254. วัดใหม่เจ้าพระยา!
วัดใหม่เจ้าพระยา!
ตอนที่ 253 วัดใหม่เจ้าพระยา!
ก่อนเปิดเทอมหนึ่งอาทิตย์ก็ได้ฤกษ์เปิด ‘วัดใหม่’
ชื่อนี้กลายเป็นชื่อที่ชาวบ้านคุ้นหูกันแล้ว เรียกติดปากกันเป็นประจำ ดังนั้นตอนที่ตั้งชื่อวัดก็ต้องมีคำว่า ‘ใหม่’ เข้าไปด้วย
เสือน้อยเองก็ไม่สนใจโยนงานให้พวกคณะกรรมการวัด ที่มีอุดมการณ์เดียวกับเขาและพระครูมหาไผ่ ทางพระครูก็ตั้งชื่อว่า ‘วัดใหม่เจ้าพระยา’
ส่วนพระลูกวัดก็อยู่ในแนวความคิดของพระมหาไผ่ แต่แรกแล้วทุกคนเห็นตรงกันว่าจะไม่จัดงานยิ่งใหญ่ ทำแค่พอเป็นพิธี แต่ทว่าเมื่อข่าวแพร่กันปากต่อปาก ในเฟซบุ๊กวัดก็มีคนเข้ามาถามไถ่กันไม่ขาดสาย
จนกลายเป็นว่าต้องหาเก้าอี้มาเตรียมพร้อมต้อนรับแขกเหรื่อ ซึ่งในตอนแรกทางด้านวัดก็ประกาศแล้วว่า จุคนเตรียมที่นั่งไว้นิดเดียวเท่านั้น แค่เต็มศาลาการเปรียญและด้านนอก
แต่พอถึงวันจริง คนแห่แหนมากันเต็มวัด ล้นจนไม่รู้จะล้นยังไง ยังโชคดีที่เตรียมเผื่อไว้ในกรณีฉุกเฉินมีคนถือโทรโข่ง ประชาสัมพันธ์ตามจุดต่าง ๆ
แน่นอนนั่นก็คือพวกที่ใส่ชุดเสือขาว ที่พวกชาวบ้านคุ้นชินเป็นอย่างดี จากเหตุการณ์น้ำท่วมเมื่อปีก่อน
จะว่าไปแล้วเพียงหนึ่งปีก็ผ่านพ้นไปไวเหมือนโกหก จนคนบางคนยังตั้งหลักไม่ได้เลย หลาย ๆ คนก็หวังว่าจะมาพึ่งใบบุญของวัดใหม่ มาพึ่งใบบุญพระครูมหาไผ่
ดูเหมือนว่าวัดแห่งนี้จะกลายเป็นศูนย์รวมใจ ของคนเมืองปทุมธานีไปเสียแล้ว
พ่อผันกับแม่ชบาในฐานะเจ้าภาพก็ยิ้มแต้ ต้อนรับยกมือไหว้ขอบคุณทุกคน
โดยเฉพาะแม่ชบา ตัวเธอยิ้มแย้มและดูดีใจมากเป็นพิเศษ ทั้งวันยิ้มไม่มีหุบ ยืนต้อนรับขับสู้กับพวกบรรดาแขกเหรื่อ อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่กลับรู้สึกอิ่มบุญเสียด้วยซ้ำไป
……
จนกระทั่งเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมยาก เมื่อปีก่อนเดินเข้ามาหา
ผู้หญิงคนนั้นก็คือ ‘แม่เดือน’ ผู้มีฝีมือการทำอาหารเป็นเลิศ จนขนาดที่ว่าตัวเธอเองยังต้องชื่นชม จึงทำให้ทั้งคู่ถูกชะตากันเป็นอย่างมาก เพราะฝีมือเสน่ห์ปลายจวักล้ำเลิศพอ ๆ กัน
ในวันนี้เดือนได้พาลูกสาวของเธอมาด้วย ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนประดับดาวนั่นเอง ทำให้กลายเป็นที่จับจ้องของผู้คนไปโดยปริยาย
แม้นว่าตัวเธอจะใส่ชุดขาวดูเป็นกุลสตรีไทย แต่ผิวพรรณที่เปล่งปลั่งออกมา ไม่ธรรมดาเป็นอย่างมาก ใครเห็นก็ต้องเหลียวมอง ในตอนที่ดาราสาวได้เจอแม่ของเสือน้อย ก็ยกมือกล่าวสวัสดีอย่างว่าง่าย ยิ้มแย้มทักทายอย่างเป็นกันเอง
แม่ชบาก็ตกใจ เธอเองก็พึ่งรู้เหมือนกันว่าทั้งสองเป็นแม่ลูกกัน “อุ๊ยตาย! แม่เดือนทำไมถึงไม่บอกกันก่อนล่ะ…ว่าเป็นแม่ของหนูประดับดาว นี่รู้มั้ยยัยนกแก้วหลานสาวของฉัน กับยัยลูกหมีเนี่ย เป็นเพื่อนสนิทกับหนูประดับดาวเลยนะ”
แม่เดือนก็ยิ้มแย้มพูดว่า “มาช่วยด้วยใจจะอวดอ้างไปทำไมกันล่ะแม่ชบาก็…” เธอตีแขนเบา ๆ ทีหนึ่ง ทั้งสามยืนพูดกันอยู่หลายคำ
ก่อนแม่ชบาจะจูงมือสองแม่ลูก มานั่งหลบร้อนตรงมุมหนึ่ง ปล่อยให้สามีเป็นแป๊ะยิ้มยืนรับแขกอยู่อย่างงั้น
“มา ๆ นี่คนกันเองทั้งนั้นเลย นี่ตัวของป้าเองก็เป็นแฟนคลับของหนูประดับดาว ป้าตามดูละครหนูทุกเรื่องเลยนะลูก…เก่งมากเลย!” แม่ชบาคลี่ยิ้มสดใส
“อะไรกันมาเรียกปงเรียกป้า…เรียกน้าหรือไม่ก็พี่สาวดีกว่ามั้ยจ๊ะ!?” สองสาวใหญ่พูดไปหัวเราะไป
ส่วนทางด้านประดับดาวก็ยิ้มแย้มนั่ง ฟังทั้งสองคุยกันไม่ได้เอ่ยขัดอะไร พอถูกถามอะไรมาก็ตอบไปตามนั้นจนท้ายที่สุด ก็ให้เรียกว่า “แม่” จะได้เหมือนกัน
แม่เดือนชะเง้อมองหาหลานชาย ก่อนที่จะถามขึ้นว่า “แล้วนี่พ่อลูกชายตัวดีของแม่ชบา หายไปไหนเสียแล้วล่ะ วันนี้ไม่เห็นออกมารับแขกเหรื่อเลย?”
“ไม่รู้มันไปไหนเหมือนกัน ฉันก็ปวดหัวตามตัวมันลำบากเหลือหลาย คงกำลังยุ่งกับงานใหม่ ๆ เจ้าตัวดีนี่ มันชอบตื่นเต้นเวลาที่ได้คิดงานใหม่ ๆ ออก” แม่ชบาก็พูดชมลูกชายให้ฟังอยู่หลายคำ
“นี่…ว่าแต่แม่ชบารู้หรือยัง ทั้งเจ้าเสือน้อยกับลูกสาวฉันเนี่ย เรียนอยู่คณะเดียวกัน แถมยังสนิทสนมกันอีกนะ!” เดือนพูดจั่วหัวเปิดประเด็น
“หา!! จริงเหรอ?” แม่ชบาตกใจเรื่องนี้เธอไม่รู้จริง ๆ ไม่ได้แสร้งทำเป็นไม่รู้ อยู่มหาลัยมันไม่ไปก่อเรื่องก็บุญหัวแค่ไหนแล้ว จึงไม่ได้ถามไถ่เรื่องอื่น ๆ
แม่ชบาลุกขึ้นยืนเธอยิ้มหน้าแป้นแล้น พร้อมกับดึงมือของประดับดาวให้ลุกขึ้นมาด้วย
ในดวงตาเปล่งประกายความคิดมากมาย เพราะนึกถึงคำพูดของสิน ที่ได้มาพูดแนะนำเมื่อวันก่อน วัยของเจ้าเสือน้อยมันก็ควรมีคู่หมั้นคู่หมายไว้ได้แล้วจริง ๆ ยิ่งมาเจอกับดาราสาวสวยก็ยิ่ง เข้าคู่กันไม่ใช่เหรอ?
เธอจับประดับดาวหมุนตัวไปมา เสียงจุปากก่อนชม “สวยดูดีมากจริง ๆ ฉันก็ถึงว่าทำไมเจ้าเสือน้อย มันโทรมาบอกว่าได้พรีเซนเตอร์แล้วเมื่อคราวก่อน…ปรากฏว่ารู้จักกันแล้วนี่เอง!”
ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ หยิบโทรศัพท์ต่อสายไปหาลูกชายตัวแสบให้รีบมาหาทันที!
จากนั้นแม่ชบาก็ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของประดับดาวเป็นพิเศษ ทั้งพวกการเรียนเข้าวงการยังไง ฯลฯ เธอถามอย่างกับสัมภาษณ์คนเข้าทำงาน แต่ว่ามันได้ลึกลงไปในรายละเอียดกว่านั้นเสียอีก!
……
เสือน้อยใส่ชุด ‘คลุมเสือโคร่งขาว’ ที่ได้ออกแบบมาเป็นอย่างดี เหมาะกับอากาศเมืองไทย ใช้ผ้าชั้นเลิศสวมใส่เบาสบาย แถมยังถักทอเป็นอย่างดีด้วยเช่นกัน จึงมองดูมีเอกลักษณ์เป็นพิเศษ
เห็นแม่โทรตามยิก ๆ ชายหนุ่มก็งุนงง แต่ก็ต้องรีบไปประเดี๋ยวจะโดนบ่นอีก…
ในตอนที่มาถึง ก็เจอแม่ชบานั่งอยู่กับเพื่อนวัยใกล้ ๆ กัน แต่แน่นอนว่าเขาได้เห็นประดับดาวก่อนใครอื่น เธอนั่งคลี่ยิ้มโบกมือให้ชายหนุ่มตั้งแต่ไกล ๆ แล้ว
เสือน้อยก็ถึงบางอ้อ และก็เดินเข้ามาก็กล่าวสวัสดีคุณแม่ของประดับดาวทันที เพราะไม่ต้องเดาอะไรมากมาย คำว่าดูช้างให้ดูหางดูนางให้ดูแม่ก็เป็นเช่นนี้ ลูกจะสวยได้ใครมานอกเสียจากพ่อกับแม่!
ชายหนุ่มพูดป้อยอตั้งแต่เริ่มเห็นทันที “แหม่…คุณแม่นี่สวยเหมือนกับดาวเลยนะครับ มองเผิน ๆ นึกว่าเป็นพี่สาวเสียอีก…”
แม่เดือนยิ้มหวาน “แหม่…ปากหวานเสียจริงนะพ่อ!”
ประดับดาวลุกขึ้นยืนใกล้ ๆ ก่อนจะสัมผัสกับชุดคลุม พร้อมกับถามขึ้น “ชุดคลุมอะไรน่ะ ใส่แล้วดูเท่ดี!?”
“อ๋อ! ชุดประจำตำแหน่งน่ะ เอาจริง ๆ แล้ว ก็ใส่ไว้กันแดด เรายังจำได้เลยว่าดาวน่ะแซวเราเรื่องไม่ทาครีมกันแดด เมื่อตอนต้นปีอยู่เลยนี่นา!?” เสือน้อยระบายยิ้มส่งให้กับเธอ พร้อมได้กางแขนให้ประดับดาวได้ลองสัมผัสดู…
‘ส่วนสองแม่’ ก็ยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนหันมาสบตากันแค่มองตาก็รู้ใจ และนั่งฟังชายหนุ่มหญิงสาวเขาพูดคุยกะหนุงกะหนิงกัน บรรยากาศดูเป็นกันเองเป็นอย่างมาก โดยทั้งสองไม่มีใครเอ่ยขัดจังหวะเลยแม้แต่น้อย!
เสือน้อยจึงถามขึ้นว่า “นี่ดาวไปหาพระครูกันดีมั้ย? พระครูเป็นคนสอนเสือมาตั้งแต่ยังเด็กเลย จึงได้นับถือท่านมาโดยตลอด!”
“ได้ไปสิ…” เธอยิ้มตอบ ก่อนจะหันไปบอกแม่ทั้งสอง และพอเดินออกไปได้ครู่หนึ่งก็ถามขึ้นว่า “ลูกหมีอยู่ไหน?”
เสือน้อยก็บอกว่า “อีกฝ่ายกำลังบ้างาน ทดลองของใหม่อยู่น่ะ”
เอ…หรือจะเปลี่ยนเป็น “หนุ่มงามล่มเมืองแทน?”