ประตูสู่หออาชาไนย ภาคที่ 2

ประตูสู่หออาชาไนย ภาคที่ 2

นัตถิ ปัญญาสะมา อาภาล

“แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา ไม่มี”

การรอดชีวิตจากหายนะ ไม่ได้แปลว่าฝันร้ายจะจบลง…

ภาค ‘เสาหลักเมืองชล’ เรื่องราวจะพานักอ่านย้อนกลับไป ก่อนวันที่เพียรจะเป็นผู้ตรวจการแห่งกระทรวงเวทมนตร์ ก่อนที่ชื่อเสียงของเขาจะทำให้เหล่าม้าพิธีการทั่วทั้งกระทรวงนั่งไม่ติด

ในอดีตเขาเป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่ง ผู้ผ่านพ้นฝันร้ายที่ไม่ใช่แค่ความฝัน…

ยังไม่เข้าใจกฎของโลกลี้ลับ

ยังไม่มีอำนาจพอจะปกป้องใคร

หลังเกิดหายนะขึ้นที่หมู่บ้าน โลกยังดำเนินต่อไป คนตายควรถูกฝัง ผู้รอดชีวิตควรได้ใช้ชีวิตต่อ

ทว่าโลกเวทมนตร์ไม่เคยอ่อนโยนกับใคร เพียงเพราะคนคนนั้นยังอ่อนเยาว์เกินกว่าจะเข้าใจมัน

บางสิ่งไม่ได้ถูกฝังไปพร้อมร่าง

บางความกลัวไม่ได้จางหายไปพร้อมกาลเวลา

และบางความฝันอาจติดตามผู้รอดชีวิตกลับมาถึงบ้าน

เมื่อคนในครอบครัวล้มป่วย ความหวังย่อมกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีใครกล้าต่อราคา…

ในยามสิ้นหวัง มนุษย์พร้อมเชื่อคำปลอบประโลม พร้อมพึ่งพิธีกรรมที่มีผู้กล่าวอ้างว่าศักดิ์สิทธิ์ และพร้อมไขว่คว้าทุกหนทางที่อาจช่วยคนอันเป็นที่รัก

โดยไม่ทันรู้ว่าทางรอดนั้นซ่อนเงื่อนไขใด หรือราคาที่แท้จริงจะถูกเรียกเก็บจากใคร?

ความกลัวทำให้คนรีบร้อน

ความสิ้นหวังทำให้คนยอมเชื่อ

ส่วนความรักก็อาจผลักให้คนยอมแลกทุกสิ่ง จนหลงลืมหลักที่เคยยึดเหนี่ยวจิตใจของตน…

เมื่อบ้านไร้เสาคอยค้ำ และเมืองไร้หลักให้ยึดถือ คนสิ้นหวังย่อมกลายเป็นเหยื่อของแสงแรกที่ปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืด

แต่ใช่ว่าแสงทุกดวงจะมีไว้ชี้ทาง…

บางดวงอาจนำผู้คนออกจากความมืด

แต่บางดวงอาจทำให้ถลำลึกไปกว่าเดิม!