หมอชลอย่าคิดมากเลยนะคะ

ร้านเครื่องดื่มสุขภาพบริเวณชั้นหนึ่งของอาคารแก่นนครายังมีคนใช้บริการอยู่ประปราย ชลธิชานั่งอยู่ตรงโต๊ะริมกระจก น้ำปั่นสีเขียวในแก้วพร่องไปเพียงครึ่งเดียว

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นตามเสียงสัญญาณลิฟต์ ก่อนสายตาจะสะดุดกึกตรงมือของณิชคุณที่จับจูงมือนัชชาเดินผ่านหน้าร้านไป ราวกับคนทั้งคู่กำลังคบหาดูใจกันอยู่

“หมอชลอย่าคิดมากเลยนะคะ”

เสียงของจินตนาดังขึ้นข้างโต๊ะ หัวหน้าพยาบาลกลุ่มงานศัลยกรรมเพิ่งเลิกงานและลงมาแวะซื้อเครื่องดื่มก่อนกลับบ้าน แกมองตามสองร่างที่เดินพ้นประตูไปแล้วจึงหันมายิ้มให้หมอสาวรุ่นน้อง

“อาจารย์ณิชแกก็คงแค่ทำหน้าที่พ่อนั่นแหละค่ะ เด็กคนนี้กว่าจะมาได้ก็ลำบาก ถ้าเป็นอะไรขึ้นมา ไม่รู้จะมีโอกาสมีได้อีกหรือเปล่า แกก็ต้องดูแลแม่ของลูกทั้งร่างกายและจิตใจให้ดีที่สุดเป็นธรรมดาแหละค่ะ”

สีหน้าตึงเครียดของชลธิชาคลายลงเล็กน้อย “ชลก็คิดแบบนั้นค่ะพี่จิน”

“ค่ะ พี่เข้าใจ” จินตนาลากเก้าอี้ออกแล้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม “แต่พี่ขออนุญาตเตือนด้วยความหวังดีนะคะ ต่อให้เขาจะเซ็นใบหย่ากันแล้ว แต่พอมีลูกอยู่ตรงกลาง... ความเป็นครอบครัวมันก็ตัดกันไม่ขาดง่าย ๆ หรอกค่ะ”

รอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าชลธิชาค่อย ๆ หุบลง

“คนที่คิดจะเข้าไปแทรกกลางระหว่างพ่อแม่ที่กำลังจะมีลูกด้วยกัน ต้องคิดให้หนักหน่อยนะคะ เดี๋ยวคนภายนอกเขาจะมองไม่ดีเอาได้”

“ชลไม่ได้คิดจะแทรกอะไรนะคะ!”

“อุ๊ย พี่ก็ไม่ได้หมายถึงหมอชลนี่คะ” จินตนาทำหน้าประหลาดใจตาโต “พี่ก็แค่พูดเผื่อ ๆ ไว้เฉย ๆ ตามประสาคนเป็นห่วง”

ชลธิชากำแก้วน้ำปั่นในมือแน่นขึ้น

“อีกอย่างนะคะ ผู้ชายเก่ง ๆ อย่างอาจารย์ณิช ต่อให้วันหนึ่งแกจะมีเมียใหม่จริง ๆ แกก็คงหลงลูกมากกว่าเมียอยู่ดีค่ะ” จินตนายิ้มหวานอย่างคนหวังดี “ผู้หญิงที่จะเข้ามาทีหลังก็ต้องทำใจยอมรับให้ได้หน่อยนะคะ ว่าตัวเองคงไม่มีวันได้เป็นที่หนึ่ง”

“พอดีชลมีธุระต่อ... ขอตัวก่อนนะคะ”

ชลธิชาคว้ากระเป๋าแบรนด์เนมขึ้นมาสะพาย ลุกพรวดเดินออกจากร้านไปโดยทิ้งน้ำปั่นไว้เกือบครึ่งแก้ว จินตนามองตามหลังด้วยสีหน้าสงสัย

“พี่เตือนด้วยความหวังดีแท้ ๆ ทำไมต้องโมโหใส่กันด้วยนะ มารยาทไม่ดีกับผู้ใหญ่เลยหมอคนนี้”

*****

แม่แต่ชลก็ไม่เว้น พี่จินนี่อยู่ทุกที่เหมือนมีร้อยร่างะ ฮ่าๆๆ

ขออภัยความมาน้อย กำลังเกลาเนื้อหาอยู่น้าาาา
อีบุ๊คใจเย็นๆ เด้ออออ