พบคนมีฝีมือ!

ตอนที่ 187 พบคนมีฝีมือ!

เสือน้อยจึงทดลองนั่งรถเมล์ ไปทำการสอบถามความเห็นของผู้โดยสารดู

ปรากฏว่าที่พวกเขาต้องการก็แค่ ‘รถเมล์มาตรงเวลา’ , ‘รถเมล์สะอาด’ , ‘คนขับรถกับคนเก็บเงินนิสัยดี’ , ‘ชั่วโมงเร่งด่วน ก็ปล่อยรถเมล์ออกมาหลาย ๆ คัน’ มีเพียงแค่เท่านี้!

ส่วนไอ้พวกรูปลักษณ์ หน้าตารถเมล์จะเป็นอย่างไร ยังไม่มีใครสนใจมันเลย เสือน้อยก็ตีเนียนนั่งถามคนอื่นอยู่เป็นวัน ๆ ด้วยเพราะว่าไม่มีอะไรจะทำอยู่แล้ว

จึงมานั่งลองสัมผัสพูดคุย กับคนใช้งานจริง ซึ่งมันส่งผลออกมาเป็นรูปธรรม และมาจากประสบการณ์จริงของผู้โดยสาร!

จากนั้นเองตัวของเสือน้อยก็จำต้องตัดใจไปก่อน ดูเหมือนในตอนนี้มันจะเป็นเรื่องไกลตัวจนเกินไป คงต้องให้เวลาผ่านไปอีกสักหน่อย ทำให้รถเมล์มันมาตรงเวลาก่อน อย่างที่ทุกคนคิดฝันไว้!

……

เวลาที่ไม่มีอะไรทำเสือน้อยกับลูกสมุนซ้ายขวาก็จะนั่งรถไปดูงาน เริ่มจากวัด ซึ่งกำลังใกล้จะก่อสร้างเสร็จเต็มทีแล้ว ชายหนุ่มเดินมาดูงานก่อสร้างพูดคุยกับพ่ออยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเดินดูโดยทั่ว ซึ่งรอนับวันเสร็จได้เลย!

จากนั้นก็ผ่านไปดูตลาดเจ้าพระยา เพราะเนื่องจากมีคนขับรถเข้าออกอย่างไม่ขาดสาย ไม่แพ้ตลาดไทเลยแม้แต่น้อย

ซึ่งคนที่มาซื้อมาขายก็เรียกชื่อตลาดจนติดปากว่า ‘ตลาดเจ้าพระยา’ แทนที่ ‘ตลาดบัวงาม’ ซึ่งเสือน้อยเป็นคนตั้ง

จากที่เสือน้อยไปสัมผัสมาด้วยตนเอง ที่คนเรียกชื่อนี้ก็เป็นเพราะว่า บริษัทขนส่งทางเรือใช้ชื่อว่าบริษัทขนส่งเจ้าพระยา เพราะว่าของหลายอย่างก็ต้องเข็น และนำออกมาจากในบริษัทนี้ อีกทั้งตัวตลาดยังอยู่ใกล้กับ ‘แม่น้ำเจ้าพระยา’ ซึ่งเห็นเด่นชัดสะดุดตา

พ่อค้า แม่ขายจึงพร้อมใจกัน…เรียกขานด้วยชื่อนี้แทน!

ตัวเขาเองก็ปล่อยเลยตามเลย คำคมของจีนเคยกล่าวไว้ “คล้อยตามฟ้าดินรุ่ง ขืนฟ้าดินดับ” เสือน้อยจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อเป็น ‘ตลาดเจ้าพระยา’ ไปเสียเลย

เพราะว่าจะตั้งตัวเป็นใหญ่ในฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยาอยู่แล้ว และตอนนี้ยอดของคนซื้อคนขาย มีแต่จะดียิ่งกว่าตลาดไท

ตรงนี้มีลูกหมีที่เป็นแม่งานคอยคุมตลาดดูแลอยู่ไม่ห่าง ส่วนพวกลูกน้องจากร้านขายข้าวแกงแม่ชบาก็ถูกตามมาช่วยด้วยเยอะมาก เพราะที่ร้านขายข้าวแกงที่นั่นมีคนใหม่ เข้ามาแทนที่อยู่ตลอดเวลา…

ในทางกลับกัน ที่ตลาดแห่งนี้จำเป็นต้องใช้คนเยอะมากจริง ๆ จึงก่อให้เกิดการจ้างงาน ในตำบลนี้และตำบลใกล้เคียงเป็นจำนวนมาก ซึ่งสร้างรายได้ให้กับผู้คนในละแวกนั้นไม่ใช่น้อยเลย!

ด้วยทรัพยากรซึ่งทุ่มเทอย่างเต็มที่ อีกทั้ง อบต. หลายแห่งที่อยู่ในเครือข่าย ก็ได้พร้อมใจกันช่วยอำนวยความสะดวก เพราะว่าตลาดกลายเป็นแหล่งจ้างงาน ที่สำคัญของคนละแวกนี้

ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวไปเป็นสถานที่กำหนดราคาสินค้าไปโดยปริยาย…

หลังจากนั้นเขาก็แวะเข้าไปดูกิจการต่าง ๆ และก็จะเข้าไปพบกลุ่มกุนซือ ซึ่งนั่งรออยู่ในห้องประชุมชั้นสาม โดยที่แต่ละคนก็เริ่มร่ายแผนการยาวเหยียดชุดใหม่ออกมา ที่ผ่านการปรึกษาหารือกันมาเป็นอย่างดี

ทุกคนในห้องรู้ดีว่าถ้าจะคุยกับ ‘นายน้อย’ ต้องเอาทั้งเหตุและผลมาประกอบกัน ถึงจะผ่านการเห็นชอบจากเจ้านายตนได้!

และในตอนที่เลิกประชุม ก็มีผู้เฒ่าคนหนึ่งเดินมาหาเสือน้อยและบอกว่า “นายน้อย กำลังหาพวกนายหน้าขายที่ เก่งเรื่องที่ดินอะไรทำนองนี้อยู่ใช่มั้ย?”

เสือน้อยพยักหน้ารับ “ปู่เสมอ มีคนที่จะแนะนำหรือครับ?”

“มีพอดีมันพึ่งเกษียณได้เมื่อปีก่อน…เป็นเจ้าหน้าที่กรมที่ดินพึ่งจะย้ายกลับมาอยู่บ้าน ที่จังหวัดปทุมนี่แหละ!” ผู้เฒ่าสูงวัยเล่าประวัติคร่าว ๆ ให้ฟัง

“ในเมื่อปู่กล้าแนะนำ…แบบนั้นก็ลองเชิญมาพบตัวหน่อยก็แล้วกัน! อยากลองภูมิดู เผื่อว่าจะจ้างเป็นที่ปรึกษาได้!” เสือน้อยพยักหน้าตอบรับ

พวกผู้เฒ่าเหล่านี้ มักจะยืนยันทำให้มั่นใจก่อน ถึงได้แนะนำคนมาให้รู้จัก เพราะถ้าไม่ทำเช่นนั้น แนะนำคนไม่มีคุณภาพออกมา มันอาจเสื่อมเสียไปถึงคนแนะนำได้!

……

วันต่อมาที่บ้านร่มไม้เย็น

เสือน้อยก็กำลังนั่งเล่นคีย์บอร์ดอยู่ที่ศาลาริมน้ำ เสียงดนตรีบรรเลงดังคลอเคลียมากับสายลมที่พัดผ่าน

พี่แหม่มแม่บ้านก็เดินเข้ามาพูดกระซิบว่า “นายน้อยค่ะ มีแขกมาขอพบค่ะ ดูเหมือนจะมาพร้อมกับปู่เสมอที่มาหานายน้อยบ่อย ๆ คนนั้น”

เสือน้อยเอ่ยปากบอกว่า “วานพี่แหม่มช่วยดูแลต้อนรับแขกเหรื่อให้ดี เดี๋ยวเสร็จเพลงนี้แล้วผมจะตามไปครับ”

ไม่นานเสือน้อยก็ก้าวเดินออกมา ก่อนที่จะยกมือไหว้ ทักทายผู้หลักผู้ใหญ่ตามมารยาท พร้อมพูดขึ้นว่า “สวัสดีครับทั้งสองท่าน เอ่อ…คนนี้คงเป็นคุณสมชัยสินะครับ!?”

จากนั้นปู่เสมอก็กล่าวแนะนำประวัติคร่าว ๆ ให้ฟังอีกรอบ ก่อนที่เสือน้อยจะเริ่มพูดคุยและสัมภาษณ์

จากการซักประวัติของปู่สมชัย ผู้เฒ่าวัยเกษียณคนนี้แล้ว ดูไม่ธรรมดาและผ่านงานมาเยอะแล้ว ทำมาทั้งหมดในกรมที่ดินแถมยังรู้จักชนิดของดินดีมาก อีกทั้งทำงานได้หลายอย่างทั้งเอกสาร หรือติดต่อประสานงาน! 

เสือน้อยพอได้ซักประวัติคร่าว ๆ แล้วก็ยิ้มแย้ม เพราะเขาก็ดีใจเป็นพิเศษที่ได้คนเก่งมาทำงานด้วย

ชายหนุ่มคลี่ยิ้มพูดขึ้น “ดีมากครับ…ในส่วนของค่าแรง พวกเงินเดือนผมจะจ้างในฐานะที่ปรึกษาก็แล้วกัน!”

สมชัยยิ้มตอบ “ได้เลยครับ ไม่มีปัญหาดีกว่านอนอยู่บ้านเฉย ๆ จนแก่ตาย” ถึงจะตอบไปอย่างนั้น ทว่าภายในใจก็ลอบยินดี เพราะว่าตัวเขาเองก็ยังมีภาระทางการเงินที่มากล้น ซึ่งจะต้องส่งเสีย

เนื่องจากบางครั้งพวกลูกหลาน ก็ชักหน้าไม่ถึงหลัง จึงต้องบากหน้ามาหยิบยืมเงินจากตัวของเขาเองอยู่บ่อยครั้ง

ดังนั้นทำให้ตั้งแต่ตัวเขาเองเกษียณมา เงินมันก็มลายหายไปราวกับสายน้ำ ด้วยเพราะเกษียณอายุแบบขอรับบำเหน็จ

ตัวของเขาเองก็ฟังมาว่าเด็กหนุ่มตรงหน้า เป็นคนหนุ่มไฟแรงทำธุรกิจใหญ่โต ใจกว้าง และชอบใช้คนมีฝีมือ ส่วนธุรกิจอะไรบ้างเขาก็ไม่รู้?

จากนั้นเมื่อสัญญาปากเปล่าเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาลองภูมิ โดยเสือน้อยให้ลูกน้องขับรถพาไปดูบริเวณที่ดิน ซึ่งยังเป็นปัญหาอยู่…

“เช่นที่ดินแปลงนี้ท่าจะเอามาทำ…ดีไหม?” ชายหนุ่มพาคุณปู่สมชัย ผู้เฒ่าวัยเกษียณนั่งรถตะลอน ๆ ไปทั่วทั้งอำเภอเมือง

จนมาถึงวัดที่พ่อผันกับพวกกำลังก่อสร้าง เสือน้อยก็อธิบายให้ฟังถึงรายละเอียด และให้ช่วยตรวจดูดินหน่อยว่าเป็นยังไงบ้าง เผื่อในกรณีน้ำท่วม ฯลฯ

สมชัยก็ไม่ได้ทำให้อาชีพรับราชการในกรมที่ดินของตัวเอง ที่ทำมานานจนถึงอายุ 60 ปีต้องเสียเปล่า! เขาเริ่มบรรยายคุณลักษณะ แถมยังอธิบายวิธีแก้ไขปัญหาดิน ขณะเดียวกันก็ตกอกตกใจกับแนวคิดของเด็กหนุ่ม ‘ว่าที่นายจ้างคนใหม่’ เพราะดูดีมีวิสัยทัศน์มาก!

ในวันนั้นเองเสือน้อยที่พาลุงสมชัย ไปทดสอบความรู้ยกใหญ่ ผลปรากฏว่าเป็นคนที่มีความรู้เกี่ยวกับที่ดินเป็นอย่างมาก แถมยังเสนอแนะการจัดหาแปลงที่ดินสวย ๆ ประกอบกับความสามารถอื่น ๆ ในสายงาน ที่พูดแก้ไขปัญหาได้ตรงจุด

ถามอะไรที่เกี่ยวกับสายงานที่แกเคยทำมาก่อน ก็ตอบได้หมด จึงตกลงว่าจ้างให้เจ้าตัวเป็นที่ปรึกษา เพราะเขาหาคนประเภทนี้มานานแล้ว ซึ่งคนที่แนะนำมาดีกว่าที่ตนเองคิดไว้มาก เพราะพวกนายหน้าขายที่ใครก็เป็นได้

แต่คนที่รู้เรื่องที่ดิน ดูสภาพดิน ทำเลที่ตั้ง องค์ประกอบโดยรอบ หรือเปล่านี่คืออีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งเขาก็ตามหามานาน ดีที่เสือเฒ่าอย่างปู่เสมอแนะนำมา ไม่ทิ้งลายอดีต ส.ส. เลยจริง ๆ

ประวัติการทำงานราชการของปู่สมชัย ก็กลายเป็นใบเบิกทางช่วยหนุนเสริมได้เป็นอย่างดี และช่วยในการพิจารณาเงินเดือนของผู้เฒ่าคนนี้!

เจ้าตัวขอให้เรียกว่า ‘ลุง’ ก็พอ เพราะคำว่า ‘ปู่’ ฟังดูแล้วมันแก่เกินทัดทาน!

แต่ก็ถูกเสือน้อยบอกปฏิเสธ เพราะในกลุ่มส่วนใหญ่เรียกว่าปู่กันทั้งนั้น ในส่วนสัญญาว่าจ้างก็ให้เงินเท่าตอนก่อนเกษียณ แต่หากมีผลงานพิเศษเข้าตาเพิ่มเติม ก็ค่อยพิจารณาปรับเพิ่มเอาทีหลัง

ซึ่งหน้าที่หลัก ๆ ก็คือคอยดูแลที่ดินที่มีคนนำมาขาย และก็ที่ดินซึ่งตัวเสือน้อยได้ถือไว้ในครอบครอง เช่นว่า มันเหมาะจะเอาไปทำอะไร ปรับปรุงดินอย่างไรดี ฯลฯ