จะชวนพี่ไปฮันนีมูนเหรอ

สองสัปดาห์ต่อมา ความสัมพันธ์ระหว่างอดีตสามีภรรยายังเต็มไปด้วยเสียงเถียงและคำด่าฉอด ๆ ตามปกติ ต่างกันตรงที่ไม่มีเรื่องไหนถูกปล่อยค้างไว้ข้ามคืน หากนัชชาออกปากไล่ ณิชคุณจะถอยออกไปให้เธอสงบ แต่ไม่เกินสองสามชั่วโมง เขาจะกลับมาถามหน้ามึน ๆ ให้ชัดว่าตกลงโกรธเรื่องอะไร ส่วนเรื่องที่ตัวเองคิดหรือรู้สึก เขาก็พร้อมจะพูดออกมาตรง ๆ จนบางครั้งนัชชาชักเริ่มสงสัย... ว่าหมอภาคิณบำบัดจิตใจ หรือถอดตัวกรองออกจากสมองอดีตผัวเธอไปกันแน่

ช่วงสาย กานต์เดินเข้ามาในห้องพักแพทย์พร้อมซองสีครีมใบใหญ่ ขณะที่นัชชากำลังไล่ดูรายชื่อเคสผ่าตัดของสัปดาห์หน้า ส่วนรวิศกำลังนั่งเคาะแป้นพิมพ์รายงานผลการรักษาอยู่หน้าคอมพิวเตอร์อีกฝั่ง

“คุณโสภาฝากแผนกลูกค้าสัมพันธ์มาส่งให้ค่ะอาจารย์ บอกว่าอยากให้อาจารย์ไปพักสมองจริง ๆ”

นัชชารับซองมาเปิดดู ด้านในเป็นบัตรเชิญแบบวีไอพีสำหรับเข้าพักรีสอร์ตเปิดใหม่ที่ภูผาม่านสองคืน พร้อมแนบภาพบ้านพักกระจกใสซึ่งมองเห็นแนวภูเขาโอบล้อมรอบด้าน

“ของแพงแบบนี้ พี่รับของคนไข้ไม่ได้หรอกกานต์”

“ฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ตรวจสอบแล้วค่ะ เป็นบัตรเชิญช่วงทดลองเปิดระบบของรีสอร์ต ไม่ใช่ของขวัญที่แลกเปลี่ยนเป็นเงินได้ คุณโสภาขอระบุชื่ออาจารย์เป็นแขกกลุ่มแรกค่ะ แล้วกำชับเด็ดขาดมาว่าถ้าไม่ยอมไป แกจะโทรมาตามจิกเองถึงวอร์ด”

“เพิ่งเปิดรีสอร์ตใหม่ก็เอาเวลาไปเทกแคร์ลูกค้าสิ ส่งมาให้หมอทำไม”

“แกบอกว่าอาจารย์ดื้อและเครียดเกินไปค่ะ อยากให้หนีงานไปพักสมองบ้าง”

“คนไข้คนนี้สั่งหมอเก่งไม่หายเลยนะ”

กานต์เปิดตารางงานในแท็บเล็ตแล้วเลื่อนมาวางตรงหน้า “เดือนหน้าอาจารย์มีคิวว่างติดกันสามวันค่ะ ตรงกับช่วงหลังประชุมวิชาการเสร็จพอดี”

นัชชากวาดตามองตารางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนคิวอาร์โค้ดด้านหลังบัตร

“จองก็จอง เดี๋ยวปล่อยหมดอายุแล้วโดนโทรตามอีก”

รวิศละสายตาจากหน้าจอคอมพ์ทันที “ไปกับใครครับอาจารย์”

“เสือก”

“ตอบสั้นกระชับแบบนี้ แสดงว่ามีคนไปด้วยชัวร์”

แฟ้มพลาสติกบาง ๆ ถูกปาปลิวว่อนข้ามโต๊ะไปโดยไม่มีสัญญาณเตือน รวิศรีบยกมือรับแทบไม่ทัน

“เอาแฟ้มไปอ่านทบทวนผลชิ้นเนื้อของเคสเมื่อวานเตรียมไว้ให้ครบ บ่ายนี้คนไข้รอฟังผลอยู่” นัชชาสั่งเสียงเข้ม “แล้วถ้านายยังว่างมาก เดี๋ยวฉันจะให้ไปราวนด์วอร์ดแทนฉันบ่ายนี้ด้วย”

“ค้าบ... จะรีบไปอ่านเตรียมเดี๋ยวนี้เลยครับอาจารย์”

ทว่าเสียงโทรศัพท์ภายในกลับดังขัดขึ้นมาก่อนที่รวิศจะได้เผ่น กานต์รับสาย ฟังอยู่ไม่กี่ประโยคก็หันมาทางนัชชา

“เลขาฯ ท่านประธานโทรมาค่ะ ให้อาจารย์ขึ้นไปพบตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง มีเคสวีไอพีอยากให้ช่วยดู”

“เคสใคร ทำไมไม่ส่งเวชระเบียนมาที่ศูนย์ ทำไมต้องเรียกขึ้นไปนั่งเรียงหน้ากันด้วย”

“เห็นว่าเรียกอาจารย์ณิชขึ้นไปด้วยนะคะ”

รวิศยกแฟ้มขึ้นบังหน้าตัวเอง แต่ยังไม่วายปากแจ๋วพูดลอดสันกระดาษออกมา “แหม... สงสัยสารถีขับรถไปภูผาม่านจะได้งานเพิ่ม”

ก่อนสิบเอ็ดโมงครึ่งไม่กี่นาที รถกอล์ฟไฟฟ้าจอดส่งนัชชาตรงทางเข้าอาคารวรเวช วันนี้เธอเปลี่ยนจากกางเกงยีนส์รัดรูปมาเป็นกางเกงสแลคทรงตรงสีดำแบบเอวปรับได้ เข้ากับเสื้อเบลาส์สีครีมเนื้อผ้าทิ้งตัว ส่วนรองเท้ายังคงเป็นรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่เก่งที่เคยถูกประภาสเรียกเตือนว่าไม่เหมาะกับภาพลักษณ์อาจารย์แพทย์ แต่เจ้าตัวไม่เคยคิดจะสนใจ เข็มกลัดสัญลักษณ์คนท้องยังติดอยู่บนเสื้อในตำแหน่งเดิม

ณิชคุณยืนรออยู่ข้างประตูกระจก มือหนึ่งถือแท็บเล็ต อีกมือยกขึ้นดูนาฬิกา พอเห็นเธอก้าวลงจากรถ มุมปากก็จุดรอยยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย

“มาช้าสองนาที”

“ยังไม่ถึงเวลานัดสักหน่อย”

“พี่ลงมารอตั้งห้านาทีแล้ว”

“ใครใช้ให้ลงมา”

“ไม่มี พี่แค่อยากมารับเอง”

ณิชคุณผลักประตูกระจกเปิดค้างไว้ให้ นัชชาเดินผ่านเข้าอาคารก่อนพูดขึ้นลอย ๆ

“เดือนหน้าฉันว่างสามวัน”

เขาเดินตามมาขนาบข้าง “จะชวนพี่ไปฮันนีมูนเหรอ”

“อย่าฝัน แค่คุณโสภาส่งบัตรพักรีสอร์ตที่ภูผาม่านมาให้ ฉันจองไว้แล้ว”

ฝีเท้าของคนฟังช้าลงทันที “วันไหน”

นัชชาบอกวันที่ ณิชคุณเปิดตารางงานในแท็บเล็ตเช็กคิวรัว ๆ

“พี่มีประชุมบอร์ดช่วงเช้าวันแรก เลื่อนได้”

“ฉันยังไม่ได้ชวน”

“แล้วบอกพี่ทำไม”

“จะให้ไปเป็นคนขับรถให้”

“อือ ได้”

“เป็นแค่คนขับรถ อย่ามโนว่าไปฮันนีมูน”

“แล้วคนขับรถมีสิทธิ์นอนตรงไหน”

“โซฟาสิ”

“คนขับรถขอนอนบนเตียงด้วยไม่ได้เหรอ ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของการบำบัดไง”

“หุบปากไปเลยนะ!”

“พี่ยังไม่ได้ลงรายละเอียดวิธีบำบัดสักคำ”

“ก็เก็บรายละเอียดทะลึ่ง ๆ ไว้ในสมองพี่นั่นแหละ!”

ประตูลิฟต์เปิดออก ณิชคุณแตะแผ่นหลังให้เธอเดินเข้าไปก่อน เขาตามเข้ามากดชั้นเจ็ดแล้วถอยไปยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง

****

อัพนิยายลง MEB แล้วค่ะทุกคน
ตื่นเต้นมาก วันที่ 9 เดือน 9 นะคะ วันพุธ เราจะได้อ่านกันเต็มๆ
เดี๋ยวเรื่องใหม่ก็กำลังจะเข้าน้าาา อย่าเพิ่งหนีไปไหน
วันนี้ก็ร้องไห้กับหมอนัชอีกแล้ว จะบ้าาา กว่าจะมาเป็นหมอนัช ชีวิตโคตรสู้อะ
รออ่านเต็มๆ ได้เลย เก็บเงินเปย์เค้าหน่อยน้าา
ลินท์จัดโปรยาวๆ มีเวลาให้เก็บค่ะ แต่หลังจากนั้นก็ราคาเต็มนะคะ
นิยายจำนวนอักษรมากว่า 170 K อ่านกันจุกๆ มาก คุ้มแน่นอนค่ะ