อาจารย์ณิชคุณครับ ผมไหว้ล่ะ
อาจารย์ณิชคุณครับ ผมไหว้ล่ะ
อีกสองวันต่อมา นัชชากลับมาอีกครั้งโดยโทรมาขอแทรกคิวด่วน คราวนี้เธอยังไม่ทันนั่งเรียบร้อยก็เปิดฉากสาดกระสุน
“หมอคะ! วันนั้นนัชด่าเพลินไปหน่อย เลยลืมด่าเรื่องนี้... ไอ้คู่ฝึกที่มันพูดถึงน่ะ มันหน้าด้านมาขอนัชทำออรัลเซ็กซ์นะคะ ไอ้บ้าเอ๊ย! หย่ากันแล้ว ใครจะยอมอ้าขาให้มึงเอาฟรี ๆ คะ!”
“อาจารย์ครับ...”
“มาถึงก็มายืนประกาศปาว ๆ ว่าไปหาจิตแพทย์มา หมอแนะนำให้มีคู่ฝึก แล้วก็มาถามหน้ามึน ๆ ว่านัชช่วยเป็นคู่ฝึกให้ได้ไหม... ไม่ขอโทษเรื่องเก่าสักคำ ไม่ถามด้วยซ้ำว่านัชยังรู้สึกยังไง เขาคิดว่านัชเป็นอะไรคะ แบบฝึกหัดท้ายบทเรียนเหรอฮะ!”
“แล้ว... ลึก ๆ อาจารย์อยากช่วยเขาไหมล่ะครับ”
“วันนี้นัชมาระบายค่ะ ไม่ได้มาให้หมอตั้งโต๊ะสอบสวน”
“ถ้าผมไม่ถาม ผมก็ไม่รู้ว่าจะช่วยอาจารย์ตรงไหนนะครับ”
“บอกว่าวันนี้ยังไม่ต้องช่วยไงคะ ฟังนัชระบายอย่างเดียวก่อน”
ภาคิณยกมือกดคลึงหว่างคิ้วตัวเองเบา ๆ เริ่มสงสัยแล้วว่าตัวเองรับเคสคนไข้ที่อาการหนักเกินไป หรือความจริงเขาเรียนมาไม่พอรับมืออดีตผัวเมียคู่นี้กันแน่
วันรุ่งขึ้น ณิชคุณกลับมาหาเขาอีกครั้ง ทั้งที่ยังไม่ถึงเวลานัดจริง สีหน้าของหมอสูติฯ ดูเคร่งเครียดกว่าครั้งก่อน แต่ประโยคแรกที่หลุดออกมากลับฟังดูเหมือนคนจนตรอก
“ผมจะทำยังไงดีครับหมอ นัชเขาไม่ยอมคุยกับผมเลย ถามอะไรไปก็ไม่ตอบ ไม่มองหน้าผมด้วยซ้ำ”
“แล้วตอนนั้น... อาจารย์ไปพูดกับเธอยังไงครับ”
“ผมก็บอกตรง ๆ ว่ามาปรึกษาหมอเรื่องที่ผมทำออรัลเซ็กซ์ไม่ได้ หมอแนะนำว่าผมควรมีคู่ฝึก... ผมก็เลยถามว่าเธอจะพอช่วยเป็นคู่ฝึกให้ผมหน่อยได้ไหม ยังไม่ได้ตกลงเงื่อนไขอะไรกันเลย เธอก็ถีบผมกระเด็นออกจากบ้านก่อน”
ภาคิณนิ่งอึ้งมองหน้าเขา ก่อนถอนหายใจยาว
“ผมพูดผิดตรงไหนครับหมอ”
“ผมไม่ได้บอกให้อาจารย์เดินไปขออดีตเมียทำออรัลเซ็กซ์โต้ง ๆ แบบนั้นนะครับ! ผมบอกว่าแบบฝึกบางขั้นอาจต้องทำร่วมกับคนที่อาจารย์มีความสัมพันธ์ด้วย และอีกฝ่ายต้องยินยอม”
“ก็ผมจะไปทำเรื่องแบบนี้กับใครได้อีกล่ะครับหมอ นัชเขาเป็นเมียผมนะ เอ่อ... ถึงจะเป็นแค่อดีตเมีย แต่เขากำลังท้องลูกของผมอยู่”
“คำว่า ‘ยินยอม’ อยู่ท้ายประโยค แต่สำคัญมากนะครับอาจารย์”
จิตแพทย์หนุ่มวางปากกาลงบนโต๊ะ ก่อนยกมือพนมไหว้จรดหน้าผาก
“อาจารย์ณิชคุณครับ... ผมไหว้ล่ะ”
ณิชคุณมองมือที่พนมไหว้อยู่ของอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ “หมอจะมาไหว้ผมทำไมครับ”
“อาจารย์กลับไปทำยังไงก็ได้ครับ... ให้อาจารย์นัชชามาพร้อมกับอาจารย์”
“เขาไม่ยอมมาหรอกหมอ”
“ผมถึงบอกให้อาจารย์ไปหาวิธีขอให้เธอมาด้วยกันไงครับ! เพราะถ้ายังสลับคิวกันมาคนละวัน เล่ากันคนละมุม โทษกันคนละเรื่อง แล้วไม่มีใครยอมพูดเรื่องเดียวกันต่อหน้ากันแบบนี้... ผมก็ช่วยอะไรพวกอาจารย์ไม่ได้แล้วครับ”
“หมอเอาเรื่องที่นัชแอบด่าผมมาเล่าให้ผมฟังไม่ได้เหรอ”
“ไม่ได้ครับ! เช่นเดียวกับที่ผมเอาเรื่องของอาจารย์ไปฟ้องเธอไม่ได้นั่นแหละครับ”
ณิชคุณนั่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง “แปลว่า... ผมต้องขอให้นัชมาด้วยกัน”
“ครับ ถ้าเธอยอมมานะครับ ไม่อย่างนั้นอาจารย์ทั้งสองคนก็เตรียมตัวไปหาหมอคนใหม่ได้เลย”
“ทำไมล่ะครับ”
“เพราะผมไม่ว่างพอ... จะเป็นที่ระบายให้อดีตสามีภรรยาคู่เดิมวันเว้นวันครับ!”
****
กด 'หัวใจ' เป็นกำลังใจให้หมอภาคิณคนละดวงหน่อยค่า
ล่าสุด หมอภาคิณสู้กลับละ
ขนาดจิตแพทย์ยังต้องยกมือไหว้อะคิดดู ฮ่าๆๆ
อีบุ๊คเรื่องนี้มาแล้วเด้อ อ่านยาวๆ ไปเลยค่ะ ยาวไป ยาวไป ฟีลครอบครัว ยัยจิ๋วตัวเล็กน่ารักมาก
เขาเคยคิดว่าระบบของตัวเองแน่นหนาที่สุด...
จนกระทั่งถูกเด็ก ป.3 ทิ้งข้อความเย้ยไว้กลางจอว่า
Hello_Uncle_MeowMeow ????
การต้องกลับมาร่วมงานกับ ‘อดีตคนรัก’ ที่เคยทิ้งเขาไปเมื่อเก้าปีก่อนว่าน่าปวดใจแล้ว
แต่การต้องทนเห็นลูกสาวของเธอเรียกไอ้ชู้รักคนนั้นว่า ‘พ่อจ๋า’ ทำเอาบอสไซเบอร์อย่างเขาแทบกระอักเลือด!
ไอ้เด็กนั่นปากแจ๋ว กวนประสาทขั้นสุด
แถมยังเนียนใช้หลานชายเขาทำการบ้านให้หน้าตาเฉย
ที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือ...
พ่อแม่มันก็เป็นอดีตหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่เก่งแต่ใช้กำลังแท้ ๆ
แล้วไอ้นิสัยปากดี เถียงฉอด ๆ
ที่มาพร้อมความอัจฉริยะด้านไอทีแบบนี้...
มันไปถอดแบบมาจากไอ้ห่าที่ไหนมาวะ!