นกเขาไม่ขันแล้วเหรอ
นกเขาไม่ขันแล้วเหรอ
หลังเก็บถ้วยจานใส่ตะกร้าและบอกลาลุงแสวง นัชชาก็เดินกลับบ้านซึ่งอยู่ห่างจากป้อมยามประมาณสองร้อยเมตร หญิงสาวผลักประตูรั้วเข้าไปแล้วพบอดีตสามีนั่งรออยู่บนม้าหินอ่อนหน้าประตูบ้าน
แมวห้าตัวรายล้อมณิชคุณอยู่เต็มม้านั่ง จอร์นนี่ แมวขาวตัวใหญ่ยึดตักเขาเป็นที่นอน ส่วนบอสกำลังใช้หัวถูข้อศอกเรียกร้องให้ลูบต่อ
เมื่อก่อนเธอมักเจอภาพนี้หลังกลับจากโรงพยาบาล ณิชคุณจะบ่นว่าขนแมวติดกางเกงสแล็กราคาแพง แต่ไม่เคยไล่ตัวไหนลงจากตักได้จริงสักครั้ง
“มาทำไม”
ณิชคุณเงยหน้าขึ้น “ก็พี่ส่งข้อความบอกแล้วว่าจะมาหา”
“ฉันไม่ได้ตอบ”
“แต่พี่เห็นว่าเธออ่าน”
“อือ มีอะไรก็รีบพูด”
“วันนี้พี่ไปพบจิตแพทย์ที่ดูเรื่องเพศมา”
นัชชาขมวดคิ้ว “ทำไม นกเขาไม่ขันแล้วเหรอ”
“เปล่า ยังขันดีทุกเช้า” เขามองเธอตรง ๆ “อยากลองดูไหมล่ะ”
“ไอ้บ้า!”
นัชชาด่าจบก็เปิดประตูเข้าบ้าน ณิชคุณวางจอร์นนี่ลงแล้วเดินตามเข้าไปพร้อมขบวนแมว บอสวิ่งแซงทุกตัวเข้าครัว เพราะรู้เวลาอาหารของตัวเองดีกว่าเจ้าของบ้าน
นัชชายกตะกร้าไปวางข้างอ่างล้างจาน เปิดน้ำล้างถ้วยที่ใส่แจ่ว ส่วนณิชคุณเปิดตู้เย็น หยิบอาหารเปียกออกมาหนึ่งซองแล้วคลุกกับอาหารเม็ดใส่ถาดยาว พอถาดแตะพื้น แก๊งแมวก็เรียงหน้ากระดานเข้าประจำที่
“นัชพาลูกเราไปฉีดวัคซีนประจำปีหรือยัง”
นัชชาปิดก๊อกน้ำแล้วมองกลับมา “ลูกเรา?”
“ก็เลี้ยงมาด้วยกัน”
“แยกกันอยู่ตั้งปี เพิ่งนึกได้วันนี้ว่ามีแมวเป็นลูกหรือไง”
“พี่ไม่ได้ลืม”
“งั้นวันนี้เป็นเหี้ยอะไร ผีเจาะปากเหรอ พูดกับลุงยามก็เป็น เรียกแมวว่าลูกเราก็ได้” เธอเช็ดมือกับผ้าข้างอ่าง “มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ”
ณิชคุณพิงขอบเคาน์เตอร์ครัว แววตาที่มีรอยขบขันอยู่ก่อนหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง
“พี่ไปปรึกษาเรื่องที่พี่ทำออรัลเซ็กซ์ให้เธอไม่ได้มา”
มือที่กำลังเช็ดอยู่หยุดลง นัชชารอฟังโดยไม่ถามแทรก
“หมอบอกว่าปัญหานี้คุยทฤษฎีอย่างเดียวไม่พอ การรักษามีบางขั้นที่ต้องทำแบบฝึกกับคู่”
“แล้ว?”
“พี่อยากให้เธอช่วย”
นัชชาวางผ้าเช็ดมือลงบนเคาน์เตอร์แล้วเดินเข้าไปหา ณิชคุณเห็นสีหน้าของเธอก็ขยับถอย แต่ยังพยายามอธิบายสิ่งที่ตัวเองคิดมาระหว่างทาง
“ช่วยอะไร” เธอถาม
“เป็นคู่ทำการบ้านให้พี่” เขาถอยออกจากครัวขณะนัชชาเดินตาม “เพราะปัญหานี้มันเกิดขึ้นระหว่างพี่กับเธอ จะให้พี่ไปฝึกกับคนอื่นก็ไม่ได้ พี่คิดว่าเราควรค่อย ๆ ฝึกกัน...”
นัชชาไม่เร่ง ไม่พูดแทรก เธอเพียงเดินบีบระยะจนเขาต้องถอยผ่านห้องนั่งเล่นไปถึงประตูหน้าบ้าน
แผ่นหลังของณิชคุณแตะบานประตู เขาจึงรีบพูดส่วนที่เหลือให้จบ
“...จนกว่าพี่จะทำตรงนั้นให้เธอได้ตามปกติ”
นัชชาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ลุงแหวงบอกให้เธอฟังอีกฝ่ายพูดให้จบก่อน ส่วนถ้าพูดไม่เข้าหูควรทำอย่างไร เธอก็จำได้ดี
ฝ่าเท้าของหมอปีศาจยันเข้าที่หน้าท้องอดีตสามีเต็มแรง ณิชคุณเซถอยหลัง แผ่นหลังกระแทกบานประตูจนเปิดผาง ร่างสูงหลุดออกไปยืนอยู่นอกบ้านต่อหน้าแมวทั้งห้าตัว
ลูกแมวซึ่งกำลังกินอาหารอยู่เงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนก้มลงกินต่ออย่างไม่คิดสนใจ
“นัช! ฟังพี่ก่อนสิ มันเป็นส่วนหนึ่งของการบำ...”
ปัง!
บานประตูปิดใส่หน้า ตามด้วยเสียงล็อกกลอนจากด้านใน ณิชคุณยืนกุมหน้าท้อง มองประตูบ้านอดีตภรรยาอย่างหาคำตอบไม่ได้
“กูพูดอะไรผิดวะ”
****
เออ นั่นดิ ผิดตรงไหนนะ
ช่วยบอกหมอณิชหน่อยค่ะ ผิดตรงไหน ฮ่าๆๆ
ฝากรีวิว หมอนัชตัวตึงด้วยนะคะทุกคน
ตอนนี้ติดท็อป 10 นิยายในหมวดแล้ว ช่วยกันดันหน่อยน้าาา พลีสสส