ไสหัวไป คนไข้ฉันกำลังจะตาย!

เมื่อไปถึงห้องฉุกเฉิน นัชชาเดินตรงไปยังเตียงของคนไข้ที่อาการหนักกว่า มือดึงถุงมือขึ้นสวมขณะฟังแพทย์ฉุกเฉินรายงาน

“ความดันล่าสุดเจ็ดสิบห้าทับสี่สิบครับ ให้เม็ดเลือดแดงเข้มข้นไปสองยูนิตแล้ว FAST พบของเหลวรอบตับกับในอุ้งเชิงกราน ท้องแข็ง ติดต่อญาติไม่ได้ ไม่มีบัตร โทรศัพท์พังครับ”

นัชชาเปิดผ้าก๊อซดูตำแหน่งบาดแผล ตรวจหน้าท้องแล้วเงยดูตัวเลขบนจอ

“ส่งห้องผ่า ไม่ต้องรอ CT ลงบันทึกความจำเป็นในการผ่าตัดฉุกเฉินช่วยชีวิต ผู้ป่วยให้ความยินยอมเองไม่ได้ ติดต่อญาติไม่ได้ ถ้ารอคือตาย ให้หมอฉุกเฉินลงชื่อร่วมด้วย แจ้งธนาคารเลือดส่งชุดเลือดตาม MTP ไปรอที่ห้องผ่าตัด”

เสียงโวยวายดังมาจากอีกด้าน นัชชาหันไปเห็นผู้บาดเจ็บรายที่สองนอนอยู่บนเตียงโดยมีชายวัยกลางคนกับผู้ติดตามยืนล้อม พยาบาลถือกรรไกรค้างไว้ เพราะคนเจ็บกำเสื้อตัวเองแน่น

“ผมบอกว่าห้ามตัด! ถอดดี ๆ สิ เสื้อตัวนี้ราคาเท่าไรรู้หรือเปล่า!”

นัชชารับแฟ้มจากแพทย์ฉุกเฉิน ดูสัญญาณชีพแล้วเดินเข้าไปข้างเตียง

“จับแขนไว้”

คนไข้หันมอง “จะทำอะไร!”

นัชชาไม่ตอบ เธอรับกรรไกรมาจากพยาบาล สอดปลายเข้าใต้ชายเสื้อแล้วตัดขึ้นไปจนถึงบริเวณบาดแผล เสียงผ้าราคาแพงขาดแยกทำให้เจ้าของร้องลั่นยิ่งกว่าตอนถูกแทง

“เฮ้ย! หมอทำบ้าอะไรวะ!”

“ทำให้เสื้อหลักแสนมีประโยชน์ไง อย่างน้อยมันก็ช่วยชีวิตเจ้าของที่แยกไม่ออกว่าอะไรสำคัญกว่า”

“รู้ไหมว่าตัวนี้หาซื้อยากแค่ไหน!”

“ถ้ารอดค่อยไปหาใหม่”

นัชชากดตรวจหน้าท้องรอบบาดแผล “เจ็บตรงนี้ไหม”

“เจ็บสิหมอ! ถามอะไรโง่ ๆ”

เธอมองมือที่ยังพยายามรวบเสื้อขาด ๆ เข้าหากัน “จริง ฉันไม่น่าถามคำถามเกินสติปัญญาคนที่ห่วงเสื้อมากกว่าชีวิตตัวเอง”

ชายหนุ่มอ้าปากเตรียมด่า แต่นัชชากดหน้าท้องอีกตำแหน่ง

“ตรงนี้เจ็บไหม”

“ไม่!”

“ท้องไม่แข็ง ความดันปกติ ชีพจรดี ติดมอนิเตอร์แล้วส่ง CT ช่องท้องฉีดสารทึบรังสีตามแผน ถ้าปวดมากขึ้น ความดันตกหรือท้องแข็ง โทรตามพี่”

เธอส่งแฟ้มคืนให้แพทย์ฉุกเฉิน ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ปลายเตียงก้าวเข้ามาขวาง

“หมอจะไปไหน”

“ไปผ่าตัด”

“ก็ผ่าลูกผมสิ!”

“ลูกคุณยังไม่มีข้อบ่งชี้ให้ผ่า ต้องดู CT ก่อน”

“ลูกผมถูกแทงเลือดอาบอยู่ตรงหน้า หมอยังกล้าบอกว่าไม่ต้องผ่า?”

“ถูกแทงไม่ได้แปลว่าต้องเปิดท้องทุกคน ถ้ารีบเปิดท้องทั้งที่ยังไม่มีข้อบ่งชี้ นั่นไม่เรียกรักษา เรียกทำร้ายร่างกายโดยหมอ”

“ผมไม่สน! ผมโทรคุยกับหมอประภาสแล้ว เขารับปากว่าจะจัดการให้ ลูกผมต้องเข้าห้องผ่าตัดเดี๋ยวนี้ คุณรู้ไหมว่าผมเป็นใคร!”

“ไม่รู้ และที่นี่คือห้องฉุกเฉิน ไม่มีเวลาฟังประวัติวงศ์ตระกูลใคร”

“เงินผมเลี้ยงโรงพยาบาลนี้อยู่ครึ่งหนึ่งนะ!”

“เงินเข้าโรงพยาบาลแล้ว ไม่ได้หมายความว่าจะเอามาซื้อคิวตัดหน้าคนไข้ที่กำลังช็อกได้”

“นี่คุณกวนตีนผมเหรอ!”

นัชชาเหยียดยิ้ม “แล้วแต่สมองคุณจะประมวลผลได้ หลีกค่ะ!”

ชายคนนั้นกางแขนขวางทาง “ผมไม่ให้ไปจนกว่าลูกผมจะเข้าห้องผ่าตัด”

“ดูปากนัชชาชัด ๆ นะคะ ลูกคุณพูดได้ ด่าเก่ง ความดันปกติ ท้องไม่แข็ง รอได้ ส่วนอีกคนเลือดเต็มท้อง ความดันกำลังจะวัดไม่ได้ คนใกล้ตายต้องผ่าก่อน คนที่ยังมีแรงเถียงหมอ...รอ!”

“ผมโทรสายเดียวก็ทำให้หมออวดดีอย่างคุณกระเด็นออกจากโรงพยาบาลนี้ได้!”

“นี่คือการข่มขู่เจ้าหน้าที่ระหว่างปฏิบัติงาน กล้องเหนือหัวบันทึกอยู่ อยากพูดอะไรเชิญพูดต่อ ฉันจะเก็บไว้ฟังตอนขึ้นศาล”

ชายวัยกลางคนมองกล้องวงจรปิด ก่อนหันกลับมาหาเธอด้วยสีหน้าท้าทาย

“คิดว่าผมกลัวหรือไง ต่อให้มีกล้อง คุณก็ทำอะไรผมไม่ได้หรอก”

“งั้นพูดต่อ จะได้มีหลักฐานเยอะ ๆ”

“อีห่านี่!” เขากระแทกฝ่ามือผลักไหล่นัชชาจนร่างของเธอเซไปชนราวกั้นเตียง พยาบาลใกล้ ๆ ร้องออกมาด้วยความตกใจ ขณะที่ผู้ติดตามทั้งสองคนเพียงยืนมอง

นัชชาคว้าราวเตียงตั้งตัว มืออีกข้างแตะหน้าท้อง เมื่อแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้รับบาดเจ็บจึงเงยหน้าขึ้น

ชายคนนั้นยังยืนกางแขนขวางทาง มุมปากยกอย่างคนมั่นใจว่าหมอตัวเล็กกว่าจะไม่กล้าทำอะไร

“เก่งนักก็ไปให้รอดสิ”

นัชชาก้าวเข้าไปประชิด แล้วยกขาขึ้นสูง ฝ่าเท้าค้างอยู่ห่างจากปลายจมูกของคนพูดไม่ถึงคืบ ชายวัยกลางคนเบิกตากว้าง ร่างกายแข็งเกร็งไปเอง ทว่าเมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ลงเท้า ริมฝีปากก็ยกขึ้นเยาะ

“ทำไม ไม่กล้าเหรอ มึงก็เป็นได้แค่หมอตัว...”

ปั๊ก!

หลังเท้ากระแทกต้นคอเต็มแรง คำพูดที่เหลือขาดหายไปพร้อมร่างใหญ่ซึ่งหงายหลังล้มลงต่อหน้าผู้ติดตามทั้งสองคน

เสียงร้องตกใจดังขึ้นทั่วห้องฉุกเฉิน แต่คนลงมือเพียงลดขาลงแล้วมองคนบนพื้น

“ผลักผู้หญิงแล้วยืนยิ้ม สันดานสุภาพบุรุษตายก่อนมารยาทไปแล้วหรือไงวะ!”

ชายคนนั้นดิ้นลุก ชี้หน้าเธอ “มึง! มึงกล้าเตะกูเหรอ!”

“เออ! อยากเอาเรื่องก็รอหลังผ่า ตอนนี้ไสหัวไป คนไข้ฉันกำลังจะตาย!” นัชชาหันไปสั่งทีมฉุกเฉิน “เข็นเตียงไป ใครขวางอีกเรียก รปภ.ลากหัวมันออกไป!”

****

นั่น โดนก้านคอไปแล้วหนึ่ง 
ฉายาหมอปีศาจไม่ได้มาเล่นๆ นะเออ อย่าล้อเล่นกับระบบแม่
คิดเห็นยังไง พิมพ์มาคุยกันหน่อยค่ะคุณรี๊ด ใครอยากไปตรวจกับหมอนัชชาบ้าง?