ถามฉันหรือถามลูก
ถามฉันหรือถามลูก
เช้าวันถัดมา แสงแดดอ่อนลอดผ่านแนวต้นไม้ในหมู่บ้านจัดสรร นัชชาออกจากบ้านในเสื้อยืดสีเข้ม กางเกงยีนส์ และเสื้อกาวน์พาดแขน ผมหน้าม้าถูกหวีลวก ๆ พอไม่ให้ทิ่มตา
“เมื่อวานอาหารอร่อยไหม”
ณิชคุณยืนอยู่ข้างรถของตัวเอง มือหนึ่งลูบหัวบอสซึ่งขึ้นไปนอนยึดพื้นที่อยู่บนหลังคารถเก๋งของเขา แมวส้มรับสัมผัสอย่างคุ้นเคย แล้วตวัดหางเคาะหลังคารถเบา ๆ
“ถามฉันหรือถามลูก”
มือที่กำลังลูบหัวแมวหยุดลง ณิชคุณอุ้มบอสลงมาวางบนพื้น “ถ้าลูกพูดได้ก็คงถามลูกไปแล้ว”
นัชชาสวมแว่นกันแดดทั้งที่แดดเช้ายังไม่แรง “พอกินได้”
“งั้นมื้อเที่ยงพี่จะสั่งให้อีก”
“ไม่ต้อง”
“ต้องสิ พี่จัดการให้ได้ เธอจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหาร”
“ก็ตามใจ… เพื่อลูกอยู่แล้วนี่”
“นัช”
ประตูรถปิดตัดเสียงเรียกไว้ข้างนอก เธอสตาร์ตรถแล้วถอยออกจากที่จอด เงาร่างของณิชคุณยังอยู่ในกระจกมองหลังข้างรั้วเตี้ย ๆ จนรถเลี้ยวพ้นหน้าบ้าน
ตรงป้อมยามหน้าหมู่บ้าน ลุงแสวงยืนรอเปิดไม้กั้นอยู่แล้ว ชายวัยหกสิบต้น ๆ รูปร่างผอม ผิวคล้ำแดด สวมเครื่องแบบ รปภ. ที่รีดเรียบกว่าหลายคนในวัยเดียวกัน เขายกมือแตะหมวกให้เธอด้วยท่าทางจริงจังเหมือนทุกเช้า
นัชชาลดกระจกลง “ลุงแหวง เย็นนี้กินอะไรคะ ปลาเผาไหม ถ้านัชไม่ติดเคสผ่าด่วน เดี๋ยวซื้อเข้ามากินด้วย”
ลุงแสวงรีบโบกมือ “อีกแล้วติหมอ ลุงเกรงใจ บ่เอาดอก”
“ไม่ต้องเกรงค่ะ นัชไม่ได้ถาม นัชแจ้ง ไฟท์บังคับเด้อลุง”
“หมอนี่ก็สั่งคนแก่เก่งอีหลี”
“คนแก่ขี้ดื้อ ต้องใช้วิธีนี้แหละค่ะ”
ลุงแสวงหัวเราะตาหยี ก่อนโน้มหน้ามาใกล้กระจก “วันนี้ขับช้า ๆ เด้อหมอ เมื่อวานเบิ่งหน้าซีด ๆ ลุงว่าสิทักกะย่านถืกด่า”
“นัชเคยด่าลุงที่ไหนกัน”
“เวลาหมอบอกว่าความดันสิขึ้นบ่เอิ่นด่าบ่”
“เรียกให้ความรู้ค่ะ เย็นนี้เอาปลาเผา น้ำจิ้มซีฟู้ดเผ็ดน้อยนะลุง ความดันไม่ใช่ของเล่น”
“เอาจั่งซั่นล่ะหมอ” ลุงแสวงยกมือยอมแพ้ ก่อนกดเปิดไม้กั้นให้ “ไปดีมาดีเด้อหมอ มื้อนี่ขอให้บ่มีคนไข้ด่วนเด้อ”
“ลุงพูดแบบนี้ทีไร งานเข้านัชทุกที”
รถของณิชคุณจอดรออยู่ด้านหลัง เขาได้ยินเสียงหัวเราะลอดกระจกที่ยังเปิดอยู่ ลุงแสวงยังรู้ว่าเมื่อวานเธอหน้าซีด ส่วนเขาเพิ่งใส่ใจเรื่องนั้นหลังข่าววิ่งไปถึงหูคนครึ่งโรงพยาบาล
****
ห่างเหินจนเมียต้องมากินข้าวกับยามหน้าหมู่บ้านอะคิดดู
ใครยังไม่ ‘กดติดตาม’ ฝากด้วยนะคะทุกคน อยากให้คนอ่านเยอะๆ
ลินท์อยู่ได้ด้วยการสนับสนุนจริงๆ ค่ะ อยากเขียนไปเรื่อยๆ ทุกการสนับสนุนคือแรงบันดาลใจให้ไปต่อ
ขอบคุณรีดเดอร์ที่น่ารักทุกค้านนะค๊าาา
