LNCrawler

ข้อมูลจักรวาล ชุดที่ 8

หออาชาไนย : พ่อค้าความตาย — novel.dek d.com · All chapters

ข้อมูลจักรวาล ชุดที่ 8

ข้อมูลจักรวาลหออาชาไนย ชุดที่ 8

 

โครงสร้างองค์กรหออาชาไนย

‘หออาชาไนย’ คืออาคารบัญชาการที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อความมั่นคงของชาติมานานหลายพันปี เดิมเป็นเพียงสำนักแห่งหนึ่ง แต่ปัจจุบันได้วิวัฒนาการจนกลายเป็นกระทรวงเวทมนตร์

ทำหน้าที่เป็น ‘รัฐบาลเงา’ ที่มีอิทธิพลและอำนาจเหนือกลุ่มอิทธิพลอื่นใดในโลกเวทมนตร์ ทั้งยังมีอำนาจเด็ดขาดในการควบคุมและโยกย้ายสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ เช่น เจ้าที่หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำสถานที่

1. กลุ่มผู้กำหนดเกมและคานอำนาจ (โครงสร้าง 7 ฝ่าย)

กลไกของกระทรวงถูกขับเคลื่อนและคานอำนาจกันด้วย 7 ฝ่ายหลัก แต่ฝ่ายที่ทรงอิทธิพลและเป็น ‘ผู้กำหนดเกม’ อย่างแท้จริงคือฝ่ายสภากฎ

1.1 ฝ่ายสภากฎ

มีหน้าที่กำหนดทิศทาง อนุมัติกฎหมาย และแต่งตั้งผู้บริหาร โดยแบ่งออกเป็น 2 สภา ได้แก่

สภาสูง
(สภาอาวุโส)

ตัวบงการสูงสุดที่แท้จริง ประกอบด้วยชาย 5 คนและหญิง 4 คน ซึ่งมีอายุนับร้อยหรือนับพันปี

พวกเขาสวมหน้ากากที่มีเลขไทยตั้งแต่ ๑–๙ กำกับเอาไว้ และมีอำนาจเด็ดขาดในการแต่งตั้งเจ้ากระทรวง รองเจ้ากระทรวง ตุลาการ และผู้ถือตราม้าสีทอง

สภาล่าง
(สภาผู้แทนอาคม)

กลุ่มผู้แทนจากหน่วยต่าง ๆ ซึ่งต้องถือตราม้าสีม่วงขึ้นไป ทำหน้าที่ร่างกฎหมาย และแต่งตั้งปลัดกระทรวงหรืออธิบดีกรม

1.2 ฝ่ายบริหาร

เจ้ากระทรวงและรองเจ้ากระทรวง เป็นผู้กุมอำนาจสั่งการสูงสุดในฉากหน้า

1.3 ฝ่ายเสนาธิการ

กลุ่มมันสมองผู้วางแผนและควบคุมทิศทางเชิงยุทธศาสตร์ โดยดูแลหน่วยม้าที่ 1–5

1.4 ฝ่ายปฏิบัติการรบ

กองกำลังรบขั้นสูงที่ออกปฏิบัติการในสนามจริง โดยดูแลหน่วยม้าที่ 6–8

1.5 ฝ่ายพลาธิการ

ทำหน้าที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจ นวัตกรรม และทรัพยากรของกระทรวง ทั้งยังมีกองกำลังในสังกัดเพื่อคานอำนาจกับฝ่ายบริหาร โดยมีหน่วยที่ 9 เป็นกำลังหลัก

1.6 ฝ่ายธรรมาภิบาล

หน่วยงานที่ครอบคลุมกระบวนการยุติธรรมเอาไว้ตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ มีทั้งศาล อัยการ และตำรวจจับผี

1.7 ฝ่ายตรวจสอบอิสระ
(ม้าตรวจการ)

มีอำนาจตรวจสอบเจ้าหน้าที่ทุกคนภายในกระทรวง แม้กระทั่งเจ้ากระทรวง

ปัจจุบันตำแหน่งนี้ยังคงว่างอยู่ เพราะไม่มีใครกล้ารับหน้าที่…

2. เขี้ยวเล็บแห่งกระทรวง (10 หน่วยม้า)

เจ้าหน้าที่กระทรวงเวทมนตร์จะถูกเรียกรวม ๆ ว่า ‘ม้า’ ตามลักษณะงาน โดยแบ่งออกเป็น 10 หน่วยหลัก ซึ่งมีสถานะเทียบเท่าระดับกรม ดังนี้

หน่วยที่ 1 | หอฝึกอาชาไนย
(กรมกำลังพล)

ศูนย์กลางคัดกรองและบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์รุ่นใหม่

หน่วยที่ 2 | ม้าเร็ว
(กรมข่าวกรอง)

หูตาของกระทรวง เชี่ยวชาญด้านการแทรกซึมและการสืบหาข่าว

หน่วยที่ 3 | ม้าหมากรุก
(กรมยุทธการ)

มันสมองผู้วางแผนการรบและยุทธศาสตร์อันซับซ้อน

หน่วยที่ 4 | ม้าเหล็ก
(กรมส่งกำลังบำรุง)

เส้นเลือดใหญ่ที่คอยขนส่งกำลังพล เสบียง และยุทโธปกรณ์

หน่วยที่ 5 | ม้าปิดตา
(กรมกิจการพลเรือน)

หน่วยเก็บกวาด ลบความทรงจำ และซ่อนเร้นโลกเวทมนตร์จากสายตาของคนธรรมดา

หน่วยที่ 6 | ม้าอารี
(กรมการแพทย์)

หน่วยแพทย์ทหารเวทมนตร์

หน่วยที่ 7 | ม้าศึก
(กรมการศึก)

กองหน้ากล้าตายและกระดูกสันหลังของกองทัพในการรบปะทะ

หน่วยที่ 8 | ม้าปิดปาก
(กรมปฏิบัติการพิเศษ)

หน่วยแทรกซึมและลอบสังหารระดับพระกาฬ

หน่วยที่ 9 | ม้าพิธีการ
(กรมพิธีการและบวงสรวง)

หน่วยงานที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ควบคุมการคลัง โรงหลอมอาวุธ และผลประโยชน์ภายในตลาดผี

หน่วยที่ 10 | ม้ากินสวน
(กรมธรรมาภิบาล)

เหล่าผู้สวมหน้ากากเลือด ซึ่งควบคุมกระบวนการยุติธรรมทั้งหมด ตั้งแต่การตามล่า ควบคุมคุก ไปจนถึงศาลพิพากษา

ป.ล. ภายในแต่ละหน่วยยังมีหน่วยงานย่อยแตกแขนงออกไปอีก เช่น ม้าเร็วมีหน่วยงานย่อยที่เรียกว่า ‘ม้านำทาง’

3. ตราสัญลักษณ์บ่งบอกระดับ (ตราม้า)

ตราสัญลักษณ์ทั้งหมดเป็นรูปม้าเต็มตัวในท่าควบทะยาน มีขนาดเท่ากันในทุกระดับชั้นและทุกหน่วยงาน

ความแตกต่างของตำแหน่งจะถูกบ่งชี้ด้วยสีของตราสัญลักษณ์ และอาจมีเครื่องหมายอื่นเพิ่มเติม เพื่อใช้แยกระดับขั้นย่อยภายในบางหน่วยงาน

ตราสีแดง — ระดับตำนาน

สัญลักษณ์ของ ‘เจ้าหอ’ หรือผู้มีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ตราสีทอง — ระดับประมุข

สัญลักษณ์ของผู้มีอำนาจบริหารสูงสุด ได้แก่ เจ้ากระทรวง รองเจ้ากระทรวง และสมาชิกคณะตุลาการสูงสุด

ตราสีเขียว — ระดับบัญชาการ

สัญลักษณ์ของผู้บังคับบัญชาระดับสูง ซึ่งควบคุมฝ่ายและกรมกองต่าง ๆ ได้แก่ ปลัดกระทรวง อธิบดีกรม เช่น อธิบดีกรมยุทธการ และผู้บัญชาการกองกำลังรบ

ตราสีม่วง — ระดับอำนวยการ

สัญลักษณ์ของผู้บังคับบัญชาหน่วยงานย่อย ได้แก่ ผู้อำนวยการกอง เจ้าสำนักต่าง ๆ และผู้พิพากษาของหน่วยม้ากินสวน

ตราสีน้ำเงิน — ระดับปฏิบัติการอาวุโส

สัญลักษณ์ของเจ้าหน้าที่ภาคสนามที่มีประสบการณ์สูง หัวหน้าชุดปฏิบัติการเฉพาะกิจ และพัศดีของหน่วยม้ากินสวน

ตราสีส้ม — ระดับปฏิบัติการ

สัญลักษณ์ของเจ้าหน้าที่ซึ่งมีความสามารถเฉพาะตัว หรือสั่งสมคุณความชอบได้ถึงเกณฑ์ที่กำหนด

ตราสีชมพู — ระดับเริ่มต้น

สัญลักษณ์ของเจ้าหน้าที่จบใหม่ ซึ่งสำเร็จการฝึกและได้รับการบรรจุเข้าประจำการอย่างเต็มตัว

ตราสีขาว — ระดับนักเรียน

สัญลักษณ์ของนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ภายใน ‘หอฝึกอาชาไนย’ และยังไม่ถือเป็นเจ้าหน้าที่เต็มตัว

นอกจากสีของตราม้าแล้ว ‘ปีกม้า’ ยังใช้แบ่งระดับย่อยลงไปอีกขั้นหนึ่ง โดยสูงสุดอยู่ที่ 4 ปีก

เช่น เพียรซึ่งถือตราม้าสีขาว 4 ปีก และรั้งตำแหน่งผู้พันภายในหอฝึกอาชาไนย