ข้อมูลจักรวาล ชุดที่ 2

ข้อมูลจักรวาลหออาชาไนย ชุดที่ 2

ในจักรวาลหออาชาไนย “เทพและผี” ไม่ได้มีความแตกต่างกันมากนัก ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าเป็นมุมมองของใคร เป็นเทพแบบไหน และเป็นผีแบบไหน

เรื่องราวเกี่ยวกับเทพและผีจะถูกเปิดเผยอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นในภาคที่ 10 ห้ามพลาดเด็ดขาด!

1. ข้าราชการท้องถิ่นแห่งโลกวิญญาณ!

การตั้งศาลพระภูมิ ศาลตายาย หรือศาลเจ้าที่ แท้จริงแล้วคือการสร้าง “ภาชนะสถิต” ให้กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำพื้นที่เหล่านั้น

โดยมากพวกเขาจะได้รับการแต่งตั้งและรับรองจากกระทรวงเวทมนตร์ (หออาชาไนย) ให้มีสถานะเปรียบเสมือนข้าราชการประจำท้องถิ่น

พวกเขามีหน้าที่ปกครองดูแลความสงบเรียบร้อยในโลกหลังความตาย ไม่ให้ผีเร่ร่อนตนอื่นเข้ามายุ่งวุ่นวายกับโลกของคนเป็น

ทว่าศาลเถื่อนก็มีอยู่มิใช่น้อย ผีเร่ร่อนก็มีอยู่มิใช่น้อย…

2. อำนาจของควันธูป!

สิ่งศักดิ์สิทธิ์และภูตผีสามารถเพิ่มพูนอิทธิฤทธิ์ได้ด้วยการกินควันธูป ซึ่งเป็นสื่อกลางที่หลอมรวมอารมณ์และความปรารถนาของมนุษย์ยามกราบไหว้

ด้วยเหตุนี้ การได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างถูกต้อง จึงเป็นเป้าหมายสูงสุดของดวงวิญญาณจำนวนมาก

ผู้ฝึกเวทหรือเจ้าหน้าที่ที่ทำงานรับใช้กระทรวงเวทมนตร์ มักพยายามสร้างผลงานเพื่อสะสมสกุลเงินที่เรียกว่า ‘คุณความชอบ’ ให้ได้มากที่สุด

โดยมีเป้าหมายเพื่อนำคุณความชอบเหล่านั้นไปแลกเปลี่ยน และผลักดันให้ญาติพี่น้องของตนได้รับการแต่งตั้งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น เจ้าป่าเจ้าเขา หรือเจ้าที่เจ้าทาง

การทำเช่นนี้ นอกจากจะทำให้พ่อแม่มีที่สถิตและมีควันธูปหล่อเลี้ยงอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ยังช่วยให้พวกท่านคงอยู่ใกล้ชิดกับลูกหลานได้นานที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

หรืออาจใช้ตำแหน่งเหล่านั้นเพื่อสร้างอิทธิพลให้กับพวกของตนก็ได้เช่นกัน

3. ลำดับการปกครอง

เมื่อควันธูปคือ ‘ขุมพลัง’ เกมการเมืองเพื่อแย่งชิงผู้ศรัทธาจึงเกิดขึ้นในทุกระดับ

ตั้งแต่ระดับชนเผ่าที่แข่งขันกันดึงคนนอกให้แต่งงานเข้ามาในเผ่าของตน เพื่อเพิ่มจำนวนผู้จุดธูปให้กับผีบรรพบุรุษของเผ่า ดังที่ปรากฏในภาคที่ 1

ทว่าที่ใดมีผลประโยชน์ ที่นั่นย่อมมีความขัดแย้ง อีกทั้งจำนวนผู้คนในแต่ละพื้นที่ยังมีไม่เท่ากัน ควันธูปจะหนาหรือเบาบาง จำนวนประชากรย่อมเป็นจุดชี้ชะตา

หากไล่เรียงเฉพาะภายในจังหวัดหนึ่ง ก็มีเสาหลักเมืองเป็นศูนย์รวมของพื้นที่ ไล่ระดับลงไปเรื่อย ๆ กระทั่งถึงศาลเล็ก ๆ หน้าบ้านของใครสักคน

ส่วนลำดับการปกครองก็ไล่จากบนลงล่าง เปรียบดั่ง ‘ผู้ว่า ปลัด นายอำเภอ และเจ้าหน้าที่ตัวเล็ก ๆ’

โลกหลังความตายก็เป็นเช่นเดียวกัน มิได้แตกต่างจากโลกของคนเป็นสักเท่าไหร่นัก…

หากกล่าวให้ถูก ‘คนเป็น’ ถือเป็นผู้กำหนดโลกหลังความตาย สิ่งศักดิ์สิทธิ์ต้องอยู่ภายใต้คำสั่งของกระทรวงเวทมนตร์

ดังนั้น ต่อให้ตายไปแล้ว ค่าของคนก็ยังขึ้นอยู่กับว่าเคยเป็นคนของใคร…

ส่วนควันธูปจะหนาหรือเบาบาง ก็ต้องดูว่าเป็นผีใต้คาถาของใคร?