คนคั่นเวลา

"ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยสิ อีกเดี๋ยวพี่พอร์ชมาแล้ว บรรยากาศจะเสียเปล่าๆ"

นวินตราเอ่ยเตือนเนตรดาว เพราะตั้งแต่ก้าวเข้ามาในผับ เพื่อนสาวก็เอาแต่ทำหน้าบูดบึ้ง ชวนให้ปาร์ตี้คืนนี้หมดสนุกเอาเสียดื้อๆ

"แกคิดว่า ที่พี่วินเป็นแบบนี้ คงไม่ใช่เพราะว่าเขาแอบมีใจให้มันหรอกนะ" เนตรดาวโพล่งความแคลงใจออกมาระหว่างยกแก้วเครื่องดื่ม

"เขาก็คงรักเอ็นดูเหมือนน้องสาวนั่นแหละ แกก็บอกเองว่าเขารู้จักกันมาตั้งแต่เกิด อีกอย่างพี่วินก็ดูรักและตามใจแกจะตายไป"

"แต่นังนั่นแกก็เห็นว่ามันสวยมาก เด็กอายุสิบห้าสิบหกสมัยนี้มันไม่ได้เด็กแล้วนะนีน่า แล้วดูพี่วินสิ ทำเป็นแคร์ความรู้สึกมันนักหนา ทั้งที่มันแสดงออกชัดเจนว่าเอาแต่ใจขนาดนั้น"

"ก็เขาเห็นนิสัยแบบนั้นมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยหรือเปล่า เอาน่า พรุ่งนี้มันก็บินไปอเมริกาแล้ว ไม่ได้มาอยู่ขวางหูขวางตาแกอีกนาน คืนนี้แกก็สนุกกับพี่พอร์ชไปให้เต็มที่ พรุ่งนี้ค่อยกลับไปทำตัวหวานเจี๊ยบกับพี่วินเหมือนเดิม"

"แต่พี่วินต้องไปส่งมันที่สนามบินแน่ๆ" เนตรดาวเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาฉายแววริษยาและมุ่งร้าย 

"ฉันไม่มีทางยอมให้เขาไปหรอก  ถ้ามันต้องเดินทางไปโดยที่ไม่มีพี่วินไปส่ง มันจะต้องเจ็บปวดแน่"

เนตรดาวหมายมั่นในใจว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อรั้งรวินทร์ไว้กับเธอให้ได้ในวันพรุ่งนี้

"โอเค เอาตามนั้นเลย มาๆ ชนแก้วกันก่อน อย่าเพิ่งไปเครียด คิดมากไปได้ ปะ ออกไปเต้นกันดีกว่า" นวินตรายกแก้วขึ้นเชียร์พลางดึงมือเพื่อนสาวให้ลุกขึ้นเต้นตามจังหวะเพลง

พอร์ชเดินเข้ามาในผับและสายตาคมกริบก็ปะทะเข้ากับสองสาวทันที เขาจ้องมองเนตรดาวด้วยสายตาแพรวพราวฉายแววปรารถนาอย่างเปิดเผย

เนตรดาวที่เขาเคยพบในมหาวิทยาลัยเป็นเพียงสาวสวยลุคเรียบร้อย มุ่งมั่นกับการเรียน และมีกิริยาอ่อนหวานนุ่มนวล แต่ในที่ลับตาคน เธอคือแมวป่าสุดร้อนแรงที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่าง ความต้องการของเธอนั้นตอบสนองและปรนเปรอความสุขให้เขาได้อย่างยอดเยี่ยม ทั้งชั้นเชิงและลีลาผูกมัดใจจนทำให้เขาติดใจเข้าอย่างจัง

"มองอยู่นั่นแล้วมึงจะได้กินมั้ยวะ ไปดิวะ นางแมวป่าของมึงยืนรออยู่โน่นแล้ว" เพื่อนที่มาด้วยกันเอ่ยปากแซวจี้จุด

พอร์ชเหยียดยิ้มกว้างอย่างเห็นด้วย เขาไม่รอช้ารีบก้าวเท้าเข้าไปประกบแผ่นหลังของเนตรดาวจากทางด้านหลัง แทรกตัวร่วมเต้นไปกับเธอในจังหวะเพลงที่เร้าอารมณ์ ร่างกายเบียดชิดแนบแน่นจนไร้ช่องว่าง สายตาของเนตรดาวที่ช้อนมองกลับมาเต็มไปด้วยความหมายและแรงเชื้อเชิญ

สายตาคู่คู่นั้นทำให้พอร์ชแทบหมดความอดทน ไม่อยากจะทนเต้นอยู่ตรงนี้อีกต่อไปแล้ว  นาทีนี้เขาอยากจะคว้าร่างบางขึ้นห้อง แล้วเค้นคลึงขย่มร่างเธอให้จมไปกับเตียงให้รู้แล้วรู้รอด

"อ๊ะ..." เสียงครางกระเส่าของเนตรดาวดังระส่ำแข่งกับลมหายใจหอบถี่ เมื่อพอร์ชส่งแท่งร้อนรัวเข้าออกในกายเธออย่างหนักหน่วงโดยไม่ลดแรงกระทบแม้แต่น้อย

"ที่รักครับ อ่าส์ พี่มีความสุขมากเลย"

เขาครางกระหึ่มในลำคอด้วยความฟินจัด ก่อนจะก้มลงจูบบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างหื่นกระหาย ลิ้นร้อนส่งเข้าไปดูดดึงลิ้นนุ่มของเนตรดาวอย่างเชี่ยวชาญ พลางเร่งจังหวะช่วงล่างกระแทกกระทั้นซ้ำๆ จนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ที่แผดเผา

เนตรดาวตอบรับรสจูบเร่าร้อนพลาดยกแขนขึ้นโอบรอบคอพอร์ชแน่น ยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสสวาทของพอร์ช

"อ่าส์ แน่นชิบบบ!!"

พอร์ชยังคงเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นกายอย่างต่อเนื่องจนเครื่องปรับอากาศที่เคยเย็นฉ่ำกลับอบอ้าวขึ้นมาด้วยอุณหภูมิร่างกายและไฟสวาทที่ซ่านกระเซ็น เขาผละออกจากใบหน้าหวาน ค่อยๆ ถอนจูบแล้วซุกซบเลื่อนต่ำลงมายังสองเต้างามเต่งตึงชูชัน ปากหนาครอบครองดูดดึงปลายยอดอย่างหื่นกระหาย สลับกับลากลิ้นเลียวนไปทั่วเนินเนื้อเนียนนุ่มจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ

"อ๊ะ!! อ๋อย พี่พอร์ช"

เนตรดาวแอ่นอกรับสัมผัส เผลอร้องครางระส่ำเป็นระยะด้วยความเสียวซ่านจนสมองขาวโพน มือหนาเรียวยาวของพอร์ชเอื้อมลงต่ำ ลูบไล้ไปยังเนินเนื้อฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำหวานแห่งพิศวาส เขาส่งนิ้วเข้าไปสะกิดแยกกลีบเนื้อนุ่มนิ่มนั้นอย่างเชี่ยวชาญ ในขณะที่ริมฝีปากและฟันยังคงหยอกเย้าดูดกลืนเต้างามอย่างสนุกอารมณ์ ปรนเปรอความใคร่ให้กันและกันอย่างไม่รู้ลืม