อย่าทำร้ายผมนะ ผมแค่มากินไอติม!

ตอนที่ 194 อย่าทำร้ายผมนะ ผมแค่มากินไอติม!

ขณะที่พี่ว้ากกำลังตะคอกใส่รุ่นน้องอยู่นั้น

มีเพลงดังขึ้นและก็มันได้กระตุ้น ต่อมอยากเต้น ของคนไทยซึ่งมันฝั่งไว้อยู่ในสายเลือด!

ประจวบกับเป็นเพลงดังที่ใคร ๆ ก็รู้จักพวกว้ากสี่ตัว ทำสีหน้าเหยเก ไม่รู้จะทำยังไงกับสถานการณ์ตรงหน้า เพราะรุ่นน้องแต่ละคนก็มีรอยยิ้มที่มุมปากเล็ก ๆ

ทางด้านพวกเสือน้อยก็เต้นกันอย่างเมามัน “ตับ ตับ ตับ ตับ!” พร้อมกับดีเจเทพไทที่กำลังเต้นอยู่บนรถ ท่าเต้นแต่ละท่าดูยั่วยวนโทสะของอีกฝ่ายเสียเหลือเกิน

เพราะว่าหลังจากที่ทุกคนได้ฟังแผนการของเสือน้อยแล้ว ก็เต็มใจให้ความช่วยเหลือ อีกฝ่ายเป็นถึงเจ้าถิ่น และกล้าทำขนาดนี้แสดงว่ามันก็ต้องมีความมั่นใจ 

ในตอนวางแผนเสือน้อยที่ยืนโดดเด่นอยู่หน้าสุดก็พูดว่า “ถ้าเกิดอะไรขึ้นให้โบ้ยมาที่เขาคนเดียวเลย!”

พอได้ยินคำนี้ทุกคนก็ยินดีปรีดา มีคนออกไปรับคมหอกคมดาบแทนไม่ดีตรงไหน?

ส่วนพวกเขาก็เป็นแค่พวกลูกไล่…ไก่กาก็เท่านั้น และในวันนี้แต่ละคนก็ตั้งใจมาเต้นเย้ยไอ้พวกรุ่นพี่ทั้งหลาย และอีกนัยหนึ่งเสือน้อยมันบอกว่าต้องการดึงเพื่อน ๆ ที่กำลังรับน้องอยู่ให้มาฝั่งเขามากขึ้นเรื่อย ๆ

เสือน้อยที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็กลั้นหัวเราะแทบไม่ไหว

“ไอ้พวกนี้ จ้างร้อยเล่นล้านเสียด้วย! พอมีคนออกหน้ายิ่งแล้วใหญ่” ตัวเขาเองก็คิดถึงข้อนี้ไว้แล้ว เป็นธรรมดาของมนุษย์ที่ต้องการผู้นำที่เข้มแข็ง และก็เป็นธรรมดาของคนไท(ย) อีกเช่นกันที่ไม่ชอบถูกกดขี่ เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว

พอจบเพลงนี้เสร็จ ทันใดนั้นดีเจเทพไท ก็เปิดเพลงหมอลำก่อนจะเซิ้งกันอย่างเต็มที่ เจ้าตัวก็พูดสำเนียงอีสานขึ้นว่า “ม่วนอีหลีแท้วะ!”

จากนั้นทั้งหมดก็พากันเต้นระเบิดเถิดเทิง ถึงไหนถึงกัน พวกพี่ว้ากก็ตะโกนแข่งกับเครื่องเสียง จนคอแหบแห้งไปหมดแล้ว ลูกกระเดือกมันก็แทบจะหลุดออกมาจากคอ

รุ่นน้องหลายคนหน้าระรื่น มองดูความสุขบนความทุกข์ของไอ้พวกว้ากทั้งสี่ตัวที่อยู่ข้างหน้า

พอเห็นเต้นกันอยู่ครึ่งชั่วโมงพอหายเหนื่อยก็ไปนั่งกินของชิล ๆ กันต่อพวกเขาทำหน้าไม่ถูกเหมือนกัน ในใจหลายคนคิดว่านี่พวกกูกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย!

เสียงดนตรีที่เงียบหายไป แต่กลับปรากฏกลิ่นหอม ๆ ของขนมนมเนย มองดูคล้ายกับว่า มาปิกนิกกันอย่างงั้นแหละ

เสือน้อยนั่งอมยิ้มอยู่ตลอด พลางกินไอติมรสมะนาวของโปรดตัวเองไปหลายกรวยแล้ว 

ที่เขาให้พักเป็นช่วง ๆ จะได้ดึงอารมณ์ของเพื่อนร่วมสาขา และทำให้พวกเขาได้ขบคิด

ทว่าหลังจากนั้นไม่นานก็มีเจ้าหน้าที่รปภ. ของมหาลัยเดินมาสอบถามว่าใครอนุญาตให้มาขายของ? และอนุญาตให้เอาเครื่องเสียงเข้ามา?

ทุกคนก็พากันชี้ไปที่เสือน้อยโดยพร้อมเพรียง ตัวของชายหนุ่มก็ได้ยิ้มแป้นกวักมือเรียกพวกพี่ รปภ. ทั้งหลายมานั่งข้าง ๆ

“ว่าไงพี่ชาย ใครไปแจ้งหรือร้องเรียนพี่มาหรือ? ตัวผมจะได้ตอบคำถามถูกในฐานะผู้จัดงาน” เสือน้อยกินไอติมไปคุยไป

ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า “เอ่อใช่เสียมารยาทจัง พวกพี่ ๆ จะกินอะไรมั้ย ไปสั่งได้เลยนะ ของฟรีงานนี้ผมเลี้ยงเพื่อน ๆ” ชายหนุ่มผายมือเชิญกินตามสะดวก

พอเห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบไป ตัวเสือน้อยก็ไม่ได้มีท่าทีรีบร้อนใจ ส่วนเพื่อน ๆ เห็นดังนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตากินกันต่อไป “ว่าไงพี่ชาย…ผมจะได้ตอบคำถามที่พี่ถามมามั้ย?”

“ก็มีคนไปร้องเรียนว่ามีคนก่อเสียงดังรำคาญ แถมยังเอารถเข้ามาขายอาหารอีก” รปภ. คนหนึ่งพูดขึ้น

“อ๋อ…อย่างแรกผมเป็นนักศึกษามหาลัยนี้ กำลังจัดงานรับเพื่อนใหม่อยู่ซึ่งสามารถทำได้ตามสิทธิ์ที่ได้เขียนไว้ในกฎมหาวิทยาลัยนะครับ ตัวเสือน้อยก็ล้วงมือ เข้าไปในกระเป๋าหยิบกระดาษออกมา อย่างที่สองผมไม่ได้เอามาขาย แต่สั่งมาแจกให้เพื่อน ๆ ร่วมห้อง!”

เสือน้อยพูดช้า ๆ ชัด ๆ

“เอ๊ะ! แต่ว่ามีคนทำผิดกฎมหาลัยอยู่นะ พวกพี่เห็นตรงโน้นมั้ย? มีคนกำลังบังคับขู่เข็ญนักศึกษาอยู่ ลองไปดูหน่อยมั้ย? มันเสียภาพลักษณ์มหาลัยนะ ถ้ามีใครไปแจ้งความเข้า!” เสือน้อยกินไปพูดไป

“หรือถ้าพี่ไม่ไปจัดการเดี๋ยว ผมแจ้งตำรวจให้ก็ได้นะพี่ จะได้ไม่ต้องลำบากใจกัน?” ชายหนุ่มถามด้วยความเป็นห่วง ทว่ารอยยิ้มกลับแฝงไว้ด้วยเลศนัย

สายตาของเขามองไปยังบรรดา รปภ. “พี่ ๆ คงรู้แล้วใช่มั้ย เป็นไอ้พวกนั้นที่มันพยายามจะกลั่นแกล้งผม งั้นผมร้องเรียนบ้างมันทำผิดกฎมหาลัยพี่ไปจัดการให้หน่อย!?”

ได้ยินดังนั้นพวก รปภ. ของมหาลัยก็มองหน้าเลิ่กลั่ก 

แต่ทว่าเสือน้อยก็กลับพูดขึ้นว่า “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ผมมีทางเลือกให้พวกพี่สองทาง หนึ่งคือเข้าไปถามว่ามีการบังคับขู่เข็ญจริงไหม เผลอ ๆ ได้ผลงานด้วยนะ กับอีกอย่างพี่ ๆ หันหลังกลับไปซะ ประเดี๋ยวผมโทรรายงานมหาลัยถึงการเลือกปฏิบัติของพวกพี่ ๆ เอง”

เสือน้อยได้เลียไอติมไปพลาง ๆ

“เอ่อ…ไม่มีอย่างที่สามเหรอ?” หนึ่งในกลุ่มเจ้าหน้าที่กระอักกระอ่วน ไม่รู้จะทำยังไง

“มี…แต่ว่าพี่ก็ต้องติดหนี้น้ำใจผมไว้ครั้งหนึ่งเอามั้ยล่ะ!?”

เสือน้อยเสนอจากนั้นก็เอาปากกามาเขียนบนหัวกระดาษว่า “หนี้น้ำใจ” ด้านข้างมีชื่อพร้อมเบอร์โทรศัพท์

จากนั้นทั้งหมดก็พร้อมใจกันลงชื่อติดหนี้น้ำใจไว้ เพราะไม่อยากโดดไปเข้าร่วมเรื่องน่าปวดหัว “เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รอง เอากระดูกมาแขวนคอ” งานแบบนี้ทำไปปวดหัวเปล่า ๆ

ส่วนเสือน้อยก็ถ่ายรูปเป็นหลักฐาน พร้อมพูดว่า “ถ่ายรูปไว้แล้ว ไว้เจอกันพี่ เผื่อว่าผมมีอะไรจะได้ใช้งานกัน ผมชื่อเสือน้อยนะจำหน้าไว้ให้ดีล่ะ!” เขาตอบแบบไม่ยี่หระเลย

พอเพื่อน ๆ เห็นว่าเสือน้อยสามารถทำให้อีกฝ่ายถอยร่นกลับไปได้ ก็รู้สึกมั่นใจยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม จุดประสงค์ในวันนี้ของเขาเพียงต้องการดึงคนออกมาจากกลุ่มนั้น!

……

ในขณะที่เสือน้อยเปิดเพลงและกำลังปิกนิกกันอยู่ 

พวกพี่ว้ากก็ยุยงส่งเสริมให้ทุกคนเริ่มเกลียดกลุ่มของเสือน้อย โดยทางอ้อม ผ่านการซ่อม โดยการให้กลิ้งหมอบปั่นจักรยานอากาศ คล้ายกับอยู่ค่ายทหาร…

ทำแบบนี้อยู่หลายสิบนาที

ก็มีชายคนหนึ่งลุกขึ้นโวยวายพร้อมพูดว่า “พอกันทีกูเบื่อ! เชิญพวกมึงเล่นกันให้สนุกไปเถอะ…ไอ้สัตว์!” เขาทนไม่ไหวแล้ว

จึงเอาป้ายคล้องคอโยนทิ้ง ก่อนเดินจากไป ตอนนี้เขาไม่แยแสอะไรทั้งนั้น 

ชายหนุ่มเดินพุ่งตรงไปยังกลุ่มของเสือน้อยก่อนถามว่า “เฮ้ย! เสือน้อยขอกินน้ำหน่อยสิ พอดีกำลังหิวว่ะ!”

เสือน้อยก็คลี่ยิ้มพูดว่า “เชิญตามสบายเอาบัตรนักศึกษามามั้ย เอาไปยื่นให้คนขายด้วย เขาจะได้นับจำนวนถูก!”

ไม่นานเพื่อนร่วมรุ่นทั้งหลายที่เบื่อหน่าย ต่างก็พากันทยอยเดินออกมาจากบริเวณนั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเหลือคนอยู่หน่อยเดียว

เพื่อนต่างห้องก็มาขอพึ่งใบบุญของเสือน้อย ตัวเขาก็รับไว้และพูดเหมือนกับคนแรกเอาบัตรนักศึกษาไปแลกอาหารมากินได้

เขาคลี่ยิ้ม “แผนการเหล่าหนุ่มสาวผู้เป็นขบถ…ได้เริ่มขึ้นแล้วสินะ!” 

บรรดารุ่นพี่ที่จัดกิจกรรมทั้งหลายต่างก็โมโห และรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก แต่ไม่รู้จะทะเลาะกับใครดีระหว่างไอ้เสือน้อยกับไอ้สี่พี่ว้ากที่สั่งซ่อมนานขนาดนี้

เป็นใครเขาก็ทนไม่ได้ทั้งนั้น ให้ตัวมันทำ…มันก็ทำไม่ได้ เพราะถูกทรมานอยู่สิบนาที!

พวกพี่ว้ากเห็นเพื่อน ๆ ร่วมรุ่นมองด้วยสายตาดูถูกดูแคลง

ก่อนที่จะมีชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้นว่า “ไอ้ปั้นจั่น ไอ้เต้ ไอ้เชน ไอ้ข้าวโอ๊ต มึงทำบ้าอะไรวะ ไปเก็บกดมาจากไหนไอ้ฉิบหาย ดูสิน้องหนีไปหมดแล้ว แล้ววันนี้จะทำยังไง พรุ่งนี้ต้องเข้ารับน้องคณะด้วยนะ”

จากนั้นคำด่าต่าง ๆ นานามากมายก็ออกมาจากปากเพื่อนร่วมรุ่น

ทำเอาทั้งสี่โกรธจนตัวสั่นถูกกดดันจนคล้ายหมาจนตรอก จึงหันหน้าไปตรงที่ไอ้เสือน้อยนั่งอยู่ก่อนจะพร้อมใจกันวิ่งปรี่เข้าไปหา

ขณะเดียวกันเทพไทที่ยืนอยู่บนรถก็มองไปเห็นทั้งสี่ทำท่าจะพุ่งมาทำร้าย จึงตะโกนบอกเพื่อนให้รู้ตัว พอเสือน้อยเห็นก็โบกมือไม่ต้องเข้ามายุ่ง พร้อมตะโกนเสียงดังใส่ทั้งสี่คนที่กำลังวิ่งมา “อย่าทำร้ายผมนะ ผมแค่มากินไอติม!” 

ทุกคนก็ตะลึงงัน “ไอ้บ้าหน้าสิ่วหน้าขวาน มึงยังมาพูดเรื่องกินไอติมเนี่ยนะ!?”

ทั้งสี่คนก็ไม่มีท่าทีจะหยุดชะงักยังพุ่งตรงมา เสือน้อยก็สะบัดข้อมือข้อเท้าเล็กน้อย

ก่อนพุ่งเข้าใส่ทั้งสี่คน เหมือนเสือโคร่งกระโจนเข้าหาฝูงหมาป่า ก่อนจะออกลีลาแม่ไม้มวยไทย หมัดเท้า เข่า ศอก กระแทกใส่ทั้งสี่อย่างเต็มที่ ก่อนจะกระทืบซ้ำไปคนละรอบ

“มวยคนละเบอร์…กระดูกคนละเบอร์เกินไป” สำหรับเสือน้อย ยิ่งโตมาเขายิ่งบ้าพลัง เขาชอบชกมวยเป็นชีวิตจิตใจ เวลาปกติมักจะให้ลูกน้องรุมซ้อมอยู่บนเวทีบ่อย ๆ

พอเห็นว่าทั้งสี่คน ไม่ถึงครึ่งนาทีก็หมอบลงไปนอนกองกับพื้นก็ทำเอาเพื่อน ๆ ตกตะลึงกันยกใหญ่ 

“กระจอกจังวะ! กระดูกก็ยังไม่เคลื่อนเลย รีบนอนกันเสียแล้ว” เขาใช้ตีนเขี่ยทั้งสี่คนเพื่อ พยายามปลุกให้ตื่น

สายตาของเขามองตรงไปยังบรรดารุ่นพี่ที่ยืนอยู่ ก่อนจะ เดินย่างสามขุม เข้าไปหาด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร ทว่าบรรดารุ่นพี่ที่มองกลับรู้สึกเสียวสันหลังวาบ สะกดตรึงไม่ให้ทุกคนขยับเขยื้อน

พริบตาเดียวเสือน้อยก็เดินมาถึงบรรดารุ่นพี่ทั้งหลาย ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ปีสองทั้งหมดไปให้พ้น! ปีหนึ่งจะประชุม!” สายตาของเขาไม่ยอมให้ใครปฏิเสธ คนที่เหลือจึงพากันเดินแยกย้ายจากไป

เสือน้อยที่สงสัยอยู่ในใจว่า “ทำไมยังมีเพื่อนร่วมรุ่นที่ไม่ลุกตามไปอยู่อีก? เพราะเขาทำขนาดนี้แล้ว”

เขาจึงมองไปยังเพื่อน ๆ ก่อนจะถามว่า “เป็นยังไงบ้างทุกคน ไหนบอกเหตุผลมาหน่อยสิ เพราะอะไรถึงยังทนอยู่แบบนี้ ไม่ลุกตามเพื่อน ๆ ไป?”

หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้นว่า “ใจจริงเราก็อยากจะลุกไปนะเสือน้อย แต่ว่า…” 

เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “เราเป็นเด็กทุนน่ะ เลยกลัวว่าถ้าไม่เข้าร่วมกิจกรรมแล้ว อาจจะส่งผลกระทบได้!”

เสือน้อยลูบคางครุ่นคิดในใจ “เห็นจะจริงดังว่าในกรณีแบบนี้ ตัวเขาเองก็ลืมไปเสียสนิทเลย” ก่อนจะหันไปหาคนอื่น ๆ และเริ่มถามไล่เรียงทีละคน ผลก็ออกมาเหมือนกัน ซึ่งโดยสรุปแล้ว เพราะกลัวถูกมหาลัยตัดสิทธิ์ทุน

“ไหนลองบอกเงื่อนไขนักเรียนทุนมาซิ?”

หลังจากนั้นเพื่อน ๆ ก็ได้ทำการแจกแจงเงื่อนไขคร่าว ๆ ให้เสือน้อยฟัง เช่นว่า จะต้องทำกิจกรรมให้ได้ครบ 42 ชั่วโมงภายในหนึ่งเทอม นั่นจึงเป็นเหตุให้โดดไม่ได้ เพราะจะได้ถือโอกาสเก็บชั่วโมงทุนไปในตัว

ภาคนี้เสือน้อยจะเริ่มออกล่าเหยื่อกันจริง ๆ แล้ว ฮึฮึ