เปลี่ยนมาใช้ iPhone กันหมดแล้ว เพื่อให้ทันต่อเทคโนโลยีและจะได้ไม่ตกขบวน!

ตัวของเสือน้อยเองก็เห็นถึงอนาคต และความเป็นไปได้ทางธุรกิจมากยิ่งขึ้น แน่นอนว่าพวก Amazon กับ eBay ก็เริ่มลงกันแล้ว

แต่ส่วนในไทยยังไม่มีเจ้าไหนทำ เสือน้อยจึงหมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องลงใน App Store ให้ได้ เพราะว่าหนึ่งถือเป็นการประชาสัมพันธ์องค์กรไปในตัว

และสองเป็นการแสดงให้เห็นถึงความพร้อม และความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของบริษัท เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว

และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเสือน้อยก็ซื้อ iPhone และ iPad แจกให้กับคนในครอบครัวเอาไว้ใช้ โดยเฉพาะแม่ชบาที่ชื่นชอบ เพราะติดเฟซบุ๊กเป็นอย่างมาก…

ทางด้านบริษัท เมื่อได้รับคำสั่งจึงรีบเร่งพัฒนาแอปพลิเคชันออกมา โดยท่านประธานเสือน้อยเน้นความสมบูรณ์ของข้อมูล ลดความผิดพลาด ให้เหลือน้อยที่สุดจากนั้นก็ให้พวกฝ่ายการตลาดเอาไปฝากรีวิวตามเว็บต่าง ๆ ให้ช่วยแนะนำแอปให้ตามที่ว่าจ้าง 

ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่ใช้เงินน้อย แต่ว่าตรงจุดตรงกลุ่มเป้าหมาย!

และภายในไม่กี่เดือนก็ประสบความสำเร็จ ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี มีคนที่เอาของมาลงขายก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ บริษัทก็ขยายตัวขึ้นเติบโตอย่างยั่งยืน…ตัวเสือน้อยเองก็ปล่อยให้ผู้บริหารดำเนินการแทนไป

……

โครงการก่อสร้างของโรงเรียนเทพทันใจสาขาใหญ่ ก็ได้ก่อสร้างและตกแต่งภายในเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทำให้กลายเป็นสถานที่คึกคักเป็นอย่างมาก มีผู้คนและรถเข้าออกอยู่ตลอดเวลา เพราะห้องเรียนที่เว้นว่างช่วงใดก็เปิดใช้เป็นที่สัมมนา หรือจะเช่าห้องทำอย่างอื่นก็ได้…

ในส่วนหอประชุมนั้น จุคนได้หลายพันคนอย่างสบาย ๆ แม้กระทั่งการรับสมัครคนงาน เสือน้อยก็วางแผนจะใช้ที่นี่ เพราะรองรับคนได้มาก แถมเป็นถิ่นตัวเองอีก จะทำอะไรก็ง่ายดาย

ตอนนี้บริษัทรถเมล์ ซึ่งกลายมาเป็นบริษัทของตัวเสือน้อยเองแล้ว เนื่องจากเขาได้เข้าไปประมูลสัมปทานการเดินรถ โดยได้แรงบันดาลใจมาจากรถเมล์ ในกรุงลอนดอนที่ไปพบเห็นมากับตาของตัวเอง

จนตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของธุรกิจขนส่งมวลชน ที่ใหญ่ที่ในสุดประจำจังหวัด ซึ่งก็ถือเป็นการเติบโตครั้งใหญ่ของเสือน้อย แถมตัวเขาก็ยังเล่นเข้าไปถือหุ้นในบริษัทขนส่งสายอื่น ๆ ด้วย เพราะจะได้ไม่สร้างศัตรูเยอะจนเกินไป!

โดยเขาเน้นเส้นทางการเดินรถทั่วทั้งอำเภอเมือง และเส้นทางอื่น ๆ ในละแวกที่ตัวเองมีอำนาจอิทธิพล บริษัทก็วิ่งรับส่งคนตามจุดที่เขาต้องการได้ ทำให้สถานที่ซึ่งแต่ก่อนอาจอยู่เข้าไปลึก กลับกลายมาเป็นสถานที่ซึ่งเดินทางได้อย่างสะดวกสบายผ่านรถเมล์

ส่วนทางป้ายรถเมล์ พวกนายก ฯ ในเครือข่ายของเสือน้อยก็ได้ใช้ “นโยบายไร้รอยต่อ!”

ขับเคลื่อนไปพร้อมกัน ทั้งสร้างป้ายรถเมล์เป็นแห่ง ๆ เว้นช่วงไว้ และไม่ใช่สักแต่ว่าเอาแต่สร้าง จนแม้นกระทั่งจะกันแดดก็ทำไม่ได้ ส่วนเรื่องกันฝนก็เลิกคิดไปได้เลย พวกป้ายรถเมล์กระจอก ๆ แบบนั้น พวกเขาไม่ต้องการ!

และพอผลงานปรากฏสู่สายตาประชาชนที่อยู่ในละแวกนั้น ยิ่งกลายเป็นบทพิสูจน์ว่า พวกตนเลือก นายก อบต. มาไม่ผิดคน เพราะได้ทั้งป้ายรถเมล์ใหม่ พร้อมกับรถเมล์ใหม่เอี่ยม การเดินทางที่แสนจะสะดวกสบาย ทำให้ได้ใจประชาชนในพื้นที่ไปเต็ม ๆ

นโยบายของกลุ่มเสือขาว ทำอะไรแต่ละโครงการต้องเห็นเป็นรูปธรรม เห็นผลได้จริง ไม่ใช่เข้ามาเพื่อล้างผลาญงบประมาณ และเก็บเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง…

อีกทั้งพวก นายก อบต. ยังสร้างท่าเรือ ตามจุดต่าง ๆ ในละแวกของอำนาจตัวเอง เพื่อให้เรือเมล์ เป็นอีกหนึ่งเส้นทางคมนาคมให้ผู้คนใช้เป็นตัวเลือก และมันก็ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ

ตอนนี้ติดอยู่อย่างเดียวสำหรับเสือน้อย ที่ได้เคยไปเที่ยวลอนดอนมา นั่นก็คือจะทำยังไงถึงจะหารถเมล์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเหมือนในกรุงลอนดอนได้? เจ้าตัวนอนคิดอยู่หลายตลบก็คิดไม่ออก

ภาคนี้จะมาปลุกเสือในตัวชายหนุ่มอย่างแน่นอน…

ลิงก์อีบุ๊กของ Dek-D  → คลิกเพื่อที่นี่เพื่อซื้ออีบุ๊ก Dek-D

ลิงก์อีบุ๊กของ MEB → คลิกเพื่อที่นี่เพื่อซื้ออีบุ๊ก MEB

(แนะนำ) ลิงก์อีบุ๊กของ Pinto  →  คลิกเพื่อที่นี่เพื่อซื้ออีบุ๊ก Pinto 

Pinto E-Book ดูคูปองส่วนลดได้ที่ → https://pintobook.com/all-coupon