255. เลี้ยงให้เชื่องด้วยอาหาร!
เลี้ยงให้เชื่องด้วยอาหาร!
ตอนที่ 254 เลี้ยงให้เชื่องด้วยอาหาร!
“มา ๆ พี่เดือนมาช่วยฉันรับแขกหน่อยเถอะ พวกเราร่วมทุกข์กันมามาก วันนี้มาร่วมสุขร่วมบุญกันเสียหน่อยเนอะ!” แม่ชบาชวนไปยืนต้อนรับแขกเหรื่อ
ส่วนเสือน้อยก็พาสาวสวยเข้ามาพบพระครู ก่อนจะแนะนำเธอให้ได้รู้จักพระครูของตน
มหาไผ่คลี่ยิ้มกล่าวว่า “หญิงก็งาม ชายก็หล่อ…ดูเข้าคู่กันดีนะ”
ทำเอาประดับดาวเอียงอาย จากนั้นเสือน้อยก็พาไปเดินดูรอบ ๆ วัด และก็อธิบายจุดประสงค์ของการสร้าง ยังพาไปดูรีสอร์ตวีไอพี สารพัดอย่าง…
……
ทั้งคู่นั่งอยู่ในตำแหน่งประธานใคร ๆ มองเห็นก็รู้ว่าสำคัญเพียงใด ทำพิธีจนเสร็จสิ้นเสือน้อยเชื้อเชิญให้แม่ลูกทั้งสองไปกินข้าวที่บ้าน เรื่องนี้ไม่ต้องให้แม่ชบาสอน เขาก็รู้ว่าควรทำยังไง
ประดับดาวตกใจกับสัตว์เลี้ยงของเสือน้อยเพราะเจ้าตัวดันเลี้ยงควาย!
เธอจึงสัพยอกตอนเห็นชายหนุ่มนั่งบนหลังควายว่า “นี่มันคล้ายหลวิชัยคาวีเลยแฮะ” เพียงเปลี่ยนจากวัวเป็นควาย “เอ่อ…แต่มันก็สายพันธุ์เดียวกันนั่นแหละหยวน ๆ ให้”
ระหว่างนี้ยังไม่มีอะไรทำ เสือน้อยจึงชวนดาวซ้อนท้ายปั่นจักรยานไปเที่ยวรอบ ๆ แถวบ้านก่อนชี้บอกว่ากำลังสร้างอะไรอยู่อีก ทั้งยังเล่าความหลังตั้งแต่เด็กให้ฟังด้วย ทั้งคู่เหมือนจะสนิทชิดเชื้อกันมากขึ้น จากความสัมพันธ์ของแม่เดือนกับแม่ชบา
ก่อนจะพาไปดูสินค้าล่าสุด ที่มาแรงแซงทางโค้งของเขาในเวลานี้ นั่นก็คือกล้วยฟรีซดราย ซึ่งลูกหมีกำลังยืนยิ้มหน้าแป้น มองดูทั้งคู่เดินมาด้วยกัน
ใคร ๆ มองก็พอจะรู้ว่ากิ่งทองใบหยก จนเข้ามาใกล้ ๆ เธอก็มองเพื่อนสาวอย่างมีเลศนัย
ลูกหมีเอ่ยปากแซวขึ้นมาทันที “เอ๊ะ…ยังไงกันนะคู่นี้ สรุปตกลงขอเป็นแฟนกันแล้วหรือยังเอ่ย?”
“จะบ้าเหรอ…ยัยหมี!” ดาววิ่งไปหยิกแขนเพื่อนสนิทตามความเคยชิน สองสาวก็วิ่งเล่นกันเหมือนเมื่อครั้งอยู่มัธยมไม่มีผิด จนหอบหายใจเหนื่อย ทั้งคู่ก็พูดกันอย่างสนิทสนมตามเคย ลูกหมีโบกมือไล่ให้เสือน้อยไปไกล ๆ
ชายหนุ่มก็ได้แต่จนใจ เดินไปนอนเปลที่บ้านสวน นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ก็มีแต่เจ้าทองสุขนอนอยู่ด้านข้าง
……
“เห็นมั้ยท้ายที่สุดก็ได้คบกัน!” ลูกหมีป้องปากหัวเราะ ก่อนพูดต่อว่า “ก็บอกตั้งแต่ ม.ต้น แล้วว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้แน่ ๆ แต่แกก็ดันไม่เชื่อเอง ช่วยไม่ได้เกือบเสียของดี ๆ ไปเสียแล้ว!”
“เดี๋ยว ๆ ยังไม่ได้ลงเอยกันเลย! แกก็พูดไปมั่ว” ดาวบุ้ยปาก
“จ้ะ ยังไม่ลงเอยกันเลย แต่มาถึงบ้านเขาแล้ว…กิ๋ว ๆ หน้าไม่อาย!” ลูกหมีแซวต่ออย่างสนุกปาก…จากนั้นก็โดนประดับดาว แอบบีบหน้าอกอีกตามเคย
ทำเอาลูกหมีร้องเสียงหลงเหมือนเดิมทุกทีไป “ว้าย ยัยดาว!”
เธอทำหน้ามุ่ย “เมื่อไหร่จะเลิกบีบนมฉันสักทีฮะแก นมตัวเองไม่มีให้บีบเหรอจ๊ะ เอ๊ะ…หรือว่ากำลังรอใครมาบีบอยู่นะ?” ลูกหมีหัวเราะลั่น
จากนั้นทั้งคู่ก็เอาคืนกันไปเอาคืนกันมา ถึงตาประดับดาวแซวบ้างแล้วว่า “เอ๊ะ…แล้วพี่ตะวันคนนั้นที่แกเล่าให้ฟังเป็นอย่างไรบ้างนะ?” ดาราสาวหันมาจ้องมองลูกหมีเพื่อเค้นเอาคำตอบ
ลูกหมีเองก็หน้าแดงระเรื่อ “ม…ไม่มีอะไรแค่พี่น้องกัน”
“อ๋อ…พี่น้องท้องชนกัน อุ๊บ!” ดาวหัวเราะลั่น
“สรุปแล้วใครจีบใครก่อน?” ดาวหรี่ตาคลี่ยิ้มถาม
เธอรู้เรื่องระหว่างทั้งสองคนเพราะคุยกันโดยตลอด โดยเฉพาะเรื่องผู้ชาย เพราะอีกฝ่ายเป็นรุ่นพี่ที่ชมรมแบดมินตันของลูกหมี ทั้งคู่จึงสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อย ๆ
ลูกหมีตอบแบบตะกุกตะกัก “เอ่อ…คือ…เอ่อ” มือไม้ของเธอวางไว้ไม่ถูกที่ถูกทาง ซึ่งก็ดูเขินอายเป็นอย่างมาก เธอแทบจะบิดม้วนตัวอยู่แล้ว
“น้ำท่วมแล้วจ้ะแม่คุณ จะเอ่อ…ไปไหน?” ดาวแซวก่อนยิงคำถามต่อไปทันที “แล้วปิดเทอมใหญ่เห็นว่าพี่เขาจะชวนกันไปออกค่ายอาสาพัฒนาฯ สรุปจะตัดสินใจไปมั้ย?”
“ยังอีกต้องเทอมหนึ่งแน่ะ รอใกล้ ๆ ก่อนค่อยคิดก็ได้” เธอพูดเสียงแผ่วเบาใบหน้าแดงจนลามไปถึงหูแล้ว
จากนั้นลูกหมีก็เปลี่ยนเรื่องคุย พร้อมหันมาถามประดับดาวบ้าง “ว่าแต่แกเถอะแผนการที่ให้ไปเป็นไงบ้าง?”
ตอบได้สามพยางค์ “ยอด เยี่ยม มาก!” ดาราสาวยิ้มสดใส
เนื่องจากเธอเป็นคนที่รู้จักเสือน้อยเป็นอย่างดี ตั้งแต่เด็กก็ย่อมต้องรู้วิธีควบคุมเจ้าตัว ซึ่งมีแค่ไม่กี่คนที่รู้ และลูกหมีเป็นหนึ่งในนั้น
ทั้งการพูดเปิดโอกาสให้ชายหนุ่มไปคุยกับคนอื่นได้ เพื่อทำให้เห็นว่า ไม่อยากบีบบังคับอีกฝ่าย เพราะเจ้าเสือน้อยไม่ชอบ ในขณะเดียวกันก็ต้องไม่ปล่อยให้ชายหนุ่มไปคุยกับคนอื่น ซึ่งห้ามทิ้งช่วงอย่างเด็ดขาด!
พวกรายละเอียดอื่น ๆ หลังจากที่แม่เดือนสืบเสาะออกมาหมดแล้ว ลูกหมีก็หัวเราะตอบอย่างไม่ปิดบัง ตัวเธอสอน ‘ตำรากำราบเสือ’ ให้กับเพื่อนรักเป็นที่เรียบร้อย
ประดับดาวเท้าคางถามเพื่อนรักขึ้นว่า “แต่ยัยใบหม่อนนี่สิ! จะเอายังไงดี?”
ลูกหมีกลอกตามองบน “หัดคิดเองบ้างสิจ๊ะ ส่วนนิสัยใจคอของเจ้าเสือน้อยก็เล่าให้ฟังไปหมดแล้วนี่ ต้องกำราบให้เชื่องโดยใช้อาหาร ส่วนยัยใบหม่อนอันนี้ก็ไปวัดใจกันสิ ประเดี๋ยวก็ไม่มีลุ้นกันพอดี!”
“สรุปแล้วนี่แกอยู่ข้างใครกันแน่…ฮะ!” ดาวหยิกแขนลูกหมีอีกรอบ
“โอ๊ยเจ็บนะ!” เธอร้องเสียงหลง แต่ก็ตอบแบบออดอ้อน “แหม่…ก็ต้องอยู่ข้างเพื่อนรักสิจ๊ะ ถ้าไม่งั้นจะให้ไปอยู่ข้างหมาตัวไหนดีล่ะ?” ลูกหมีใช้สองมือโอบกอดเพื่อนรัก
“นับว่าพอจะมีคุณธรรมอยู่บ้าง!” เธอเปลี่ยนหน้ามาสวมบทนางเอกผู้แข็งแกร่งทันที
“เฮ้ย! ใช่ลืมบอกไปเลย คนที่ต้องระวังน่ะก็คือ…ยัยเหมือนฝันต่างหาก!” ลูกหมีพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
ประดับดาวครุ่นคิดก่อนพูดขึ้นว่า “ยัยแฟนเก่านั่นน่ะเหรอ…ที่แกบอกเป็นดาวมหาลัยอะนะ?”
ลูกหมีเอามือลูบหัวของดาว ทำเสียงจุปาก ก่อนสัพยอกว่า “แสนรู้จริง ๆ เลยนะเรา!”
ประดับดาวลุกขึ้นยืนเท้าเอว “ยัยหมี ฉันคนนะไม่ใช่หมา!”
ก่อนที่เธอจะเริ่มวิ่งไล่ปลุกปล้ำกันอีกตามเคย พอเริ่มเหนื่อยแล้ว ทั้งคู่ก็ได้มาพูดกันถึง เรื่องของเหมือนฝัน ลูกหมีในฐานะสุดยอดกุนซือ จึงบอกความลับไปทั้งหมด
หลังจากดาวพูดคุยหยอกล้อ ปรึกษาหารือกับลูกหมีเสร็จแล้ว ทั้งคู่ก็เดินขึ้นมาบนบ้าน เห็นแม่เดือนกับแม่ชบา กำลังพูดคุยกันอย่างถูกคอ…
เธอได้เล่าให้ฟังตั้งแต่เด็ก ว่าทำไมถึงพาลูกสาวเข้าวงการบันเทิง ความจริงเป็นความตั้งใจของยัยดาวเอง ส่วนตัวเธอผู้เป็นแม่ก็แค่สนับสนุนอย่างเต็มที่
สองแม่ ๆ ก็ลงครัวช่วยกันทำกับข้าวตามประสาแม่ครัว จึงทำให้สนิทสนมกัน ในตอนที่แม่เดือนมาเห็นกรอบรูปหนังสือพิมพ์วีรกรรมของแม่ชบาเข้า เธอก็อดตกใจไม่ได้ เพราะข่าวนั้นเธอเองก็ยังจำติดตาฝังใจ
สาวอุ้มกระเตงลูกไปร้องเรียนที่กระทรวงแรงงาน ทำกลายเป็นประเด็นร้อนในสังคมในขณะนั้นถึงขั้นเอาเข้าที่ประชุมรัฐมนตรี ทั้งผ่านกฎหมาย เป็นเรื่องราวใหญ่โต
จนถึงตอนนี้เธอก็พอจะเห็นเค้าลางของลูกชาย ที่เจริญตามรอยเท้าแม่ของตนบ้างแล้ว
เสือน้อยที่นอนแกว่งเปลอยู่ในบ้านสวนด้านข้างเป็นควายทองสุข เขาถูกลูกหมีไล่มา จึงจำต้องกลับมาลงเอยที่เดิม ชายหนุ่มนอนหลับไม่ได้สนใจอะไรมากนัก…
ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ตนกำลังถูกสนตะพาย ไม่ต่างจากเจ้าทองสุขที่นอนอยู่ข้าง ๆ เพราะเกมชิงเหลี่ยมชิงไหวชิงพริบ พึ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!
เนื้อเรื่องกำลังเริ่มสนุก และค่อย ๆ เริ่มคลายปมไปทีละนิด…ทีละนิด