256. เรื่องเกิดเพราะเหล้า!
เรื่องเกิดเพราะเหล้า!
ตอนที่ 255 เรื่องเกิดเพราะเหล้า!
ส่วนแม่เดือนก็ได้คุยโม้ให้ฟัง “เดี๋ยวนี้เจ้าเสือน้อยลูกของแม่ชบา มาผูกปิ่นโตกับยัยหนูดาวของฉัน กินข้าวด้วยกันประจำทุกเช้าเลยนะ”
แน่นอนว่าแม่ชบา ย่อมฟังความนัยของผู้หญิงด้วยกันออก และเธอเองก็รู้สึกปลื้มปริ่ม พอเห็นลูกหมีกับดาวเดินเข้ามา ก็กวักมือเรียกเข้าไปหา
ก่อนที่จะถามขึ้นว่า “นี่ลูกหมีได้แนะนำเพื่อนให้เล่นฟิตเนสกับเราบ้างหรือเปล่าจ๊ะเนี่ย?”
“เคยชวนไปหลายรอบแล้วจ๊ะป้า แต่ยัยดาวมันไม่สนใจเลย จึงไม่รู้ว่าจะชวนยังไงต่อแล้ว” เธอส่ายหน้าอย่างจนใจ
ก่อนที่จะฟ้องต่อว่า “นี่ยัยดาวน่ะกินข้าวไม่ค่อยเป็นเวลา ถ้าเกิดไม่ได้แม่เดือนช่วยดูแลอาหารการกิน ป่านนี้คงกลายเป็นโครงกระดูกเดินได้แล้วมั้งจ้ะป้า!”
แม่ชบาก็หันมาจ้องสาวสวย ก่อนจับเธอลุกขึ้นอีกทีแตะตรงโน้นนิดตรงนี้หน่อย “ไม่ได้นะลูกเป็นดาราต้องใส่ใจสุขภาพ ตาย ๆ ไม่ได้การแล้ว…”
พร้อมกันนั้นเธอก็หันจับแม่เดือนลุกขึ้นมาด้วยเช่นกัน “พอ ๆ กันเลย ไม่ดีนะแบบนี้ หุ่นต้องสวยนะลูกสมัยนี้จะได้เพิ่มความมั่นใจ!” เธอพูดกับประดับดาว พร้อมทั้งพูดกับแม่เดือนไปในคราวเดียว
พอทั้งสี่นั่งลง แม่ชบาก็เริ่มเจ้ากี้เจ้าการเสนอขึ้น “จากนี้ไป เดี๋ยวฉันจะให้เทรนเนอร์ไปสอนพิเศษถึงที่เลย ส่วนแม่เดือนถ้าไม่มีอะไรทำ ก็มาออกกำลังกายกับฉันสิ ตอนเย็น ๆ หัวค่ำเลิกงานฉันก็ออกกำลังกายอยู่เป็นประจำเลย”
แม่ชบาที่จัดแจงทุกอย่างเรียบร้อย ก่อนนึกอะไรออก “เออใช่! หนูมีโฆษณาพวกฟิตเนสติดต่อเข้ามาหรือยังจ๊ะ?”
ประดับดาวส่ายหน้า แต่ในขณะเดียวก็นึกขึ้นมาได้ จึงได้รีบตอบ “ยังไม่มีเลยค่ะ”
“ประเดี๋ยวแม่จะจ้างหนูมาเป็นพรีเซนเตอร์เอง ตอนนี้กำลังขยายสาขาไปทั่วปริมณฑลและต้องการนางแบบอยู่พอดี งั้นเดี๋ยวหนูมาออกกำลังกายให้หุ่นเฟิร์ม และลงโฆษณาด้วยเลยดีมั้ย!? แม่จ้างตามราคาตลาดเลยนะลูก ยิงปืนนัดเดียวได้นกต้องหลายตัวแน่ะ!”
จากนั้นก็พูดจาธุรกิจกันไปมา ลูกหมีก็คลี่ยิ้มบอกว่า “พี่ปรางค์ทิพย์สอนดีมาก ได้เห็นแล้วจะชอบใจ”
“ไม่ต้องห่วงว่าแม่จะกดราคาค่าตัวนะลูก…เป็นไปตามราคาของหนูเลย แต่เงื่อนไขคือหนูต้องออกกำลังกายบ่อย ๆ เข้าใจมั้ย!?” เธอทั้งใช้ไม้อ่อนไม้แข็ง
แม่เดือนถามว่า “แล้วนี่จะขยายพวกฟิตเนสออกไปอีกเยอะมั้ยจ๊ะ?”
“ก็ถ้าไม่มีอะไรผิดคาดน่าจะครอบคลุมหลายจังหวัดภาคกลางเลยนะ ส่วนใหญ่จะตั้งอยู่พวกตัวเมืองมากกว่า เพราะเดี๋ยวนี้คนหันมาให้ความสนใจเรื่องสุขภาพมากยิ่งขึ้น” จากนั้นเธอก็ได้เล่าให้ฟังถึงแผนการครั้งใหญ่
ไม่นานพอพ่อผันมาถึงก็เข้าร่วมวงสนทนาอย่างเป็นกันเอง แม่ชบาก็เล่าให้ฟังว่า “คนนี่เนี่ยก็คือคนที่สอนเจ้าเสือน้อยมัน หลักการบ้า ๆ อะไรต่าง ๆ ก็ได้มาจากพ่อคนดี คนนี้นี่แหละ!”
ทั้งกลุ่มก็นั่งพูดกันไปกันมา ก่อนที่แม่เดือนจะเอ่ยปากถามถึงเสือน้อย “ไม่เห็นเจ้าตัวเลย ไปไหนเสียแล้วล่ะ?”
พ่อผันตอบแทน “ไม่ต้องห่วงหรอกคุณเดือน มันนอนกกควายอยู่ที่บ้านสวนตรงนู้นแน่ะ” เขาทำท่าชี้ให้ดู “นั่นน่ะควายคู่บุญบารมีมันเลยนะ! ชื่อว่าเจ้าทองสุข” จากนั้นพ่อผันก็เล่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยให้ฟัง ไม่ได้ลงถึงรายละเอียด
“เดี๋ยวขากลับขอแวะไปดูหน่อยได้หรือไม่จ๊ะ?” เดือนเอ่ยปากถามตามมารยาท
แม่ชบาก็พูดไปยิ้มไป “ได้สิไม่มีปัญหาเลย มันเชื่องมาก เลี้ยงมาตั้งแต่ตัวเท่าหัวเข่า! แต่ก็ซื่อบื้อพอ ๆ กับเจ้านายมันไม่มีผิด” พอพูดตรงนี่เธอเหมือนจะนึกอะไรได้ จึงหันไปพูดกับดาราสาว “นี่หนูดาว…วานช่วยไปตามเจ้าเสือน้อยมันให้แม่ทีได้มั้ยลูก?”
ดาวทำหน้าเอียงอาย ขานรับตามมารยาท “ได้ค่ะคุณป…”
“ฮื้อ! เรียกว่ายังไงนะขออีกที?” แม่ชบาเอ่ยปากขัดจังหวะ เพราะเมื่อช่วงเช้า ๆ ก็พูดกันไว้แล้วว่าให้เรียก “แม่”
“ได้ค่ะคุณแม่!” เธอยิ้มแห้ง ๆ ก่อนที่จะเดินลงไป
……
แม่เดือนก็เอ่ยปากเตือนไว้ก่อนว่า “นี่แม่ชบา พี่ผันฉันก็ต้องบอกไว้ก่อนว่า ถ้าจะจับคู่กันมันก็ต้องสมยอมทั้งสองฝ่ายนะ” เธอพูดเข้าประเด็นทันทีที่ลูกสาวเดินจากไป
“แล้วเด็กสองคนไม่ได้ชอบกันหรือแม่เดือน?” ชบาถามด้วยสีหน้าสงสัยใคร่รู้
“อันนี้ฉันก็ไม่แน่ใจ…ปล่อยให้ทั้งคู่ตัดสินใจกันเอาจะดีกว่า แต่มีเรื่องที่ฉันล่ะปวดหัวจริง ๆ นั่นก็คือเรื่องบรรดาชายหนุ่ม ที่มาจีบลูกสาวของฉัน” เธอเอามือกุมขมับ
แม่ชบาทำท่าทางสนใจเป็นอย่างมาก เธอถามอย่างกระตือรือร้น
“คือคนสี่คนที่มาตามจีบยัยดาวตอนเนี่ย ฉันเป็นคนดึงมาเอง ที่เอามาเพื่อดักทางและกันท่าคนคนหนึ่ง?” จากนั้นเธอก็สาธยายรายละเอียดยาวเหยียด เพราะที่เธอทำไปทั้งหมดก็เพื่อกันท่า ‘นายทับหลัง’
ลูกหมีก็เสริมขึ้นว่า “ไอ้เจ้าหมอเนี่ยเดินตามติดตัวยัยดาวแจเลย มันก็อึดอัดมาก ตอนที่อยู่มหาลัยก็ยังคอยมาก่อกวน ตามรังควานไม่เลิกเลยจ้ะลุงป้า”
ลูกหมีได้พยายามช่วยพูดเสริม ให้กับแม่เดือนเต็มที่ เพราะหลาย ๆ ครั้งเธอเองก็รำคาญเจ้าหมอนี่เหมือนกัน
“เรื่องมันก็ผิดที่ญาติฝั่งสามีของฉันเอง วันนั้นเป็นวันเกิดของปู่ยัยดาว ซึ่งก็เป็นพ่อผัวของฉัน เราก็พากันไปอวยพรตามธรรมเนียม แต่เรื่องมันก็ดันเกิดเพราะเหล้านี่แหละ!” เดือนส่ายหน้าอย่างจนใจ ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงดีจริง ๆ
……
ขณะที่แม่เดือนกำลังบอกเล่าเรื่องราวชีวิตของตนเอง
ประดับดาวก็แอบ ๆ เดินมาถึงตัวของเสือน้อยทำท่าจะปลุกชายหนุ่ม แต่ปรากฏว่าพอเธอเดินเข้ามาใกล้ ก็ถูกชายหนุ่มฉุดกระชากลงมาซบที่อกเขาบนเปล
ชายหนุ่มทำหน้าเหลอหลา ก่อนพูดอย่างกวนโอ๊ยขึ้นว่า “อุ๊ย! ดาวจะนอนทำไมไม่บอกกันดี ๆ ล่ะ ฮื้อ!” พอพูดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนมาเป็นคลี่ยิ้มกว้าง
หญิงสาวใจหายใจคว่ำนึกว่าเปลจะขาดเสียอีก แต่พอจับผิวสัมผัสของเปลดู ปรากฏว่าแน่น แข็งแรงทนทาน เธอนึกว่าจะต้องลงไปเจ็บตัวกับพื้นเสียแล้ว! พอถอนหายใจอย่างโล่งอกก็บ่นกับเสือน้อยว่า “เจ้าเล่ห์นักนะเราอะ…ฮื้อ!”
โดยที่เธอก็ไม่รู้ตัว ตอนนี้กำลังนอนทับชายหนุ่มอยู่ แบบถึงเนื้อถึงตัว เสือน้อยก็โอบเอวของเธอ ก่อนจะฉวยโอกาสจูบลงบนหน้าผาก…โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว
พอโดนจูบที่บริเวณหน้าผาก…หญิงสาวอึ้งอยู่นาน ก่อนจะฟื้นคืนสติได้ “หน็อยแน่ ไอ้เสือบ้า!” ตัวเธอก็ดิ้นส่วนมือสองข้างของเธอก็ทุบ ๆ เสือน้อย
เสือน้อยโดนเธอทุบจนร้องโอดโอย ก่อนที่จะคว้าจับสองมือของเธอไว้ เขาคลี่ยิ้มแล้วก็บอกว่า “ประเดี๋ยวเปลก็ร่วงหรอก”
ประดับดาวทำหน้ามุ่ยเพราะโดนเจ้าเสือน้อยแกล้ง…