LNCrawler

ซ้อมสัมภาษณ์หมอดาก

หลังหย่า ภรรยาหมอท้อง (E-Book) — novel.dek d.com · All chapters

ซ้อมสัมภาษณ์หมอดาก

ร้านอาหารที่ณิชคุณเลือกอยู่ห่างจากโรงพยาบาลไม่ถึงสิบนาที เป็นคาเฟ่กึ่งร้านอาหารบรรยากาศสบาย ๆ

เขาจอดรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูให้ นัชชาก้าวลงโดยไม่รอรับมือที่เขายื่นมา ก่อนจะเดินนำลิ่วเข้าไปด้านใน

ทว่าโต๊ะริมหน้าต่างกลับมีคนคุ้นตานั่งอยู่ก่อนแล้ว กานต์กำลังตักซุปเข้าปาก ส่วนรวิศนั่งฝั่งตรงข้ามพร้อมจานสเต๊กที่พร่องไปเกินครึ่ง

“อ้าว อาจารย์” รวิศเงยหน้าขึ้นทัก “มากินข้าวกันเหรอครับ”

“มาร้านอาหารคงมาซักผ้ามั้ง” นัชชาสวนกลับ ก่อนหันไปถามกานต์ “แล้วทำไมสองคนนี้มานั่งกินข้าวด้วยกันล่ะ”

“เลิกงานตรงกันพอดีค่ะอาจารย์” กานต์วางช้อนลง “แล้วไม่ต้องคิดลึกหรอกนะคะ กานต์ชอบผู้หญิงค่ะ”

รวิศหันขวับไปมองพยาบาลรุ่นพี่ “พี่กานต์ครับ... อาจารย์เขาแค่ถามว่าทำไมมาด้วยกัน ทำไมพี่ตอบข้ามช็อตไปยันรสนิยมทางเพศแล้วล่ะครับ”

“กันคนเข้าใจผิดไว้ก่อนไงคะหมอ”

“ยังไม่มีใครเข้าใจผิดเลยนะครับ”

“ตอนนี้ก็ไม่มีแล้วไงคะ จบ”

นัชชาหลุดหัวเราะเบา ๆ ขณะที่รวิศถอนหายใจเฮือกใส่คนอายุมากกว่าด้วยท่าทางเหมือนรู้ตัวว่าเถียงไปก็ไม่มีวันชนะ

ในบรรดาคนทั้งศูนย์ฯ คนที่นัชชาสนิทพอจะลากเก้าอี้มานั่งร่วมโต๊ะหลังเลิกงานมีเพียงกานต์กับรวิศ

“อ้าว อาจารย์ณิชก็มา สวัสดีค่ะ นั่งโต๊ะเดียวกันเลยไหมคะอาจารย์” กานต์ชวนพลางยกมือไหว้คนอายุมากกว่า

“ครับ ดีเหมือนกัน”

ณิชคุณตอบรับแล้วลากเก้าอี้ออกนั่งข้างรวิศ นัชชาจึงนั่งฝั่งตรงข้ามข้างกานต์

รวิศยกมือไหว้ “สวัสดีครับอาจารย์ณิช ช่วงนี้เห็นมาแถวศูนย์ลำไส้บ่อย ๆ มีเคสอะไรให้ช่วยดูหรือเปล่าครับ”

ณิชคุณขยับกรอบแว่นช้า ๆ ก่อนสบตารุ่นน้องนิ่ง “ไม่มีครับ ปกติถ้ามีข้อสงสัยเรื่องอวัยวะส่วนไหน... ผมมักจะถามเจ้าของเคสตรง ๆ มากกว่าฝากคนอื่นไปตะโกนถามที่สวนน่ะครับ”

รวิศชะงักไปนิด ก่อนยิ้มแหย ๆ “แหม... ยังไม่ลืมเรื่องวันนั้นอีกเหรอครับ ผมถามด้วยความบริสุทธิ์ใจนะเนี่ย”

“ผมก็จำด้วยความบริสุทธิ์ใจเหมือนกันครับหมอ”

กานต์ก้มหน้าตักซุปต่อเพื่อซ่อนรอยยิ้มขำ ส่วนนัชชาเรียกพนักงานมาสั่งอาหารโดยทำหูทวนลมเหมือนไม่ได้ยินบทสนทนากวนประสาทนั้น

ระหว่างรออาหาร เธอนึกถึงข้อความที่รวิศได้รับหลังออกจากห้องผ่าตัดขึ้นมาได้

“ไหนลองซ้อมสัมภาษณ์เรียนต่อหน่อยสิหมอดาก”

รวิศที่กำลังยกแก้วน้ำขึ้นดูดชะงักกึก “ซ้อมตอนนี้เลยเหรอครับ”

“อือ ฉันเป็นกรรมการ นายเป็นผู้สมัคร” นัชชาวางศอกบนโต๊ะ เท้าคางมอง “ทำไมถึงอยากเรียนศัลย์ตกแต่ง”

รวิศนั่งยืดหลังตรง ทำหน้าจริงจังขึงขังขึ้นมา

“ผมชอบดูนมผู้หญิงครับ”

****

โอ๊ยยยย หมออออ กลัวกรรมการไล่ออกจากห้องมาก