แล้วใครจะผ่าให้ดิฉันคะ
แล้วใครจะผ่าให้ดิฉันคะ
การอ่านผลร่วมกันของทีมศัลยกรรมและรังสีแพทย์ใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาที มีเพียงคำถามสั้น ๆ สลับกับเสียงเลื่อนภาพบนหน้าจอ หลังจากเรืองเดชขอดูภาพซ้ำอีกสองครั้งจนทุกคนเห็นตรงกัน ทีมแพทย์จึงกลับขึ้นมายังห้องพัก VIP เพื่อแจ้งผลให้คนไข้ทราบพร้อมกัน
ภายในห้องพัก โสภานั่งพิงหัวเตียงโดยมีพิมพ์ลดา ลูกสาววัยยี่สิบปลาย ๆ นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง หญิงสาวเพิ่งเดินทางมาถึงโรงพยาบาลเมื่อคืนและอยู่เฝ้าแม่จนถึงเช้า รอบเตียงมีกานต์ จินตนา และทีมพยาบาลรออยู่ก่อนแล้ว เมื่อเรืองเดช ธเนศ ประภาส นัชชา และรวิศเดินเข้ามาสมทบ พิมพ์ลดาก็รีบลุกจากเก้าอี้ข้างเตียงเพื่อเปิดทางให้ทีมแพทย์
เรืองเดชเป็นฝ่ายแจ้งผล “ผล CT พบว่าสิ่งที่เห็นจากกล้องไม่ใช่โพลิปทั่วไปครับ แต่เป็นไส้ติ่งที่ม้วนกลับเข้าไปในลำไส้ใหญ่ส่วนต้น ตรงตามที่อาจารย์นัชสงสัย”
โสภาหันมองนัชชา สีหน้าซึ่งเคยเต็มไปด้วยความไม่พอใจค่อย ๆ เปลี่ยนไป
“ส่วนสาเหตุที่ทำให้ไส้ติ่งม้วนกลับ ภาพ CT ยังตอบไม่ได้ทั้งหมดครับ ตอนนี้ยังตัดเรื่องรอยโรคหรือเนื้องอกที่เป็นตัวนำออกไม่ได้ ต้องผ่าตัดและส่งชิ้นเนื้อตรวจจึงจะทราบแน่ชัด”
พิมพ์ลดาจับมือแม่ไว้ “คือตอนนี้ยังไม่ได้แปลว่าเป็นมะเร็งใช่ไหมคะคุณหมอ”
“ครับ ต้องรอตรวจให้ครบก่อน” เรืองเดชอธิบาย
โสภาพยักหน้ารับ ก่อนถามสิ่งที่ติดอยู่ในใจ “ถ้าเมื่อเช้าดิฉันไม่ยอมตรวจ แล้วตัดมันเหมือนโพลิปไปเลย จะเกิดอะไรขึ้นคะ”
“บ่วงอาจตัดผ่านไส้ติ่งกับผนังลำไส้ค่ะ ทำให้เลือดออก ลำไส้เป็นรู สิ่งสกปรกภายในรั่วเข้าไปในช่องท้อง เกิดการติดเชื้อรุนแรง และต้องผ่าตัดฉุกเฉิน” นัชชาตอบเรียบ ๆ “ถ้าควบคุมไม่ทันก็เสียชีวิตได้ค่ะ”
โสภาหลับตาลงแล้วผ่อนลมหายใจออก พิมพ์ลดาบีบมือแม่แน่นขึ้น ส่วนจินตนาที่เคยเชื่อว่านัชชาดื้อรั้นเกินเหตุก้มมองแฟ้มในมือ นิ่งเงียบไม่กล้าออกความเห็น
เมื่อโสภาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สายตาที่มองนัชชาไม่มีแววดูแคลนหลงเหลืออยู่แล้ว “คราวนี้ดิฉันเข้าใจแล้วค่ะ ว่าทำไมหมอถึงยอมมีเรื่องกับทุกคนเพื่อไม่ให้ตัด”
“ตอนนี้เรารู้ผลแล้วค่ะ ต่อไปก็มาวางแผนรักษากัน”
เรืองเดชเปิดภาพประกอบในแท็บเล็ต “ผมแนะนำให้ผ่าตัดผ่านกล้องเข้าไปประเมินจากด้านช่องท้องครับ หากไม่สามารถคลายไส้ติ่งกลับมาได้ อาจต้องตัดไส้ติ่งพร้อมผนังลำไส้ใหญ่ส่วนต้นบางส่วนแล้วส่งชิ้นเนื้อตรวจ”
“ต้องตัดลำไส้เยอะไหมคะ” พิมพ์ลดาถาม
“ตอนนี้ยังบอกขอบเขตแน่นอนไม่ได้ค่ะ เบื้องต้นเราจะตัดเฉพาะไส้ติ่งกับผนังลำไส้ใหญ่ส่วนต้นเท่าที่จำเป็น และพยายามไม่ให้กระทบลิ้นกั้นระหว่างลำไส้เล็กกับลำไส้ใหญ่ แต่ถ้าระหว่างผ่าพบรอยโรคที่น่าสงสัย ขอบเขตการผ่าอาจต้องเปลี่ยนค่ะ”
โสภากำมือลูกสาวแน่น “แล้วใครจะผ่าให้ดิฉันคะ”
เรืองเดชมองไปทางนัชชา “ผมยังเป็นแพทย์เจ้าของไข้ครับ แต่เคสนี้อาจารย์นัชเป็นคนเห็นความผิดปกติตั้งแต่ต้น และมีประสบการณ์ผ่าตัดบริเวณลำไส้ส่วนนี้มากที่สุด ผมอยากให้อาจารย์นัชเป็นศัลยแพทย์หลัก ส่วนผมจะเข้าร่วมผ่าด้วยครับ”
ประภาสแย้ง “คุณโสภาเพิ่งขอเปลี่ยนแพทย์ แล้วจะส่งกลับให้แพทย์คนเดิมผ่าอีกเหรอ”
****
พ่อใหญ่ประภาสยังไม่ยอมอีก โอ๊ยยย