เดี๋ยวไปภูผาม่านทริปนี้... ก็ได้กลับมาเป็นเมียใหม่

มือของคนไข้กระตุกวูบ ลลินหันขวับไปมองหน้าแม่ตัวเอง

“ม... ไม่นะคะ” วิภาตอบช้ากว่าปกติ เสียงสั่นพร่า “ฉันเพิ่งมาที่โรงพยาบาลนี้ครั้งแรก”

“ค่ะ”

นัชชาก้มหน้ากลับไปมองแฟ้มในมือโดยไม่ได้ติดใจซักถามต่อ วิภาจึงค่อย ๆ เลื่อนกระเป๋าถือขึ้นมาวางทับมือที่กำลังสั่นเทาของตัวเองไว้

ธเนศหันไปทางณิชคุณ “อีกเรื่อง ลูกชายลุงณพกับภรรยาเขาอยากปรึกษาแก พยายามมีลูกมาสามปีแล้วยังไม่ติด ฉันเลยเรียกแกมารับเคสนี้ด้วย”

การพบกันจบลงหลังธเนศกำชับเรื่องการนัดหมายวีไอพีอีกไม่กี่ประโยค นัชชาลุกขึ้นยืนโดยมีณิชคุณช่วยเลื่อนเก้าอี้ออกให้ เขารับแฟ้มทั้งสองเล่มจากมือเธอมาถือไว้เอง ก่อนจะแตะกลางหลังพาเธอเดินออกจากห้องไปอย่างเป็นธรรมชาติ

ประภาสอยู่ต่อเพื่อคุยเอาใจครอบครัวแขก ส่วนจินตนาเดินตามออกมาส่งถึงหน้าห้องด้วยตัวเอง

“เรื่องนัดคิว พี่จะช่วยประสานข้ามแผนกให้นะคะ อาจารย์นัชดูแฟ้มแล้วแจ้งพี่มาได้เลย”

“ไม่เป็นไรค่ะ กานต์จัดการได้”

รอยยิ้มบนใบหน้าจินตนาค้างเติ่งไปนิดหนึ่ง “พี่แค่อยากช่วยให้งานเร็วขึ้นน่ะค่ะ เคสของแขกท่านประธานจะพลาดไม่ได้เด็ดขาดนะคะอาจารย์”

“ถ้าต้องการความช่วยเหลือ เดี๋ยวนัชจะแจ้งไปนะคะ”

นัชชาตอบตัดบทแล้วเดินต่อ ณิชคุณวางมือลงบนไหล่บาง พาเลี้ยวไปยังโถงลิฟต์โดยไม่ได้หันกลับมามองหัวหน้าพยาบาลที่ยืนหน้าตึงอยู่ข้างหลัง

เมื่อประตูลิฟต์ปิดลงและเหลือกันเพียงสองคน นัชชาจึงเหลือบมองอดีตสามี

“ท่านประธานดูเหมือนจะปลื้มลูกสาวบ้านนั้นออกนอกหน้านะ คงอยากได้มาเป็นลูกสะใภ้แทนคนเก่าจนตัวสั่น”

“ช่างพ่อสิ พี่ไม่ได้สนใจ”

“ฉันไม่ได้ถาม”

“พี่แค่อยากบอก แล้วคนที่พี่สนใจก็มีแค่เมียตัวเองเท่านั้นแหละ”

“อดีตเมีย”

“เดี๋ยวไปภูผาม่านทริปนี้... ก็ได้กลับมาเป็นเมียใหม่”

พลั่ก!

ศอกแหลม ๆ ของนัชชากระทุ้งเข้าหน้าท้องคนปากดีเต็มแรง ณิชคุณงอตัวลงเล็กน้อยจุกจนนิ่วหน้า

“รุนแรงว่ะ”

“สมควรโดน”

“พี่แค่พูดเรื่องอนาคต”

“อนาคตพี่จะได้ออกไปนอนในรถแน่ ถ้ายังไม่ยอมหุบปาก!”

ประตูลิฟต์เปิดออกตรงชั้นล่าง พยาบาลสาวสองคนซึ่งยืนรออยู่ด้านหน้าชะงักพร้อมกัน เมื่อเห็นอาจารย์ณิชกุมหน้าท้องเดินตัวงอออกมา

นัชชาก้าวฉับ ๆ ผ่านไปหน้าตาเฉย ณิชคุณสูดปากตามออกมาวางแขนพาดไหล่เธอต่อ ส่วนคนถูกโอบยังคงบ่นเรื่องตารางงานและเคสวีไอพีต่อเหมือนไม่มีใครอยู่รอบข้าง

พยาบาลคนหนึ่งรอจนทั้งคู่เดินพ้นไป จึงรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาพิมพ์ลงกลุ่มสนทนาเมาท์มอยประจำวอร์ด

[รายงานสดจากอาคารวรเวชค่ะ อาจารย์นัชเพิ่งศอกอาจารย์ณิชไปหนึ่งทีจุก ๆ แต่พอออกจากลิฟต์อาจารย์ณิชแกยังเนียนโอบไหล่อดีตเมียเดินต่อได้เฉยเลยค่ะ... หย่าแบบไหนก่อน!]

ข้อความตอบกลับเด้งขึ้นมารัว ๆ ภายในไม่กี่วินาที

อีกอาคารหนึ่ง ชลธิชาอ่านข่าวพร้อมจ้องภาพแอบถ่ายด้านหลัง ซึ่งเห็นแขนของณิชคุณพาดอยู่บนไหล่นัชชาชัดเจน นิ้วโป้งกดค้างลงบนขอบโทรศัพท์แน่น ก่อนจะคว่ำหน้าจอลงบนโต๊ะตรวจเสียงดังปัง!

****

เออ หย่าแบบใดคะ 
MEB อนุมัตินิยายแล้วเด้อ
พรุ่งนี้้เด้อ วันที่ 9 เดือน 9 อ๊ายย เวลา 0.00 น. ใครไหวก็จัด
แต่อย่าขนาดนั้นเลย มันยาวนะเธอ ค่อยๆ อ่านก็ได้ค่ะ