อยากเรียนอะไรต้องได้เรียน!

ตอนที่ 67 อยากเรียนอะไรต้องได้เรียน!

 โรงเรียนกวดวิชาเทพทันใจ ต้องใช้งบประมาณประชาสัมพันธ์ งบทางการตลาดเยอะมากกว่าที่เสือน้อยคิดไว้ เขาทั้งจ้างคนมาแจกใบปลิว กระทั่งไปยืนแจกที่หน้าโรงเรียนเองก็มี

แต่วิธีที่ได้ผลสุดก็คือการบอกแบบปากต่อปาก เสือน้อยลดค่าเรียนให้ครึ่งหนึ่งเพื่อดึงดูดคนให้เข้ามาทดลองก่อน ส่วนใหญ่เป็นคอร์สระยะสั้น วิธีนี้ก็ไปดึงเอาคนอื่น ๆ เข้ามาเพิ่มเอง!

เขาตอบสนองความต้องการของลูกค้าทุกคน ‘อยากเรียนอะไรต้องได้เรียน!’ คำโฆษณาของโรงเรียนกวดวิชา เสือน้อยเป็นคนคิดขึ้นมา

เริ่มตั้งแต่วิชาประจำที่เรียนอยู่ในเทอมนั้น ๆ ใครเรียนไม่ทันเพื่อนก็สามารถมาจ้างเทพทันใจให้ช่วยจัดการให้ได้ กลยุทธ์นี้ได้ความช่วยเหลือจากพี่บีมตัวแทนการตลาด เขาพยายามเค้นสมองทำงานอย่างสุดความสามารถ กลัวว่าตนจะไม่เข้าตานายจ้าง

แน่นอนว่าลูกค้าประจำอย่างลูกน้องในร้านเกม เสือน้อยก็จัดให้เป็นพิเศษ เพราะจะได้ให้พวกเขาปั๊มตังค์อย่างสะดวก ไม่ต้องกังวลว่าจะเรียนไม่ทันเพื่อน!

……

ช่วงนี้ดูเหมือนแม่ชบาจะยุ่ง ๆ งานเริ่มรัดตัวจนเธอต้องไปดึงตัวป้าศรี เพื่อนสนิทของเธอ และแม่ของลูกหมีออกมาจากบริษัทเก่า และเลื่อนให้เธอขึ้นมาเป็น 

หัวหน้าฝ่ายบัญชีของโรงเรียนควบตำแหน่งอีกเยอะแยะ แน่นอนว่าเรื่องเงินเดือนแม่ชบาเป็นคนจัดการ และเยอะไม่ใช่น้อย แม่ชบาบอกดูเรื่องการเงิน ของแบบนี้ต้องการความไว้เนื้อเชื่อใจเป็นอย่างมาก!

ส่วนร้านขายข้าวแกงธุรกิจดั้งเดิมของแม่ชบา เสือน้อยย่อมไม่ปล่อยมือไปเด็ดขาด ทุกวันนี้แม่ชบาไม่ได้เข้าร้านมานานแล้ว ปล่อยให้ลูกหมีควบคุมสั่งการทั้งหมด ตำแหน่งใหญ่กว่าเสือน้อยเสียอีก

เสือน้อยเวลาจะทำอะไรต้องเสนอหรือปรึกษากับลูกหมีก่อน เพราะแม่ชบารู้ดีว่าเจ้าเสือน้อย ใจกว้างกับลูกน้องเกินไป 

เขาจึงต้องเอาอกเอาใจ ลูกหมีเป็นพิเศษช่วงนี้เวลาจะขอทำอะไรเพิ่ม 

ความจริงเขาก็เอาอกเอาใจเธอแบบนี้อยู่เป็นปกติ และเป็นประจำมาตั้งแต่เด็ก โดยการอบรมปลูกฝังของแม่ชบา ที่ต้องปกป้องลูกหมีกลายเป็นสัญชาตญาณ และความเคยชินไปโดยปริยาย

และแม่ชบาเองก็รู้ดีว่ามีแต่ลูกหมีเท่านั้น ที่จะคุมเสือน้อยอยู่หมัด หากให้คนอื่นไปคุมคงมีแค่ตัวเธอกับสามีเท่านั้น! คนที่เหลือก็อย่าได้หวังเลยเขี้ยวลากดินเสียขนาดนั้น…

เธอยังแอบต่อว่าสามีเธอลับหลังลูกชายไม่ได้ เอาพวกข้อมูลบ้าอะไรไปยัดใส่หัวลูกชายไว้หนักหนา ทั้งให้ดูพวกละครสามก๊กเอย คำสอนต่าง ๆ ผสมเข้าไปอีก

แต่ภายหลังก็ดีใจมาก เมื่อเห็นลูกตัวเองรู้จักแบ่งปันรู้จักให้กับผู้อื่น โดยเริ่มตั้งแต่ตั้งใจที่จะว่าจ้างให้คนแถวบ้านมีงานทำ อยากที่จะเห็นคนอื่นมีชีวิตอยู่ดีมีสุข

จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ยังเปิดร้านคอม ให้คนที่ขาดโอกาสก็ยิ่งทำเอาเธอปลื้มใจ

ทุกวันนี้แม่ชบาหากเธอไม่อยู่บ้านนั่งดูบัญชี ก็ต้องจะวิ่งวุ่นไปตามเก็บผลงานที่เสือน้อยก่อไว้ เช่นดูงานบริษัทที่กำลังก่อสร้าง ที่ดูเหมือนว่าจะใกล้เสร็จแล้ว

ทั้งยังต้องไปตระเวนดูพวกเครื่องจักร ที่ไอ้เจ้าเสือน้อยมันได้ให้ใบปลิวไว้ และก็หาบริษัทอื่นเพิ่มเติม เธอช่วยกันกับสามีพยายามเลือกสรรให้มันออกมาดีที่สุด!

……

วันนี้เสือน้อยตั้งใจมาหาลูกหมีเองเป็นพิเศษ

พอเห็นใบหน้าแต้ยิ้มของเสือน้อยเดินเข้ามาในร้าน ลูกหมีก็ตวัดสายตาจ้องไปที่จอมก่อเรื่อง ก่อนที่จะพูดว่า “ลมอะไรหอบมาอีกล่ะ!?” พูดเสร็จเธอนั้นก็นั่งจดงาน ทำการบ้านของเธอไปพลาง ๆ

“แหะ ๆ ก็คิดถึงไง…เลยมาหา” เสือน้อยหยอกไปคำหนึ่ง

“อย่ามาตลก! พูดไปประเดี๋ยวแฟนเสือมาได้ยินจะยุ่งเอา” เธอมองค้อนเขาทีหนึ่งก่อนก้มหน้าทำงานต่อไป

แต่เสือน้อยก็ยังไม่หยุด…ยังคงออดอ้อนออเซาะอยู่นานสองนาน

คนรอบข้างก็กลั้นหัวเราะ จากคำพูดเอาอกเอาใจของเสือน้อย ตอนลูกน้องเดินผ่านไปผ่านมาทำทีจะทักทาย แต่ก็หยุดโดยดีจากสายตาพิฆาตของแม่ครัวภายในร้าน ที่ส่งสัญญาณให้พวกนั้นหยุดพูด!

หลังจากกระเซ้าเย้าแหย่ ถามเรื่องโน้นเรื่องนี้อยู่เป็นชั่วโมง ๆ เสือน้อยก็พูดเข้าถึงเรื่องการขยายการตลาดของธุรกิจ 

ลูกหมีเองก็รับฟังด้วยความตั้งใจไม่ปล่อยตกหล่นไปสักคำ เธอเองก็อยากเห็นคนในชุมชนแออัดมีชีวิตดีขึ้น เพื่อนผู้หญิงของเธอที่ดึงมาร่วมงาน ปั่นจักรยานส่งของก็มีไม่ใช่น้อย

แม้ธุรกิจนี้สามารถสร้างรายได้ให้กับเสือน้อยไม่มาก แต่เขามองเห็นประโยชน์ทางอ้อมเสียมากกว่า ประโยชน์ที่เกิดขึ้นกับพวกลูกน้องที่มันกลายเป็นอาชีพหลักของพวกเขา

ดังนั้นวันนี้จึงมาคุยกับลูกหมีเรื่องเพิ่มยอดขายกลยุทธ์ใหม่ ๆ เพราะถ้าร้านมั่นคงลูกจ้างก็จะมั่นคงตามไปด้วย

หลังจากปรึกษากันเสร็จสรรพ นกแก้วตัวแสบก็เข้ามาพอดี ความจริงเธอมาตั้งนานแล้ว แต่แอบหลบมองอยู่ห่าง ๆ ดวงตาของเธอลุกวาว เมื่อเห็นพี่ลูกหมีกับพี่เสือน้อย พูดจาหวาน ๆ ให้กัน 

ในบรรยากาศแบบนี้ใคร ๆ มองก็รู้ว่าทั้งคู่เข้ากันได้ดีราวกับกิ่งทองใบหยก เธอจึงเตรียมเก็บข้อมูลไปรายงานป้าของเธอ

“พี่หมี…พี่เสือ ไปเดินตลาดเปิดท้ายกัน!” นกแก้วก็เดินเข้ามาจับมือทั้งคู่ออกไป โดยไม่สนใจความยินยอมของทั้งสองคน

เธอรับรู้มาว่าป้าศรีได้ไอเดียในการตั้งชื่อมาจากป้าชบา พอเห็นลูกเพื่อนสนิทชื่อว่าเสือน้อย จึงได้ตั้งชื่อลูกตัวเองว่าลูกหมี โดยป้าชบาบอกว่าลูกหมีมีความหมายอื่นซ่อนอยู่!

ทั้งสามก็ได้ไปเดินตลาดเปิดท้ายกัน และชวนกันดูโน่นนี่ไปเรื่อย เสือน้อยก็ได้ถามลูกหมีว่า “อยากได้อะไรมั้ย ประเดี๋ยวซื้อให้!?”

ลูกหมีพยักหน้าไม่เกรงใจ เธอหยิบของที่อยากได้ขึ้นมา ทั้งที่ดูไว้หลายวันก่อนและของใหม่ ๆ ส่วนเสือน้อยก็เป็นคนจ่ายเงินไป

เดินไปเดินมาอยู่ทั่วทั้งตลาด ปรากฏว่าเสือน้อยถือถุงอยู่เต็มมือ เขายิ้มแห้ง ๆ รู้สึกว่าตัวเอง คล้ายคนขับรถที่เดินตามคุณนายมาจ่ายตลาด

ขากลับปรากฏว่า เสือน้อยต้องเรียกแท็กซี่ให้ไปส่ง เพราะของเยอะเกินกว่าจะถือไหว ทิ้งให้นกแก้วได้ควบคุมร้านแทน และพอได้ยินดังนั้นเธอก็กอดอกอย่างภาคภูมิใจนักแหละ แถมยังตกปากรับคำว่าไม่ต้องเป็นห่วง

ก่อนจะนั่งตีหน้านิ่งวางมาดแบบพี่ลูกหมีของเธอ ทำเอาลูกน้องพากันขบขันไม่น้อย 

ถ้าเสือน้อยมาเห็นก็คงโดนประทาน ‘เขกมะเหงก’ ทีหนึ่งให้เจ้าหล่อนแน่ ๆ

……

ช่วงนี้ที่โรงเรียนจัดงานกีฬาสีควบคู่ไปด้วยกิจกรรมเยอะมาก ทั้งยังต้องสอบนักธรรมอีกทำเอาหลายคนบ่นอุบ ส่วนตัวของเสือน้อยเองตลอดเวลาที่เข้าสี เขามักจะเป็นพวกใช้แรงงานสวัสดิการ 

ส่วนพวกขึ้นสแตนด์ไปตบมือ เลิกตั้งความหวังกับเขาไปได้เลย และส่วนใหญ่เป็นหน้าที่ของเด็ก ม.1

ปีนี้จับแบ่งสีออกมาเสือน้อยกับเหมือนฝันได้อยู่คนละสีกัน จึงทำให้พลาดช่วงเวลาตอนเย็นที่ต้องอยู่ด้วยกันเป็นประจำไป 

เสือน้อยดันออกนอกหน้ามาก สีของตัวเองไม่อยู่ แต่ดันมาอยู่สีของเหมือนฝัน ซึ่งเป็นคนละมุมของสนามกันเลย พอเห็นทั้งคู่หวานแหววต่อกัน ก็ทำให้หลายคนห้อมล้อมรู้สึกอิจฉา

พวกรุ่นพี่ ม.ปลาย ก็เข้ามาไล่เสือน้อยกลับสีของตัวเองไป ยังไม่ลืมบอกครูผู้ดูแลประจำสีเหลืองที่เสือน้อยสังกัดอยู่ ให้ช่วยห้ามปรามไม่ให้มาวุ่นวายแถวสีชมพูของพวกเธอ

พวกรุ่นพี่ให้เหตุผลด้านรักษาความลับของเชียร์ลีดเดอร์ ทั้งท่าเต้น ฯลฯ 

เหมือนฝันก็เกือบจะได้เป็นเป็นดรัมเมเยอร์ แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่ได้ แต่ได้มาเป็นลีดแทน คนสวยแบบเธอพลาดโอกาสเป็นดรัมเมเยอร์ ไปน่าเสียดายอยู่ไม่น้อย

ซึ่งดูเหมือนเพราะความน่ารักของเธอจึงทำให้โดนรุ่นพี่เขม่น จากเป้าหมายดรัมเมเยอร์ก็ได้มาเป็นลีดแทน แต่เหมือนฝันก็ไม่ได้เกี่ยงงอน

เธอโดนรังแกด้วยคำพูดถากถาง คำพูดนินทาให้ได้ยิน สารพัด ฯลฯ 

เสือน้อยรู้เรื่องเข้าแต่ก็ไม่ได้ลงมือทำอะไร ทุกวันนี้สายสืบของเขามีอยู่เต็มโรงเรียน เสียงลือเสียงเล่าอ้างอันใด มีเข้ามาให้เขาได้ยินไม่ขาดสาย ผ่านเจ้ายักษ์-ใหญ่

เพราะบางครั้งก็จำต้องให้เธอเผชิญหน้าด้วยตัวเองบ้าง หากเข้าไปแทรกแซง เรื่องมีแต่จะยิ่งเลวร้ายลง อีกอย่างก็เป็นเรื่องปกติของกลุ่มผู้หญิงที่เวลารวมตัวกัน ย่อมจิกกัดกันบ้างเป็นธรรมดา 

การต่อสู้ของพวกผู้หญิง บางครั้งก็รุนแรงกว่าพวกผู้ชายที่ใช้กำลัง แต่ว่าทางพวกผู้หญิงมักจะใช้ทางจิตใจ คำพูด ทำให้อีกฝ่ายหมดกำลังใจ

เสือน้อยเคยแอบมานั่งฟังรู้สึกสยองเกล้าขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว คำพูดแต่ละคนแฝงนัยยะไว้ทั้งนั้น ถ้าเขาไม่เคยต้องมานั่งตีความ กับคำพูดของแม่ชบาตั้งแต่เด็ก 

ก็คงจะฟังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ โชคดีที่เขา…ต้องเดาทางมวยของแม่ชบาอยู่เป็นประจำ จึงทำให้รู้เท่าทัน!

ถ้าเงินถึงคุณไปได้! 5555+