คนเก่า
คนเก่า
“ทำไมทั้งมึงทั้งแม่ ถึงคิดว่ากูต้องบอกเรื่องนี้ นี่มันเรื่องส่วนตัวของกูนะ หรือเพราะที่ผ่านมากูกับเลิฟสนิทกันมากเกินไป จึงทำให้เข้าใจผิดกันไปหมด”
“เอาจริงนะไอ้วิน กูว่ามึงก็รู้ว่าน้องไม่ได้คิดกับมึงแค่พี่ ตอนเด็กก็ว่าตอนเด็ก แต่ตอนโตนี่ แค่สายตาและการกระทำต่าง ๆ ก็รู้แล้วมั้ยวะ”
รวินทร์ไม่ปฏิเสธ เขารู้ว่ารักตาภารู้สึกกับเขามากกว่าพี่น้อง ซึ่งเขาเองก็ยังทำตัวให้เป็นปกติ ดูแลเอาใจใส่เหมือนเดิม คอยอยู่เคียงข้างปลอบใจในเวลาที่รักตาภาเศร้า เสียใจ ที่ห่างจากรักตาภามาก็เป็นตอนที่เริ่มรู้จักกับเนตรดาวเพียงไม่นานมานี้เท่านั้น
“หรือที่ไม่บอก เพราะมึงกลัวว่าความรู้สึกของน้องเลิฟจะเปลี่ยนไปด้วย มึงจะกั๊กไว้เหรอวะ ไอ้เลว”
“เปล่า กูแค่ไม่คิดว่ามันสำคัญ กูโตแล้ว การจะคบใครสักคนมันก็เป็นเรื่องที่ไม่ได้แปลกอะไรนี่”
“บอกสักนิดก็ดี บอกเหมือนพี่ชายบอกน้องสาวอะ มึงทำเป็นมั้ย”
ภัทรพลเองก็รู้จักรักตาภามาตั้งแต่เด็ก ด้วยเป็นเพื่อนกับรวินทร์ เขารู้ว่ารักตาภาเป็นเด็กที่เติบโตมาในครอบครัวที่ร่ำรวย มีคนคอยรับใช้ดูแล แต่สิ่งที่ขาดคือความรักของพ่อ ดังนั้นรวินทร์จึงคอยดูแล คอยปลอบใจด้วยความรักและความห่วงใย รักตาภาไม่ได้สนิทกับใครได้ง่าย แม้แต่ตัวเขาก็เป็นการรู้จักเพียงเพราะเขาเป็นเพื่อนกับรวินทร์เท่านั้น เธอไม่ได้เปิดใจรับใครเข้าไปในโลกส่วนตัวนั้น
“เออ”
“ดีแล้ว มา กูดื่มฉลองด้วย ต่อไปมีแฟนแล้วคงจะออกไปเที่ยวกับกูไม่ได้บ่อยแล้ว”
“อะไรของมึง กูมีแฟนไม่ได้ติดคุก”
“ฮ่า ฮ่า ก็ไม่แน่”
“นังเด็กนั่นมันจะเห็นหรือยังนะ” นวินตรามองโพสของรวินทร์
“น่าจะเห็นแล้วนะ” เนตรดาวตอบ
“ทำไมแกแน่ใจ”
“ก็มันตามติดพี่วินขนาดนั้น พี่วินทำอะไรมันก็ต้องรู้เร็วกว่าคนอื่นอยู่แล้ว”
“แบบนี้ก็ดีสิ ถ้ามันเห็นก็คงจะร้องไห้หนักเลย”
“แบบนี้แหละดี ฉันอยากให้มันเจ็บ เสียใจเป็นร้อยเป็นพันเท่า ให้สมกับที่มันกับแม่เคยทำไว้กับแม่ฉัน”
“ถามได้มั้ยว่าแกชอบพี่วินจริง หรือแค่อยากทำให้น้องสาวต่างแม่ของแกเสียใจ”
“การคบกับพี่วินก็ไม่ใช่เรื่องแย่นี่ แกก็เห็นว่าพี่วินดูแลฉันดีแค่ไหน การควงกับพี่วินก็เป็นทางเลือกที่ดีมาก ที่สำคัญ มันยังทำให้ฉันได้เอาคืนนังเด็กนั่นด้วย”
“น่าแปลกที่พี่วินสนิทกับครอบครัวนั้น แต่ไม่รู้ว่าแกเป็นใคร”
“ไม่รู้ก็ดีแล้ว แบบนี้เป็นผลดีกับฉัน แกคิดดูสิ ถ้าตอนแรกพี่วินรู้ว่าฉันเป็นใคร พี่วินจะเข้าหาฉันหรือเปล่า ต่อให้ไม่ได้ชอบเด็กนั่น แต่ก็รักและผูกพันกันมาตั้งแต่เกิด แม่พี่วินก็เป็นเพื่อนกับแม่มัน”
“แบบนี้แกกับว่าที่แม่สามี จะเข้ากันได้เหรอ”
“จะแคร์อะไร แค่พี่วินรัก ทุกอย่างก็ไม่เป็นปัญหา”
“เออ แต่อย่าเผลอทำตัวให้เขาจับได้ล่ะ ว่าแกมีนิสัยที่แท้เป็นยังไง ไม่งั้นไอ้ที่แอ๊บมาเนี่ย ไม่มีค่าเลยนะ”
“แกก็ต้องช่วยฉันด้วยสิ”
“ฉันช่วยอยู่แล้ว แกเป็นเพื่อนฉันนี่นา”
“แล้วไอ้บ้ากร มันยังโทรหาแกอยู่มั้ย”
เนตรดาวถามถึงศุภกร อดีตคนรักของเธอที่เธอสลัดทิ้งหลังจากเดินหน้าเข้าหารวินทร์ ด้วยเหตุผลว่าหมดรักเขาแล้ว แต่เพราะคบหากันมานาน ความสัมพันธ์ลึกซึ้งจนศุภกรไม่ยอมที่จะปล่อยมือ พยายามทุกทางที่จะเข้าหา
“ก็มีโทรบ้าง แต่ฉันก็บอกมันแล้วนะว่าตอนนี้แกมีคนอื่นแล้ว แต่มันก็บอกว่าลืมแกไม่ลง ฉันว่าแกคุยกับมันดี ๆ เถอะ ถ้าเรื่องนี้พี่วินรู้ มีหวังแตกหักแน่”
ตอนที่เรียนมัธยมเนตรดาวพลาดท้องลูกของศุภกรแต่เพราะไม่พร้อมและไม่ต้องการให้พ่อรู้ว่าเธอทำตัวไม่รักดี แม้ศุภกรจะยืนยันที่พร้อมจะรับผิดชอบก็ตาม แต่เนตรดาวก็ยังกินยาขับเลือดจนแท้ง เรื่องนี้ทำให้ศุภกรเสียใจ แต่เพราะคำหว่านล้อมของเนตรดาว เขาจึงไม่โทษเธอและยิ่งรักเนตรดาวรู้สึกผิดต่อเนตรดาวมาตลอด
“ก็คงต้องเป็นแบบนั้น ฉันไม่ยอมให้แผนของฉันมาพังลงเพราะมันหรอกนะ”
“ให้ฉันนัดมันเลยมั้ย”
“ไม่ต้อง ฉันจะไปเจอมันที่คอนโดเอง”
“ให้มันจบนะ อย่าไปสานต่ออีกล่ะ ไม่งั้นยุ่งยากกว่าเดิม”
“รู้แล้ว”
“ให้มันจริง ถ่านไฟเก่ามันยังร้อน ฉันกลัวแกพลาด”
“ฉันจะทิ้งพี่วินเพื่อมันเหรอ ฉันก็คิดเป็นนะ”
“คิดให้ได้ตลอด”