อดก่อนนะลูก แม่ต้องไปหาเงินด้วยการผ่าคน

เช้าวันถัดจากการจดทะเบียนหย่า เสียงไซเรนดังไล่กันมา รถกู้ชีพสองคันเลี้ยวเข้าจอดเทียบหน้าแผนกฉุกเฉิน อาคารณิชคุณ โรงพยาบาลแก่นวรเวช อินเตอร์เนชันแนล (KWI)

ประตูรถคันแรกเปิดออก ร่างชายหนุ่มไม่ได้สติถูกเข็นลงมาอย่างเร่งด่วน เลือดสดซึมผ่านผ้าก๊อซที่กดปิดบาดแผลบริเวณหน้าท้อง ทีมฉุกเฉินกรูเข้ารับช่วงแล้วเข็นคนเจ็บเข้าสู่ห้องกู้ชีพ

รถกู้ชีพคันหลังกลับเต็มไปด้วยเสียงโวยวาย ผู้บาดเจ็บรายที่สองถูกแทงมาเช่นกัน แต่ยังมีแรงดิ้นปัดป่าย มือกำเสื้อราคาหลักแสนที่เปื้อนเลือดไว้แน่น ไม่ยอมให้พยาบาลใช้กรรไกรตัด พร้อมแหกปากทวงถามหาคนรับผิดชอบ

บนชั้นสองของอาคารเดียวกัน นัชชาเพิ่งจัดการลำไส้ใหญ่ส่วนที่เป็นมะเร็งเสร็จเรียบร้อย เธอตรวจแนวต่อลำไส้เป็นครั้งสุดท้าย

“แนวต่อไม่รั่ว เลือดหยุดดี เหลือปิดแผล” นัชชาหันไปทางหัวเตียง “ความดันล่ะคะ”

“คงที่ครับอาจารย์” วิสัญญีแพทย์ตอบ

นัชชาขยับออกจากโต๊ะผ่าตัด “หมอรุจปิดต่อ ชั้นพังผืดอย่ากินเนื้อกว้างเกิน เล็งขอบแผลให้ตรงด้วย”

รวิศ ศัลยแพทย์ทั่วไปรุ่นน้องวัยยี่สิบเก้าเงยหน้าขึ้น “อาจารย์จะไปไหนครับ”

“กินข้าว”

“ผมก็ยังไม่ได้กิน รอผมแป๊บสิครับ จะได้ไปพร้อมกัน”

“ฉันหิว ไม่ได้เหงา”

รวิศอ้าปากค้าง “แล้วถ้ามีปัญหาตอนผมเย็บล่ะครับ”

“ก็เรียก ฉันอยู่ห้องพักแพทย์ ไม่ได้หนีออกนอกประเทศ” เธอมองศัลยแพทย์หนุ่มที่ถอนใจแล้วจำใจรับคีมจับเข็มจากพยาบาล “เย็บให้สวย ถ้าออกมาเป็นตะขาบ ฉันให้เลาะเย็บใหม่”

“คนไข้ไม่ได้ประกวดแผลสวยนะครับอาจารย์”

“ใช่ แต่รอยนี้จะอยู่กับเขาไปจนตาย ถ้ามันน่าเกลียด เขาไม่ด่ากรรมการ เขาด่าหมอคนเย็บ” นัชชามองคีมจับเข็มในมือรวิศ “แผลใต้เสื้อยังทำให้ดีไม่ได้ อย่าเพิ่งฝันแตะหน้าคน”

นัชชาเดินออกจากห้องผ่าตัด ทิ้งให้ศัลยแพทย์หนุ่มมองตามเหมือนถูกอาจารย์สาปให้คลินิกในอนาคตเจ๊งตั้งแต่ยังไม่สร้าง

เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเข้าไปในห้องพักแพทย์ กลิ่นข้าวผัดธัญพืชทำให้ท้องที่มีข้าวต้มรองอยู่เพียงถ้วยเดียวตั้งแต่เช้าร้องประท้วง ทว่าตักเข้าปากได้ไม่กี่คำ โทรศัพท์ข้างกล่องก็ดังขึ้น

นัชชาฟังรายงานด่วนจากห้องฉุกเฉินแล้ววางช้อน เคสถูกแทงสองรายเข้ามาพร้อมกัน รายหนึ่งความดันตก FAST พบของเหลวในช่องท้อง ให้เลือดแล้วอาการยังไม่คงที่ ส่วนศัลยแพทย์เวรอีกคนกำลังติดผ่าตัด

เธอสั่งเปิด massive transfusion protocol เตรียมไอซียู แจ้งวิสัญญี และเปิดห้องผ่าตัดฉุกเฉินโดยไม่ต้องรอ CT ก่อนวางสายแล้วปิดฝากล่องข้าวที่พร่องไปไม่ถึงครึ่ง

ร่างกายของเธอยังไม่มีอาการแพ้ท้อง ไม่มีสิ่งใดบอกว่าสถานะของตัวเองเปลี่ยนไปแล้ว นอกจากผลเลือดเมื่อวาน

Positive.

นัชชาวางมือลงบนหน้าท้องที่ยังราบเรียบ “อดก่อนนะลูก แม่ต้องไปหาเงินด้วยการผ่าคน”

*****

แม่ก็ว่าไป หาเงินด้วยการผ่าคนวะซั่น ฮ่าๆๆ 
ตอนต่อไป ไปดูหมอปีศาจที่เขาลือกัน จะเป็นยังไงนะ
นัชชาผู้ชนได้ทุกคน ชนะได้ทุกคนยกเว้นผัว