อย่าเล่นคำกับดิฉันค่ะ
อย่าเล่นคำกับดิฉันค่ะ
โสภาอายุห้าสิบสี่ปี เมื่อสัปดาห์ก่อนเธอเข้ารับการส่องกล้องลำไส้ใหญ่เพื่อตรวจคัดกรอง หมอระบบทางเดินอาหารพบก้อนขนาดประมาณหนึ่งเซนติเมตรครึ่งบริเวณปากไส้ติ่ง แต่เห็นว่าฐานกว้างและอยู่ในตำแหน่งที่ตัดยาก จึงหยุดไว้แล้วส่งต่อมายังศูนย์ลำไส้และทวารหนัก
คนไข้นั่งอยู่บนเตียงในชุดของโรงพยาบาล พอเห็นนัชชาเดินเข้ามาก็มองตั้งแต่ใบหน้าจนถึงบัตรประจำตัวหมอที่หนีบอยู่กับคอเสื้อ
“คุณเป็นคนทำให้ดิฉันเหรอคะ”
“หมอเป็นคนส่องค่ะ ถ้าดูแล้วตัดได้อย่างปลอดภัย หมอจะตัดให้”
“อาจารย์ประภาสบอกว่าจะให้หัวหน้าศูนย์ดูแล ดิฉันนึกว่าจะเป็นหมอที่อาวุโสกว่านี้”
“หัวหน้าศูนย์คือหมอเองค่ะ”
“อ้อ” โสภาพยักหน้ารับ แต่สายตายังไม่คลายความกังขา “ครอบครัวดิฉันใช้บริการที่นี่มานาน บริจาคให้กองทุนวรเวชทุกปี ดิฉันหวังว่าโรงพยาบาลจะจัดคนที่ดีที่สุดให้ ไม่ใช่จัดตามคิวว่าใครว่างนะคะ”
“โรงพยาบาลจัดหมอตามความเหมาะสมของเคสค่ะ ไม่ได้จัดตามยอดบริจาค”
ใบหน้าของโสภาตึงขึ้นเล็กน้อย “ดิฉันไม่ได้ทวงบุญคุณ แค่ต้องการมาตรฐานที่สมกับความไว้วางใจ”
“หมอถึงต้องดูก่อนค่ะ ถ้าตัดได้จะตัดให้ แต่ถ้าไม่ปลอดภัย หมอจะหยุด”
“ผลตรวจก็บอกว่าเป็นโพลิป จะมีอะไรให้ลังเลอีกคะ”
“รายงานเขียนจากสิ่งที่เห็นในวันนั้น วันนี้หมอต้องเห็นด้วยตาตัวเองก่อน”
โสภาไม่ชอบคำตอบนัก แต่ยอมให้ทีมพาเข้าห้องส่องกล้องตามขั้นตอน
ภาพภายในลำไส้ปรากฏบนจอขนาดใหญ่ขณะนัชชาค่อย ๆ เลื่อนกล้องผ่านลำไส้ใหญ่ไปจนถึงส่วนต้น รวิศยืนดูอยู่ข้างเธอ ส่วนกานต์ประจำตำแหน่งใกล้โต๊ะเครื่องมือ เตรียมอุปกรณ์สำหรับตัดโพลิปไว้ครบตามแผน
“ถึงแล้วครับอาจารย์” รวิศมองก้อนนูนบนจอ “ก้อนเดียวกับในรายงาน ขนาดไม่ใหญ่ น่าจะคล้องบ่วงได้”
นัชชาปรับองศากล้องสำรวจรอบก้อน ผิวของมันเรียบและมีสีใกล้เคียงกับเยื่อบุลำไส้บริเวณข้างเคียง ตำแหน่งก้อนอยู่ตรงจุดที่ควรพบทางเปิดของไส้ติ่งพอดี
“ปากไส้ติ่งอยู่ไหน”
รวิศเพ่งภาพ “น่าจะอยู่หลังก้อนหรือเปล่าครับ”
“กล้องเห็นรอบฐานแล้ว นายเห็นไหมล่ะ”
เขาขยับเข้าใกล้จอขึ้นอีก แต่ยังหาคำตอบไม่ได้
“กานต์ ยังไม่ต้องส่งบ่วงให้พี่”
“ค่ะอาจารย์”
“อาจารย์คิดว่ามันไม่ใช่โพลิปเหรอครับ”
“ผิวเหมือนเยื่อบุปกติ ก้อนอยู่ตรงตำแหน่งปากไส้ติ่ง แต่เรากลับหาปากไส้ติ่งไม่เจอ” นัชชาปรับภาพให้เห็นรอยบุ๋มบริเวณยอดก้อน “มันอาจเป็นไส้ติ่งที่ม้วนกลับเข้ามาอยู่ในลำไส้”
“หมายถึงไส้ติ่งทั้งอันกลับเข้ามาข้างในเนี่ยนะครับ”
“ใช่”
“แต่มันเหมือนโพลิปมากเลยนะ”
“ถึงได้มีคนตัดผิด”
รวิศยังมองภาพเดิม “ถ้าคล้องบ่วงลงไปจะเกิดอะไรขึ้นครับ”
“ก็อาจตัดไส้ติ่งเขาจากด้านใน ทำผนังลำไส้เป็นรู เลือดออก ติดเชื้อ แล้วจากคนไข้ที่ตั้งใจกลับบ้านวันนี้ก็ต้องเปิดท้องฉุกเฉิน”
“อาจารย์แน่ใจแค่ไหน”
“ยังไม่แน่ใจ”
คำตอบนั้นทำให้เขาหันมามองหน้าเธอ
“เพราะยังไม่แน่ใจถึงห้ามตัด” นัชชากล่าว “ถ้าสิ่งที่นายไม่รู้จักอยู่ในตำแหน่งที่ตัดผิดแล้วคนไข้พัง หน้าที่นายคือหยุด ไม่ใช่เสี่ยงเพื่อให้ดูเก่ง”
เธอบันทึกภาพไว้หลายมุม ตรวจดูบริเวณโดยรอบอีกครั้ง ก่อนถอนกล้องออกโดยไม่ตัดก้อนและไม่เก็บชิ้นเนื้อ
“กานต์ นัด CT ช่องท้องและอุ้งเชิงกรานพร้อมฉีดสี ขอให้รังสีแพทย์ดูตำแหน่งไส้ติ่งเป็นพิเศษ”
“ได้ค่ะอาจารย์”
หลังพักฟื้นจากยาระงับความรู้สึกจนรู้ตัวดี โสภาได้รับแจ้งว่านัชชาไม่ได้เอาก้อนออก สีหน้าของคนไข้เปลี่ยนไปตั้งแต่ประโยคแรก
“หมายความว่ายังไงคะ เมื่ออาทิตย์ก่อนดิฉันก็งดอาหาร ดื่มยาล้างลำไส้จนแทบไม่ได้นอน วันนี้ต้องทำซ้ำอีกรอบ เพราะอาจารย์ประภาสรับรองว่าหัวหน้าศูนย์จะเอาก้อนออกให้ แล้วหมอกลับไม่ได้ทำอะไรเลย?”
“หมอตรวจแล้วค่ะ และสิ่งที่เห็นทำให้หมอตัดไม่ได้”
“อย่าเล่นคำกับดิฉันค่ะ”
“หมอไม่ได้เล่นค่ะ ก้อนมีลักษณะผิดจากโพลิปทั่วไป มันอาจเป็นไส้ติ่งที่ม้วนกลับเข้ามา ถ้าตัดโดยยังไม่รู้แน่ เราอาจทำลำไส้เป็นรูได้”
“หมอคนแรกบอกว่าเป็นโพลิป อาจารย์ประภาสก็อ่านรายงานแล้ว มีแต่หมอที่คิดเป็นอย่างอื่น” โสภามองใบหน้าอ่อนกว่าวัยของหมอตรงหน้า “หรือความจริงหมอยังไม่เคยตัดก้อนตำแหน่งนี้คะ”
“หมอเคยตัดค่ะ แต่สิ่งที่เห็นวันนี้อาจไม่ใช่ก้อนที่ควรตัด”
“อย่าเอาคำว่าอาจมาให้ดิฉันรับผิดชอบแทนความไม่มั่นใจของหมอนะคะ ครอบครัวดิฉันสนับสนุนโรงพยาบาลนี้มานาน ดิฉันควรได้รับคำตอบที่ดีกว่านี้จากหมอค่ะ”
ภายในห้องเงียบลง กานต์ยืนถือแฟ้มอยู่ข้างประตู ส่วนรวิศมองอาจารย์ของตัวเองรอฟังคำตอบ
“คำว่าอาจไม่ได้แปลว่าหมอไม่รู้ค่ะ มันแปลว่าข้อมูลยังไม่พอ และถ้าข้อมูลยังไม่พอ หมอก็ไม่ตัด” นัชชามองคนไข้ตรง ๆ “ตรวจ CT ก่อน ถ้าผลไม่สนับสนุนว่าเป็นไส้ติ่งม้วนกลับ เราค่อยวางแผนเอาก้อนออก แต่หมอจะไม่เอาบ่วงคล้องสิ่งที่อาจเป็นไส้ติ่ง เพียงเพื่อให้การรักษาจบตามแผนวันนี้”
“เวลาของดิฉันมีค่า และดิฉันจ่ายเพื่อรับการรักษา ไม่ได้จ่ายให้หมอฝึกตัดสินใจค่ะ”
“หมอเข้าใจค่ะ คุณเตรียมลำไส้มาสองครั้ง เสียเวลามาสองวัน แล้วสุดท้ายยังต้องตรวจเพิ่ม” นัชชาปิดแฟ้มในมือ “แต่การตัดสินใจก่อนตัดคือหน้าที่หมอ ถ้าตัดผิด สิ่งที่คุณเสียจะไม่ใช่แค่เวลา”
โสภาดึงผ้าห่มออกจากตัก “ดิฉันขอเปลี่ยนหมอ”
“เปลี่ยนได้ค่ะ แต่ก่อนให้ใครตัด คุณต้องตรวจ CT ก่อน”
“นั่นเป็นเรื่องที่ดิฉันจะคุยกับหมอคนใหม่ค่ะ”
***
เจอเคสใหม่ หมอนัชสู้ชีวิตอีกแล้วเด้อ