แผนเอาคืนของพี

ตอนที่ 34 แผนเอาคืนของพี

ความจริงแล้ว ‘พาที’ พ่อของพีเองก็รู้สึกเจ็บใจแทนลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอยู่เหมือนกัน

ภายในใจอยากจะเอาคืนแทนลูกเสียด้วยซ้ำทันทีที่ได้ข่าว หากแต่พอดูกล้องวงจรปิดเห็นภาพทั้งหมด มันควรเป็นอีกฝ่ายต่างหากที่จะจองเวรลูกชายเขาถึงจะถูก!

“ไอ้พวกไก่อ่อนเอ๊ย! พาพวกไปรุมเขาเสือกโดนเล่นงานยับกลับมา…”

……

จากวันนั้นพีรพัฒน์ก็พยายามหลีกเลี่ยงเสือน้อย ไม่มีการปะทะตรง ๆ เขาจำต้องเก็บกดอารมณ์โกรธเคืองทั้งหมดไปก่อน รอเรื่องนี้ค่อย ๆ ซาลง และหาโอกาสเด็ด ๆ เล่นงานมันอีกรอบ 

สำหรับเขาเองที่พอเห็นไอ้ลูกแมว มันมาจีบเหมือนฝันแข่งกับเขาก็ทำเอาหัวร้อนขึ้นมา ทว่าก็ได้แต่อยู่ดูห่าง ๆ ไม่ไปหาเรื่อง…

จนกระทั่งวันหนึ่ง เขารู้ว่าเหมือนฝันปฏิเสธเสือน้อยก็ดีใจยกใหญ่ และพอรู้ว่าไอ้ลูกแมวหันไปคบมะปรางแทน เขาก็เตรียมแผนการไว้เล่นงานมันทันที

ตัวเขาเองลงมือไม่ได้ แต่นั่นมันไม่ได้หมายความว่าคนอื่นลงมือไม่ได้นี่หว่า พอเขาคิดได้ดังนั้นก็หัวเราะชอบใจอยู่นานสองนาน

จึงฝากรุ่นพี่คนสนิทในกลุ่ม ให้ไปจีบมะปรางแย่งเธอมาให้จงได้ และพอรุ่นพี่คนนี้รู้เข้าก็รับคำโดยง่ายเด็กสาวเอ๊าะ ๆ น่ารักขนาดนี้มีหรือจะปล่อยผ่านไปได้ 

พีจึงเริ่มแอบสืบผ่านเหมือนฝันว่ามะปรางชอบอะไรบ้าง และพอได้ข้อมูลมาก็นำเอาไปบอกรุ่นพี่คนสนิทให้ลงมือ

……

ในวันวาเลนไทน์

ขณะที่เสือน้อยกำลังให้มาลัยข้อมือกับมะปรางอยู่ พีรพัฒน์ก็หัวเราะร่าอยู่ในมุมมืด “หญิงมึงน่ะเสร็จพี่กูแล้วไอ้ลูกแมวเอ๊ย!”

ตอนบ่ายแก่ ๆ พี ‘ได้ข่าวมาจากกลุ่มเพื่อน’ ของเหมือนฝันว่ามะปรางจะโทรนัดเสือน้อยมาบอกเลิก 

พอได้ยินดังนั้นเขาจึงไม่อยากพลาดช็อตเด็ด จึงพาเพื่อนแก๊งที่ไปรุมกระทืบเสือน้อยมาชมเหตุการณ์ด้วย

เพราะรู้อยู่ก่อนแล้วเขาจึงให้ ‘ธร’ เพื่อนรุ่นพี่แถวบ้านมาเตี๊ยมยืนดักรอไว้ 

ทำให้ไอ้ลูกแมวมันเห็นภาพบาดตาบาดใจ หลังจากทั้งสองคุยกันได้ไม่นาน ยัยมะปรางก็เดินจากไปส่วนไอ้ลูกแมวก็นั่งหงอย จนถือสมุดวิ่งตามเอาไปคืน 

พวกตนที่ซุ่มอยู่เห็น ‘ไอ้ลูกแมว’ วิ่งตามไปเขาก็ไม่ชักช้ารีรอ พาเพื่อนฝูงตามไปด้วยทันทีพวกเขาแอบอยู่ในมุมเงียบ ๆ กลั้นขำอยู่แทบจะแย่

ก่อนที่จะเห็นสีหน้าหม่นหมองของเสือน้อย ก็ทำให้พวกเขาหัวเราะร่า โดยรู้สึกราวกับว่าประสบความสำเร็จได้เหรียญทองโอลิมปิกก็ไม่ปาน 

และหากมันเป็นเพียงเท่านั้นก็ว่าไปอย่าง ก่อนที่จะปิดฉากด้วยเรื่องที่ชวนฮาจนน้ำตาเล็ด โดยที่พี่ธรมันได้โทรศัพท์มาบอก ‘เรื่องรจนาเลือกคู่’ ซึ่งทำให้ทั้งกลุ่มหัวเราะไม่หยุด พวกเขาหลายคนต่างลงไปนอนชักดิ้นชักงออยู่กับพื้นนานสองนาน

“แม่งซื้อพวงมาลัยข้อมือมาให้แฟนตัวเอง แต่ฝ่ายหญิงดันเอาพวงมาลัยไปให้ชายคนอื่นวะ ฮ่าฮ่าฮ่า พวกมึงเรื่องนี้แม่งจะเป็นตำนานเลยนะเว้ย!” พีหัวเราะร่าในชัยชนะ 

เขาออกปากเลี้ยงข้าว เลี้ยงหนังเพื่อน ๆ ให้มันหนำใจไปเลย

ส่วนทางด้านมะปราง หลังจากคบกับรุ่นพี่คนนั้นก็สนิทชิดเชื้อจนถึงขั้นไหนแล้ว ก็ไม่มีใครรู้ คงมีเพียงแค่สองคนที่รู้ความจริงเท่านั้น เพราะคนอื่นไม่ได้ไปมุดอยู่ใต้เตียงเสียหน่อย…

……

มีคนกล่าวเอาไว้ว่า “ช่วงมัธยมคือช่วงที่ดีที่สุดของชีวิต ต้องสนุกกับมันให้เต็มที่…”

พอขึ้น ม.2 เสือน้อยรู้สึกเหมือนว่าเวลาผ่านไปไวเหลือเกิน คงด้วยเพราะงานที่เขาทำมีมากมายเหลือเกิน จึงคล้ายกับว่าเวลาเดินเร็วกว่าปกติ

ส่วนทางด้านนายพีนอกจากซ้อมเทควันโดตอนปิดเทอมแล้ว ก็ไม่ลืมบริหารเสน่ห์ ด้วยตัวเขาเองแล้วมีสาวทั้งเพื่อนร่วมรุ่น ทั้งรุ่นพี่เข้ามาหามากหน้าหลายตา

แต่ระหว่างนี้ก็แอบ ๆ คุยกันโดยตลอด เพราะเป้าหมายหลักของเขาก็คือเหมือนฝัน ส่วนคนอื่นก็เพียงแค่ทางผ่าน

คล้ายก๋วยเตี๋ยวที่กินตามข้างทางเสร็จแล้วก็ขับรถต่อไป หรือจะเปรียบเทียบง่าย ๆ ก็คือแวะเข้าไปฉี่ในปั๊มน้ำมัน พอเสร็จก็กลับออกมาหน้าตาเฉย 

สาวที่โทรมาตามตื๊อเขาไม่ได้น้อยไปกว่าผู้ชายที่มาตามจีบเหมือนฝันเลย กลับเยอะเสียกว่าด้วยซ้ำไป และตอนที่ปิดเทอมตัวเขาก็ควงสาว ๆ เหล่านี่ไปดูหนังอาทิตย์ละคน…ไม่ซ้ำหน้า จนกระทั่งต้องยอมนั่งดูหนังในโรงหนังเพื่อดูเรื่องซ้ำ ๆ เรื่องเดิม ๆ ถึงสามสี่ครั้งก็มี

‘มือมาร’ ที่คล้ายงูเลื้อยคลานอยู่บนทรวดทรงองค์เอว และทั้งสองเนิน ลามจนไปถึงใต้สะดือเด็กสาวหลายต่อหลายคน พอเขาเล่นจนหนำใจก็บอกเลิกด้วยเหตุผล “เราไปกันไม่ได้” 

ตัวเขาคิดว่าไม่ผิด ที่จะบอกเลิกก็เพราะฝ่ายหญิงหลายคน รู้ดีแก่ใจว่าเขากำลังคบหาดูใจกับเหมือนฝัน ก็ยังมาเสนอตัวให้เขาถึงที่

พีคิดว่ามันคงเป็นความฝันของสาว ๆ ที่อยากใกล้เข้าชิดเขา “เฮ้อ!” บางครั้งเด็กหนุ่มก็แอบถอนหายใจ คนหน้าตาดีมันก็ลำบากเหมือนกันแฮะ

ผู้หญิงที่อยากได้เขามีมานับไม่ถ้วนจริง ๆ จนบางครั้งเครื่องโทรศัพท์ของเขาก็ค้างไปเลย เนื่องจากว่า SMS ที่ส่งมาเยอะเกินจะเปิดอ่าน

ส่วนใน MSN หรือ Hi5 นั้นไม่เคยขาดคนมาอ่อย สำหรับคนที่มาให้ท่าถึงที่ ตัวเขาก็ได้จัดการตามระเบียบสองฝ่ายยินยอม ทำให้เขาหักอกบรรดาสาว ๆ มากมายเกินจะนับไหว

บางคนเขาถึงขั้นจำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ เวลาที่เจอกันยังเรียกชื่อผิดเรียกชื่อถูกอยู่เลย 

ส่วนคนที่เก็บเป็นอะไหล่สำรองนั้นย่อมมีดีในตัวไม่น้อย เช่นรุ่นพี่ ม.2 คนหนึ่งที่โดดเด่นไม่แพ้เหมือนฝันแม้แต่น้อย เขากระเหี้ยนกระหือรือที่อยากจะได้ผู้หญิงคนนี่รองจากเหมือนฝัน

ด้วยเพราะวัยรุ่นเป็นวัยแห่งความคึกคะนองอยากรู้อยากลอง พีรพัฒน์เองก็เหมือนเปลวไฟอันร้อนแรง ส่วนหญิงสาวก็เหมือนแมลงเม่าที่โหยหาแสงสว่างอันเจิดจ้า จนบางครั้งพวกมันก็เผลอถูกไฟเผาตาย

พอยิ่งขึ้น ม.2 พีก็เหมือนปลาได้น้ำคราวนี้เขาได้กลายเป็นรุ่นพี่แล้ว ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาย่อมดึงดูดบรรดาสาวน้อยที่พึ่งลืมตาดูโลกกว้างใหญ่ ทำเอาเจ้าตัวรู้สึกเหมือนเป็นดาราที่มีสาว ๆ มารุมล้อม

ทว่าเป้าหมายหลัก ๆ ของเขาก็ยังเป็นเหมือนฝัน แต่ทว่าเมื่อผ่านผู้หญิงมาหลายคน ความโหยหานางในฝันของเขาก็ค่อย ๆ จืดจางลงไป กลับเป็นตัณหาเข้ามาแทนที่เสียมากกว่า

เด็กหนุ่มยังไม่ลืมเล่าวีรกรรมอันเด็ดดวงให้เพื่อน ๆ ในกลุ่มก๊วนฟัง ทำเอาเพื่อน ๆ พากันอิจฉาเสียเต็มประดา

……

ในวันหนึ่งเมื่อเสือน้อยกับเพื่อน ๆ เดินผ่านกลุ่มของพวกเขา

โทสะที่อัดอั้นมานานก็คล้ายได้โอกาสปลดปล่อย เขาอยากตอกหน้ามันจริง ๆ ถ้าเป็นไปได้อยากจะชกมันเต็มๆ สักหมัด 

วันนี้เมื่อเห็นมันเดินผ่านมาเขาตั้งใจจะหักหน้าไอ้หมอนี่ จึงหันไปกระซิบกับกลุ่มเพื่อนร่วมแก๊ง ที่เห็นฉากรจนาเลือกคู่ในวันนั้น

“กิ๋ว ๆ เฮ้ย…นี้มันพี่ลูกแมวนี่หว่า!” 

พีเดินออกมาขวางทางอยู่คนเดียวก่อนพูดจาเยาะเย้ย “เป็นไงได้ข่าวซื้อมาลัยไปให้ผู้หญิง แต่ผู้หญิงเขาดันเอาไปให้ผู้ชายคนอื่นว่ะ…ฮ่าฮ่าฮ่า!” 

เขาหัวเราะลั่นทำเอาคนที่อยู่โดยรอบหันมามอง กลุ่มเพื่อน ๆ ก็ผสมโรงเยาะเย้ย

“นี่วันหลังถ้ามึงอย่างเป็นสังข์ทองนะ มาบอกกูก็ได้เดี๋ยวช่วยหาให้เพื่อน!” พีเอามือตบไหล่อีกฝ่าย “นางรจนาเขาไม่เลือกมึงว่ะ…แต่เขาเลือกพี่ชายกู!” เด็กหนุ่มพูดจาเสียงดังกลัวว่าคนจะไม่ได้ยิน

ยังพูดซ้ำแทงใจดำต่อด้วยว่า “ไอ้รจนาเลือกคู่ที่มึงคิดอะ แม่งโคตรน้ำเน่าเลยว่ะไอ้ลูกแมว!”

“เหมียว ๆ” เสียงแซวดังมาจากกลุ่มเพื่อน

เสือน้อยพอได้ฟังก็เข้าใจรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร อีกฝ่ายพูดเปิดเผยมาหมดเสียขนาดนี้ ถ้าเกิดเขาไม่เข้าใจก็โง่เต็มทน ส่วนกลุ่มเพื่อนด้านหลังที่โกรธแทนเสือน้อยก็พากันกำหมัดแน่น

เสือน้อยรวบรวมสติข่มอารมณ์ “ที่มึงให้ไอ้รุ่นพี่คนนั้นมาจีบมะปรางก็เพราะจะล้างแค้นกูเหรอ?” เสือน้อยถามทั้งที่ตนรู้อยู่แก่ใจ

พียิ้มละไมเขาไม่มีคำตอบใด ๆ ให้เสือน้อย

“เฮ้อ...ใส่ที่ปิดตามาเกือบเทอม มันไม่ได้กระเตื้องปัญญามึงขึ้นมาบ้างเลยเหรอวะ ไอ้ทรพี!” เสือน้อยพูดกลั้วหัวเราะ เขาก็สามารถเปิดแผลอีกฝ่ายได้เหมือนกัน

พอพีได้ยินดังนั้นจึงเกิดอารมณ์ขึ้นมา จากสายตาที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน ตอนนี้เปลี่ยนมาเต็มไปด้วยโทสะสองมือกำแน่น

ตลอดเวลาที่ฝึกเทควันโดมาหลายเดือน เขาตั้งใจจะเอาไว้สู้กับไอ้หมอนี่ตัวต่อตัวมาโดยตลอด

เสียงหัวเราะของสิงหาดังขึ้น “ไอ้ทรพีเหรอวะ…มึงแม่งเข้าใจคิดนี่ไอ้เสือน้อย ฮ่าฮ่าฮ่า!” ก่อนที่จะสัพยอกต่อว่า “เฮ้ย...นี่อย่าบอกนะว่าพ่อมึงชื่อพา?”

เสือน้อยยิ้มหยัน “กูว่าก็คงงั้นว่ะเพื่อน ไอ้ทรพี ลูกไอ้ทรพา” เด็กหนุ่มเห็นอีกฝ่ายทำตาใสเขา จึงได้หัวเราะลั่น

ก่อนจะพูดเย้ยหยันว่า “เฮ้ย...อย่าบอกนะว่ามึงไม่รู้จัก จุ๊จุ๊ สมเป็นไอ้ทรพีจริงๆ วะ?” 

เสือน้อยหัวเราะลั่น ชี้ไปที่ไอ้พวกกลุ่มเพื่อนซึ่งกำลังนั่งอยู่กันเป็นกลุ่ม “นี่ ๆ พวกมึงรู้จักมั้ย ทรพีลูกของทรพาอะ?” 

เพื่อน ๆ กลุ่มของพีไม่มีใครสักคนที่รู้จัก ก็เพราะเด็กเกเรมารวมตัวกันนี่นะ พวกเขาตาใส ทั้งส่งสายตาให้แก่กัน “เชิงถามว่ามีใครรู้จักมั้ย?”

จากนั้นแก๊งตัวป่วนเพื่อนของเสือน้อยก็พูดพลางชี้มือใส่ไอ้พี “ทรพา ทรพา ทรพา!” กลายเป็นมหกรรมล้อเลียนชื่อพ่อไปโดยปริยาย ทั้ง ๆ ที่เดาแบบสุ่ม ๆ แต่พ่อของเขาดันชื่อพาเสียได้

“ไอ้ลูกแมว!” เด็กหนุ่มกัดฟันกรอด ทำท่าจะชกต่อย เอาจริง ๆ เขาก็ไม่รู้เรื่องไอ้ทรพาอะไรนั่น แต่มันโกรธเวลาโดนแซว โดนเรียกแบบนี้

เสือน้อยยิ้มบาง ๆ พูดขึ้น “ดูสิ…โมโหแล้ววะ เฮ้ย! อย่าใช้กำลังสิปัญญาชน เถียงสู้เขาไม่ได้!” เสือน้อยพูดเตือนสติ 

ก่อนหันไปมองกลุ่มเพื่อน ๆ ของนายพี “เชื่อกู...อยู่ห่าง ๆ เพื่อนมึงไว้แม่งตัวหายนะ เลยนะพวกมึง” เขาแสร้งถอนหายใจเสียงดัง ทำทีปลงตกกับไอ้ทรพี

“ส่วนมึงไอ้ทรพี ไอ้ไก่อ่อนสอนขัน...ระวังตัวไว้ให้ดีนะเพื่อน!” เสือน้อยเดินไปตบบ่าเขาคืนแบบแรง ๆ

...

“ที่แท้ไอ้รุ่นพี่คนนั้นก็เป็นแผนของไอ้ทรพีนี่เอง...” เขาอดส่ายหน้ายิ้มเจื่อนไม่ได้ ความจริงถ้าฝ่ายหญิงมั่นคงเสียหน่อยก็คงไม่เป็นเช่นนี้

ส่วนตอนนี้สมองของเขาก็กำลังคิดวางแผนจะเอาคืน ไอ้ลูกควายที่ยังไม่โตเต็มวัยคนนี้ยังไงดี ก่อนหันไปหาเพื่อน ๆ “เอ่อ…มีใครอยากได้เงินใช้บ้าง อันนี้กูจ้าง” 

กลุ่มเพื่อนมองหน้ากัน และถามว่า “งานอะไรวะ!?” 

“กูต้องการรู้ประวัติไอ้พีทั้งหมด…เพื่อนสนิทในโรงเรียน รุ่นพี่ในโรงเรียน พ่อแม่ของมันทำอาชีพอะไร? งานนี้กูต้องการข้อมูลแบบละเอียด ส่วนค่าจ้าง…อยู่กับไอ้เสือไม่มีคำว่าเอาเปรียบแน่นอน!”

ก่อนเพื่อน ๆ ในกลุ่มจะสุมหัวคิดกัน “พวกกูรับเอง วางใจได้” 

ทว่าเสือน้อยก็พูดแทรกขึ้นมาว่า “พูดกันให้ชัดก่อนนะ งานนี้ต้องสืบแบบลับ ๆ ช่วงนี้มันทำอะไรบ้าง เกี่ยวข้องกับใครบ้าง ต้องไม่ให้มันรู้ตัว...เข้าใจตรงกันนะ เพราะถ้ามันจับได้พวกมึงอาจอยู่ในอันตราย มีเวลาให้หนึ่งอาทิตย์” 

สำหรับเสือน้อยคิดว่าถ้าจะให้ม้าวิ่งก็ต้องมีหญ้าให้กิน คนก็เช่นกัน คิดจะใช้เพื่อนทำเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นได้อยู่ แต่หากใช้เรื่องใหญ่ ๆ อย่างน้อยควรตอบแทนให้สมน้ำสมเนื้อ